خواص گیاهان دارویی

معجزه «خارمریم» در سم‌زدایی از کبد

بیش از 2000 سال است که فوائد درمانی گیاه «خارمریم» به عنوان گیاه بومی مناطق مدیترانه، اروپای مرکزی و آمریکای شمالی و جنوبی شناخته شده است.

گیاه دارویی «خار مریم» خاصیت‌های بسیاری دارد که توانایی آن در حفظ سلامت کبد منحصر بفردترین ویژگی آن است.

علاوه بر این از دیگر ویژگی‌های گیاه «خارمریم» سم‌زدایی بدن از مواد شیمیایی است که وارد بدن شده و سلامت آن را به خطر می‌اندازند. همچنین ترکیبات موجود در «خارمریم» از ویژگی‌های خاصی برخوردارند که این گیاه را قادر می‌سازند سلول‌های کبدی آسیب دیده ناشی از مصرف مواد سمی مانند مواد الکلی را بهبود دهد.

همچنین خارمریم میزان التهاب را کاهش داده و تاثیرات آنتی‌اکسیدان بالقوه‌ای دارد. آنتی‌اکسیدان‌ها از سلول‌های بدن در برابر آسیب‌دیدگی ناشی از فرآیندهای شیمیایی حفاظت می‌کنند.

این گیاه در درمان اختلالات فوق کلیوی و سندرم روده ملتهب کاربرد دارد و برای درمان اختلال پوستی «داء‌الصدف» نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

در مورد دیگر فوائد این گیاه می‌توان گفت که خارمریم به دلیل تاثیرات شبه‌استروژن‌ می‌تواند حجم شیر در مادران شیرده را افزایش دهد.

همچنین به رغم این حقیقت که گیاه خارمریم در درمان هپاتیت به خصوص نوع C آن مورد استفاده قرار می‌گیرد، انجام مطالعات بیشتر برای اثبات این ارتباط مورد نیاز است.

برخی از بررسی‌ها حاکی از تاثیر مثبت این گیاه بر فعالیت آنزیم کبدی است و برخی از آن‌ها نتیجه معکوس را نشان می‌دهد.

مطالعات آزمایشگاهی ابتدایی نشان می‌دهد که این گیاه می‌تواند تاثیرات ضدسرطانی داشته باشد و از رشد سلول‌های سرطانی پروستات، سینه و دهانه رحم جلوگیری می‌کند.

یکی‌دیگر از خواص «خارمریم» تاثیر آن در کاهش کلسترول بالای خون و افزایش سطح کلسترول خوب در بدن است.

 

«بابونه» مرهمی برای التیام زخم‌ها

«بابونه» گیاه دارویی شناخته شده‌ای در رم، یونان و مصر باستان است و سال‌های طولانی است که از آن برای درمان بیماری‌های سرطانی، پوستی، التهابی، تب و آسم استفاده می‌شود.

 

 

 در بسیاری از مطالعات اخیر نیز بر خواص تسکین‌دهنده درد، ضدالتهابی، آنتی‌باکتریال و ضدحساسیت گیاه بابونه تاکید کرده‌اند.

بابونه قرن‌ها به عنوان دارویی برای تسکین دردهای شکمی و درمان سرماخوردگی و تب و آرامش‌بخشی مورد استفاده قرار گرفته است. این گیاه علاوه بر مصارف دارویی در اروپا و آمریکا بعنوان نوشیدنی نشاط آور مصرف می‌شود.

از بابونه می‌توان به عنوان شربتی گیاهی برای درمان کمردرد، دردهای روماتیسمی و کهیر استفاده کرد. همچنین می‌توان این گیاه را به صورت پماد و برای بهبود زخم و بواسیر استفاده کرد.

افراد مبتلا به آسم یا علائم سرماخوردگی می‌توانند برای کاهش این علائم آن را بخور دهند. تسکین ناآرامی و اضطراب، مشکلات دندانی و دل درد در کودکان از دیگر فوائد مصرف گیاه بابونه است.

استفاده از عرق بابونه به عنوان نوشیدنی پس از مصرف غذا به هضم بهتر آن کمک می‌کند و عمل گوارش را بهبود می‌بخشد. گیاه بابونه می‌تواند احساس کسالت را در دوران بارداری تسکین دهد.

