♥♥♥♥_ مشاعره مهدوی _♥♥♥♥

دلم قرار نمي گيرد از فغان بي تو

سپند وار زكف داده ام عنان بي تو

ز تلخ كامي دوران نشد دلم فارغ

زجام عشق لبي تر نكرد جان بي تو

وا كن به سوی شوق من آغوش گـرم عاطـفه
بانگ حضـــورت نازنین چشـم مرا وا می كــند

بـوی غــریب نـرگـست از رد پـای انتــــــــظار
راز وجـود ســبز تـو در دیـده افشــا می كــند

دردم مداوا میکنی مثل همیشه
عقده ز دل وا میکنی مثل همیشه
آیینه زیبا می شود با یک نگاهت
دل را تو شیدا میکنی مثل همیشه

هـزار ســـال گذشتـــه هنوز پنهــانـی

غریب مانده ام آقا خودت که می دانی

یوسف زهرا ماه دل آراس                        حُجتُ الله و این آقا منجی کُلّ دنیاس 

ساعت رسیده رأس قرارِ دوازده
 دردی نشسته گوشه کنار دوازده

خورشید رفته عشق بیارد برایمان
 در پشت ابر مانده تبار دوازده

هر جمعه ندبه ســر دهیم ، با یاد مهدی سـردهیم
هستیم بی مـــولا خدا ، مـــولا چرا پنهان کنــــی

یـک جهان دارد نگاهی سوی راهی تا کسی
آیـد و خـطـی کشد بر روی حـرف انتظار
کافر و مومن ندارد خستـــه ایم از ظــلـم شب
بس کن این هجران سحر را با دو چشمانت بیار

اللهم عجل لولیک الفرج
 

روی تو چه دل‌ها که نیاورده به غارت
یاد تو چه خواب از همگان برده به یغما

ابرهای خشک را با اذن رب

با دعایت عطر باران می دهی**

رنگ می بازد دروغین عشق ها

عاشقان را مشق عرفان می دهی

يک نفر در مسير آمدن ات      کوچه کوچه انار می کارد

دادم از کف جمله صبر و تاب را

تا که بوسيدم کف سرداب را

بانگ هل من ناصر از کعبه برآر

کعبه را از اين سيه پوشي در آر

رخ نمايد به جهان گر همه محرم باشيم
وقت آن نور و سرور است اگر ما خواهيم

وعده حق برسد تا که چو لايق بشويم
لطف او حد وفور است اگر ما خواهيم

منم سرگشته حیرانت ای دوست

کنم یکباره جان قربانت ای دوست

تنی نا ساز از شوق وصل کویت

دهم سر بر سر پیمانت ای دوست

تیرگی پاشیده در ارض و سما

کن ظهور ای شمس حق ، منجی ما