حدیث روز
« ارزش سرخوشی ندارد! »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
لا تَتَنافَسوا في عِزِّ الدُّنيا وفَخرِها، ولا تَعجَبوا بِزينَتِها ونَعيمِها، ولا تَجزَعوا مِن ضَرّائِها وبُؤسِها؛
در كسب عزّت و افتخارات دنيوى با هم به رقابت برنخيزيد و به زيور و نعمت آن، سرخوش نشويد و بر سختى و مشقّت دنيا، بى تابى مكنيد.
نهج البلاغة : خطبه ۹۹؛ دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث: ج 1، ص 44
« اینگونه یاد خدا کنیم »
امام رضا سلام الله عليه :
أَحَبَّ اللّهُ عز و جل أن يَكونَ في وَقتِ ذِكرِهِ مُتَبَتِّلاً مُتَضَرِّعًا مُبتَهِلاً؛
خداى عز و جل دوست داشت هنگام ياد او منقطع، خاكسار و خواستار باشيم.
علل الشرائع : ۲۶۴ / ۹؛ الصلاة في الكتاب و السنة ج 1 ص 68
« نوش بی نیش نشود »
امام صادق سلام الله عليه :
لَيسَ مِن أحَدٍ ـ وإن ساعَدَتهُ الاُمورُ ـ بِمُستَخلِصٍ غَضارَةَ عَيشٍ إلاّ مِن خِلالِ مَكروهٍ؛
هيچ كس نيست كه به نوشى بى نيش دست يابد، اگر چه همه عوامل به يارىاش بيايد.
تحف العقول، ص ۳۸۱؛ دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث: ج 1، ص 30
« دنیا، سرای نیستی »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
ألا إنَّ الدُّنيا دارُ فَناءٍ وَالآخِرَةَ دارُ بَقاءٍ، فَخُذوا مِن مَمَرِّكُم لِمَقَرِّكُم،؛
بدانيد كه دنيا، سراى نيستى است و آخرت، سراى ماندگارى. پس، از گذرگاهتان براى اقامتگاهتان [توشه] برگيريد.
نهج البلاغه خطبه 203؛ میزان الحکمه: ج1، ص 59
« درد و درمان از خدا »
امام صادق سلام الله عليه :
أنزَلَ اللّهُ الدّاءَ و أنزَلَ الشِّفاءَ، و ما خَلَقَ اللّهُ داءً إلاّ جَعَلَ لَهُ دَواءً، فَاشرَبهُ وسَمِّ اللّهَ تَعالى؛
خداوند، درد را فرو فرستاده و شفا را هم فرو فرستاده است. خداوند، هيچ دردى را نيافريده، مگر اين كه برايش درمانى نيز قرار داده است. آن (دارو) را بنوش و نام خداى تعالى را بر زبان آور.
طبّ الأئمّة، ص ۶۳؛ دانشنامه احاديث پزشكي ج 1 ص 74
« بگذار جهان گذران را »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
إِنَّ عِزَّ الدُّنيا وفَخرَها إلَى انقِطاعٍ، وإنَّ زينَتَها ونَعيمَها إلى زَوالٍ، وإنَّ ضَرَّها وبُؤسَها إلى نَفادٍ،؛
عزّت و افتخارات دنيا به سر مى آيد و زيور و نعمت آن، زوال مى گيرد و سختى و مشقّتش به پايان مى رسد.
نهج البلاغة، خطبه ۹۹؛ دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث: ج 1، ص 44
« پردهدری ممنوع »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
لا تَهتِكوا أستارَكُم عِندَ مَن لا تَخفى عَلَيهِ أسرارُكُم؛
در نزد كسى كه رازهاى شما بر او پوشيده نيست، پرده درى مكنيد.