افرادی که به التهاب و عفونت چشمی مبتلا شده‌اند، می‌توانند جوشانده بابونه را پس از سرد شدن برای شست و شوی چشمانشان استفاده کنند. از دیگر فواید گیاه بابونه می‌توان به درمان زخم‌های دهان و جلوگیری از بروز بیماری‌های لثه اشاره کرد.

کاهش دردهای قاعدگی و آرام‌سازی ماهیچه‌های رحمی از دیگر فوائد این گیاه است.

گیاه گزنه قرن‌هاست که برای تسکین علائم آلرژی به خصوص تب یونجه که شایعترین نوع آلرژی است، کاربرد دارد.

پزشکان معتقدند موثرترین شیوه درمانی برای مبتلایان به آلژری استفاده از این گیاه دارویی است و برخلاف داروهای شیمیایی عوارض جانبی برای بیمار ندارد.

همچنین گیاه گزنه در درمان بیماری آلزایمر، التهاب مفاصل، آسم، عفونت مثانه، برونشیت، سنگ کلیه، بزرگی پروستات و درد سیاتیک موثر است.

علاوه بر این بهبود و حفظ سلامت موها از دیگر فوائد این گیاه دارویی است به خصوص درمان مناسبی برای موهای چرب و شوره سر به حساب می‌آید.

در آلمان گیاه گزنه به عنوان دارویی برای درمان بیماری پروستات و دارویی ادرارآور مصرف دارد. همچنین گزنه از ترکیبات مهم دیگر داروهای گیاهی برای تسکین دردهای روماتیسمی و التهابی است.

تاثیر جوشانده این گیاه در جلوگیری از خونریزی‌های داخلی قابل توجه است. همچنین برای درمان کم‌خونی و علائم قاعدگی مورد استفاده دارد.

علاوه بر این استفاده از این گیاه برای تسکین دردهای مفاصلی و ماهیچه‌ای توصیه می‌شود.

گیاه یونجه را به دلیل دارا بودن انواع ویتامین‌ها، مواد معدنی و پروتئین‌ها سلطان مواد خوراکی می‌نامند.

گیاه یونجه که عمدتا در آسیا کشت می‌شود از اولین گیاهان دارویی شناخته شده برای بشر است. این گیاه خوراکی با خواص تغذیه‌ای فوق‌العاده، منبع غنی از ویتامین‌های B,K,E,D,A و همچنین املاح معدنی نظیر کلسیم، اسید فولیک، منیزیم، پتاسیم به حساب می‌آید و البته مصرف خشک آن تاثیرگذارتر خواهد بود.

از دیگر فوائد گیاه یونجه این است که حاوی مقدار قابل توجهی پروتئین است. علاوه بر این ریشه گیاه یونجه قابلیت آن را دارد که تا عمق 18 متری زمین هم پیشروی کرده و ویتامین‌ها و مواد معدنی بیشتری را از خاک جذب کند.

بررسی‌های گذشته حاکی از آن است که مصرف گیاه یونجه می‌تواند در پاکسازی روده از مواد سمی موثر باشد. همچنین گیاه یونجه کلسترول بد را کاهش می‌دهد و در تصفیه خون نقش دارد.

یونجه را می‌توان دم کرده و آن را به صورت چای نوشید. همچنین می‌توان این گیاه را به صورت کپسول و همچون قرص‌های مولتی‌ویتامین روزانه مصرف کرد.

خرفه گیاهی است یک ساله با برگ ها ی ضخیم آبدار و ساقه های قرمز و گل های زرد یا سفید کوچک و تخم های سیاه ریز که خواص دارویی دارد. برگ های اشک مانند این گیاه سرشار از خواص دارویی است که در این مطلب به آن اشاره می کنیم.

این گیاه سرشار از اسید آلفالینولنیک است که نوعی اسید چرب امگا۳ است و اغلب در گیاهان یافت می شود. این اسید چرب نقش کلیدی در حفظ سلامت قلب دارد. کلسترول خون را کاهش می دهد، فشار خون را تنظیم می کند و خطر حمله قلبی و سکته را کاهش می دهد. اسید چرب امگا۳، عملکرد مغز را نیز تقویت می کند و مانع از افسردگی می شود.

