♥♥♥♥_ مشاعره مهدوی _♥♥♥♥

هر چه که من بد باشم/تو به خوبی مشهوری

 ای که نورٌ علی نوری یا اباصالح

حُجتُ الله و این آقا منجی کُلّ دنیاس 

مژده ی عاشقی رسیده رسیده 

هـــر عـــابری از کــــوچه ی عشاق رد شد

با دام چشم نــــرگسش حبس ابـــد شد

هر صــبح با گل مثـــل شبنم عهد بستیم

تنـــها به امــید وصالــش زنـــده هستیم

من از سرودن شعر ظهور مي ترسم
دوباره بيعت و بعدش عبور مي ترسم

منتي بر سر ما هم بگذاري ، بد نيست!
آه ،كم چشم به راهم بگذاري ،بد نيست!

تمام راه ظهور تو با گناه بستم
دروغ گفته ام آقا كه منتظر هستم

میان خلقت من با گل تو رابطه ای است 

من از تراب غدیرم، چرا نمی آیی؟ 

یادت ای قامت قیامت هر کجا

کرده غوغای قیامت را بپا

ابرهای خشک را با اذن رب

با دعایت عطر باران می دهی**

رنگ می بازد دروغین عشق ها

عاشقان را مشق عرفان می دهی

یازده پله زمین رفت به سمت ملکوت

یک قدم مانده،زمین شوق تکامل دارد

دلم قرار نمي گيرد از فغان بي تو

سپند وار زكف داده ام عنان بي تو

وقتی نخوانم از تو وقتی نگویم از تو

خاموشی ام ز گفتن، لالیم از زبان به

در امتداد ره انتظار، منتظَرا !
ز خون منتظران لاله‌ها دميد، بيا

اگر چه لایق وصل تو نیستیم آقا

 ولی کشیدن ناز نگار هم خوب است