اخبار مربوط به مريخ

حسگرهاي کاوشگر مريخ گرد Mars Reconnaissance از سطح اين سياره تصاوير شگفت‌انگيزي تهيه کرده است که نشان مي‌دهند در سطح سياره سرخ منطقه‌اي وجود دارد که شبيه اثر انگشت انسان است. حسگر نوري « تصويربرداري آزمايشات علمي با وضوح تصوير بالا » (HiRISE) که روي کاوشگر فضايي Mars Reconnaissance نصب شده، اين تصاوير را تهيه کرده است. اين کاوشگر در فاصله 300 کيلومتري از سطح مريخ قرار دارد.
 

اين تصاوير بين ماه‌هاي آوريل و آگوست سال جاري تهيه شده اند و اکنون ناسا آنها را منتشر کرده است. شگفت انگيزترين تصويري که در ميان اين عکسها وجود دارد، « اثر انگشت مريخ » است! اين اثر انگشت در منطقه « کوپراتس » واقع شده است. منطقه کوپراتس بخشي از سيستم عظيم دره‌هاي ژرف Valles Marineris است که در بيش از چهار هزار کيلومتر در خط استواي مريخ گسترده شده است
 

به گفته دانشمندان ناسا، اين خاک موجي شکل در اثر تغييرات مداوم آب و هوا که در مدت ميليونها سال رخ داده ايجاد شده است. مریخ چهارمین سیاره در سامانه خورشیدی است که در مداری طویل‌تر از زمین و با سرعتی کمتر از زمین حرکت می‌کند. هر یک باری که به دور خورشید می چرخد معادل ۶۸۷ روز زمینی طول می‌کشد و شب و روز کمی طولانی‌تر از کره زمین دارد.

 مریخ ابتدا سرخ رنگ نبوده است                  

محققان لابراتوار شبیه ساز مریخ در دانمارک نظریه یی جدید و شگفت انگیز ارائه کرده اند که بر اساس آن سیاره مریخ به تازگی و تحت تاثیر فرآیند فرسایشی به رنگ سرخ گراییده است. تاکنون دانشمندان بر این باور بودند رنگ سیاره مریخ تحت تاثیر آب مایع که میلیاردها سال پیش بر سطح سیاره جاری بوده و باعث اکسیده شدن سنگ های سطح سیاره شده، به این رنگ گراییده است. اما پس از فرود کاوشگرهای «روح» و «فرصت» روی سطح مریخ در سال ۲۰۰۴ دانشمندان نشانه هایی از مواد معدنی خاصی روی این سیاره یافتند که در اثر جریان آب از بین رفته است. به بیانی دیگر غبار سرخ رنگ موجود در سطح مریخ هرگز با آب مایع در تماس نبوده است. اکنون مطالعات جدید مکانیسمی جدید را به منظور توضیح رنگ سرخ مریخ بدون حضور آب ارائه کرده است. در واقع این مطالعه نشان می دهد مقادیر وسیع غبارهای سرخ رنگ موجود در سیاره مریخ به تازگی روی این سیاره به وجود آمده است. بر این اساس ساییده شدن سنگ ها در اثر فرسایش می تواند مواد معدنی سرخ رنگی به وجود آورد تا رنگ مریخ را به شکل کنونی اش تبدیل سازد. به منظور آزمایش این نظریه جدید محققان نمونه هایی از ماسه های کوارتزی را در محفظه یی شیشه یی قرار داده و توسط ماشینی که با ایجاد حرکت فرآیند بادهای مریخی را شبیه سازی می کرد، این نمونه ها را دچار فرسایش کردند. نتیجه این آزمایش نشان داد نیروی وارد شده که با جریان ملایم باد در مریخ برابری می کرد برای ایجاد فرسایش کافی بوده و ۱۰ درصد از دانه های ماسه را طی هفت ماه به ذرات غبار تبدیل می کند. دانشمندان سپس پودر مغناطیسی را به این محفظه افزودند و با ادامه فرآیند حرکتی محفظه مشاهده کردند ماسه ها سرخ تر و سرخ تر می شوند؛ پدیده یی که به اعتقاد محققان می تواند توضیحی مناسب برای سرخ رنگ بودن غبارهای مریخی بدون حضور آب مایع به شمار رود. زمانی که دانه های ماسه درون محفظه حرکت می کنند، حرارتی به وجود می آید که این حرارت باعث تجزیه برخی پیوندهای شیمیایی شده که در تماس با مواد مغناطیسی ماده یی جدید به نام هماتیت شکل می گیرد؛ ماده یی که سرخ رنگ بوده و می تواند عاملی قانع کننده برای سرخ بودن رنگ سیاره مریخ به شمار رود. به گزارش مهر با وجود اینکه تاکنون امکان اثبات وقوع این پدیده روی مریخ به وجود نیامده است، اما می توان از آن به عنوان توضیحی قانع کننده برای سرخی خاک مریخ در نبود آب مایع یاد کرد. در این صورت به دلیل سرعت بالای رخ دادن این فرآیند می توان نتیجه گرفت سرخی رنگ مریخ پدیده یی جدید است و مریخ از ابتدا به این رنگ نبوده است.