خرفه سرشار از ویتامین های B، Aو E است که خواص آنتی اکسیدانی آن را افزایش می دهد.

کم کالری و کم چرب است اما سرشار از موادمعدنی مانند آهن، منیزیم، کلسیم، پتاسیم و منگنز است.

کلسیم و پتاسیم موجود در آن، از پوکی استخوان پیشگیری می کند.

منبع عالی ویتامین A است که برای تقویت بینایی ضروری است. این ویتامین برای حفظ غشای مخاطی و پوست نیز مفید است. مصرف میوه و سبزیجات غنی از ویتامین A از بدن در برابر سرطان ریه و دهان محافظت می کند.

ویتامین های گروه B در خرفه سوخت و ساز کربوهیدرات ها را تنظیم می کند.

گیاه «بادرنجبویه» از 2000 سال پیش در یونان استفاده دارویی داشته و در کاهش تنش، التیام زخم‌ها، درمان دندان درد،‌ جوش و آسیب‌دیدگی گردن موثر بوده است.

گیاه بادرنجبویه همچنین به عنوان گیاهی دارویی برای درمان ناراحتی‌ها و بیماری‌های دیگری همچون تب،‌ سردرد، فشارخون بالا، آنفلوآنزا، التهاب نایژه و حالت تهوع نیز کاربرد دارد.

همچنین روغن موجود در این گیاه حاوی مواد شیمیایی است که به آرام کردن عضلات کمک می‌کند. بررسی‌های اخیر نیز حاکی از آن است که بادرنجبویه تاثیری همچون داروهای آرام‌بخش بر موش‌های آزمایشگاهی داشته است.

در مورد دیگر خواص این گیاه دارویی می‌توان به تاثیر آن بر متوقف ساختن برخی فعالیت‌های هورمون تیروئید در بدن اشاره کرد. بنابراین در گذشته از این گیاه برای درمان بیماری «گریوز» که عامل پرکاری تیروئید است،‌ استفاده می‌شده است.

این روزها بادرنجبویه برای درمان اضطراب و کاهش تشویش کاربرد فراوانی در اروپا دارد. همچنین مصرف این گیاه برای افراد مبتلا به اختلالات عصبی خواب توصیه می‌شود. علاوه بر اینها این گیاه قدرت حافظه را در افرادی که از بیماری آلزایمر رنج می‌برند، تقویت می‌کند.

گياه زنجبيل نزديك به 4000 سال است كه در تهيه غذا از آن استفاده مي‌شود و هم اكنون در مناطق استوايی كشت می‌شود.

منبع:

www.ravazadeh.com

«شبدر قرمز» یکی از غنی‌ترین منابع ماده‌ای موسوم به «ایزوفلاون» است که کارآیی شبیه به استروژن دارد.

شبدر قرمز از جمله گیاهانی است که برای درمان گرگرفتگی، کاهش کلسترول، سلامت سینه و بهبود سیستم گردش خون استفاده می‌شود.

از دیگر فوائد دارویی این گیاه می‌توان به جلوگیری از شکل‌گیری لخته‌های خون، پلاک‌های سرخرگی و ابتلا به سرطان خوش‌خیم پروستات اشاره کرد.

شبدر قرمز منبع غنی از مواد مغذی و املاح باارزشی نظیر کلسیم، کروم، منیزیم، فسفر، پتاسیم و ویتامین ث است. به زنانی که در دوران یائسگی به گرگرفتگی دچار می‌شوند توصیه می‌شود از این گیاه استفاده کنند.

شبدر قرمز حاوی مقدار قابل توجهی ماده شیمیایی ایزوفلاون است که ساختاری شبیه به هورمون زنانه استروژن دارد و در بهبود علائم سندرم پیش از قاعدگی نیز موثر است.

علاوه بر این، شبدر قرمز مانعی برای فعالیت برخی از آنزیم‌هایی است که در ابتلای مردان به سرطان پروستات نقش دارند.

