مقالات پوست و زيبايي

زمينه و هدف: هدف از انجام اين پژوهش بررسي عوامل اجتماعي و روان شناختي موثر بر ميزان مصرف مواد آرايشي در بين دانشجويان دختر بوده است.
روش اجرا: 250 نفر از دانشجويان دختر دانشگاه هاي علوم پزشكي اصفهان و دانشگاه اصفهان با روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و به پرسش نامه هاي پژوهش پاسخ دادند. در اين پژوهش از پرسش نامه شخصيتي NEO جهت سنجش ويژگي هاي شخصيتي آزمودني ها استفاده شد. عوامل اجتماعي كه در اين پژوهش به عنوان متغير مستقل مورد بررسي قرار گرفتند عبارت بودند از مديريت بدن، مصرف رسانه، دينداري، پايگاه اجتماعي اقتصادي و پذيرش اجتماعي.
يافته ها: رابطه متغيرهاي مديريت بدن، مصرف رسانه، دينداري، پايگاه اجتماعي اقتصادي و پذيرش اجتماعي با ميزان مصرف مواد آرايشي معنادار بود. هم چنين نتايج حاصل از تحليل رگرسيون نشان داد كه متغيرهاي پيش بين 41% از واريانس ميزان مصرف مواد آرايشي را تبيين مي كنند و متغير مديريت بدن بهترين پيش بين بوده است.
نتيجه گيري: عامل اجتماعي مهم تر از ويژگي هاي شخصيتي در مصرف مواد آرايشي توسط دانشجويان دختر مي باشند.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: ويتيليگو يكي از بيماري هاي مزمن پوستي است كه با لكه هاي بدون رنگ ناشي از ازبين رفتن ملانوسيت هاي پوست مشخص مي شود. ويتيليگو اختلال فيزيكي زيادي به همراه ندارد، اما مشكلات زيبايي فراواني را به وجود مي آورد كه با اختلالات روحي و رواني بسياري براي بيماران همراه است. هدف مطالعه كنوني بررسي افسردگي و اختلال كيفيت زندگي در بيماران ويتيليگو مراجعه كننده به بيمارستان رازي در سال هاي 1388 و 1389 بود.
روش اجرا: از دي ماه 1388 تا دي ماه 1389، از 100 بيمار مبتلا به ويتيليگو كه به روش تصادفي ساده از درمانگاه سرپايي بيمارستان رازي انتخاب شده بودند، درخواست شد كه به پرسش نامه هاي روا و پاياي Beck Depression Inventory،SF-36  و (Dermatology Life Quality Index) DLQI پاسخ دهند.
يافته ها: ميانگين سني بيماران 11.5±28.9 سال و ميانگين زمان ابتلا به بيماري 5.5±5.7 سال بود. ميانگين نمره Beck، SF-36،DLQI  همه بيماران 11.8±15.9، 19.4±63.8 و 6.9±8.4 بود. درحالي كه ارتباط معني داري بين نمره هاي DLQI و SF-36 و طول مدت بيماري وجود داشت (به ترتيب r=0.3، 0.001>P و r=0.263 و P=0.01)، نمره هاي هيچ يك از پرسش نامه ها با سن ارتباطي نداشت.
نتيجه گيري: توصيه مي شود ارزيابي كيفيت زندگي و افسردگي در بيماران مبتلا به ويتيليگو جهت بررسي مشكلات ناشي از بيماري بر زندگي آن ها انجام گيرد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: (consumption of the epidermis (COE با نازك شدن اپي درم و از دست دادن رت ريج هاي مجاور با دسته هاي سلول هاي بدخيم ملانوسيتي مشخص مي شود. هدف از اين مطالعه، بررسي اهميت COE به عنوان يك معيار تشخيصي براي ملانوم بدخيم و ارزيابي ارتباط آن با يافته هاي clinicopathological بوده است.
روش اجرا: در اين پژوهش سن، جنسيت، محل ضايعه و پارامترهاي آسيب شناسي مانند نوع تومور، ضخامت Breslow، وجود زخم، سطح Clark و COE در 90 مورد ملانوم مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: برخلاف ديگر مطالعات،COE  در بيماران با acral lentiginous melanoma و در نواحي آكرال شايع تر بود.