عيون أخبار الرضا : ج ۱، ص ۲۹۸؛ دانشنامه قرآن و حدیث: ج 1، ص 340
« شناخت دنیا، کار آخرت »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
يَنبَغي لِمَن عَرَفَ دارَ الفَناءِ أن يَعمَلَ لِدارِ البَقاءِ؛
براى كسى كه سراى نيستى را شناخته، سزاوار است كه براى سراى ماندگارى كار كند.
غرر الحكم، ح ۱۰۹۲۹؛ دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث: ج 1، ص 46
« آراسته به علم و حلم »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
تَعَلَّموا العِلمَ، وتَعَلَّموا الحِلمَ ؛ فإنَّ العِلمَ خَليلُ المؤمنِ، والحلمَ وَزيرُهُ،؛
علم بياموزيد و حلم فراگيريد كه علم، دوست مؤمن، و حلم دستيار اوست.
الإرشاد : ج ۱ ص ۳۰۳
« از آثار خردورزی »
امام رضا سلام الله عليه :
بِالعُقولِ يُعتَقَدُ التَّصديقُ بِاللّهِ؛
به وسيله خرد، تصديق خداوند، حاصل مى شود.
التوحيد : ۴۰ / ۲؛ خردگرايي در قرآن و حديث ج 1 ص 136
« دوری از دوست بد »
امام جواد سلام الله عليه :
إيّاكَ ومُصاحَبَةَ الشِّرّيرِ، فَإِنَّهُ كَالسَّيفِ المَسلولِ يَحسُنُ مَنظَرُهُ ويَقبُحُ أثَرُهُ؛
از همنشينى با شرور بپرهيز؛ چرا كه مانند شمشير آخته، خوشْ منظر و زشتْ اثر است.
الدرّة الباهرة، ص ۴۰ ؛ حكمت نامه جوان ص 217
« تلاش برای گسترش فرامین خدا »
امام جواد سلام الله عليه :
ما مِنّا إلاّ وهُوَ قائِمٌ بِأَمرِ اللّهِ عَزَّوجَلَّ، وهادٍ إلى دينِ اللّهِ؛
از ما نيست مگر كسى كه به امر خداوند عز و جل كمر بسته و به سوى دين خدا هدايت مى كند.
كمال الدين : ۳۷۸ / ۲؛ اهل بيت در قرآن و حديث ج 1 ص 247
« آزمایشی به نام «وضع خوب» »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
مَن وُسِّعَ عَلَيهِ ذاتُ يَدِهِ، فَلَم يَرَ أنّ ذلِكَ مِنَ اللّهِ تَمحيصٌ فَقَد أمِن مَخوفاً؛
هركس خداوند بهره اش را فراخ كند و آن را آزمايشى از سوى خداوند نبيند، خود را از چيزى ترسناك، ايمن پنداشته است.
نهج البلاغه، حكمت ۲۴۴
« نکوهش سختگیری در ازدواج »
رسول خدا صلى الله عليه و آله :
إِذَا جَاءَکُم الأَکفَاءُ فَأَنکِحُوهُنَّ وَلَا تَرَبَّصُوا بِهِنَّ الحَدَثَان؛
هنگامي که خواستگاراني که همکفو شمايند به خواستگاري آمدند، آنها را ازدواج دهيد و منتظر نمانيد تا اتّفاق خاصي روي دهد. [و بيجهت به تأخير نيندازيد].
کنز العمّال: ج۱۶، ص۳۱۷، ح۴۴۶۹۳؛ رضايت زناشويي، ص 31
«خواستگاری »
امام رضا سلام الله عليه :
إِنْ خَطَبَ إِلَيْکَ رَجُلٌ رَضِيتَ دِينَهُ وَ خُلُقَهُ فَزَوِّجْهُ، وَ لَا يَمْنَعْکَ فَقْرُهُ وَ فَاقَتُهُ،؛
اگر مردي براي خواستگاري نزد تو آمد و دين و اخلاق او را پسنديدي، به او زن بده و فقر و ندارياش مانع تو از اين کار نشود.
فقه الرضا، ص۲۳۷؛ رضايت زناشويي ص 31