مقالات پوست و زيبايي

زمينه و هدف: تالاسمي يکي از شايع ترين اختلالات تک ژني بوده که در اثر کاهش يا عدم توليد يک يا چند زنجيره گلوبين ايجاد مي شود. بتاتالاسمي ماژور از شيوع بالايي برخوردار بوده و بيماران مبتلا نيازمند تزريق مکرر خون هستند. تزريق مکرر خون باعث ايجاد تغييراتي در عناصر مختلف موجود در خون شده و در نتيجه ايجاد ضايعاتي در پوست، مخاط، ناخن و مو مي شود. مطالعه حاضر با هدف تعيين فراواني اختلالات پوستي - مخاطي و اختلالات ناخن و مو در افراد مبتلا به بتاتالاسمي در استان سيستان و بلوچستان انجام شده است.
روش اجرا: مطالعه مقطعي حاضر طي سال 1389 روي 300 بيمار مبتلا به تالاسمي ماژور صورت گرفت. اطلاعات فردي و باليني بيماران از طريق پرسش نامه، بررسي پرونده و معاينه فيزيکي بيماران توسط پزشک جمع آوري شده و سپس داده ها از نظر آماري توصيف و تحليل شدند.
يافته ها: ميانگين سني بيماران مورد مطالعه 17.9±6.3 سال بوده و %64.3 افراد مذکر و %35.7 بيماران مونث بودند. در بين تظاهرات پوستي، کک و مک (%70.7) شايع ترين و پيگمانتاسيون دور چشم (%0.3) نادرترين بودند. هم چنين شايع ترين اختلال مخاطي مربوط به تورم لثه (%41.7) بوده و از ميان تظاهرات ناخني، ايجاد خطوط طولي بر روي ناخن (%72) از بالاترين شيوع برخوردار بود.
نتيجه گيري: به منظور پيش گيري از تظاهرات پوستي و مخاطي در بيماران بتاتالاسمي پيشنهاد مي شود اين افراد به صورت دوره اي از نظر اين علايم بررسي شوند.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: سل پوستي يک نوع نسبتا غيرمعمول سل خارج ريوي است. حتي در کشورهايي که در آن سل هنوز هم به طور معمول رخ مي دهد، سل پوستي بسيار نادر است. در کشور ما آمار دقيقي از انواع سل پوستي در دسترس نيست، لذا هدف از اين مطالعه بررسي فراواني سل پوستي در طي سال هاي 1377 تا 1391 در شهرستان گرگان بوده است.
روش کار: در اين مطالعه مقطعي گذشته نگر، بيماران مبتلا به سل پوستي مراجعه کننده به بيمارستان 5 آذر گرگان، از فروردين 1377 تا شهريور 1391، مورد بررسي قرار گرفتند. اطلاعات مورد نياز از پرونده بيماران استخراج و توصيف و تحليل آماري شد.
يافته ها: در اين مطالعه 30 مورد سل پوستي شناخته شد که %60 (18 نفر) آن ها زن بود. بيشترين گروه سني درگير 40 - 21 سال بود. از نظر نوع سل پوستي، لوپوس ولگاريس (18 مورد، %60)، پاپولونکروتيک توبرکوليد (6 مورد، %20) و اسکروفلودرما (3 مورد، %10) شايع ترين انواع درگيري پوستي بود.
نتيجه گيري: لوپوس ولگاريس شايع ترين شکل سل پوستي در گرگان مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

پيشرفت بزرگ در علوم اپتيک، مهندسي الکترونيک و کامپيوتر فرصتي مناسب براي تشخيص بيماري هاي پوست، برآورد اثربخشي داروها و محصولات مراقبت از پوست با استفاده از روش هاي غيرتهاجمي و غيرتخريبي را مهيا ساخته است. هم چنين روش هاي غيرتهاجمي بسياري براي ارزيابي نتايج جراحي روي تومورهاي بدخيم پوستي پديد آمده است. هدف از اين مطالعه بررسي روش هاي پيشرفته مانند MRI براي ارزيابي هاي پوستي روي بدن انسان است. کاربردهاي متعدد و جالبي براي استفاده از اين روش ها به خصوص در محصولات آرايشي و زيبايي تعريف شده است.

