♥♥♥♥_ مشاعره مهدوی _♥♥♥♥

داني که انتظار تو با ما چه مي‌کند؟

توفان ببين به پهنه دريا چه مي‌کند

آشفته ام چو موج به درياي زندگي

آشفتگي ببين به دل ما، چه مي‌کند

دل مستمندم ای جان به لبت نیاز دارد

به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد

در خواب ديده بودم، يک شب فروغ رويت

کي در سراي چشمم، قصد ظهور داري؟

یا صاحب الزمان و زمین موعود،دانای هرکه آمد و هر چه بود

گم نامم و تویی تو،که می دانی،تنها به نام سبز تو می نازم

منجی بشر مهدی، قسط و عدل را معنی

    عاشقان خود را كی می رهانی از زندان

    ای شفای مارویت، روی ماه نیكویت

    بی تو رنگ غم دارد زندگانی انسان

نیامدی وعطش درعطش زبانه کشید

نیامدی وزمین شعله شعله درتب شد

ديدنت ارزش آواره شدن هم دارد!
از دل تنگ من ،آيا خبري هم داري؟

یادت ای قامت قیامت هر کجا

کرده غوغای قیامت را بپا

ای تو آرام دل هر بی شکیب

مستجاب آخرین امن یجیب

بیا که جهان بی تو عرصه تنفس نیست

مجال دیدن آفاق و سیر انفس نیست

تمام راه ظهور تو با گناه بستم
دروغ گفته ام آقا كه منتظر هستم

می دهد گواهی دل تا سپیده راهی نیست

    با دعای «عهد» اینك تازه می شود پیمان

نفس بریده صدا می زنیم در همه حال

به دادمان برس ای میم و حاء و میم و دال  

لوح محفوظ خدا! آینگی کن یک صبح
که جهان پر شده از آتش و کفر و کینه
در همه آینه ها نام تو را کاشته ایم
ندبه خوانیم تو را هر سحر آدینه

اللهم عجل لولیک الفرج
 

هرکس قدمی بهر خدا بر دارد
آینه ی سینه اش جلا بر دارد
من معتقدم یوسف زهرا آید
گر فاطمه دستی به دعا بر دارد