با بزرگان
بی سر وپا به سر شود
بی دل و جان به سر شود
بی تو به سر نمیشود
بی همگان به سر شود
بی من و ما به سر شود
بی تو به سر نمیشود
داغ تو دارد این دلم
جای دگر نمیشود
درد مرا دوا تویی
رنج مرا شفا تویی
تشنه ام و سقا تویی
بی تو به سر نمیشود
در دل و جان من تویی
جان و جهان من تویی
بی تو به سر نمیشود
خلاصه زندگي
طول فكر كردن
به تو
يك عمر مي شود
خلاصه كردن زندگي
آسان است:انتظار
.
.
.
خلاصه
چه سخت
اين آسان
مي گذرد!
شمع انتظار
و روز تولد انتظار ما
بیا
شمع انتظار مارا فوت کن!
نشد کامل هنوز امضای حکمش که ناقص مانده است از آن برگش
هنوز هم انتظار تلخ وشیرین شود روزی شاید ماه کامل
تمام برگه های پرونده به یکباره شوند امضا دوباره
که باشد مهر تایید به سیصد تاو اندی برگه هایش
رسد پرونده اش آن بالا ها به دست صاحبش آن مرد حاضر
که آید درمیان این خشکی شود دریا دوباره این ساحل
مثل هر بار برای تو نوشتم:
و ای کاش که این جمعه بیایی!
دل من تاب ندارد، همه گویند به انگشت اشاره، مگر این عاشق دلسوخته ارباب ندارد؟
تو کجایی؟ تو کجایی...
که چرا هیچ نگویند
مگر این منجی دلسوز ، طرفدار ندارد ، که غریب است؟
و عجیب است
که پس از قرن و هزاره
هنوزم که هنوز است
دو چشمش به راه است
و مگر سیصد و اندی نفر از شیفتگانش ، زیاد است
که گویند
به اندازه یک « بدر » علمدار ندارد!
تو خودت!
مدعی دوستی و مهر شدیدی که به هر شعر جدیدی،
ز هجران و غمم ناله سرایی ، تو کجایی؟
تو که یک عمر سرودی «تو کجایی؟» تو کجایی؟
باز گویی که مگر کاستی ای بُد ز امامت ، ز هدایت ، ز محبت ،
ز غمخوارگی و مهر و عطوفت
تو پنداشته ای هیچ کسی دل نگران تو نبوده؟
چه کسی قلب تو را سوی خدای تو کشانده؟
چه کسی در پی هر غصه ی تو اشک چکانده؟
چه کسی دست تو را در پس هر رنج گرفته؟
چه کسی راه به روی تو گشوده؟
چه خطرها به دعایم ز کنار تو گذر کرد
چه زمان ها که تو غافل شدی و یار به قلب تو نظر کرد...
و تو با چشم و دل بسته فقط گفتی...
تو کجایی!؟ و ای کاش بیایی!
هر زمان خواهش دل با نظر یار یکی بود، تو بودی...
هر زمان بود تفاوت ، تو رفتی ، تو نماندی.
خواهش نفس شده یار و خدایت ،
و همین است که تاثیر نبخشند به دعایت ،
و به آفاق نبردند صدایت
و غریب است امامت
من که هستم ،
تو کجایی؟
تو خودت کاش بیایی
به خودت کاش بیایی...!
همه هست آرزویم که ببینم از تو رویی / چه زیان ترا که من هم برسم به آرزویی
به کسی جمال خود را ننموده ای وبینم / همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی
همه خوشدل اینکه مطرب بزند به تار چنگی / من از آن خوشم که چنگی بزنم به تار مویی
چه شود که راه یابد سوی آب تشنه کامی / چه شود که کام جوید زلب تو کام جویی
شود اینکه از ترحم دمی ای سحاب رحمت / من خشک لب هم آخر زتو تر کنم گلویی
بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت / سر خم می سلامت شکند اگر سبویی
همه موسم تفرج به چمن روند وصحرا / تو قدم به چشم من نه بنشین کنار جویی
السلام علیک یا حجتبنالحسن المهدی «عجل الله تعالی فرجه الشریف»
هر جمعه فقط به یاد تو می افتیم
انگار که کمی از ره خود می افتیم
دنیا به خودت، خودت به دنیا سوگند
ازحجم غم است که یادتو میافتیم
شرمنده که از بار گنه سنگینیم
این نیست وفای عهد
خوب میبینیم
گاهی تو نظر کن به هوای این دل ،والله که آشفته و دل غمگینیم
هر چند که کمند ناصران حقت
اما به خود همان خدای حقت
دل داریم واز نبودت درگیریم
سخت است ولی باور کن آدینه ها غم میشوند
وقتی که نیستی ماتمت درد میشود ،وای رخ به دنیا میکشند
آن نامه هاراپاره کن ،این کوفیان شرمنده اند، بازخود به دیدار میرسند
گرآشنا از راه رسد،کم اعتمادکن اما کامل زما غافل نشو
قول میدهیم حرف هارا ازپیش هیچ دلگیر نشو
بهار خودش شرمنده است ،هی امروز وفردا میکند
ابلیس می خندد ولی باغم تماشا میکند
خوب میگذرد اما کم است،سرعت به حد کافی نیست
هی جمعه میآید ولی پس این ظهور نزدیک نیست!!!!!!!
تعجیل درامر ظهورشان (صلوات)
وقتی یک عمر بجز ناله و چشم تر نیست
هیچ چیزی که از این زهر جفا بهتر نیست
چقدر خدمتِ بر مردمان شهرش کرد
جواب زحمت او ناسزا به مادر نیست
اگر چه هیزم و آتش به خانه اش بردند
ولی دگر خبر از میخ و سینه و در نیست
از این که پای برهنه به کوچه آمد،گفت:
که زخم پای پر از خار،سهم دختر نیست
شبیه جد غریبش اسیر دشمن شد
ولی روایتی از تیغ تیز خنجر نیست...
تاهروقت نشاني منزلمان را مي دهيم...
بدانيم از گذرگاه کدام شهيد با آرامش به خانه ميرسيم...
عکس شهدا را می بینیم
عکس شهدا عمل می کنیم
رسول اكرم صلی الله علیه و آله و سلم:در آخر امت من مردانی پیدا میشوند كه زنهایشان همچون
مردها بر روی زینها سوار می شوند ،در آن زمان مردان بر روی چیزهایی سوار می شوند كه چرخ دارد (وسائل
نقلیه چون ماشین و موتور) و تا درب مساجد می روند
.زنانشان در عین لباس پوشیدن لخت و عریان هستند و بر روی سرهایشان چیزی مانند كوهان ( کلیپس )است
انها عطر بهشت را هم نمی شنوند آنها را لعنت كنید كه از رحمت خدا دورند
امیرالمؤمنین علی علیه السلام:در آخر الزمان كه بدترین زمانها می باشد زنهایی هستند كه پوشیده ی لخت
هستند دارای زینت آلات هستند از دین خارج ولی در فتنه قرار گرفته اند میل به شهوات و امیال نفسانی هستند
برای رسیدن به لذت دنیا سرعت می گیرند حرامها را حلال می دانند كه این چنین زنانی همیشه در جهنم خواهند ماند.
لخت و عریان هستند ...