يك آيه، يك نكته
سلام. به اين آيات دقت كنيد:
«أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا بَياتاً وَ هُمْ نائِمُونَ* أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى أَنْ يَأْتِيَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ يَلْعَبُون» (اعراف/ 98-97)
اين دو آيه در ادامه آيه اي بود كه ديروز بيان شد (و لو أن اهل القري آمنوا ... اعراف/96).
خداوند هشدار مي دهد كه در هيچ لحظه اي امنيت مالي و جاني نداريد!!! چه روز باشد و چه شب! به راستي مگر نبوده كه نيمه شبها چه بلاهايي نازل شده و چه اتفاقات ناگواري افتاده است؛ زلزله تاريخي بم، رعد و برق هاي نابود كننده، مرگهاي ناگهاني در بستر خواب (از جمله سكته) و ... .
همچنين حوادث تلخي كه در روز روشن بر سر انسانها آمده؛ تصادفات، سيلها، زلزله و ... . در اين لحظات آيا تضميني هست كه انسان نجات يابد؟! مگر فقط با داشتن ايمان و تقوا كه در آيه 96 گذشت.
فقط اندكي تأمل كنيم و اين هشدارها را جدي بگيريم. هر لحظه ممكن است بلايي آسماني و زميني بر سر ما فرود بيايد. بلا را فقط در سيل و زلزله نبينيم؛ اين همه مرگ ناگهاني بر اثر سكته، تصادف و اتفاقات ديگري كه هر روز در اطراف خود مشاهده مي كنيم.