پول کاغذی در ایران از اواخر قرن سیزدهم هجری (حدودسال1890میلادی) از طرف بانک شاهنشاهی متداول گردید ولی سابقا ً پول کاغذی در ایران بسیار قدیمی تر از این تاریخ می باشد .

          در اواخر قرن هفتم هجری (اواخر قرن سیزدهم میلادی) حکومت ایران دردست ایلخانان مغول بود .

          خزانۀ کیخاتو ایلخان مغولی تهی گشت و وی با وزیرش صدر جهان در فکر چاره بودند.عزالدین مظفر از نزدیکان صدرجهان از وجود پول کاغذی در چسن اطلاع داشت و به راهنمائی ایلچی قوبیلای قاآن حمکران مغول چین ایلخان را بر آن داشت که پول کاغذی را در ایران رواج دهد . ایلخان به این منظور دستور داد که همه زر وسیم را باید به «چاوخانه» تحویل دهند و در عوض پول کاغذی « چاوه» دریافت دارند . شرح این واقعه در تاریخ وصاف به تفضیل آورده شده است .

          تاریخ وصاف پس از ذکر مطالب فوق می نویسد :

          ... و به صورت چاو بدین منوال بود .ییرامن سطح کاغذ پاره مربع مستطیل چد کلمه به خط ختائی نوشته و بر بالای آن از دو طرف لا الله الا الله ... و خارج از مرکز صواب از نبم درهم رقم زده و به شیوۀ مسطور در قلم ساخته و فرو تر از آن امیر این چنین تحریر کرده و درمیانه دایره کشیده آورده ... در ماه ذی قعده سنه ثلث و سماته  (693 قمری) در تبریز چاو روان شد(این تاریخ برابر است با حدود 1293 میلادی)

          تاریح وصاف سپس می نویسد که این دستور باعث ناراحتی شدید مردم گردیدو چنان عدم تعادل و آشوبی در وضع اقتصادی مملکت به وجود آورد که در همان ابتدای امر « امر به اتفاق صاحب دیوان عرضه داشتند که اگر این کار چند روز دیگر برقرار ماند دست از رونق مملکت میباید  شست و در نتیجه ایلخان فرمان دیگری دائر بر لغو رواج چاو و صادر نمود و به این طریق اولین اسکناس ایران بدون این که جریان کامل پیدا کند متوقف گردید .

          بعد از آن تاریخ پول کاغذی در ایران به وجود نیامد و سالهای طولانی دیگر سخنی از آن نرفته است .

          دردوره ای از معاملات تجاری می توان گفت «بیجک» که درمیان صرافان و تجار رواج داشت نقش یک نوع پول کاغذی را بازی می نمود «بیجک» عبارت از سندی بود که صراف ضمن آن وصل مبلغی را اعلام داشته و به وعده کوتاه عندالمطالبه تعهد پرداخت می نمود و معمولا ً در مقابل بروات تسلیمی تجار صادر می شد و بر حسب میزان معروفیت و اعتبار صراف در بازار رواج مییافت .

          بیجک ابتدا به مبلغ مشخص و معینی صادر نمی گردید بلکه نام بیجک متفاوت بود وبعد بعضی موسسات در شیراز و اصفهان بیجکهائی به ارزش مساوی درجریان گذاردند که نسبتا ً رواج یافت ولی به علت امتیاز انحصاری بانک شاهنشهای درنشر اسکناس موقوف گردید .

          قبل از انتشار اسکناس بانک شاهنشاهی « بانک جدید شرق»(انگلیسی) که از تاریخ1266 قمری شعباتی در ایران تاسیس کرده بود حواله های پنجقرانی عهده خزانه دار خود که به رویت قابل پرداخت بود صادر کرد و این حواله ها که قابل استفاده در معاملات کوچک بود تا حدی هم رواج یافت .

          علاوه براین مردم با بعضی از پول های کاغذی خارجی ایران آشنا بودند و در پاره ای از ایالات شمالی نیز کاغذ روسی اعتبار داشت و در معاملات مورد استفاده قرار می گرفت . ضمنا ً باید دانست که لغت اسکناس نیز از طریق زبان روسی وادر زبان فارسی شده است .