حدیث روز
« انکار امامت، انکار نبوت است »
رسول خدا صلى الله عليه و آله :
إنَّ اللّهَ تَبارَكَ وتَعالى خَلَقَني وإيّاكَ، وَاصطَفاني وإيّاكَ، فَاختارَني لِنُبُوَّةٍ، وَاختارَكَ لِلإِمامَةِ، فَمَن أنكَرَ إمامَتَكَ فَقَد أنكَرَ نُبُوَّتي؛
خداوند متعالْ من و تو را آفريد، و من و تو را برگزيد؛ مرا براى نبوّت برگزيد و تو را براى امامت. هر كس امامت تو را انكار كند، نبوّت مرا انكار كرده است.
امالي صدوق : ص ۱۵۵ ح ۱۴۹؛ دانش نامه اميرالمؤمنين (ع) بر پايه قرآن، حديث و تاريخ ج 7 ص 254
امام على عليه السلام
أى بُنيَّ! . . . أمسِك عَن طَريقٍ إذا خِفتَ ضَلالَهُ ، فَإنَّ الكَفَّ عَن حِيرهِ الضَّلالَةِ خَيرٌ مِن رُكوبِ الأهوالِ؛
پسر عزيزم! ... در راهى كه از گمگشتگى در آن بيم دارى ، گام مزن ؛ زيرا خود را از سرگردانىِ گمراهى نگاه داشتن ، بهتر از برنشستن بر مَركب هراس هاست.
« مسافران دنیا »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
فَلا تَغُرَّنَّكُمُ الحَياةُ الدُّنيا، فَإِنَّما أنتُم فيها سَفرٌ حُلولٌ، المَوتُ بِكُم نُزولٌ،؛
زنهار كه زندگى دنيا، شما را نفريبد! شما در دنيا مسافرانى هستيد كه اُتراق كردهايد. مرگ نيز در ميان شما منزل گزيده است.
الكافي : ج ۸ ص ۱۷۲ ح ۱۹۳؛ دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث ج 1، ص 366
« منتظر دیدار »
رسول خدا صلى الله عليه و آله :
المَرءُ في صَلاةٍ مَا انتَظَرَها؛
منتظر نماز، در نماز است.
كنز العمّال : ج ۷ ص ۲۹۱ ح ۱۸۹۳۳ ؛ شناختنامه نماز ج 2 ص 518
« سرّی در شبهای قدر »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
أنَّ اللّهَ إنَّما يَستُرُها عَنكُم نَظَرا لَكُم؛ لِأَنَّهُ لَو أعلَمَكُموها عَمِلتُم فيها و تَرَكتُم غَيرَها، وَ أرجُو أن لا تُخطِئَكُم إن شاءَ اللّهُ؛
خداوند به خاطر كمك كردن و مهلت دادن به شما آن (شب قدر) را از شما مىپوشاند؛ چون اگر آن را به شما اعلام مى كرد، در همان شب، عمل مىكرديد و در غير آن شب، عبادت را ترك مىكرديد، و اميد آن دارم كه اگر خدا بخواهد، شب قدر را به خطا نگيريد.
شرح نهج البلاغة: ج ۲۰، ص ۱۵۴؛ مراقبات ماه رمضان ص 372
« شب بیست و سوم رمضان »
امام صادق سلام الله عليه :
لَيلَةُ ثَلاثٍ وعِشرينَ اللَّيلَةُ الَّتي يُفرَقُ فيها كُلُّ أمرٍ حَكيمٍ، وفيها يُكتَبُ وَفدُ الحاجِّ وما يَكونُ مِنَ السَّنَةِ إلَى السَّنَةِ؛
شب بيست و سوم، شبى است كه در آن هر كار حكمت آميزى فيصله مى يابد. در آن شب، گروه حاجيان و آنچه از اين سال تا سال آينده خواهد شد، نوشته مى شوند.
بحار الأنوار : ج ۹۷ ص ۹ ح ۱۱ ؛ مراقبات ماه رمضان ص 368
« و پناه بر خدا از ... »
رسول خدا صلى الله عليه و آله :
اللَّهُمَّ إنّي ... أعوذُ بِكَ مِن نَفسٍ لا تَشبَعُ، ومِن قَلبٍ لا يَخشَعُ، ومِن عَينٍ لا تَدمَعُ، ومِن دُعاءٍ لا يُسمَعُ، ومِن صَلاةٍ لا تَنفَعُ؛
خدايا ! من ... از نفسى كه سير نشود و دلى كه فروتنى نكند و چشمى كه نگريد و دعايى كه شنيده نشود و نمازى كه سود نبخشد، به تو پناه مىبرم.
كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ۱ ص ۳۳۵؛ شناختنامه نماز ج 2 ص 580
« اثر کرامت »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
الكَريمُ عِندَ اللّهِ مَحبورٌ مُثابٌ، و عِندَ النّاسِ مَحبوبٌ مُهابٌ؛
شخص بزرگوار، نزد خداوند، خرّم و باپاداش است و نزد مردم، محبوب و با شُكوه.
غرر الحكم : ۲۱۴۶؛ دوستي در قرآن و حديث، ص 110
« دوستی و صبوری»
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
ألزِم نَفسَكَ التَّوَدُّدُ، وصَبِّر عَلى مَؤوناتِ النّاسِ نَفسَكَ،؛
خود را به اظهار دوستى با مردم پايبند كن و جان خود را بر دشوارى هاى مردم، صبورى ده.
خصال : ۱۴۷ / ۱۷۸ دوستي در قرآن و حديث، ص 52
« نقد امروز، غنیمت شمر »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
إنّكم في مَهَلٍ، مِن ورائهِ أجَلٌ، ومَعَكُم أمَلٌ، يَعتَرِضُ دونَ العَمَلِ ؛ فاغتَنِموا المَهَلَ، وبادِروا الأجَلَ؛
شما مهلتى داريد كه پشت سرش اجل است و آرزويى داريد كه از عمل جلو مى گيرد. پس مهلت را غنيمت شمريد و به سوى اجل بشتابيد.
تحف العقول، ص ۲۰۲
« سرای دنیا »
رسول خدا صلى الله عليه و آله :
أيُّهَا النّاسُ ! هذِهِ دارُ تَرَحٍ لا دارُ فَرَحٍ، ودارُ التِواءٍ لا دارُ استِواءٍ، فَمَن عَرَفَها لَم يَفرَح لِرَجاءٍ، ولَم يَحزَن لِشَقاءٍ؛
اى مردم! اين جا سراى غم است، نه سراى شادى، و سراى پيچ در پيچ است، نه سراى سر راست. پس هركه دنيا را شناخت، به اميدى شاد نشد و از رنجى اندوهگين نگشت.
أعلام الدين : ص ۳۴۳؛ دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث، ج 1، ص 32
« لغزشگاه خرد »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
أكثَرُ مَصارِعِ العُقولِ تَحتَ بُروقِ الأطماعِ؛
خرد بيشتر در جايى مى لغزد كه برق طمع بدرخشد.
نهج البلاغة، حكمت ۲۱۹
« ترس در نعمتها؛ امید در محنتها »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
فَليَرَكُمُ اللّهُ من النِّعَمِ وَجِلينَ كَما يَراكُم عِندَ المِحَنَ راجينَ؛
پس بايد خداوند شما را از نعمت ها بيمناك ببيند، همان گونه كه در محنت ها، اميدوارتان مى بيند.
نهج البلاغة، حكمت ۲۴۴
« بهرهای از دنیا »
امیرالمؤمنین علی سلام الله عليه :
في قَولِ اللّهِ عز و جل «وَ لاَ تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا»ـ: لا تَنسَ صِحَّتَكَ وقُوَّتَكَ وَفَراغَكَ وشَبابَكَ ونَشاطَكَ أن تَطلُبَ بِهَا الآخِرَةَ؛
درباره آيه (و سهم خود را از دنيا فراموش مكن) :[يعنى] سلامت، توانايى، فرصت، جوانى و شادابى ات را فراموش مكن، تا با آنها، آخرت را به دست آورى.
أمالي صدوق : ص ۲۹۹ ح ۳۳۶ ؛ حكمت نامه جوان، ص 46
« تکبیر در عید فطر »
امام رضا سلام الله عليه :
إنَّما جُعِلَ التَّكبيرُ فيها أكثَرَ مِنهُ في غَيرِها مِنَ الصَّلاةِ ؛ لِأَنَّ التَّكبيرَ إنَّما هُوَ تَعظيمٌ للّهِ وتَمجيدٌ عَلى ما هَدى وعافى،؛
و در اين روز (عید فطر) تكبير در نماز، از آن روى بيش از روزهاى ديگر قرار داده شده كه تكبير، بزرگداشت خداوند و ستايش و ثناى او بر نعمت هدايت است.
كتاب من لا يحضره الفقيه : ج ۱ ص ۵۲۲ ح ۱۴۸۵؛ مراقبات ماه رمضان ص 474