حدیث روز
معارف دین
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله إنَّما سُمِّيَ شَعبانُ لأِنَّهُ يَتَشَعَّبُ فيهِ أرزاقُ المُؤمِنينَ ؛
ماه شعبان ، «شعبان» ناميده شد؛ زيرا روزى هاى مؤمنان در اين ماه قسمت مى شود .
ثواب الأعمال ، ص ۶۲
رفتار و کردار
امام علی علیه السلام لَبِئسَ الخَلَفُ خَلَفٌ يَتبَعُ سَلَفا هَوى في نارِ جَهَنَّمَ!
چه بد بازماندهاى است آن بازمانده كه از پيشينيانى كه در آتش دوزخ سرنگون گشتهاند، پيروى كند!
نهج البلاغة: الكتاب 17
آداب
امام صادق علیه السلام ثَلاثَةٌ فيهِنَّ المَقتُ مِنَ اللّهِ عز و جل : نَومٌ مِن غَيرِ سَهَرٍ ، وضِحكٌ مِن غَيرِ عَجَبٍ ، وأكلٌ عَلَى الشِّبَعِ.
سه چيز ، مورد خشم و نفرت خداوند عز و جل است : خوابيدن بدون شب زنده دارى ، خنديدن بدون تعجّب (موجبات خنده) ، و خوردن از روى سيرى .
. كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 1 ص 503 ح 1444
رفتار و کردار
حدیث قدسی ـ في لَيلَةِ المِعراجِ ـ: قالَ اللّهُ تَعالى : يا أحمَدُ، إنَّ العِبادَةَ عَشَرَةُ أجزاءٍ، تِسعَةٌ مِنها طَلَبُ الحَلالِ، فَإِن اُطيبَ مَطعَمُكَ ومَشرَبُكَ فَأَنتَ في حِفظي وكَنَفي .
ـ در [رويدادهاى] شب معراج ـ: خداى ـ تعالى ـ فرمود : «اى احمد! همانا عبادت را ده بخش است ؛ نُه بخش آن جست و جوى حلال است . پس اگر خوردن و نوشيدنت پاك باشد، در نگاهداشت و حمايت منى» .
إرشاد القلوب : 203
اهل بیت (ع) - رفتار و کردار
امام علی علیه السلام أبلِغوني حاجَةَ مَن لا يَقدِرُ عَلى إبلاغِ حاجَتِهِ، فَإِنَّهُ مَن أبلَغَ سُلطانا حاجَةَ مَن لا يَقدِرُ عَلى إبلاغِها ثَبَّتَ اللّهُ قَدَمَيهِ يَومَ القِيامَةِ.
هر كس به من دسترس ندارد، حاجتش را به من برسانيد؛ زيرا هر كس نيازِ نيازمندى را كه خود قادر نيست نيازش را به حاكم برساند، در نزد حاكم مطرح نمايد، خداوند، او را در قيامت، ثابت قدم خواهد فرمود.
عيون أخبار الرضا : ج 1 ص 316 ح 1
اصول دین (توحید) - معارف دین
امام جواد علیه السلام كُلُّ مُتَجَزِّىً أو مُتَوَهَّمٍ بِالقِلَّةِ وَالكَثرَةِ فَهُوَ مَخلوقٌ دالٌّ عَلى خالِقٍ لَهُ.
هر آنچه تجزيه پذير باشد يا به كمى و بيشى به وهم درآيد ، آفريده است و دلالت بر آن دارد كه وى را آفريدگارى است .
الكافي : ج 1 ص 116 ح 7
معارف دین
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله لَوكانَ الدِّينُ مُعَلَّقا بِالثُّرَيّا لَتَناوَلَهُ اُناسٌ مِن أبناء فارِسَ ؛
اگر دين به ستاره ثريّا آويزان باشد، مردمانى از ايرانيان آن را به زير خواهند كشيد .
كنزالعمّال ، ح ۳۴۱۳۰
معارف دین
امام علی علیه السلام أصلُ النَّجدَةِ القُوَّةُ، و ثَمَرَتُها الظَّفَرُ .
ريشه دلاورى، توانمندى است و ميوه اش، پيروزى .