سازمان ناسا طی رزوهای اخیر خبر از دو کشف جدید و پر اهمیت داده است که می تواند در مسیر تحقیقات فضایی اش تاثیر گذار باشد. این سازمان موفق به کشف یخ بر روی کره ماه و شواهد جدیدی از وجود یخ در حفره های برخوردی سیاره مریخ شده است.گزارشهای کاملی که از این اکتشافات منتشر شده است نشان می دهد نشانه های واضح و قابل قبولی از آب منجمد در سطح بیابانی ماه و مریخ به دست آمده است که این گزارشها می تواند برای دانشمندانی که به دنبال نشانه های حیات در این دو جرم کیهانی هستند خبر خوشایندی به شمار رود.ناسا اعلام کرده است نقشه بردار معدنی ماه یا M۳ مولکولهای آب را به شکلی واضح بر روی سطح ماه کشف کرده است. ابزار M۳ از جمله تجهیزات متعلق به ناسا بوده است که بر روی فضاپیمای چاندرایان ۱ هند که ماموریت نقشه برداری از ماه را به عهده داشته، نصب شده بود.
جیم گرین دانشمند علوم سیاره ای ناسا معتقد است کشف آب بر روی ماه برای دانشمندان امری غیر قابل تصور به شمار می رفت. به گفته وی زمانی که گفته می شود "آب در سطح ماه" صحبت از دریاچه ها، اقیانوسها و یا حتی گودالهای آب نیست بلکه صحبت از مولکولهای آب و هیدروکسیل است.( هیدروکسیل ترکیبی از هیدروژن و اکسیژن است).
به گفته دانشمندان آب موجود بر روی سطح ماه با مواد معدنی به شدت ترکیب شده است و به این شکل توانسته در شرایط بدون گرانش و بدون هوای ماه دوام بیاورد. به همین دلیل امکان پمپ کردن این آب مانند آنچه در زمین صورت می گیرد وجود ندارد بلکه باید به تدریج جمع آوری شده و ذخیره سازی شود.
در گزارش بعدی ناسا، این سازمان اعلام کرده است مدارگرد اکتشافی مریخ موفق به ردیابی یخ در پنج حفره مریخی شده است، حفره هایی که به نظر در اثر اثبات شهابسنگها به وجود آمده اند. به همین دلیل دانشمندان معتقدند از این پس می تواند به حفره های برخوردی به عنوان منابع بالقوه یخ نگاه کنند. یخ های یافته شده متعلق به دوران هوایی مرطوبی است که شاید چندین هزار سال پیش در مریخ حکمفرما بوده است.در حال حاضر دیگر هیچ شکی مبنی بر وجود آب در سطح مریخ وجود ندارد و در عین حال شواهدی نیز وجود دارد که نشان می دهد می توان آب منجمد را در اعماق مریخ نیز کشف کرد.دانشمندان از گذشته به وجود آب در کره مریخ مشکوک بوده اند و به همین دلیل بسیاری از مطالعات خود را بر روی اثبات این پدیده متمرکز کرده اند. این تلاشها از آغاز ماموریتهای آپولو شکلی جدید به خود گرفت فضانوردان در این ماموریتها به همراه خود نمونه هایی از سنگهای ماه را به زمین بازگرداندند که بررسی این نمونه ها نشانه های کوچکی از وجود آب را آشکار کرد اما دانشمندان گمان بردند این نشانه های کوچک از جو زمین به این نمونه های تراوش کرده است. با این حال ظن وجود آب در این کره برای دانشمندان به قوت خود باقی مانده بود.اما رصدهای جدید از سطح ماه که توسط سه فضاپیمای متفاوت، چاندرایان ۱، کاسینی و کاوشگر Deep Impact ناسا و تجهیزات طیف نگار این فضاپیماها انجام گرفته نشانه های قدرتمندتری را از وجود این ماده حیاتی یا هیدروکسیل در بیابانهای کره ماه ارائه کرده است.فضاپیمای کاسینی در سال ۱۹۹۹ و در مسیر عبورش از ماه به سوی زحل نشانه های قدرتمندی از وجود آب یا هیدروکسیل در بخشهای قطبی ماه را به ثبت رساند. سپس ابزار M۳ ناسا که بر روی فضاپیمای چاندرایان هند بسته شده بود موفق به جذب طیف نوری قدرتمندی از قسمتهای قطبی ماه شد که از سطح ماه بازتاب داده شده بود که در این نور بازتاب داده شده نشانه هایی از وجود هیدروژن و اکسیژن به دست آمد.در نهایت فضاپیمای Deep Impact با رصدهای مادون قرمزش نیز با یافتن نشانه های غیر قابل انکاری به تایید وجود آب و هیدروکسیل در قمر زمین پرداخت. این فضاپیما نشانه های قدرتمند خود را در عرض جغرافیایی ۱۰ درجه شمالی و در مناطق قطبی در حالی ردیابی کرد که این منطقه در زمانهای متفاوت از یک روز ماه مورد بررسی قرار گرفت.بر اساس گزارش رویترز، دانشمندان سیاره ای از کشف آب بر روی ماه به عنوان کشفی شگفت انگیز و امیدوار کننده یاد می کنند و معتقدند این کشف می تواند در نهایت کره ماه را به منبعی قابل اطمینان از آب و سوخت در فضا تبدیل کند. مطالعه و جستجو برای یافتن آب در کره ماه از آغاز ماموریتهای آپولو شکلی جدی به خود گرفت.


 

همکاری ناسا و مایکروسافت برای دعوت از مردم در کاوش مریخ

سفر خرس‌های آبی به مریخ

باکتری ها می توانند در خاک مریخ زنده بمانند

مریخ نورد ناسا نشانه هایی از گذشته مریخ و حیات در آن یافت