ازدواج از خیال تا واقعیت

خیال پردازی هایی درباره ازدواج 

دخترو پسرهایی که به دنبال ازدواج هستید باید بدانید تصورات بسیاری که زندگی تان را احاطه کرده می تواند موجب بوجود آمدن انتظاراتی غیر واقعی گردد. مطمئنا اگردائما به دنبال یک زندگی سیندرلایی تا ابد شاد باشید ، ناامید خواهید شد.

 

اگر شب ها تا دیر وقت تلویزیون نگاه می کنید و به فیلم های کلاسیک علاقه مندید، اگر آهنگهای عاشقانه گوش می دهید یا اگر رمان های عاشقانه می خوانید، بنابراین شاید تصویری از ازدواج در ذهن خود بسازید که با واقعیت درتعارض باشد.

شاید برخی از این فیلم های کلاسیک را دیده باشید. به این موضوع فکرکنید که تقریبا تمامی خانواده ها در این فیلم ها، خانواده های سنتی هستند. آنها ظاهرا با مشکلات جدی ای روبرو نیستند، چرا که موضوعاتی از قبیل ازدواج زود هنگام، مشکلات فرزندان با نامادری و ناپدری ها، فقدان رابطه جنسی، مشکلات روزمره، سوء استفاده های جنسی، خیانت، شرب خمر، مواد مخدر، اخراج از مدرسه، مناقشات سیاسی، سرکشی های اجتماعی، بیکاری، مشکلات سخت اقتصادی ، تهدیدات و حتی طلاق محور داستان قرار نمی گرفتند. پدر نان آور خانه بود و مادر خانواده را تر و خشک می کرد.

شاید این فیلم ها این فکر را به شما القا کند که زندگی همیشه عالی بوده و تمامی نیازهایتان می بایست توسط همسرتان برآورده شود، با آمدن بچه ها زندگی بهتر می شود( بچه ها شیرینی زندگی اند)، ازدواج تمام مشکلاتتان را حل می کند و از این پس با شادی زندگی خواهید کرد.

تصورات و واقعیات ازدواج

تصور: با ازدواج درد تنهایی مرتفع می شود.

واقعیت: بسیاری از متأهل ها هستند که هنوز هم احساس تنهایی می کنند.

تصور: استدلال غلط تکامل، که موجب می شود باور کنید با ازدواج یک انسان کامل می شوید.

واقعیت: یک زوج می توانند مکمل یکدیگر باشند، اما شاید در تکامل فردی هم تاثیری نداشته باشد.

ناسازگاری در هر ازدواجی وجود دارد. سعی کنید عاقلانه و در جهت بهبود رابطه تان با آن برخورد کنید. مبارزه سالم با این تنش ها این است که در آن تنها به فکر برنده شدن نباشید.
تصور: عشق همیشه در زندگی پا برجا خواهد ماند.

واقعیت: تقریبا تمامی افراد در روابط های خود پستی و بلندی هایی را تجربه می کنند. مشکلات و سختی های روزمره ی زندگی مشترک اغلب، احساسات عاشقانه را تحت الشعاع قرار می دهد و این، درست وقتی اتفاق می افتد که قصد دارید به عشق اهمیت دهید.

نمی توانید انتظار داشته باشید که همسرتان برای شما منبع شادی باشد. شادی درون باید از خود شما نشأت بگیرد.
تصور: ازدواج موجب شادی فرد می شود.

واقعیت: نمی توانید انتظار داشته باشید که همسرتان برای شما منبع شادی باشد. شادی درون باید از خود شما نشأت بگیرد. شاید ازدواج، قسمتی از شادی فردیتان را پر کند، اما نمی تواند منبع اصلی شادمانی باشد.

تصور: اگرواقعا عاشق هم باشید، هیچ مشکل اساسی ای نخواهید داشت.

واقعیت: یک ازدواج موفق بدون مراقبت، تعهد و تلاش و صرفا با عشق بدست نمی آید.

تصور: همسرم باید تمام نیازهای مرا بدون بازگو کردن من بشناسد.