 نسخه قابل چاپ

روش هاي مختلفي براي درمان چاقي موضعي و سلوليت وجود دارد که شامل روش هاي تهاجمي و غيرتهاجمي هستند. به دليل عوارض جانبي بسيار کمتر، تمايل به استفاده از درمان هاي غيرتهاجمي رو به افزايش است.
يکي از اين درمان هاي رايج، درمان با امواج آکوستيک (acoustic wave therapy) يا shock wave therapy (SWT) است. SWT علاوه بر درمان سلوليت، در مواردي ديگري نيز مفيد شناخته شده است. در اين مقاله، ما ضمن معرفي اجمالي اين فناوري، پروتکل مورد استفاده و نتايج درمان سلوليت و چاقي موضعي با دستگاه CellactorâSC1 در سه بيمار خانم داراي شاخص توده بدني (Body Mass Index [BMI]) طبيعي را شرح مي دهيم.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: پمفيگوس از بيماري هاي شايع خودايمني تاولي است که نيازمند درمان با سرکوب کننده ايمني سيستميک مي باشد. سرکوب کننده هاي ايمني پيش آگهي بيماران پمفيگوس را در دهه اخير تغيير داده، اما استفاده طولاني مدت آن ها همراه با عوارض قابل توجهي مي باشد. امروزه سعي بر استفاده از داروهايي جديدتر با عوارض جانبي کمتر در اين بيماري مي باشد. يکي از اين داروها مايکوفنولات موفتيل مي باشد. هدف از اين مطالعه بررسي اثرات درماني اين دارو در بيماران مبتلا به پمفيگوس ولگاريس مقاوم به درمان مي باشد.
روش اجرا: پرونده 300 بيمار مبتلا به پمفيگوس ولگاريس مرور شد و از ميان آن ها 28 پرونده که به دليل مقاومت به درمان، داروي مايکوفنولات موفتيل دريافت کرده بودند وارد مطالعه شدند. اطلاعات با استفاده از پرونده ها در پرسش نامه اي جمع آوري و سپس با استفاده از آزمون همبستگي Kendall's tau-c، آزمون Mann-Whitney و تحليل واريانس تحليل آماري داده ها انجام شد.
يافته ها: نسبت مرد به زن 1.8:1 بود. ميانگين سني بيماران 43.3±13.6 سال بود. بيماران تحت درمان با 2 gr/day مايکوفنولات همراه 1 mg/kg/day پردنيزولون قرار داشتند. هفده بيمار (10 مرد و 7 زن) بهبودي کامل داشتند، ارتباط معناداري بين پاسخ به درمان و جنسيت بيماران وجود نداشت (P=0.58). اختلاف معناداري بين ميانگين سني بيماران بهبوديافته و مقاوم به درمان وجود نداشت (P=0.77). ارتباط معناداري بين پاسخ به درمان با شدت درگيري مخاطي (P=0.8) و شدت درگيري پوستي (P=0.8) وجود نداشت. 10 بيمار که مايکوفنولات را بيش از 12 ماه دريافت کرده بودند پاسخ درماني مناسب داشتند و طي دوره پي گيري بدون نياز به مکمل ديگر هيچ عودي نداشتند.
نتيجه گيري: شروع اثر مايکوفنولات موفتيل آهسته است، اما مکملي مفيد و با عوارض جانبي کم در درمان بيماران پمفيگوس ولگاريس، خصوصا بيماران مقاوم به درمان، مي باشد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: پسوريازيس يک بيماري مزمن و شايع پوست است. به نظر مي رسد شيوع عوامل خطرساز بيماري هاي قلبي - عروقي در اين بيماران بيشتر از افراد سالم جامعه است. اين مطالعه به منظور بررسي گروهي از اين ريسک فاکتورها در اين بيماران و مقايسه با گروه شاهد انجام گرديد.
