حدیث روز
« خصلتهای نجاتدهنده »
امام زين العابدين سلام الله عليه:
ثَلاثٌ مُنجِياتٌ لِلمُؤمِنِ كَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِيابِهِم وإشغالُهُ نَفسَهُ بِما يَنفَعُهُ لاِخِرَتِهِ ودُنياهُ و طُولُ البُكاءِ عَلى خَطيئَتِهِ؛
سه چيز مؤمن نجات بخش است : بازداشتنِ زبانش از مردم و ازغيبت كردنآنانْ، و واداشتن خود به آنچه در آخرت و دنيايش سود دهد، و بسيار گريستن بر گناهان. خويش.
بلاغه الامام علي بن الحسين ع ، ص 153؛ گزيده تحف العقول - جلد 1، ص 43
« علاج خودبینی »
امام باقر سلام الله عليه :
سُدَّ سَبيلَ العُجبِ بِمَعرِفَةِ النَّفسِ؛
راه خودبينى را با خويشتن شناسى بر بند.
گزيده تحف العقول: ج1، ص44
« کنترل زبان »
پيامبر اعظم صلى الله عليه و آله :
أمسِكْ لِسانَكَ؛ فإنّها صَدَقَةٌ تَصَّدَّقُ بها على نَفسِكَ؛
زبانت را نگهدار كه حفظ زبان، صدقهاى است كه با آن، براى جانت صدقه مىدهى.
كافي: ج 2 ، ص 114 ، ح 7 / (ميزان الحكمة : ج 4 ، ص 2780)
« مذمت کوچکشمردن گناه »
امام باقر سلام الله عليه:
لامُصيبَةَ كَاستِهانَتِكَ بِالذَّنبِ ورِضاكَ بِالحالَةِ الَّتي أنتَ عَلَيها؛
مصيبتى چون ناچيز شمردن گناهت و خشنودیات از حالى كه دارى نيست.
گزيده تحف العقول ، جلد 1، ص 45
« آرام جان و تن »
امام باقر سلام الله عليه:
تَخَلَّص إلى راحَهِ النَّفسِ بِصِحَّةِ التَّفويضِ وَاطلُب راحَةَ البَدَنِ بإجمامِ القَلبِ؛
با واگذارىِ [همه چيزِ خود به خدا] ، به آسايشِ ضمير خويش دست ياب و آسودگى تن را در آسايش (و آرامش) دل بجوى.
گزيده تحف العقول - جلد 1 ص 44
« کار و تلاش خردمندانه »
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله:
لَيسَ يَنبَغي لِلعاقِلِ أن يَكونَ شاخِصاً إلاّ في ثَلاثٍ مَرَمَّةٍ لِمَعاشٍ أو خُطوَهٍ لِمَعادٍ أو لَذَّةٍ في غَيرِ مُحَرَّمٍ؛
خردمند را نشايد كه جز در سه كار بكوشد: نيكو ساختن زندگانى ، گامسپارى براى رستاخيز، و كاميابى از غيرِ حرام.
گزيده تحف العقول، ص 22
« مکارم دنیا و آخرت »
امام باقر سلام الله عليه:
ثَلاثَةٌ مِن مَكارِمِ الدُّنيا وَالآخِرَةِ أن تَعفُوَ عَمَّن ظَلَمَكَ وتَصِلَ مَن قَطَعَكَ ، وتَحَّلَمَ إذا جُهِلَ عَلَيكَ؛
سه چيز، از كرامت هاى دنيا و آخرت است: آن كس را كه به توستم كرده ببخشايى، به آن كه از تو گسسته بپيوندى، و چون بر تو جهالتى رود، بردبارى كنى.
كافي ج ۲ ص ۱۰۷ ، گزيده تحف العقول - جلد 1، ص 46
« صبر بر ناسازگاریها »
امام على عليه السلام :
الدَّهرَ يَومانِ يَومٌ لَكَ ويَومٌ عَلَيكَ ، فإِذا كانَ لَكَ فَلا تَبطَر ، وإذا كانَ عَلَيكَ فَاصبِر؛
روزگار، دو روز است: روزى سازگار با تو و روزى ناسازگار. اگر با تو ساز بود، سرمستى مكن و اگر ناساز بود، شكيبا باش.