واقعیت: حال، چون ازدواج کرده اید بدین معنا نیست که بتوانید ذهن ها را بخوانید. باید به همسر خود بگوئید که نیازهای شما چیست.

تصور: هرنوع ناسازگاری و کشمکش نشان دهنده ی فقدان عشق است.

واقعیت: ناسازگاری در هر ازدواجی وجود دارد. سعی کنید عاقلانه و در جهت بهبود رابطه تان با آن برخورد کنید. مبارزه سالم با این تنش ها این است که در آن تنها به فکر برنده شدن نباشید.

ازدواج شما برای موفقیت نیاز به عشق، حمایت، شکیبایی، ارتباط متقابل، انتظارات معقول، مراقبت و نگهداری و کمی هم حس شوخ طبعی دارد.

 

اگر فردی مرز بین رۆیا و تخیلات را با واقعیت فراموش کند و آن را نادیده بگیرد، تا آخر عمر در دنیای اوهام و خیالاتش باقی خواهد ماند

و همیشه به دنبال آن مدینه‌ی فاضله و دنیای ایده‌آلیستی که برای خودش ترسیم کرده و نمی‌تواند از آن بیرون بیاید.

فرض کنید خانمی در رۆیاهایش مردی را تصور می‌کرده که هر روز با یک دسته گل او را غافل‌گیر کند و مدام برای او شعر بخواند و حرف‌های

رمانتیک بزند و... حالا او با مردی ازدواج کرده که یک کارگر ساده است که نه قدرت خرید هر شب یک دسته گل را دارد و نه بعد از یک روز

سخت کاری‌ حال و حوصله‌ای برای رفتارهای رمانتیک دارد! چنین مردی وقتی خسته از سر کار برمی‌گردد، به احتمال زیاد با رفتار عجیب و غریب همسرش روبه‌رو می‌شود و با خودش فکر می‌کند که چرا همسرش اخم کرده و ناراحت است.

شاید اگر همسر این مرد با واقعیت زندگی‌اش کنار می‌آمد و همسر زحمت‌کش خود را همان‌طور که هست می‌پذیرفت، هیچ‌ گاه مشکلی پیش نمی‌آمد.

یا مثلاً آقایی که قبل از ازدواج در ذهن خود تصویری از یک همسر ایده‌آل ترسیم کرده که همیشه شبیه ملکه‌ها لباس می‌پوشد، هیچ عیب و ایراد ظاهری

و باطنی ندارد! حتماً توی ذوقش خواهد خورد وقتی با ایرادهایی در همسرش موجه شود.

آنچه دانستن و عمل کردن به آن برای همه‌ی همسران به خصوص زوج‌های  جوان الزامی است، روبه‌رو شدن با واقعیت‌های زندگی و از جمله

خصوصیات ظاهری و باطنی همسر است. همه‌ی ما  می‌دانیم  که عیب و نقص‌هایی  در وجودمان هست. پس همسرمان را هم با همه‌ی کم و کاستی‌هایش  بپذیریم.
همسر ما شاهزاده‌ی  رۆیاهای ما نیست! او هم مانند خودمان یک انسان معمولی است که چه بسا نقاط ضعف و قوتی که در وجود اوست، در زندگی ما تنوع ایجاد می‌کند و از یکنواخت شدن آن جلوگیری می‌کند!

زوج ایده‌آل، زن و شوهر بی‌عیب و نقص و رۆیایی نیستند، بلکه زن و شوهری هستند که سعی می‌کنند به یکدیگر کمک کنند تا تبدیل به انسان‌هایی ایده‌آل و رۆیایی شوند.

