حدیث روز
وَ اصْبِرْ نَفْسَکَ مَعَ الّذینَ یَدْعُونَ رَبّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِیّ ِ یُریدُونَ وَجْهَهُ وَ لا تَعْدُ عَیْناکَ عَنْهُمْ تُریدُ زینَةَ الْحَیاةِ الدّنْیا ... ؛ با کسانی که صبح و شام پروردگارشان را می خوانند و خشنودی او را می خواهند، شکیبایی پیشه کن و دو دیده ات را از آنان بر مگیر که زیور زندگی دنیا را بخواهی...».
ابن مسعود روایت کرده است که این آیه درباره سلمان، ابوذر، صهب، عمار و برخی دیگر از اصحاب پیامبر نازل شد. ماجرای نزول آن این است که روزی شخصی به نام عیینه بن حصین نزد رسول خدا(ص) آمد و سلمان فارسی نیز آنجا حضور داشت. عیینه گفت: ای رسول خدا! هر زمان ما به حضور شما می رسیم، این مرد را بیرون کن و از خود دور گردان. هرگاه ما بیرون رفتیم، او وارد شود. پس از سخنان این مرد، آیه یاد شده نازل شد و پروردگار به پیامبر فرمان داد که مردان پاکی همچون سلمان را از خود دور نکن
منبع:
[1]. طبرسی، مجمع البیان، قم، ناصرخسرو، 1418 هـ .ق، ج 5 و 6، صص 717 و 718.
قال الإمام علي - عليه السلام - : العفو تاج المکارم.
امام علي - عليه السّلام - فرمود: بخشودن، تاج خصلتهاي والاي انساني است.
«غرر الحکم، ح 520»
قال الإمام علي - عليه السلام - : کن عفوا في قدرتک، جوادا في عسرتک، مؤثرا مع فاقتک، يکمل لک الفضل.
امام علي - عليه السّلام - فرمود: زماني که قدرت داري با گذشت باش و در زمان تنگدستي بخشنده و در عين نيازمندي ايثارگر، تا فضل تو به کمال رسد.
«غرر الحکم، ح 7179»