نتيجه گيري: گرچه COE مي تواند به عنوان يك معيار آسيب شناختي در تشخيص ملانوم بدخيم استفاده شود، اما همبستگي COE با وجود زخم و ساير عوامل پيش آگهي در ملانوم وجود ندارد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: واكنش هاي دارويي ناخواسته يك پيامد اجتناب ناپذير از درمان هاي دارويي مي باشند كه باعث مرگ و ناتواني بيماران مي گردد. واكنش هاي دارويي پوستي تقريبا در%2-3  از بيماران بستري در بيمارستان ديده شده ولي تنها 2% آن ها شديد و كشنده مي باشند. در اين مطالعه بر آن شديم تا به بررسي دو ساله بيماران بستري و سرپايي مبتلا به واكنش هاي دارويي پوستي از نظر نوع تظاهرات باليني، سن، جنس و نوع داروي مصرفي بپردازيم.
روش اجرا: اين مطالعه، يك مطالعه اي مقطعي بود كه بر روي 308 بيمار با تشخيص واكنش هاي دارويي ناخواسته پوستي مراجعه كننده به بيمارستان فرشچيان همدان طي دو سال انجام شد. در ابتدا از كليه بيماران مشكوك، شرح حال كامل باليني و دارويي گرفته شد و سپس توسط متخصص پوست مجرب معاينه شده و ضايعات منطبق با اشكال باليني قطعي واكنش هاي دارويي وارد مطالعه شدند. اطلاعات گردآوري شده وارد نرم افزار SPSS و داده ها با استفاده از آمار توصيفي و آزمون t توصيف و تحليل شدند.
يافته ها: در بين 308 بيمار واردشده در مطالعه 114 بيمار مرد (37%) و 194 بيمار خانم (63%) بودند، ميانگين سني مجموع شركت كنندگان (ميانگين±انحراف معيار) 16.8±35.5 سال بود. 163 بيمار (52.9%) مبتلا به كهير حاد دارويي، 57 بيمار (18.5%) با بثورات ثابت دارويي و 46 بيمار (14.9%) مبتلا به بثورات اگزانتماتيك بودند. آنتي بيوتيك ها (42.7%) و سپس داروهاي ضدالتهاب غيراستروئيدي (16.5%) بيشترين داروي مصرفي در بيماران بوده است.
نتيجه گيري: اين مطالعه نشان داد واكنش دارويي بيشتر در خانم ها رخ داده و آنتي بيوتيك ها به ويژه بتالاكتام ها و داروهاي ضدالتهاب غيراستروئيدي شايع ترين داروهاي ايجادكننده واكنش هاي دارويي ناخواسته پوستي مي باشند. هم چنين كهير دارويي شايع ترين نوع باليني واكنش دارويي بوده است. اين يافته مغاير با ساير مقالات بوده است.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: آلوپسي آندروژنتيك يكي از اختلالات شايع پوستي مي باشد كه تغييرات هورموني و عوامل ژنتيك در بروز آن موثر مي باشد. شايع ترين شكل ريزش موي پيشرونده منتشر و قرينه مي باشد كه هر دو جنس را مبتلا مي كند. اين مطالعه با هدف بررسي شيوع آلوپسي آندروژنتيك در دختران 18-14 ساله شهر شيراز انجام گرديده است.
روش اجرا: اين مطالعه مقطعي در سال 1388 در مناطق مختلف آموزش و پرورش شهر شيراز روي 3190 دانش آموز 18-14 ساله انجام شد. انتخاب دانش آموزان به با استفاده از روش نمونه گيري آسان صورت گرفت. در اين پژوهش آلوپسي، موارد متوسط و شديد كاهش تراكم موهاي فرق سر و خط پيشاني در نظر گرفته شد. جهت ارتباط آلوپسي با سندرم تخمدان پلي كيستيك، اندازه گيري تستوسترون خون و سونوگرافي انجام شد. پس از جمع آوري داده هاي مطالعه با استفاده از نرم افزار SPSS و با به كاربردن آزمون هاي مربع كاي، دقيق فيشر و t تجزيه شدند.
يافته ها: 135 نفر (4.2 درصد) از كل افراد مورد مطالعه بر اساس طبقه بندي Ludwig آلوپسي متوسط تا شديد داشتند. ارتباط آماري معني داري بين سطح تستوسترون و تستوسترون آزاد خون و الگوي ريزش آلوپسي به دست نيامد (P>0.05). آزمون دقيق فيشر ارتباط معني داري بين افراد مبتلا به آلوپسي و تخمدان پلي کيستيک در مقايسه با افراد آلوپسي و غير مبتلا به تخمدان پلي کيستيک نشان نداد (P=0.2).
نتيجه گيري: اين مطالعه ارتباط آماري معني داري بين مبتلايان به آلوپسي با هورمون هاي آندروژنتيك و سندرم تخمدان پلي كيستيك نشان نداد. انجام مطالعه در گروه سني بالاتر توصيه مي شود.