 

 

 

یا علی

10محور مهم در گفت وگوهاي پيش از ازدواج:



بیشتر مشاجره های لفظی میان زن و شوهرها از حرف هایی که میان آن ها رد و بدل می شود، برمی خیزد؛ حرف هایی که یا نشان دهنده ی اختلاف نظر درباره ی عقاید و سلایق آن هاست یا قرار است منجر به یک تصمیم مشترک برای یکی از امور زندگی شود. اما چرا این اختلافات در دوران آشنایی پیش از ازدواج مجال بروز پیدا نمی کنند؟



دلیل اول آن است که تا زمانی که دو نفر زیر یک سقف نروند و زندگی مشترکشان را شروع نکنند، کمتر ممکن است حرف هایی از این دست پیش بیاید و دلیل دیگر آن که اگر هم پیش بیاید، رودربایستی ها و ملاحظات باعث می شود، طرفین حرف خود را فروبخورند.

پس اگر دختر و پسر در دوران آشنایی پیش از ازدواج در چنین مواردی حرفی پیش بکشند و بدون خودسانسوری و واقع بینانه نظر خود را بگویند و نظر طرف مقابل را بشنوند، می توانند دوران زناشویی بهتری را برای خود متصور باشند.

دقت کنید که هیچ یک از محورهای پیشنهادی گفت وگو که در ادامه می خوانید، برای ارزش گذاری رفتار شما یا طرف مقابلتان نیست؛ هدف، تنها روشن شدن تفاوت ها است. تفاوت هایی که اغلب یکی از این سه حالت را دارند: مفید و مکمل هم، قابل اغماض و مدیریت، غیرقابل اغماض و مدیریت .



محاسن خانواده ها؛ محور اول

هر یک از طرفین، ابتدا از نظر خود، محاسن خانواده ای را که در آن بزرگ شده است، برشمرده و سپس به طرف مقابل فرصت دهد تا بگوید آیا او هم مواردی را که به عنوان ارزش ها و محاسن خانواده ی همسر آینده اش شنیده است، «ارزش» و «حُسن» می داند؟

نکته: ممکن است رفتاری که شما همیشه به عنوان یکی از خوبی های خانواده و اقوام خود می پنداشته اید، در نظر همسر آینده تان، یک رفتار ناپسند یا مشکل ساز تلقی شود.

معایب خانواده ها؛ محور دوم

هریك از طرفین، ابتدا باید بر اساس معیارهای عرفی جامعه، معایب خانواده ای را كه در آن بزرگ شده است، برشمرده و بگوید كه آیا این معایب در زندگی شخصی و مشترك با همسر آینده اش مشكل ساز خواهد بود یا نه؟ (اگر مشكل ساز خواهد بود، تا چه اندازه؟)

همچنین صادقانه بگوید كه افكار و رفتار خودش نیز تحت تأثیر این خلقیات غلط خانوادگی هست یا نه؟ (اگر تحت تأثیر است، تا چه اندازه؟)

سپس طرف مقابل بدون تعارف و رودربایستی باید بگوید كه آیا می تواند با چنین روحیاتی كنار بیاید یا نه؟

زمان بچه دار شدن؛ محور سوم

هریك از طرفین باید نظر خود را درباره ی زمان بچه دار شدن بگوید.

ممکن است شما معتقد باشید بلافاصله پس از ازدواج باید بچه دار شد. این عقیده تنها مختص به کسانی که دیر ازدواج می کنند و نگران فاصله ی سنی خود و فرزندشان هستند نیست، بل که کسانی هم هستند که معتقدند با زود آمدن بچه، زن و شوهر بیشتر وابسته ی هم می شوند و رفتارهای کودکانه ی خود را زودتر کنار می گذارند.

در این میان عده ای هم معتقدند همین طور که زندگی سر و سامان می گیرد، بچه ی زودآمده هم از آب و گل در می آید و همه ی دردسرهای اول زندگی با هم تمام می شود.

اما شاید طرف مقابل شما از آن هایی باشد که معتقدند چند سال اول زندگی را باید در غیاب بچه خوش بود و گشت و گذار کرد یا از آن هایی که عقیده دارند تا رفاه کامل برقرار نشود، نباید بچه دار شد. پس در این موارد به صراحت صحبت کنید.

تعداد بچه ها؛ محور چهارم

هریك از طرفین باید نظر خود را درباره ی تعداد بچه ها بگوید.