روش کار: اين مطالعه مورد - شاهدي در سال هاي 1390 و 1391، در 55 بيمار مبتلا به پسوريازيس انجام شد. گروه شاهد 55 نفر افرادي بودند که از لحاظ سن و جنس با گروه مورد هم سان شدند. متغيرهايي مانند سن، جنس، شاخص توده بدني، مصرف سيگار و الکل، نوع بيماري و سطوح خوني تري گليسريد، کلسترول تام، LDL،HDL  و قند خون ناشتا ارزيابي و در دو گروه مقايسه شد.
يافته ها: آناليز داده ها با رگرسيون لجستيک نشان داد که دو گروه از نظر متغيرهاي مصرف سيگار (95%CI= 1.1 - 3.2، OR=2.2، P=0.02)، فشارخون سيستولي (95%CI= 1.02 - 1.33، OR= 1.07، P=0.004)، تري گليسريد (95%CI=1.0 - 1.34، OR=1.02، P= 0.005) و LDL (95%CI=1.0 - 1.09، OR=1.04، P=0.03) تفاوت معني داري داشتند.
نتيجه گيري: بالاتربودن چربي هاي خون و فشارخون سيستولي در بيماران مبتلا به پسوريازيس مي تواند خطر بيماري هاي قلبي - عروقي را در آن ها بالا ببرد. بنابراين، غربالگري اين بيماران از نظر هايپرليپيدمي و هيپرتانسيون، صرف نظر از شدت بيماري، توصيه مي شود. هم چنين آموزش بيماران براي کاهش مصرف سيگار به عنوان بخشي از درمان پسوريازيس پيشنهاد مي گردد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: تغيير الگوي سني استفاده از لوازم آرايش در ايران، مساله مهمي محسوب مي شود. هدف اين مقاله شناخت عوامل موثر بر ميزان استفاده از لوازم آرايش توسط دختران زير 20 سال است.
روش اجرا: اين پژوهش پيمايشي با استفاده از ابزار پرسش نامه جمع آوري اطلاعات در يزدان شهر نجف آباد (اصفهان) در سال 91-90 انجام شد. از مجموعه 1800 دانش آموز دختر مقاطع دبيرستان، راهنمايي و پيش دانشگاهي، 300 نفر به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند.
يافته ها: اکثر پاسخگويان، الگوي آرايش خود را نزديکان و خويشاوندان نزديک خود بيان کردند. %31.7 از دختران، کانال ماهواره را الگو قرار داده اند و %7.7 از سايت هاي اينترنتي استفاده مي کنند. رابطه بين متغيرهاي سن، مصرف رسانه اي، وضيت تاهل، اعتماد اجتماعي و ميزان گرايش دختران به استفاده از لوازم آرايش معنادار بود.
نتيجه گيري: عوامل موثر بر استفاده از مواد آرايشي در بين دختران جوان شامل 5 عامل ويژگي جمعيتي، پايگاه اجتماعي - اقتصادي، مصرف رسانه اي، روابط و خانواده و اعتماد تعريف شده است که تقريبا %55 از تغييرپذيري متغيرها را توضيح مي دهد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: در بين درمان هاي موجود آکنه، ايزوتره تينوئين خوراکي تنها دارويي است که تقريبا بر روي تمامي عوامل دخيل در پاتوژنز اين بيماري موثر مي باشند. گرچه مطالعات چندي در جوامع مختلف بر عوارض اين دارو انجام شده اما مطالعات معدودي از مصرف کنندگان ايراني در دسترس است. هدف از انجام اين مطالعه، ارزيابي عوارض شايع باليني و آزمايشگاهي اين دارو در مبتلايان به آکنه ندولوکيستيک در شهر مشهد در ايران مي باشد.