میزان الحکمه، ح 11354
آداب
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله مَن أكَلَ الحَلالَ ، قامَ عَلى رَأسِهِ مَلَكٌ يَستَغفِرُ لَهُ حَتّى يَفرُغَ مِن أكلِهِ.
هر كه غذاى حلال بخورَد ، فرشته اى بالاى سرش مى ايستد و تا آن گاه كه از خوردنْ فراغت يابد ، براى او طلب آمرزش مى كند .
. مكارم الأخلاق : ج 1 ص 320 ح 1028
دانش و بینش - معارف دین
امام حسین علیه السلام لا يَكمُلُ العَقلُ إلاّ بِاتِّباعِ الحَقِّ
«عقل، جز با پيروى از حق، كامل نمى شود»
نزهة الناظر : ص 83 ح 12
اصول دین (توحید) - معارف دین
امام علی علیه السلام الحَمدُ للّهِِ الَّذي بَطَنَ خَفِيّاتِ الأُمورِ، و دَلَّت عَلَيهِ أَعلامُ الظُّهورِ، وَ امتَنَعَ عَلى عَينِ البَصيرِ؛ فَلا عَينُ مَن لَم يَرَهُ تُنكِرُهُ، و لا قَلبُ مَن أثبَتَهُ يُبصِرُهُ ... فَهُوَ الَّذي تَشهَدُ لَهُ أَعلامُ الوُجودِ عَلى إِقرارِ قَلبِ ذِي الجُحُودِ.
ستايش، خداوندى را كه پنهانىهاى امور را مىداند و نشانههاى آشكار، بر وجودش دلالت دارند و به چشم سر ديده نمىشود. نه چشم كسى كه او را نديده است، مىتواند انكارش كند و نه دل كسى كه اثباتش مىكند، او را مىبيند... . او كسى است كه نشانههاى هستى، گواه بر آن است كه دل شخص منكِر نيز به وجود او اقرار دارد [، هرچند به زبان، انكارش مىكند] .
نهج البلاغة : الخطبة 49
عبادت و دعا - فروع دین
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله إنَّ اللّهَ تَعالیٰ نَصَبَ فِي السَّماءِ السّابِعَةِ مَلَكا يُقالُ لَهُ: الدّاعي، فَإِذا دَخَلَ شَهرُ رَجَبٍ يُنادي ذٰلِكَ المَلَكُ كُلَّ لَيلَةٍ مِنهُ إلَى الصَّباحِ: «طوبیٰ لِلذّاكِرينَ، طوبیٰ لِلطّائِعينَ»
خداوند متعال، در آسمان هفتم، فرشتهای گماشته است که به آن، «داعی (آواگر)» مىگویند و چون ماه رجب فرا میرسد، آن فرشته، هر شبِ آن ماه را تا صبح، ندا مىدهد: «خوشا بر ذاکران! خوشا بر طاعت کنندگان!»
الإقبال: ج 3 ص 174
طب و بهداشت - زندگی معنوی
امام علی علیه السلام إذا مُلِئَ البَطنُ مِنَ المُباحِ، عَمِيَ القَلبُ عَنِ الصَّلاحِ .
هر گاه شكم از خوردنىهاى مباح، پُر گردد، دل از ديدن خير و صلاح، كور مىشود .
غرر الحكم : ح 4139 .
معارف دین
امام حسن عسکری علیه السلام لاتُمارِ فَيَذهَبَ بَهاؤُكَ، و لاتُمازِح فَيُجتَرَأَ عَلَيكَ؛
جدال مكن، كه هيبتت برود، و شوخى مكن، كه بر تو گستاخ شوند.
گزیده تحف العقول، ص 67
امام علی علیه السلام لاتَستَصغِرَنَّ أمرَ عَدُوِّكَ إذا حارَبتَهُ ؛ فَإنَّكَ إن ظَفِرتَ بِه لَم تُحمَد وَإن ظَفِرَ بِكَ لَم تُعذَر
كارِ دشمن را به هنگامى كه با او نبرد مىكنى، كوچك مشمار؛ چرا كه اگر پيروز شدى، ستايش نشوى و اگر او بر تو پيروز گشت، معذورت ندارند.
شرح نهج البلاغة : 20 / 309 / 543.