ممکن است شما معتقد به تک فرزندی باشید و معتقد باشید یک ده آباد بهتر از صد شهر خراب است و یا اصلا حوصله ی بیش از یک بچه را نداشته باشید.

شاید هم برعکس؛ عقیده داشته باشید که بچه ی یکی یک دانه، خل و دیوانه می شود و بچه باید هم بازی داشته باشد و یا بیش از یکی باشد تا در سنین بالاتر تنهایی شما را بیش تر پر کند.

حالت دیگر این است که شما معتقد به جوری جنس باشید؛ یعنی بگویید بچه دار شدن را باید حتی الامکان تا وقتی هم که فرزند پسر داشت و هم فرزند دختر ادامه داد.

پس عقیده ی خود را ـ هرچه که هست ـ در این مورد پنهان نکنید.

تربیت بچه ها؛ محور پنجم

هریك از طرفین باید نظر خود را درباره ی نحوه ی تربیت بچه ها بگویند.

ممکن است شما معتقد باشید که هنوز هم روش های سنتی تربیت و سخت گیری به بچه از همان سنین طفولیت، مطمئن ترین راه برای حفظ او در مسیر صحیح رشد فکری است.

شاید هم معتقد به روش های نوین تربیتی باشید و یادگیری روش درست تربیت بچه را مستلزم مطالعه ی کتاب های روان شناسی تربیت بدانید.

کسانی هم هستند که می گویند باید کتاب های تربیتی را خواند اما این روش ها را با در نظر گرفتن واقعیات و شرایط فرهنگی جامعه به کار بست.

در هرحال فراموش نکنید که در بحث تربیت، جدال سخت گیران و آسان گیران و نیز نبرد سنت و مدرنیزم یکی از زمینه های بروز اختلاف است.

دایره ی همدلی و پایبندی؛ محور ششم

همدلی و پایبندی برای هرکس تعریف خاص خود را دارد.

ممکن است شما نوع برخورد یا نوع پوشش همسرتان در محافل خانوادگی یا عمومی را نشان دهنده ی میزان پایبندی او به زندگی مشترکتان بدانید.

یا ممکن است شما به همسرتان اعتماد کامل داشته باشید، اما باز هم به خاطر ناپسند شمردن رفتارهای برخی اشخاص دیگر ـ اعم از مرد و زن و فامیل و غیرفامیل ـ متوقع همدلی و همکاری او در محدود کردن ارتباطات خود با آن ها باشید.

این هم ممکن است که شما نگران گذشته ی نامزدتان باشید.

اما درهرحال دو چیز را از یاد مبرید:

اول این که؛ هرگز نمی توانید متوقع قطع ارتباط همسرتان با والدینش باشید.

دوم این که؛ از ماجراهای گذشته ی خود، آن چه را که ممکن است در آینده برای زندگی مشترکتان مشکل ساز شود، ناگفته نگذارید و متقابلا به نامزدتان نیز این را یادآور شوید، اما در گذشته ی یکدیگر بیش از این جست وجو نکنید.

خرج کردن؛ محور هفتم

از نظر شما چه هزینه هایی خرج لازم و چه هزینه هایی خرج زائد هستند؟

ممکن است کاری که شما به حساب صرفه جویی خود می گذارید، همسر آینده ی شما به پای خساست شما بگذارد.

در اطراف خود، چه کسی را ولخرج، چه کسی را خسیس و چه کسی را مدبر می دانید؟ نمونه هایی از ولخرجی، خساست و تدبیر آن ها را مثال بزنید.

مثلا ممکن است شما هدایا و کادوهای متقابل مناسبتی را باعث افزایش محبت بین اعضای خانواده یا اقوام بدانید و ممکن است آن را نوعی ولخرجی و عرصه ای برای بروز چشم و هم چشمی ها تلقی کنید.

شاید هم نفس عمل را ستایش کنید اما معتقد باشید که باید در هر مورد، فراخور حال عمل کرد.

یا ممکن است صرف ناهار و شام را در بیرون از منزل، یک تفریح خوب یا یک ولخرجی بی مورد به حساب آورید.