 نسخه قابل چاپ

در جامعه بشري تغييرات بدفرم و ناهنجاري هاي پوستي ناشي از سوختگي و جراحات حاصل از جراحي و حوادث و امثال آن ها در فرد بازتاب هاي رواني و رفتاري ناخوشايندي ايجاد مي كنند. ماتريكس خارج سلولي (extra cellular matrix [ECM]) بزرگ ترين جزء تشكيل دهنده پوست طبيعي است كه ژل مانند است و به وسيله سلول هاي پوست توليد مي شود. ساخته شدن ECM يك عامل كليدي براي پرشدن ضايعات پوستي از قبيل سوختگي، سالك، آبله مرغان و محل جراحات و جوش است. اجزا ماتريكس خارج سلولي عبارت اند از: پلي ساكاريد هاي مختلف، آب و پروتئين هاي كلاژني. قدرت انبساط و استحكام پوست طبيعي با در نظر گرفتن وزن آن نزديك به قدرت آهن است در حالي كه داراي الاستيسيتي و قابليت تراكم پذيري بالايي مي باشد. اين ويژگي ها به دليل اثر توام دو دسته اصلي از مولكول هاي تشكيل دهنده ECM مي باشد كه به وسيله فيبروبلاست و سلول هاي اپي درم ترشح مي شوند: 1) پروتئين هاي ساختاري فيبري شكل مانند: كلاژن ها، الاستين، فيبرونكتين و لامينين كه به ECM استحكام و حالت ارتجاعي مي بخشند. 2) پروتئوگليكان ها مثل درماتان سولفات و هيالورونيك اسيد، كه معمولا از چندين رشته گليكوزآمينوگليكان كه از يك هسته پروتئيني منشعب مي شوند. پروتئوگليكان ها مولكول هاي بزرگ و جاذب آب هستند كه حالت ضربه گيري ECM را براي حفظ سلول ها ايجاد مي كنند. در كل اطلاع از ساختار و مراحل ترميم پوست ما را در طراحي آزمايشات و انجام تحقيقاتي دقيق تر در اين راستا كمك مي كند.

