با بزرگان

۸۱) تنها بنایی که اگر بلرزد ، محکمتر می شود ، دل است

۸۲) هیچ کس نمی تونه به دلش یاد بده که نشکنه ولی حداقل یادش بدین که وقتی شکست لبه تیزش دسته اونی رو که شکستش نبره

۸۳) سعی کن خودت باشی. گمشده واقعی تو ،تو را آنطور که هستی دوست می دارد نه آنطور که خود می پسندد

۸۴) هیچ صیادی نمی تواند در جوی حقیری که به گودالی می ریزد مرواریدی صید کند

۸۵) دنبال کسی نباش که باهاش بتونی زندگی  کنی دنبال کسی باش که بدون اون نتونی زندگی کنی

۸۶) خدایا به من تلاش در شکست، صبر درنومیدی، رفتن بی همراه، فداکاری در سکوت،خدمت بی نان، مناعت بی غرور، عشق بی هوس و دوست داشتن بی آنکه دوست بداند روزی کن

۸۷) برای رسیدن به دوردست ها, باید از نزدیکی ها گذشت , اما رسیدن به نزدیکی ها به سهولت میسر نیست

۸۸) جای کشتی در ساحل بسیار امنتر است ولی برای این ساخته نشده

۸۹) سعی کن عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه که بدان می نگری

۹۰) بگذار تا شیطنت عشق  چشمان تو را بر عریانی خویش بگشاید. هرچند آن بجز معنی رنج و پریشانی نباشد. اما کوری را هرگز بخاطر آرامش تحمل مکن...

می نویسم که شب تار سحر می گردد

یک نفر مانده از این قوم که بر میگردد

بلبل طبعم غزل خوان در ثنای زینب است 

مرغ روحم پرزنان اندر هوای زینب است

این جا سرزمین واژه های وارونه است...

جایی که "گنج"،"جنگ"میشود!

"درمان" ، "نامرد" و "قهقه"، "هق هق"! 

اما"دزد"همان"دزد"و"درد"همان "درد" 

و"گرگ"همان"گرگ"...!

...آری سرزمین واژه های وارونه 

سرزمینی که"من" ،"نم" زده است،

"یار"،"رای"عوض کرده است، 

"راه" گویی "هار" شده 

و "روز" به "زور" میگذرد...

"آشنا" را جزء در "انشا" نمی بینی 

وچه... "سرد" است این"درس"زندگی!!! 

اینجاست که"مرگ"برایم "گرم" میشود ... 

چرا که"درد" همان "درد" است ...