♥♥♥♥_ مشاعره مهدوی _♥♥♥♥

دیگر ز عهد جمعۀ دیگر کلافه ام
دیگر ز شنبه های پیاپی فراری ام
هر صبح جمعه تا به فراز نگاهها
تا کی میان این همه جمعه گذاری ام

اللهم عجل لولیک الفرج

ما را اگر چه چشم تماشا نداده اند

ای غایب از نظر به خیال تو سوختیم

ما معتقدیم که عشق سر خواهد زد
بر پشت ستم کسی تیر خواهد زد
آخر شب سرد ما سحر می گردد
مهدی به میان شیعه برمی گردد

اللهم عجل لولیک الفرج

دنیای با حضور تو دنیای دیگریست

روز طلوع سبز تو فردای دیگریست

باز هر غروب جمعه دلم زار می زند

چشم انتظار جمعه زیبای دیگریست

تـا کی بسوزم از غم هجر تـو همچو شمع؟
مـی‏سـوزم از فـراق، سـرا پـا بـیـا بـیـا
بـا جـان بـی لـیـاقـتـم از بـهـر دیـدنـت
یـکـجـا کنـم بـجـان تـو سـودا بـیـا بـیـا

اللهم عجل لولیک الفرج
 

ای لسانت لسان پیغمبر
وی بیانت بیان پیغمبر

ای زمانت شبیه رستاخیز
در دهانت زبان پیغمبر

رخ زرد و اشک خونین ،غم و سوز و ناله دل
همگی گواه باشند به صدق مدّعا را
همه فکر ماست مهدی ، همه ذکر ماست مهدی
همه مقتداست مهدی چه گدا چه پادشا را

اللهم عجل لولیک الفرج

ای خدا گونه، گونه گندمگون
گونه گونه نشان پیغمبر

ای خوشا لب به خطبه بگشایی
سوره ی ترجمان پیغمبر

رؤیا به سر رسید حقیقت به بار شد

دوران وصل و خاتمه انتظار شد

دارد حنای توبه و شرمی که داشتم
پیشت عزیز فاطمه بی رنگ می شود
آقا ببخش، بس که سرم گرم زندگیست
کمتر دلم برای شما تنگ می شود

اللهم عجل لولیک الفرج

در آستان جهان ایستاده چون خورشید

همان که می دهد از ابرها نشان که هنوز...

شکسته ساعت و تقویم پاره پاره شده

به جستجوی کسی آن سوی زمان که هنوز...

زبس که داد زدم صاحب الزمان بی تو

دگر نمانده در این ناتوان توان بی تو

شکست اگر دل ما بند بر نمی دارد

به جای خود نشود بند آسمان بی تو

واله وشیدا ومستم لیک ،محتاج توام
یک نظر بر من نما، ای عارف فرزانه ام!
انتظارت بیش از حد شد ،تحمل تا به کی؟
آفتابا! بهر دیدار رخت پروانه ام

اللهم عجل لولیک الفرج
 

     می رسد آن روز که با ذوالفقار مرتضی
      می رسی تا که بگیری انتقام اهل بیت