همچنین این اعتقاد وجود دارد که شبدر قرمز از بروز بیماری‌های قلبی جلوگیری می‌کند هرچند هنوز نتایج مطالعات در مورد این تاثیر شبدر قرمز بر روی انسان قطعی نشده است.

شبدر قرمز همچنین در تسهیل روند ترک سیگار موثر است.

اگرچه بیشتر ادویه‌ها منابع غنی از آنتی‌اکسیدان‌ها هستند اما گیاه معطر «میخک» در این زمینه گوی رقابت را از سایر چاشنی‌ها و ادویه‌ها ربوده است.

خواص بیشمار میخک برای حفظ سلامت انسان‌ سال‌ها شناخته شده است. میخک علاوه بر خاصیت آنتی‌اکسیدانی بالا دارای ویژگی‌های ضدعفونی‌کنندگی، میکروب‌کشی،‌ تسکین‌دهنده مشکلات گوارشی و دردهای آرتروزی است.

دارا بودن انواع آنتی‌اکسیدان‌های مفید این خاصیت را به میخک می‌دهد که از سلول‌ها در مقابل فشار اکسیدیته حفاظت کند.

همچنین در مورد فواید آنتی‌اکسیدان‌ها می‌توان به تاثیر آنها در پیشگیری از انواع بیماری‌ها نظیر سرطان، دیابت، التهاب مفاصل، آلزایمر و بیماری‌های قلبی اشاره کرد.

همچنین میخک منبع غنی از منگنز، فیبرخوراکی، ویتامین‌های K و C، اسیدهای چرب امگا 3، کلسیم و منیزیم و حاوی مقادیر قابل توجهی آهن، پروتئین، کربوهیدرات، پتاسیم، سدیم و اسید هیدروکلریک و فسفر است.

از دیگر خواص درمانی میخک می‌توان به تسکین درد دندان، تقویت حافظه و تسهیل در گردش خون و سلامت قلب، کبد و معده اشاره کرد.

«آنتی‌اکسیدان‌ها برای سلامت و طول عمر»، میخک با تصفیه خون و مقابله با انواع بیماری‌ها به تقویت سیستم دفاعی بدن کمک می‌کند.

بسیاری از مراجع و کتاب‌های مربوط به طب گیاهی، تاریخچه تقطیر و تولید عرق‌های گیاهی را ایران و مردم این کشور می‌دانند. بر اساس اطلاعات موجود در این کتاب‌های مرجع، تولید عرق گیاهی به ابن‌سینا و دوره‌های پس از او نسبت داده شده است.

به نظر می‌رسد که شروع تقطیر و استخراج رایحه گیاهان با تولید گلاب از گل محمدی آغاز شده و کم‌کم به مرحله کنونی تولید صدها نوع عرق گیاهی رسیده است.یکی از معروف‌ترین و رایج‌ترین عرق‌های گیاهی موجود در بازار ایران، عرق نعنا است که سۆال‌های بسیاری در مورد آن مطرح است. به همین دلیل گفت و گوی زیر با دکتر محمدحسین صالحی سورمقی، متخصص فارماکوگنوزی و استاد دانشکده داروسازی دانشگاه تهران را آورده‌ایم تا پاسخ این سۆال‌ها را از ایشان بگیریم.

فرآیند تولید عرق نعنا چگونه است؟

از هر گیاهی مانند برگ نعنا، بیدمشک، ریحان، گل محمدی یا زیره که دارای رایحه و اسانس باشد، می‌توان عرقیات گیاهی تولید کرد.

برای تولید عرق گیاهی، ابتدا آب و ماده معطر را که همان گیاه باشد، می‌جوشانند. پس از تبخیر آب، عملیات سرد کردن بخار و تقطیر به صورت سنتی یا صنعتی انجام می‌شود و مایعی که با تقطیر به دست آمده،‌ معطری است که ما ایرانی‌ها به آن‌ها عرق گیاهی می‌گوییم.