روش اجرا: 100 بيمار داراي آکنه ندولوکيستيک، بدون سابقه بيماري هاي خوني، کليوي و کبدي شناخته شده و در مورد خانم ها داراي آزمايش منفي بارداري، وارد مطالعه شدند. بيماران تحت درمان با رژيم استاندارد  120 mg/kgبراي يک دوره درماني از ايزوتره تينوئين خوراکي قرار گرفتند. اطلاعات دموگرافيک مربوط به هر بيمار ثبت و آزمايش هاي پايه از قبيل سطح سرمي چربي ها، آزمايش هاي عملکرد کبدي و شمارش کامل خون انجام شد، هر دو ماه آزمايش ها تکرار و هم زمان وجود عوارض باليني نيز بررسي شدند.
يافته ها: تمامي بيماران دوره درمان بر اساس وزن خود را به اتمام رساندند. شايع ترين عوارض به ترتيب کيليت (87%)، خشکي پوست (71%)، انواع درماتيت ها (37%)، اپيستاکسي (21%)، آرترالژي و ميالژي (21%) بودند. همه عوارض خفيف بودند و قطع درمان در هيچ موردي لازم نشد. گرچه تغييراتي در سطح چربي هاي سرم و آزمايش هاي عملکردي کبد مشاهده شد ولي اين تغييرات در محدوده طبيعي قرار داشتند.
نتيجه گيري: درمان با ايزوتره تينوئين خوراکي در مبتلايان به آکنه ندولوکيستيک روشي کم عارضه مي باشد اما بايد احتمال عوارض جانبي جدي را هميشه مدنظر داشت.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: مصرف بي رويه محصولات آرايشي مي تواند زمينه ساز عوارض متعددي براي فرد شود. اين مطالعه با هدف تعيين شيوع و انگيزه مصرف محصولات آرايشي در بين دختران دانشجو انجام شده است.
روش اجرا: اين مطالعه مقطعي روي 540 نفر از دانشجويان دختر دانشگاه هاي شهر همدان انجام گرفت. شرکت کنندگان به روش نمونه گيري تصادفي ساده با انتصاب متناسب از بين دانشگاه هاي مختلف همدان انتخاب شده و پرسش نامه اي که شامل دو بخش اطلاعات دموگرافيک و نوع محصول آرايشي مصرفي به صورت خودگزارش دهي از آنان بود، تکميل شد.
يافته ها: از بين محصولات آرايشي رژ لب (%62.2)، خط چشم (%50.9) و ريمل (%43.3) بيشترين مصرف را در بين دانشجويان مورد بررسي داشته و بيشترين دليل مصرف، حس زيبايي و کسب اعتماد به نفس ذکر شده بود.
نتيجه گيري: با در نظر گرفتن يافته هاي اين مطالعه، به نظر مي رسد ارائه برنامه هاي آموزشي در خصوص ارتقاء عزت نفس در بين دانشجويان بتواند نتايج سودمندي را در پيش گيري از مصرف بي مورد محصولات آرايشي به دنبال داشته باشد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: علاوه بر افزايش سن و نقص ايمني، عوامل خطرساز متعددي براي ابتلا به هرپس زوستر مورد بررسي قرار گرفته اند. هدف از انجام اين مطالعه، بررسي سابقه خانوادگي ابتلا به زوستر به عنوان يکي از عوامل خطرساز براي ابتلا به اين بيماري بود.
روش اجرا: اين مطالعه اي مورد- شاهدي در بخش و درمانگاه پوست بيمارستان فرشچيان همدان انجام شد. گروه مورد شامل بيماران با تشخيص قطعي هرپس زوستر بودند. گروه شاهد شامل افراد غيرمبتلا به اين بيماري بودند که از بين بيماران مبتلا به ساير بيماري هاي پوستي يا همراهان آن ها انتخاب شد. ابتلا به نقص ايمني به عنوان معيار خروج از مطالعه در نظر گرفته شد. اطلاعات هر دو گروه مورد و شاهد بر اساس پرسش نامه هاي مخصوص و توسط همکاران غيرمطلع از نحوه گروه بندي افراد و اهداف مطالعه جمع آوري شد. براي مقايسه سابقه خانوادگي به عنوان يک عامل خطرساز بين دو گروه مورد مطالعه، آزمون مربع کاي و محاسبه Odds Ratio (OR) با فاصله اطمينان (%95 Confidence Interval) %95 انجام گرفت.
