♥♥♥♥_ مشاعره مهدوی _♥♥♥♥

نکند منتظر مردن مایی، آقا؟

منتظرهات بمیرند، میایی آقا؟

راهی که می رويم به سوی کمال نيست

شوقی درون سينه برای وصال نيست

تاکی برای دیدن رویت دعا کنم؟

تا کی دو دست خویش به سوی خدا کنم؟

در پیشگاه قدس تو از خاک کمترم

بگذار خاک پای تو را توتیا کنم...

نشسته غرق تماشای شیعیان خودش

کسی نیامده جز او سر قرار خودش

چه انتظار عجیبی است اینکه شب تا صبح

کسی قنوت بگیرد به انتظار خودش

شود اينكه از ترحم ،دمي اي سحاب رحمت
من خشك لب هم آخر ز تو تر كنم گلوئي

صلي الله عليك يا مولانا يا اباصالح المهدي(عج)

یک روز نسيم خوش خبر مي آيد 
بس مژده به هر کوي و گذر مي آيد

عطر گل عشق در فضا مي پيچد 
مي آيي و انتظار سر مي آید

مهرعلیست با تو،با توست تیغ حیدر
شاه نسیم و طوفان، صاحب زمان کجایی
دنیا اسیر گشته در بند ظلم و بیداد
ای مصلح جهانی، صاحب زمان کجایی

اللهم عجل لولیک الفرج

یکی از جمعه ها جان خواهد آمد
به درد عشق درمان خواهد آمد
غبار از خانه دلها بگیرید
که بر این خانه مهمان خواهد آمد

تو آن دلیــل خدایی که حاضری امّا
بـرای آمـدنت نـدبه خوانده ام ؛ آقا

خدا کــند که بتـابی به باور مـردم
و گل کنی به بلنــدی عشق در دلها

تو فصل آخر منظومه ی خدایی عشق
تمام ِ سوره ی یاسین ، طلیعه ی طاها

قــیامِ حتمی عشقی ، قـعود در قلبم
ســرادقات جمـال ِ تو ، جنت المـأوا 

بیاکه بی تو چه سرد است فصل ایمانم
و با تو سبــز و بهاری ، تمــام باورها

اگر به چشم من آیی، سپیده خواهد شد

سحر به یمن تو،ای نور!دیده خواهد شد

اللهم عجل لولیک الفرج