طی فرآیند تبخیر و تقطیر، اسانس و رایحه گیاه داخل مولکول‌های آب نفوذ می‌کند و در اصطلاح علمی، آب مقطر تولید می‌شود. این آب‌های معطر مقطر، علاوه بر طعم و رایحه خوبشان، خواصی هم برای بدن دارند. ما ایرانی‌ها معمولاً فقط به مایعی که از گلبرگ‌های گل محمدی تهیه می‌شود، «گلاب» می‌گوییم و سایر آب‌های معطر مقطر را «عرق گیاهی» یا «طبی» می‌نامیم.

مفهوم عبارت «دوآتشه» که روی برخی از عرقیات گیاهی درج می‌شود، چیست؟

اگر میزان گیاه نسبت به حجم آب بیشتر باشد و رایحه و اسانس بیشتری در مولکول‌های تقطیرشده آب جمع شوند، اصطلاح «دوآتشه» را برای عرق گیاهی به کار می‌برند. عرق دوآتشه، همان عرق اشباع‌شده یا با عطر بسیار غلیظ. مثلاً میزان برگ نعنایی که برای تولید یک شیشه عرق نعنا دوآتشه استفاده می‌شود، بسیار بیشتر از برگ نعنایی است که برای تولید یک ظرف عرق نعنا معمولی به کار می‌رود.

پس خاصیت عرق‌های دوآتشه از انواع معمولی‌شان بیشتر است؟

دقیقاً همین طور است. از آنجا که ماده موثر در عرقیات گیاهی، اسانس و رایحه موجود در آن‌هاست، هرچه عرق گیاهی بوی بیشتری داشته باشد، یعنی اسانس بیشتری در مولکول‌های آب وجود دارد و خواص درمانی بیشتری دارد بنابراین خاصیت ضد نفخ و ضد درد عرق نعناهای دوآتشه، به مراتب از انواع معمولی‌شان بیشتر است.

تفاوت میان عرق نعناهای پاستوریزه و سنتی موجود در بازار چیست؟

هر ماده‌ای که پاستوریزه شود، عاری از وجود هرگونه آلودگی میکروبی و انگلی است پس آلودگی‌های احتمالی، در عرق نعناهای کارخانه‌ای که عبارت پاستوریزه روی آن‌ها درج شده،‌ وجود ندارد.

پس احتمال وجود آلودگی در عرق نعناهایی که در کارگاه‌های خانگی و سنتی تهیه می‌شوند، وجود دارد؟

عرق از فرآیند تقطیر به دست می‌آید و مایعی که تقطیر می‌شود، کاملا استریل و عاری از هرگونه آلودگی است اما امکان دارد آلودگی از طریق ظرف آلوده یا فردی که عرق را به صورت سنتی تولید و بسته‌بندی می‌کند، به محصول نهایی راه یابد. به همین دلیل نمی‌توانیم بگوییم که عرق نعناهای سنتی کاملا استریل یا کاملا آلوده هستند.

اگر عرق نعنا در کارگاه‌های خانگی با شرایط بهداشتی تهیه و از ظرف‌های پاکیزه برای بسته‌بندی آن استفاده شود و خود تولیدکننده هم مسایل بهداشتی را رعایت کند، دیگر نباید نگران وجود آلودگی در آن بود.

خاصیت عرق نعنا چیست؟

عرق نعنا، فقط حاوی رایحه نعناع ترکیب‌شده با آب است که خاصیت ضد نفخ، ضد درد و ضداسپاسم (گرفتگی) دارد. از آنجا که تمام ترکیب‌های نعنا وارد عرقش نمی‌شود، نمی‌توان همه خواص برگ نعنا را به عرق آن هم نسبت داد ولی مصرف این عرق گیاهی، پس از غذا و برای رفع دل‌درد و نفخ یا هضم بهتر غذا مفید است.

نعنا

آیا میزان مصرف مشخصی برای عرق نعناع وجود دارد؟

نه، معمولاً میزان استانداردی برای مصرف این عرق‌های سنتی وجود ندارد و نمی‌توان حجم کاملا مشخصی برای مصرف آن‌ها برای افراد در گروه‌های سنی و جنسی مختلف در نظر گرفت. البته می‌توان پیشنهاد کرد که اگر احساس نفخ و دل‌درد داشتید، حدود یک استکان در هر وعده، عرق نعنا مصرف کنید. اگر غلظت و بوی عرق نعنا زیاد باشد، می‌توان به مصرف نصف استکان از آن هم بسنده کرد.