يافته ها: در اين مطالعه تعداد افراد گروه هاي مورد و شاهد به ترتيب 217 و 200 نفر و ميانگين (ميانگين±انحراف معيار) سني گروه هاي مورد و شاهد به ترتيب 49.08±15.54 سال و 49.96±15.44 سال (P=0.936) بود. %53.5 از گروه مورد و %54.5 از گروه شاهد زن بودند (P=0.845). فراواني سابقه ابتلاي بستگان درجه يک به هرپس زوستر در گروه هاي مورد و شاهد به ترتيب (30%) 65 و (8%) 16 بود (OR [95%CI]= 4.91 [2.73-8.85]). سابقه ابتلاي بستگان درجه دو در گروه هاي مورد و شاهد به ترتيب 36 (%16.6) و 8 (%4) بود (OR [95%CI]= 4.77 [2.16-10.54]). مجموع سابقه ابتلاي بستگان (درجه يک يا دو) در گروه هاي مورد و شاهد به ترتيب 101 (%46.6) و (12%) 24 به دست آمد (OR [95%CI]= 6.26 [3.79-10.36]).
نتيجه گيري: اين مطالعه، سابقه خانوادگي ابتلا به هرپس زوستر را به عنوان عاملي خطرساز براي اين بيماري معرفي مي نمايد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: شپش سر يکي از شايع ترين آلودگي هاي انگلي در جهان است. اين آلودگي در بسياري کشورها از جمله ايران شايع مي باشد. آلودگي شپش سر باعث مشکلات جدي بهداشتي در بسياري از جوامع به ويژه در کودکان مدارس مي گردد. مطالعه حاضر متعاقب يک همه گيري شپش سر در دانش آموزان شهرستان بهار با هدف تعيين عوامل موثر بر اين همه گيري شپش سر در بهار سال 1390 انجام گرفت.
روش اجرا: در اين مطالعه مقطعي اطلاعات زمينه اي و اپيدميولوژيک کليه بيماراني که در زمان همه گيري شپش سر در شهرستان بهار در استان همدان (آبان ماه تا پايان دي ماه 1390) با تشخيص آلودگي شپش سر تحت پيگيري و درمان قرار گرفته بودند، توصيف و تحليل شد.
يافته ها: از مجموع 17722 دانش آموز شهرستان، تعداد 1217 نفر (%6.7) به شپش سر مبتلا شده بودند. جنسيت %98.1 از دانش آموزان آلوده دختر بود. محل سکونت %59.3 شهر و %40.7 روستا بود. %57.6 دانش آموزان آلوده در مقطع ابتدايي تحصيل مي کردند. از نظر آماري تفاوت معني داري بين آلودگي به شپش سر و متغيرهاي جنس، محل سکونت و مقطع تحصيلي وجود داشت (P<0.05).
نتيجه گيري: براي اولين بار بود که آلودگي به شپش سر در شهرستان بهار به صورت همه گيري در بين دانش آموزان روي داد. از آنجا که احتمالا عدم رعايت بهداشت فردي و عمومي توسط کارگران فصلي و مهاجر چادرنشين باعث شيوع بيماري در اين منطقه شده بود، فراهم کردن تسهيلات رفاهي و بهداشت براي کارگران و ارتقاء آگاهي آن ها، مردم و دانش آموزان در خصوص راه هاي پيشگيري از ابتلا به شپش سر و درمان به موقع موارد آلوده ضروري است.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: (CRP) C-reactive protein يک بيومارکر التهابي است که سطح آن در بيماري پسوريازيس بالا مي رود. هم چنين ميزان آن با نمره (PASI) Psoriasis Area and Sevirity Index ارتباط مستقيم دارد.