 نسخه قابل چاپ

درماتولوژي تمام جنبه هاي بيماري هايي را كه روي پوست و ضمايم آن شامل مو، ناخن، غدد عرق و غشاهاي مخاطي دهاني و تناسلي خارجي رخ مي دهند را دربرمي گيرد. در اين رشته تخصصي، قريب 3000 اختلال و بيماري وجود دارد كه از نظر سبب شناختي طيف گسترده اي را دربرمي گيرند و برخي از آن ها از شيوع و ميزان بروز بالايي در جوامع برخوردارند. علي رغم شيوع بالاي اين گروه از بيماري ها، كه با توجه به درگير كردن سطح بدن با ايجاد تنش و اضطراب، اختلال كيفيت زندگي و نهايتا بار بيماري، در سطح فرد و متعاقبا خانواده و اجتماع همراه هستند، غالبا اهميت اين بيماري ها از منظر بهداشت عمومي و سلامت جامعه ناديده گرفته مي شود، بنابراين بر آن شديم تا بيان مثال هايي از وضعيت بيماري هاي مربوط به حيطه درماتولوژي در كشورها و جمعيت هاي مختلف و تاثير آن ها بر سلامت جامعه، از منظر بار بيماري و اقتصاد سلامت، به دلايل بي توجهي به اين رشته مهم كه به عواقب نامطلوب متعددي در حيطه بهداشت عمومي منجر مي شود، بپردازيم. هم چنين، راهبردهايي نيز براي اصلاح وضع موجود پيشنهاد مي شود.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: سومين تومور شايع در ميان مراجعان به متخصصان پوست كراتوز اكتينيك مي باشد. در ميان شايع ترين درمان هاي در دسترس درمان هاي موضعي شامل -5- فلوئورويوراسيل (5-FU) قرار دارند. با توجه به عوارض جانبي ناشي از فلوئورويوراسيل موضعي، هدف اين مطالعه مقايسه دو روش استفاده موضعي از فلوئورويوراسيل از نظر پاسخ به درمان و عوارض جانبي است.
روش اجرا: بيماران مبتلا كراتوزاكتينيك تاييد شده از سوي پاتولوژي كه با معيارهاي ورود به مطالعه مطابقت داشتند انتخاب و به دو گروه تقسيم شدند. يك گروه فلوئورويوراسيل موضعي را به صورت روزانه و گروه ديگر به صورت يك روز در ميان مورد استفاده قرار دادند. دو هفته بعد از پايان دوره درمان يك ماهه، ميزان كاهش، در ضايعات و درد ناشي از درمان توسط دو متخصص پوست عضو هيئت علمي مورد بررسي قرار گرفت.
يافته ها: 38 بيمار، شامل 23 مرد و 15 زن، مورد بررسي قرار گرفتند. در گروهي كه يك روز در ميان مورد درمان قرار گرفتند ميزان عوارض جانبي به صورت معني داري كم تر بود اما اثر درماني در دو گروه تقريبا در يك حد قرار داشت.
نتيجه گيري: استفاده يك روز در ميان از فلوئورويوراسيل يك جايگزين قابل قبول براي استفاده روزانه از آن است بدون اين كه اثر درمان به صورت معني داري مورد تغيير قرار دهد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: ليكن پلان  دهاني نوعي بيمار التهابي پوستي – مخاطي مزمن است كه به صورت يك پيش بدخيم تعريف مي شود.
 Matrix metalloproteinase-2 (MMP-2)و  Matrix metalloproteinase 9 (MMP-9)پروتئينازهايي هستند كه تهاجم سلول هاي تومورال به بافت هم بند را تسهيل مي كنند و در ضايعات پيش بدخيم و بدخيم بيش از حد معمول ظاهر مي شوند. هدف از اين مطالعه تعيين بيان نشان گرهاي مهاركننده بافتي ماتريكس متالوپروتئيناز 9 و 2 (9 و MMP-2) در ليكن پلان دهاني اروزيو و ليكن پلان غيراروزيو و هيپرپلازي آماسي به روش ايمونوهيستوشيمي بود.
روش اجرا: در اين مطالعه مقطعي، 39 بلوك مربوط به ليكن پلان دهاني غيراروزيو (با و بدون ديسپلازي)، 36 نمونه ليكن پلان دهاني اروزيو (11مورد ديسپلاستيك و 25 مورد بدون ديسپلازي)، 32 بلوك مربوط به هايپرپلازي آمازسي و 6 بلوك مربوط به بافت نرمال از آرشيو بخش آسيب شناسي دانشكده دندانپزشكي مشهد انتخاب و به روش ايمونوهيستوشيمي با نشان گرهاي  MMP-2و MMP-9 رنگ آميزي شد. به منظور مقايسه آماري از آزمون هاي Kruskal-Wallis، Mann-Whitney و ضريب همبستگي Spearman استفاده شد.
يافته ها: بيش ترين ميانگين MMP-2 و MMP-9 (در كل ضخامت اپيتليوم) در ليكن پلان اروزيو ديسپلاستيك مشاهده شد (به ترتيب: 68.1±31.6، 94.5±3.73). ميزان بيان MMP-9 در انواع ليكن پلان اروزيو در قياس با ليكن پلان غيراروزيو در همه لايه ها (P<0.001) و در مورد MMP-2 در لايه بازال - پارابازال و خاردار (به ترتيب: P=0.008 و P<0.001) تفاوت معني داري داشت.
نتيجه گيري: افزايش خطي بروز اين ماركرها از سمت مخاط نرمال تا ليكن پلان دهاني اروزيو بيان گر تفاوت در رفتار بيولوژيك ليكن پلان دهاني غيراروزيو و اروزيو است. بنابراين مي توان گفت ليكن پلان دهاني اروزيو، پتانسيل پيش بدخيمي بيش تري از ليكن پلان دهاني غيراروزيو دارد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: وجود 100000-70000 مورد عفونت با Human Immunodeficiency Virus (HIV) در ايران تخمين زده مي شود. مهم ترين عامل انتقال عفونت در ايران، تزريق مواد مخدر است. گسترش سريع اين بيماري تاييدي بر لزوم تشخيص سريع آن است. در حدود 90 درصد بيماران مبتلا به HIV نشانه هاي مختلف پوستي اين بيماري را بروز مي دهند. بنابراين شناخت اين نشانه ها كمكي در تشخيص زودرس بيماري است.
