با بزرگان
امام رضا علیه السلام : تواضع و فروتنى مراتبى دارد، مرتبهاى از آن اين است كه انسان موقعيتخود را بشناسد و بيش از آنچه شايستگى آن را دارد از كسى متوقع نباشد و با مردم به گونهاى معاشرت و رفتار نمايد كه دوست دارد با او آنگونه رفتار شود و اگر كسى به او بدى نمود در مقابل خوبى كند، خشم خود را فرو خورد و گذشت پيشه كند و اهل احسان و نيكى باشد.
(بحار الانوار، ج 78، ص 355)
امام رضا علیه السلام : كسى كه محاسن و امتيازات زيادى داشته باشد مردم از او تعريف مىكنند و به تعريف خود نياز پيدا نمىكند. (بحار الانوار، ج 78، ص 353)
امام رضا علیه السلام : بايد لطف و احسان قابل اعتنا باشد. نبايد چيز كم ارزشى را صدقه دهيم. (در زمانى كه عموم مردم تمكن نسبى دارند نبايد به خرما دادن بسنده كرد).
(بحار الانوار، ج 78، ص 354)
امام رضا(ع): برنامه آموزش دين داشته باشيد در غير اين صورت باديه نشين و نادان محسوب مىشويد.
(بحار الانوار، ج 78، ص 346)
امام رضا(ع): هيچ چيزى زيانبارتر از خودپسندى نيست. (بحار الانوار، ج 78، ص 348)
امام رضا(ع): كسى كه در پوشش نصيحت به تو از ديگرى بدگويى مىكند، به عاقبت بدىگرفتار خواهد شد.
(بحار الانوار، ج 78، ص 353)
حدیث (1) امام صادق (ع) فرمودند:
انَّ امیر المومنین(ع) یَقُولُ: افضلُ العِبادَةِ العَفَاف
امیر المومنین(ع) می فرمود:برترین عبادت پاکدامنی است.
(جهاد با نفس، ح 211)
حدیث (2) امام صادق (ع) فرمودند:
إذا أرادَ أَحَدُکم أَن یستَجابَ لَهُ فَلیطَیب کسبَهُ وَلیخرُج مِن مَظالِمِ النّاسِ ، وَ إِنَّ اللّهَ لا یرفَعُ إِلَیهِ دُعاء عَبدٍ وَ فى بَطنِهِ حَرامٌ أَو عِندَهُ مَظلَمَةٌ لأِحَدٍ مِن خَلقِهِ
هر کس بخواهد دعایش مستجاب شود، باید کسب خود را حلال کند و حق مردم را بپردازد. دعاى هیچ بندهاى که مال حرام در شکمش باشد یا حق کسى بر گردنش باشد، به درگاه خدا بالا نمىرود.
( بحارالأنوار، ج 93، ص 321، ح 31 )
حدیث (3) امام صادق (ع) فرمودند:
انَّ العَمَلَ القَلیلَ عَلی الیَقینِ افضَلُ عند اللهِ مِنَ العَمَل الکَثیر عَلی غَیر یَقین.
عمل اندک و بادوام که بر پایه ی یقین باشد در نزد خداوند از عمل زیاد که بدون یقین باشد برتر است.
(جهاد با نفس، ح 74)
حدیث (4) امام صادق (ع) فرمودند:
انَّ اللهَ یُحِبُّ العَبدَ المُفَتَّنَ التَّوَّابَ وَ مَن لا یَکُونُ ذَلِکَ مِنهُ کَانَ اَفضَلَ
به راستی که خداوند بنده ای که بوسیله گناه آزموده شده و آزمایش شده، سپس توبه نموده است را دوست می دارد و بنده ای که اصلاً به گِرد گناه نگشته از بنده ای که گناه کرده و توبه نموده برتر است.
(جهاد با نفس، ح 817)
حدیث (5) امام صادق (ع) فرمودند:
مَن قَالَ لا الَهَ الا اللهُ مُخلِصاً دَخَلَ الجَنَّةَ وَ اِخلاصُهُ اَن یَحجُزَهُ لا الهَ الا اللهُ عَمَّا حَرَّمَ اللهُ.
کسی که از روی اخلاص (لا اله الا الله) گوید به بهشت داخل شود و اخلاص او این است که گفتن(لا اله الا الله) او را از ارتکاب آنچه که خداوند بر او حرام نموده باز دارد.
(جهاد با نفس، ح 230)
حدیث (6) امام صادق (ع) فرمودند:
المنجیات : اطعام الطعام و افشاء السلام والصلاة باللیل و الناس نیام
عوامل رستگاری : اطعام کردن ، آشکارا سلام کردن ، نمازشب خواندن در حالی که مردم آرمیده اند.
(محاسن البرقی ، ص 387)
حدیث (7) پیامبر اکرم (ص) فرمودند:
إنَّ أَعظَمَ النّاسِ مَنزِلَةً عِندَاللّهِ یومَ القیامَةِ أَمشاهُم فى أَرضِهِ بِالنَّصیحَةِ لِخَلقِهِ
بلند مرتبه ترین مردم نزد خداوند در روز قیامت کسى است که در روى زمین بیشتر در خیرخواهى و ارشاد مردم قدم بردارد.
(کافی، جلد 2، ص 208 صفحه 5)
حدیث (8) امام صادق (ع) فرمودند:
مَن کَانَ عَاقِلاً کَانَ لَهُ دِین وَ مَن کَانَ لَهُ دِین دَخَلَ الجَنَّةَ
کسی که عاقل باشد دین دارد و کسی که دین دارد وارد بهشت خواهد شد.
(جهاد با نفس، ح 83)
حدیث (9) امام صادق (ع) فرمودند:
اِنَّ القَلبَ لَیـتَجَلجَلُ فِى الجَوفِ یطلُبُ الحَقَّ فَاِذا اَصابَهُ اطمَاَنَّ وَ قَرَّ
به راستى که دل در درون سینه بى قرار است و به دنبال حق مى گردد و چون به آن رسید، آرام و قرار مى گیرد.
(کافى، ج 2، ص 421)