نظرتان در مورد خرج کردن برای سرگرمی هایی مثل مسافرت، شهربازی، سینما، تآتر، گالری های هنری و کنسرت های موسیقی یا میهمانی دادن چیست؟

پیشرفت مالی؛ محور هشتم

آیا شما فکر می کنید که طی هر یک سال باید پیشرفت های مهمی در زندگی تان محقق شود یا در عرض کمتر از یک سال؟

آیا شما فقط خودتان را به عنوان مدیر برنامه های کاری و مالی خود قبول دارید یا همسرتان را نیز به عنوان کسی که از مسائل کاری و مالی شما خبر دارد، مشاور و حتی مدیر خوبی برای برنامه های تان می دانید؟

به عنوان مثال؛ آیا شما فکر می کنید فعلا بیش از این نمی توان برای تغییر شرایط مالی و ارتقای وضعیت شغلی کاری کرد یا معتقدید که دو فکر بهتر از یک فکر جواب می دهد و همفکری با همسرتان در این مورد، می تواند منشاء تحول باشد؟

آیا شما معتقدید که زن نیز باید در این مسیر با شوهر خود همراه شود و بیرون از خانه شغلی داشته باشد؟

نهایت پیشرفت برای شما چیست؟ تصاحب یک خانه ی مناسب و یک اتومبیل؟ تصاحب یک خانه مجلل در بالای شهر و یک اتومبیل مدل بالا و یک ویلا در منطقه ای خوش آب و هوا؟ یا...؟

اوقات فراغت و امور منزل؛ محور نهم

به نظر شما ایام تعطیل و اوقات فراغت برای چه کاری است؟

امور منزل و کارهای عقب افتاده؟ استراحت؟ تفریح؟ مطالعه؟ اهمیت هرکدام از این موارد برای شما چه قدر است؟ بیشتر اهل کدام یک از این کارها هستید؟

آیا حاضرید وقتی که نیاز به استراحت ندارید، بدون دلخوری از سر رفتن حوصله تان، فرصت استراحت به همسرتان بدهید؟

به نظر شما همکاری شوهر در انجام امور منزل ـ جمع و جور، رُفت و روب، شست و شو، آشپزی، خرید مایحتاج روزانه، امور بچه ها و... ـ تا چه اندازه باید باشد؟ برای روشن شدن این میزان، درصد بگویید.

چه کارهایی برای اوقات فراغت روزانه و چه کارهایی برای ایام تعطیل مناسب اند؟

تماشای فیلم را در منزل ترجیح می دهید یا سینما؟

مطالعه را مفید می دانید یا ضروری؟

چه قدر میهمانی رفتن یا میهمانی دادن را دوست دارید؟

دوست دارید چه مقدار از اوقات فراغت خود را دو نفری و چه مقدار از آن را در جمع دوستان و آشنایان بگذرانید؟

چه قدر اهل سفر هستید و چه گونه مسافرتی را دوست دارید؟

آیا قدم زدن در کوچه ها و خیابان های شهر را دوست دارید؟

آیا...؟

صمیمیت و احترام؛ محور دهم

دایره ی پرهیز از توهین و حفظ احترام طرفین در هنگام بروز اختلافات و مشاجره های لفظی را چه گونه ترسیم می کنید؟

آیا درصورت بروز مشاجره با یک شخص، معمولا آن را محدود به موضوع مورد اختلافتان با او می کنید، یا کل شخصیت و کل رابطه ای را که با او دارید، زیر سوال می برید؟

ابراز علاقه، عشق و محبتِ همسرتان به شما باید چه گونه باشد؟ با حرف های محبت آمیز؟ با دادن هدیه؟ با کمک در انجام کارهای شخصی شما؟ با ناز و نوازش و رفتارهای زناشویی؟

توقع دارید همسرتان هرکدام از این کارها را با چه فواصل زمانی و در چه اوقاتی برای شما انجام دهد؟

تا چه اندازه آمادگی پیش قدم شدن برای انجام هرکدام از این کارها را دارید و تا چه اندازه متوقع هستید همسرتان در این موارد پیش قدم شود؟