حدیث روز
خاندان - آداب
امام علی علیه السلام ـ لِكُمَيلِ بنِ زِيادٍ ـ :يا كُمَيلُ، مُر أهلَكَ أن يَروحوا في كَسبِ المَكارِمِ ، ويُدلِجوا في حاجَةِ مَن هُوَ نائِمٌ .
ـ خطاب به كميل به زياد ـ :اى كميل! به خانوادهات فرمان بده كه روزها در پى كسب خصلتهاى والاى انسانى بروند، و شبانگاهان، در پى رفع نيازهاى خُفتگان.
نهج البلاغة : حكمت 257
خاندان
امام علی علیه السلام اِرحَم مِن أهلِكَ الصَّغيرَ ، ووَقِّر مِنهُمُ الكَبيرَ .
با كوچك ترهاى خانواده ات مهربان باش ، و به بزرگ ترهايشان احترام بگذار .
الأمالي للمفيد : ص 222 ح 1
معارف دین - عبادت و دعا
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله إنَّما جَعَلَ اللّهُ الأضحى لِشبَعِ مَساكِينِكُم مِنَ اللَّحمِ فَأطعِمُوهُم ؛
خداوند عيد قربان را برنهاد تا مستمندان از گوشت سير شوند؛ پس از گوشت قربانى به ايشان بخورانيد .
ثواب الأعمال ص 59
رفتار و کردار - دانش و بینش
امام علی علیه السلام لَم يَمُت مَن تَرَكَ أفعالاً يُقتَدى بِها مِنَ الخَيرِ ، [ و] مَن نَشَرَ حِكمَةً ذُكِرَ بِها .
كسى كه كارهاى نيكى از خود بر جاى نهاده كه سرمشق ديگران قرار مى گيرند ، هرگز نمرده است [و] كسى كه حكمتى [ يا دانشى ]را نشر دهد ، به سبب آن ، نامش ماندگار مى شود .
. كنزالفوائد : ج 1 ص 349
رفتار و کردار
امام علی علیه السلام بِالتَّواخي فِي اللّهِ تُثمِرُ الاُخُوَّةُ .
با برادرى ورزيدن به خاطر خداست كه برادرى به بار مى نشيند.
غرر الحكم : ج 3 ص 208 ح 4225 .
خاندان
امام رضا علیه السلام صاحِبُ النِّعمَةِ يَجِبُ عَلَيهِ التَّوسِعَةُ عَلى عِيالِهِ .
برخوردار از نعمت ، بايد خانواده اش را در رفاه قرار بدهد .
الكافي : ج 4 ص 11 ح 5
رفتار و کردار
امام علی علیه السلام كَيفَ تَكونُ مُسلِما ولا يَسلَمُ النّاسُ مِنكَ ؟! وكَيفَ تَكونُ مُؤمِنا ولا تَأمَنُكَ النّاسُ ؟! وكَيفَ تَكونُ مُتَّقِيا وَالنّاسُ يَتَّقونَ أذاكَ ؟!
چگونه مسلمان باشى، در حالى كه مردم از تو در آسايش نيستند؟! و چگونه مؤمن باشى، در حالى كه مردم از تو در امان نيستند؟! و چگونه خداترس باشى، در حالى كه مردم از آزار تو مى ترسند؟!
تنبيه الخواطر: ج 2 ص 227
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله إِنَّ المُسلِمَ إِذَا غَلَبَهُ ضَعفُ الكِبَرِ أَمَرَ اللّه عزّ و جل المَلَكَ أَن يَكتُبَ لَهُ فِي حَالِهِ تِلكَ مِثلَ مَا كَانَ يَعمَلُ وَ هُوَ شَابٌّ نَشِيطٌ صَحِيحٌ.
وقتى ناتوانىِ پیرى بر مسلمان چیره شود، خداوند عزّ و جل به فرشته فرمان مىدهد تا برایش همانى را بنویسد كه در زمان جوانى و فعّال بودن و تندرستی انجام مىداد.
الكافي: ج۳ ص۱۱۳ ح۲.
آداب
امام علی علیه السلام قِلَّةُ الأَكلِ مِنَ العَفافِ ، وكَثرَتُهُ مِنَ الإِسرافِ.
كم خوردن ، از خويشتندارى است و پر خوردن ، از اسرافكارى .
. غرر الحكم : ج 4 ص 509 ح 6747
رفتار و کردار
امام حسن علیه السلام ـ لِبَعضِ وُلدِهِ ـ :يا بُنَيَّ ، لا تُؤاخِ أحَدا حَتّى تَعرِفَ مَوارِدَهُ ومَصادِرَهُ ، فَإِذَا استَنبَطتَ الخُبرَةَ ، ورَضيتَ العِشرَةَ ، فآخِهِ عَلى إقالَةِ العَثرَةِ وَالمُواساةِ فِي العُسرَةِ .
ـ خطاب به يكى از فرزندان خود ـ :فرزندم! با هيچ كس برادرى مكن تا آن كه او را نيك بشناسى، و چون [او را] آزمودى و معاشرت [ با او ]را پسنديدى، بر پايه گذشت از لغزشها و مواسات در سختىها با او برادرى كن .
تحف العقول: ص 233
اصول دین (توحید)
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله يا عَلِيُّ ، ما عُرِفَ اللّهُ إِلّا بي ثُمَّ بِكَ ، مَن جَحَدَ وِلايَتَكَ جَحَدَ اللّهَ رُبوبِيَّتَهُ .
اى على! خداوند شناخته نمى شود ، جز به من و سپس به تو . هر كس ولايت تو را انكار كند ، ربوبيّت خداوند را انكار كرده است .
كتاب سليم بن قيس : ج 2 ص 855 ح 44
رفتار و کردار
امام علی علیه السلام إنَّ أحسَنَ ما يَألَفُ بِهِ النّاسُ قُلوبَ أوِدّائِهِم ، ونَفَوا بِهِ الضِّغنَ عَن قُلوبِ أعدائِهِم : حُسنُ البِشرِ عِندَ لِقائِهِم ، وَالتَّفَقُّدُ في غَيبَتِهِم ، وَالبَشاشَةُ بِهِم عِندَ حُضورِهِم.
بهترين چيزى كه مردم به واسطه آن ، دل هاى دوستانشان را به دست مى آورند و كينه ها را از دل هاى دشمنانشان مى زدايند ، اين است كه در هنگام برخورد با آنان ، خوش رو ، در غيابشان جوياى احوالشان ، و در حضورشان گشاده رو باشند .
تحف العقول : ص 218
رفتار و کردار
امام علی علیه السلام إنَّ مُواساةَ الرِّفاقِ مِن كَرَمِ الأَعراقِ .
مواسات با دوستان (همراهان)، از بزرگوارى تَبار است .
. غرر الحكم: ج 2 ص 210 ح 3405
رفتار و کردار
امام علی علیه السلام مَن آثَرَ عَلى نَفسِهِ استَحَقَّ اسمَ الفَضيلَةِ .
كسى كه ايثار كند ، سزامند نام بردارى به فضيلت است.
غررالحكم : ج 5 ص 380 ح 8845
خاندان
امام صادق علیه السلام لا يُبغِضُنا إلّا مَن خَبُثَت وِلادَتُهُ ، أو حَمَلَت بِهِ اُمُّهُ في حَيضِها .
ما را دشمن نمى دارد ، مگر كسى كه ناپاك ، زاده شده باشد ، يا مادرش در زمان قاعدگى اش ، او را حامله شده باشد .
كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 1 ص 96 ح 203 .