روش اجرا: سطح سرمي CRP قبل و بعد از درمان با فتوتراپي باnarrow-band (NB-UVB) ultraviolet B  اندازه گيري و نتايج با توجه به بهبودي در نمره PASI تحليل شد.
يافته ها: سطح CRP اوليه در بيماران مبتلا به پسوريازيس بالا بود و اين مقدار به طور معني داري بعد از درمان کاهش يافت. بيماراني که در ابتداي مطالعه CRP بالايي داشتند، درگيري وسيع تر و شديدتر پوستي داشتند. بيشترين کاهش مقدار CRP نيز در افرادي ديده شد که پاسخ بهتري به درمان دادند و PASI %75 بالاتري دارند. يک همراهي بين نمره PASI اوليه و CRP پايه نيز وجود داشت.
نتيجه گيري: بيماراني که مبتلا به پسوريازيس پلاکي متوسط تا شديد بودند التهاب سيستميک نيز داشتند که اين التهاب با سطح بالاي CRP آنها نشان داده شد. فعاليت بيماري پوستي، همراهي معني داري با بالا رفتن CRP داشت. فتوتراپي که باعث بهبود ضايعات پوستي پسوريازيسي مي شد سبب کاهش التهاب و در نتيجه پايين آمدن سطح CRP مي شد.

 نسخه قابل چاپ

زمينه و هدف: آلوپسي آره آتا ريزش موي غيراسکارگذاري است که علل متفاوتي از جمله عدم تعادل غلظت هاي عناصر کمياب بدن مانند روي به عنوان عامل آغازکننده آن مطرح است. هدف اين مطالعه، اندازه گيري مقدار سرمي روي در بيماران آلوپسي آره آتا و مقايسه آن با مقادير طبيعي بود.
روش اجرا: در 23 زن و 19 مرد مبتلا به آلوپسي آره آتا، مقدار سرمي روي با روش اسپکتروفتومتري جذبي اندازه گيري شد. داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري مربع کاي، t و تحليل واريانس (ANOVA) مورد تحليل قرار گرفت.
يافته ها: مقدار سرمي روي در 16 بيمار مبتلا کمتر از حد طبيعي (70 mg/dL) بود که مبتلايان به اشکال شديدتر (شکل يونيورساليس) و نيز مدت بيشتر بيماري بودند. ميانگين مقدار سرمي روي بيماران 81.88 mg/dL به دست آمد که در مقايسه با ميانگين مقدار سرمي روي جمعيت سالم (83.5 mg/dL) تفاوت معني داري نداشت (P=0.668). ميانگين سطح سرمي روي در انواع مختلف بيماري با يکديگر و مقدار طبيعي تفاوت معني داري نداشت (P>0.05). ارتباط بين ميزان سرمي روي و مدت درگيري معني دار بود (P=0.022).
نتيجه گيري: مبتلايان به انواع شديدتر بيماري مقادير سرمي روي کمتري در مقايسه با مبتلايان به ساير انواع آلوپسي آره آتا داشتند.

 نسخه قابل چاپ

راهنماهاي باليني درمان مهم ترين و معتبرترين دستورالعمل در درمان بيماري ها مي باشند که بر اساس بالاترين سطح شواهد (مرور نظام مند، متاآناليز يا کارآزمايي هاي باليني تصادفي شده) و با اتفاق نظر خبرگان موضوع تهيه مي شوند. در اين مقاله، جديدترين راهنماهاي باليني درمان دو بيماري شايع آکنه (ارائه شده توسط فرهنگستان پوست اروپا) و ريزش موي آندروژنتيک (ارائه شده توسط انجمن پوست آلمان) به اختصار مرور مي شوند.

 نسخه قابل چاپ