مسافر حرم!

نام عالم تابی که تا ابد بر تارک آسمان میدرخشد نام حسین(ع) است و بس...

سلام آقای مهربانی ها ، سلام ای دلداری که دل وا مانده ام را سامان دادی در جاده ی بی کسی ها ،سلام ای امیر بی سری که تا به قیامت بر عالم سروری میکنی و سلام علی شیب الخضیب.

بر سرِزبان افتادن نامت ،مژده ی آغاز فصل عشق است ، آغاز لحظه شماری برای پا گذاشتنت بر دل های عاشق تا پر بگیرند و پرواز کنند به آن سوی زمانه ،فراتر از عقل و منطق و کرانه ها.

ای ستاره ای که مسیر حق به برکت یک نظر چشمان زیبایت روشن نگاه داشته شده و ای قمری که دل همه ی اهل عالم را به جزر و مد می کشانی.دوباره ماه عشق آغاز شد و دوباره دل هر لحظه به دنبال بهانه ای است که بسوزد برایت تا پاک شود و کدام داغ است که می سوزاند و پاک می کند و می شوید جز داغ عشق تو ؟جز عالم تو؟عالمی که در آن واژه ی عشق چهار حرفی است-ح س ی ن- عالمی که زیبارویان آن سوختگانند

تا میاد اسم قشنگت مثل خون تو رگ میجوشم

لحظه  ی با تو بودن رو به دو عالم نفروشم

روز تقسیم غم عشق خورده این قرعه به نامم

من بشم خمار عشقو تو بریزی می به جامم

اون روزی که زات یزدان به همه عقلو عطا کرد

منو مجتنون افرید و به غم تو مبتلا کرد

الهی یه روز بیاد که من ز خون وضو بگیرم

رخصتم بده ابوالفضل جلوی چشماش بمیرم

غم عشقت میزنه موج،توی عمق چشم خیسم

اسم تو هر شب جمعه روی قلبم مینویسم

اگه لحظه ای نباشی زندگی به من حرومه

بی تو ای عزیز زهرا کار عاشقی تمومه

همدم تموم شبهام خاطرات کربلاته

یه اشاره کن ببینی سرو جونم به فداته

گوشه ای از کربلاتو نمیدم به کل دنیا

منو عشق بی حسابت ای عزیز قلب زهرا

  یا حسین(ع)

تنم میلرزه                                         نمیبینه چشام             وقتی بهت میگم که                              کربلامیخوام

                اشکم میریزه به روی صورتم   

                مثل بارش بارونی به روی پام

               دلم میخواد یه بار به عشق زینبت

               پای    پیاده  من   به  کربلا   بیام

              تشنه   بمونم   بسوزم   از  عطش

             تا   سوز   سینه ام    بگیره   التیام

عمریه ارباب                                      آرزو دارم

فکرتو در سر                                     خواب و بیدارم

حسین      حسین        حسین          حسین     حسین

             نبود  بین  ما  رسم  عاشق  کشی

             تو آخرش  منو  ز  داغت  میکشی

            دل  میسوزونی   خودتم   میدونی

             هر  بار  که منو به هیئت میبری

             بهت    نمیاد   منو     راهم ندی

             صدات  کنم  ولی  جوابمو  ندی

              نکنه   یه  شب   بین   نوکرات

            بهم  بگی  برو  تو  نوکر   بدی

خودت میدونم                                   دل پر درده

حرمت اقا                                       دیوونم کرده

مگه چی میخواد                              این دل اسیرم

بهم بگو بمیر                                  تا برات بمیرم

همش به خودم میگم                         این جمله رو

یعنی میشه که                                 کربلا رو بگیرم

                خودت  میدونی  که  کم  تحملم

                نکنه که  یه  روز  کنی  منو  ولم

              من   فقط  از  تو  یه کربلا میخوام

           چه  جوری  دلت  میخواد  که  بشکنه  دلم؟

دل شده بی تاب                              بحر تو ارباب