آیا منع مصرفی هم برای استفاده از عرق نعنا در افراد خاصی وجود دارد؟

نه، فقط افرادی که به خود گیاه نعنا حساسیت دارند و با خوردن آن دچار واکنش‌های آلرژیک می‌شوند، نه‌تنها عرق نعنا، بلکه هیچ‌یک از محصولاتی را که بر پایه گیاه نعنا تولید شده است، نباید مصرف کنند.

بهترین ظرف و مکان برای نگهداری از عرق نعنا چیست؟

بهتر است تمام عرق‌های گیاهی از جمله عرق نعنا در ظرف‌های شیشه‌ای نگهداری شود. از آنجا که شیشه‌های رنگی (مانند شیشه‌های سبز یا قهوه‌ای) نور کمتری از خود عبور می‌دهند، استفاده از آن‌ها برای نگهداری از عرقیات از شیشه‌های شفاف بهتر است. پس از ظرف‌های شیشه‌ای، ظرف‌های فلزی (مانند ظرف‌های آلومینیومی) بهترین ظرف‌ها برای نگهداری از عرق‌ها هستند.

این روزها برای پایین آوردن قیمت نهایی محصول از پلاستیک برای بسته‌بندی بطری‌های عرق استفاده می‌شود اما پلاستیک، برای نگهداری این محصولات مناسب نیست. به همین دلیل بهتر است یا عرقیاتی که در شیشه هستند بخرید یا آن‌ها را پس از خرید در ظرف‌های شیشه‌ای رنگی یا فلزی پاکیزه و بدون بو بریزید. تمام عرق‌های گیاهی باید در جای خشک و خنک و دور از نور مستقیم آفتاب قرار بگیرند. اگر فروشنده‌ای عرق را بیرون از مغازه و در معرض آفتاب قرار داده بود، از خرید محصول او خودداری کنید.

بهترین زمان مصرف و نشانه فساد عرق‌های گیاهی چیست؟

معمولاً روی بسته‌بندی عرقیات سنتی تاریخ تولید و انقضا وجود ندارد و گاهی فقط تاریخ تولید روی بسته‌بندی نوشته می‌شود. بهتر است عرق‌های گیاهی را حداکثر 6 تا 12 ماه پس از تولید مصرف کنید تا از خاصیت آن‌ها بهره‌مند شوید. فساد عرق گیاهی را هم می‌توان از ظاهر آن متوجه شد. عرق سالم و عاری از آلودگی، کاملا شفاف است. وجود هر گونه کدورت یا رسوب در عرق‌های گیاهی می‌تواند نشان‌دهنده وجود آلودگی‌های میکروبی یا قارچ و کپک، درون آن‌ها باشد و باید از مصرف چنین محصولاتی خودداری کرد.

دارچین، ادویه ای خوش بو و خوش طعم است که خواص فراوانی دارد؛ به ویژه برای رفع مشکلات گوارشی که برخی مردم در ماه مبارک رمضان دچار آن می شوند، بسیار مفید است. در این مطلب به چند خاصیت این ادویه اشاره شده است.

برخی دمنوش ها از جمله دارچین مشکل گوارشی را بهبود می دهد. زیرا معده را گرم می کند، روند خون رسانی را بهبود می بخشد و سموم را از بدن دفع می کند. البته وقتی معده خالی است نباید این نوع چای را مصرف کرد.

مصرف روزی نصف قاشق مرباخوری دارچین، کلسترول را کاهش می دهد.

تنظیم کننده قند خون است، بنابراین برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ مفید است.

از بروز عفونت های قارچی مقاوم به دارو پیش گیری می کند.

میزان تکثیر سلول های سرطان لوسمی را کاهش می دهد.

مصرف ناشتا نصف قاشق مرباخوری دارچین و یک قاشق غذاخوری عسل، به طور چشمگیری آرتریت را کاهش می دهد.

استشمام بوی دارچین، حافظه را تقویت می کند.

منبع عالی منگنز، فیبر، آهن و کلسیم است.

گرمای بدن را افزایش می دهد. دارچین طبیعت گرم دارد بنابراین افراد گرم مزاج با مشورت پزشک استفاده کنند.