روش اجرا: بيماران مبتلا به عفونت HIV كه داراي ضايعه پوستي بودند به مركز تحقيقات پوست و سالك ارجاع شدند و توسط كارورز همكار طرح، مورد بررسي قرار گرفتند و اطلاعات آنها در فرم جمع آوري اطلاعات وارد شد و سپس براي معاينه تكميلي به متخصص پوست مجري طرح ارجاع داده شدند و نتايج معاينه از قبيل نوع ضايعه، محل ضايعه و مدت زمان ظهور در چك ليست مربوط ثبت شد.
يافته ها: در اين مطالعه 50 بيمار مورد بررسي قرار گرفته و 42 بيمار انتخاب شدند. شيوع نشانه هاي پوستي به قرار زير است: هريس زوستر با %23.8، درماتيك سبورييك با %14.3، هايپرپيگمانتاسيون با %19.0، كانديدا دهاني – حلقي با %28.0، فوليكوليت با %14.3، ضايعات قارچي با %4.7، زگيل با %4.7، ساركوم كرم كاپوزي با %2.4، و ضايعات دارويي با %2.4، %75 بيماران مبتلا به هايپرپيگمانتاسيون از طريق همسر و %25 از طريق تزريق آلوده شده اند. %33 بيماران مبتلا به فوليكوليست از طريق تزريق، %33 از طريق انتقال خون و %33 از طريق رابطه جنسي آلوده شده اند.
نتيجه گيري: با انجام اين مطالعه، لزوم توجه به علايم پوستي در مبتلايان به عفونت HIV/AIDS و شناسايي به موقع آنها و انجام اقدامات تشخيصي و درماني مقتضي مشخص شد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: زعفران در طب سنتي كاربردهاي فراوان دارد. زعفران داراي ظرفيت جذب اشعه فرابنفش است هدف از اين مطالعه، تهيه تعيين خصوصيات و بررسي آثار ضدآفتاب نانوليپوزوم هاي حاوي عصاره زعفران و سافرانال موجود در زعفران بود.
روش اجرا: فرآورده ها شامل نانوليپوزوم هاي تهيه شده از عصاره هيدروالكلي كلاله زعفران با غلظت هاي 2، 4، %8 و هم چنين نانوليپوزوم هاي حاوي سافرانال يا غلظت هاي 0.25، 0.5 و %1 بود. لوسيون استاندارد هموسالات %8 نيز بر اساس استاندارد FDA به منظور تعيين  SPFو مقايسه صحت روش تهيه شد.SPF  فرآورده هاي تهيه شده به روش برون تن حلال رقيق شده با استفاده از معادله Mansur و همكاران و اندازه گيري جذب، به دست آمد.
يافته ها: نتايج اين مطالعه نشان داد كه SPF نانو ليپوزوم هاي حاوي عصاره زعفران %8 به صورت معني داري بيش تر از SPF ماده ضد آفتاب استاندارد هموسالات با غلظت مشابه %8 است. اين نتيجه نشان مي دهد زعفران مي تواند به عنوان يك عامل ضد آفتاب عمل كند. اين مطالعه هم چنين نشان داده SPF جز سافرانال موجود در زعفران با غلظت %0.5 و %1 به صورت معني داري بزرگ تر از SPF ماده ضد آفتاب استاندارد هموسالات با غلظت %8 است. اين نتايج نشان مي دهد سافرانال موجود در زعفران داراي اثر ضد آفتابي بسيار بيش تر از ماده استاندارد هموسالات است. بنابراين جز سافرانال موجود در زعفران در صورت انكپسوله شده در ليپوزوم مي تواند با غلظت بسيار كم اثر ضد آفتاب قابل توجهي داشته باشد.
نتيجه گيري: نتايج اين مطالعه نشان مي دهد كه نانوليپوزوم هاي حاوي عصاره زعفران مي تواند به عنوان يك جاذب اشعه فرابنفش و ضد آفتاب طبيعي استفاده شود. همچنين با استفاده از نانوليپوزوم هاي حاوي سافرانال موجود در زعفران مي توان با غلظت هاي بسيار كم به SPF بالايي دست يافت.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: تقاضاي درمان چين و چروك صورت رو به افزايش است. در ساليان اخير، راديوفركانسي يك و دو قطبي به عنوان يك درمان انتخابي چين و چروك معرفي شده است. مطالعات، تغييرهاي الياف كلاژن پوست را براي بهبودو ترميم جنس پوست نشان داده اند. هر چند مي توانند خطرها و عوارض جانبي هم داشته باشند.
روش اجرا: در اين مطالعه، 48 بيمار متقاضي جوان سازي پوست صورت پس از اخذ رضايت نامه كتبي، تحت درمان با راديوفركانسي قرار گرفتند. تشخيص، صرفا بر مبناي معاينه و مشاهده صورت مي گرفت. از تمامي بيماران، قبل و بعد از درمان و در شرايط مساوي عكس گرفته شد. عكس ها توسط يك همكار كه نمي دانست كدام عكس به قبل و كدام به بعد از درمان مربوط است، مورد ارزيابي قرار گرفت.
يافته ها: چين و چروك ها در 26 بيمار بهتر شد. پاسخ درماني در افراد مسن تر بهتر بود. درد و اريتم گذرا در تمامي بيماران گزارش شد.
نتيجه گيري: راديوفركانسي روش درماني مناسبي براي بهتر شدن پوست از نظر تعداد و عمق چروك ها است كه اجراي آن به آموزش كامل نياز دارد. براي تاثير مثبت حداقل 4 جلسه درماني با نظم فواصل 2 هفته يك بار ضروري است.