نهج البلاغة : حكمت ۳۹۶ ؛ الگوي شادي از نگاه قرآن و حديث ج 1، ص 406
« ویژگیهای محل زندگی »
امام صادق عليه السلام :
لا تَطيبُ السُّكنى إلّا بِثَلاثٍ الهَواءِ الطَّيِّبِ وَالماءِ الغَزيرِ العَذبِ وَالأَرضِ الخَوّارَةِ
سكونت كردن [در جايى] جز با وجود سه ويژگى، خوش نخواهد بود: هواى خوش و پاك، آب فراوان گوارا، و زمين پُر بار.
تحف العقول : ص ۳۲۰ ؛ دانشنامه قرآن و حديث جلد چهاردهم ج 14 ص : 372
« چهار گنج نهان »
امام باقر سلام الله عليه:
أربَعٌ مِن كُنوزِ البِرِّ : كِتمانُ الحاجَةِ وكِتمانُ الصَّدَقَهِ و كِتمانُ الوَجَعِ وكِتمانُ المُصيبَةِ؛
چهار چيز از گنجينه هاى نيكى است: نهان داشتن نياز، پنهان دادن صدقه، پنهان داشتن درد، و نهان داشتن مصيبت.
امالي مفيد، ص 208؛ گزيده تحف العقول، ص 47
« ناخوشایندی از بدیها »
امام جواد سلام الله عليه :
مَن شَهِدَ أمرا فَكَرِهَهُ كانَ كَمَن غابَ عَنهُ ومَن غابَ عَن أمرٍ فَرَضِيَهُ كانَ كَمَن شَهِدَهُ؛
هر كه حاضر و ناظر كارى باشد و آن را ناپسند دارد، مانند كسى است كه [آن هنگام] غايب بوده، و هر كه در كارى حاضر و ناظر نباشد، ولى بِدان راضى باشد، مانند كسى است كه خود در آن حضور داشته است.
كنز العمّال : ج ۳ ص ۸۳ ح ۵۶۰۲ .گزيده تحف العقول، ص 63
« مذمّت قطع رحم »
امام باقر سلام الله عليه :
إنَّ اليَمينَ الكاذِبَةَ وقَطيعَهَ الرَّحِمِ لَيَذَرانِ الدِّيارَ بَلاقِعَ مِن أهلِها؛
راستى كه سوگند دروغ و قطعِ رحم، خانه ها را از اهلش تهى مى گذارد (ويرانى به بار مى آورد).
گزيده تحف العقول، ص 46
« پاداش درود بر فاطمه سلام الله علیها »
پيامبر اعظم صلی الله عليه وآله :
يا فاطمةُ ، مَن صَلّى علَيكِ غَفَرَ اللّهُ لَهُ ، وألحَقَهُ بي؛
اي فاطمه ، هرکس بر تو صلوات فرستد ، خداوند او را مي آمرزد ، و در هرجايي از بهشت که باشم به من ملحق مي نمايد.
بحارالانوار، ج 100، ص 199
« شیعه کیست؟ »
حضرت فاطمه عليها السلام :
إنْ كُنتَ تَعمَلُ بِما أمَرناكَ و تَنتَهي عَمّا زَجَرناكَ عَنهُ فَأنتَ مِن شيعَتِنا و إلّا فَلا؛
اگر به آنچه تو را به آن فرمان ميدهيم عمل كني و از آنچه برحذر ميداريم دوري كني ، از شيعيان مايي و الّا هرگز.
بحار الأنوار ، ج ۶۸ ، ص ۱۵۵ .
« پایان حکومت جباران »
پيامبر صلى الله عليه وآله:
إذا كانَ عِندَ خُروجِ القائِمِ يُنادي مُنادٍ مِنَ السَّماءِ: أيُّهَا النّاسُ! قَطَعَ عَنكُم مُدَّةُ الجَبّارينَ ووَلِيَ الأَمرَ خَيرُ اُمَّةِ مُحَمَّدٍ فَالحَقوا بِمَكَّةَ؛
آن گاه كه وقت خروج قائم مىشود، منادىاى از آسمان ندا مىدهد: «اى مردم ! مدّت حكومت جبّاران بر شما، به پايان رسيد و بهترين فرد امّت محمّد، حكومت را به دست گرفته است، پس به مكّه برويد».
بحار الأنوار : ج ۵۲ ص ۳۰۴ ح ۷۳، دانشنامه امام مهدي عج ، ج 9 ص 169