به هضم غذا کمک می کند، نفخ را از بین می برد.

حالت تهوع را از بین می برد.

خلط را از بدن دفع می کند.

تاثیر ضدالتهابی دارد.

خاصیت درمانی این روغن به طور چشمگیری ناشی از اسید گامالینولیک موجود در دانه ها و برگ های این گیاه است. این اسید نوعی اسیدچرب امگا۶ است که بدن آن را به اسیدچرب مفید تبدیل می کند که کاهش دهنده التهاب است.

این روغن طبیعی بیماری های متعددی را برطرف می کند از جمله استرس و تب. در قدیم دمنوش آن برای درمان سرماخوردگی و تب استفاده می شد. این روغن درمان کننده آلرژی ها، اضطراب، افسردگی، آسم، سرطان سینه، سنگ کلیه،ام اس، پوکی استخوان، سندروم قاعدگی و کاهش دهنده وزن است.

گردش خون را بهبود می دهد زیرا مانع لخته شدن خون می شود.

خطر فشار خون را کاهش می دهد.

از بروز سرطان از جمله پروستات پیش گیری می کند.

به کاهش علایم زنانه مانند، علایم قبل از قاعدگی، نازایی زنان، گرگرفتگی و گرفتگی عضله کمک می کند.

توجه داشته باشید مصرف هر نوع داروی گیاهی یا روغن آن باید با مشورت پزشک صورت گیرد.

گیاه «رازیانه» با فوائد درمانی متنوع در درمان کم‌خونی، سوء‌هاضمه، یبوست،‌ اختلالات تنفسی و اختلالات قاعدگی مفید است و علاوه بر اینها به عنوان یک خوشبوکننده موثر برای رفع بوی بد دهان استفاده می‌شود.

محل اصلی رویش این گیاه در مناطق مدیترانه‌ای است و مردم این نواحی از آن برای مصارف درمانی و آشپزی استفاده می‌کنند.

رازیانه علاوه بر خواص فوق به دلیل دارا بودن ترکیباتی خاص موجود در روغن آن، کاربردهای دارویی متعددی دارد. رازیانه منبع غنی از آهن و اسید آمینه است و به درمان کم‌خونی کمک می‌کند.

جویدن دانه‌های این گیاه پس از مصرف هر وعده‌ غذایی به تسهیل فرآیند هضم و از بین بردن بوی نامطبوع دهان کمک می‌کند.

دانه‌های رازیانه به خصوص به شکل پودری آن خاصیت مسهل دارند. سبوس موجود در این دانه‌ها نیز به پاکسازی روده کمک می‌کند در حالی که تاثیر تحریک‌آور آن در افزایش حرکات دودی روده و کمک به دستگاه گوارش موثر است.

رازیانه منبع غنی از فیبر خوراکی است که علاوه بر تاثیرگذاری بر هضم غذا به ثابت نگه‌داشتن سطح کلسترول خون نیز کمک می‌کند.

ترکیب گیاه رازیانه با وعده‌های غذایی روزانه از چشم‌ها در برابر التهاب حفاظت می‌کند و از اختلالات مرتبط با پیری زودرس می‌کاهد که دلیل آن وفور انواع آنتی‌اکسیدان‌ها در این گیاه است.

گیاه رازیانه برای درمان اختلالات تنفسی از قبیل برونشیت، سرفه و احتقان نیز کاربرد دارد.

بررسی‌ها حاکی از آن است مصرف رازیانه همچنین می‌تواند علائم آزاردهنده سندرم پیش از قاعدگی را در زنان کاهش دهد.

اگرچه طعم رازیانه برای همه افراد مطلوب نیست؛ اما مصرف آن به زنان کمک می‌کند تا بتوانند راحت‌تر با تنش‌ها و علائم پیش از قاعدگی کنار آیند.

زنانی که از دانه‌های این گیاه به صورت قطره استفاده می‌کنند کمتر احساس افسردگی دارند و راحت‌تر با خانواده و دوستان ارتباط برقرار می‌کنند و وظایف و کارهای روزمره خود را بهتر انجام می‌دهند.

