فاطمه دریایی

این شعر قدیمی رو از زبانِ منِ نوجوانِ نیمه ی شعبانِ 86 قبول بفرمایید...

با اینکه قدیمیه ولی نقد پذیره :)
...


می خواستم شبیه کسی خوب تر شوم
شاید اگر برای تو ایّوب تر شوم

گفتی اگر ستاره شوم ماه می شوی
گفتی اگر علی بشوم چاه می شوی

ای ردپای عاشق این کوچه های تنگ
کی خانه ی عدالت تو می خورد کلنگ؟

این جمعه هم برای تو اسپند دود کرد-
مادربزرگ ، نذر تو یاس کبود کرد

تک آرزوی کودکی من ظهور توست
ذكر قنوت كوچه ي شب هم عبور توست

عجّل ، که غوره های دلم همچو شهد شد
این صبح شرمسار دعاهای عهد شد

عجّل ، اجل که خط امانم نمی دهد
حتّی برای توبه زمانم نمی دهد

عجّل ، که یاس های جهان را شکسته اند
پهلوی لحظه های زمان را شکسته اند

انگار از دلم به دلت خط نمی دهد
با چاه درد دل ، به من عادت نمی دهد

می خواهمت که پای تو را بوسه ور کنم
این کوچه های غمزده را با تو تر کنم

اصلا تمام هفته برایت به انتظار...
آن جمعه های رفته برایت به انتظار...

می خواهمت، که با تو کسی خوب تر شوم
نگذار پا به پای تو ایّوب تر شوم...
 
 
آیات غمزه