 نسخه قابل چاپ

آموزش دستياران پوست و اعطاي گواهي با دانشنامه تخصصي در هر كشور بر اساس استانداردهاي نظام سلامت، انتظارهاي جامعه و امكان هاي موجود در آن منطقه جغرافيايي صورت مي گيرد. براي مثال از متخصص پوست در كشور استراليا به دليل شيوع بالاي سرطان هاي پوست، انتظار مي رود كه بتواند درمان جراحي بدخيمي هاي پوست را صورت دهد و در موقع نياز در درمان ملانوم ديسكسيون گره هاي لنفاوي را بدون ارجاع به جراح خود انجام دهد. با اين حال آشنايي با برنامه هاي آموزش دستياران پوست در ساير نقاط دنيا، نحوه ارزيابي آنها، اعطاي گواهي يا دانشنامه تخصصي و چگونگي تجديد آنها نكاتي را به ما مي آموزد كه مي توانند ما را در برنامه ريزي هر چه بهتر منطبق با شرايط اپيدميولوژيك، اجتماعي و اقتصادي راه نمايي كنند.

 نسخه قابل چا

نكروليز اپيدرمال سمي Toxic Epidermal Necrolysis (TEN) بيماري وخيم پوست و مخاط ناشي از مصرف دارو است. در اين بيماري پوست سر بندرت درگير مي شود. از روند TEN در بيماراني كه تحت درمان با رادياسيون و داروهاي ضد تشنج قرار گرفته اند گزارش هايي وجود دارد.
در اين مقاله بيماري معرفي مي شود كه به دنبال رادياسيون و مصرف داروهاي ضد تشنج به TEN همراه با درگيري پوست سر مبتلا شد. يكي از ويژگيهاي غيرمعمول در اين موارد،TEN  شروع ضايعات پوستي از محل تابش اشعه است. گزارش فرضيه هاي مختلف در توجيه اين مشاهده مورد بحث قرار مي گيرد.

 نسخه قابل چاپ

كمپلكس توبروس اسكلروزيس اختلالي ژنتيكي است كه به تشكيل هامارتوم در بسياري از اعضاي بدن همراه است. ضايعات مشخصه پوستي آن مشمل بر آنژيوفيبروما، شاگرين پچ، فيبروماي اطراف ناخن و لكه هاي سفيد است. اين بيماري اكثرا با اپي لپسي و كم هوشي همراهي دارد. در اين مقاله مرد 26 ساله اي معرفي مي شودكه با آنژيوفيبروم بسيار بزرگي در صورت به بيمارستان پوست رازي تهران مراجعه كرده است كه براي وي مشكلات روحي و رواني جدي به وجود آورده بود و همين امر طرح درماني مناسبي را براي وي الزامي مي كرد.

 نسخه قابل چاپ