تنش‌های پیش از قاعدگی بر زندگی حدود سه چهارم زنان تاثیر می‌گذارد و بیش از 40 درصد آنان معتقدند که به کیفیت زندگی‌شان آسیب می‌رساند؛ اما مصرف رازیانه به تعادل مجدد هورمون‌های جنسیتی که عامل بروز تنش‌های پیش از قاعدگی هستند، کمک می‌کند.

برای درمان تنش‌های پیش از قاعدگی و کاهش شدت آن روش‌های درمانی متعددی از تغییر در رژیم‌های غذایی گرفته تا مصرف قرص‌های هورمونی و ضدافسردگی به کار گرفته می‌شود؛ اما این روش‌ها در تمام موارد موثر نیستند و حتی ممکن است مصرف دارو همراه با عوارض جانبی باشد در حالی گیاه رازیانه نه تنها تاثیر شفابخش چشمگیر دارد بلکه فاقد عوارض جانبی دارویی است.

اگرچه گیاه «خارخاسک» در آمریکا و استرالیا گیاهی سمی محسوب می‌شود اما در طب سنتی چین و هند پیشینه‌ای طولانی و مصارف درمانی بسیار دارد.

این گیاه با گل‌های زرد رنگ در مناطق صحرایی و با شرایط نامناسب هم رشد می‌کند. خارخاسک به عنوان گیاه یک ساله در آب‌وهوای سردتر پرورش می‌یابد. از ترکیب‌های مفید و فعال موجود در گیاه خارخاسک می‌توان به «ساپونین‌ها»، «لیگنینامیدها»، «فلاونوئیدها»، «آلکالوئیدها» و «گلیکوزیدها» اشاره کرد.

مطالعات آزمایشگاهی روی حیوانات حاکی از آن است که مصرف این گیاه به افزایش ترشح هورمون تستوسترون و همچنین افزایش قدرت و حجم عضلات منجر می‌شود. همچنین مصرف این گیاه تولید سلول‌های جنسی مردانه و زنانه را افزایش می‌دهد.

همچنین گیاه خارخاسک در درمان بیماری‌های قلبی – عروقی همچون فشارخون بالا، کم‌خونی، ضعف گردش خون و آنژین صدری موثر است.

علاوه بر این افراد مبتلا به اختلالات گوارشی همچون یبوست و نفخ نیز می‌توانند از فواید درمانی خارخاسک بهره‌مند شوند.

گیاه خارخاسک در طب سنتی چین برای تقویت کبد، درمان پرخوری و همچنین درمان مسمومیت غذایی استفاده می‌شود. مصرف این گیاه دارویی در عین حال از بروز سنگ‌های کلیوی جلوگیری می‌کند.

این گیاه به دلیل ادرارآور بودن و داشتن خواص ضدعفونی‌کنندگی می‌تواند خطر ابتلا به عفونت‌های مجاری ادراری را کاهش دهد.

خارخاسک همچنین در درمان اختلالات ایمنی بدن از قبیل آلرژی‌های پوستی و اگزما نیز تاثیرات سودمندی دارد.

پونه کوهی، گیاهی از خانواده نعناع است که خاصیت درمانی داشته و برای پیشگیری از بیماری‌هایی چون سوءهاضمه مفید است.
پونه کوهی منبع غنی از فیبر است که به کاهش کلسترول خون کمک می‌کند.

این گیاه حاوی روغن‌های معطری مانند کارواکرول و تیمول است که خاصیت ضد باکتریایی دارند.

برگ و ساقه این گیاه پرخاصیت ضد اسپاسم، ضد نفخ، عرق آور، خلط آور است.

از جوشانده پونه کوهی برای درمان سرماخوردگی، آنفلوانزا، تب خفیف، سوءهاضمه، ناراحتی‌های معده و کاهش درد قاعدگی استفاده می‌شود.

همچنین این گیاه سرشار از پتاسیم، کلسیم، منگنز، آهن و منیزیم است.

پونه کوهی تازه، غنی از ویتامین C بوده که این ویتامین نقش مهمی را در جریان فعل و انفعالات بدن ایفا کرده و موجب بهبود بیماری‌های قلبی عروقی می‌شود.