بازي و اسباب بازي براي كودك شش ماهه

 

تعجب كردن، سعي كردن، راه حل پيدا كردن .خيلي چيزها از طريق بازي كردن كشف مي­شوند و در حدود شش ماهگي است كه كودك مي­فهمد مي­تواند كارهايي را انجام دهد و به اين ترتيب همه چيز تغيير مي­كند.در اينجا اسباب ­بازي­ها و بازي­هايي را براي شش ماهه­ها پيدا مي­كنيد كه فرصت­هاي خوبي را براي كشف، يادگيري و فعاليت بچه­ ها فراهم مي­آورند.

 

 كودك در اين سن چگونه بازي مي­كند؟

• با كمي كمك مي­تواند بنشيند و در برخي موارد به كمك هم احتياج ندارد.
• وقتي كه چيزي را مي­اندازد يا از دستش مي­افتد، دنبالش مي­گردد.
• در فعاليت­هايي كه اطرافش رخ مي دهند، شركت مي­كند.
• مي­تواند به صورت همزمان يك اسباب­ بازي را محكم گرفته و فرياد هم بزند.

 

اسباب بازي هاي متناسب با اين سن:

 

 -1اسباب­ بازي­هاي چينشي (جورچين)

هماهنگي چشم و دست يكي از بزرگترين چالش­هاي سال اول زندگي فرزند شماست. اسباب­ بازي­هايي كه بلوك­هاي چينشي دارند راه بسيار خوبي براي يادگيري مهارت­هاي ديدن و لمس كردن از طريق بازي هستند.

در اين سن، فرزند شما دوست دارد كه تلفن­هاي اسباب­ بازي را سر جاي خود بگذارد و بردارد (به خصوص اگر اسباب­ بازي به نحوي باشد كه به تلاش­هاي او واكنش نشان دهد). حين بازي ،چند كلمه جديد به او ياد بدهيد: «الآن زنگ مي­زنه، الآن زنگ نمي­زنه».

از اسباب­ بازي­هاي چينشي براي معرفي كلمات ساده و توصيف بزرگي و كوچكي و بالا و پايين استفاده كنيد.شما همچنين مي­توانيد از اين اسباب­بازي­ها براي تقويت درك روابط علت و معلولي نيز استفاده كنيد.همچنين ،با حرف زدن درباره­ رنگ­هاي اسباب­بازي به او كمك كنيد بين واژه­ ها و مفاهيم ارتباط برقرار كند: «اون فنجون زرد بزرگ».

 

 

2-اسباب­ بازي­هايي براي تقويت چهار دست و پا رفتن

در حال حاضر، ممكن است كودك ميل شديدي به حركت كردن داشته باشد و شايد اين، تنها محرك و انگيزه ­كوچكي باشد تا ياد بگيرد دست و پاها چه طور با يكديگر كار مي­كنند.اسباب­ بازي­هايي كه بچه را تشويق به خزيدن مي­كنند راه بسيار خوبي براي تقويت اين مهارت هستند.

اگر كودك چهار دست و پا راه مي­رود، يك اسباب­ بازي را روي زمين بگذاريد و او را تشويق كنيد كه دنبالش برود. شايد لازم باشد كه اين كار را چند بار تكرار كنيد. هميشه به ياد داشته باشيد كه تلاش­هاي او را تحسين كنيد.

روي زمين بنشينيد و خيلي ساده يك اسباب­ بازي مناسب را به سمت يكديگر قل بدهيد. اين براي تقويت هماهنگي چشم و دست بچه و تحركش مفيد است.

 

3-اسباب­ بازي­هاي عمل/عكس ­العمل

وقتي كه يك اسباب ­بازي با واكنش­هاي جذاب و جالب به كارهاي كودك واكنش نشان مي­دهد، در واقع او را تشويق مي­كند كه آن كار را چندين و چند بار تكرار كند  و در تمامي اين مدت او روابط علت و معلولي را فرا مي­گيرد. همچنين ،اين بازي ها باعث افزايش هماهنگي چشم و دست مي­شود. قبل از بازي، بعضي از ويژگي­هاي خاص اسباب­ بازي را به او نشان بدهيد.

الآن زمان بسيار مناسبي براي تمركز بر روي مفاهيم درون و بيرون و يا باز و بسته و ... مي­باشد. هنگام بازي، تشويقش كنيد كه خودش با اسباب­ بازي بازي كند و ببيند كه چه اتفاقي مي­افتد.او از سورپرايزهاي جالبي كه خودش به دست آورده لذت خواهد برد و تمايل پيدا مي­كند كه بارها و بارها آن بازي را تكرار كند!بسته به ويژگي­هاي اسباب­ بازي مي­توانيد از آنها براي معرفي ساير مفاهيم نيز استفاده كنيد - براي مثال، پر و خالي. كارهايتان را به مفهوم ها مرتبط كنيد: وقتي كه يك شيء را داخل اسباب­ بازي مي­گذارد، به او بگوييد كه پر شد! به او كمك كنيد كه آن شي را دوباره بيرون بياورد و بتواند آن را نگاه كند؛ حالا به او بگوييد: «الآن خالي شد!». هنگام توضيح روي واژه­هاي «پر» و «خالي» تأكيد كنيد.

 

4-اسباب ­بازي­هايي براي تقليد/شبيه ­سازي اشياي آشنا

از آنجا كه بچه به تدريج نسبت به محيط اطراف خود آگاه­تر مي­شود، تك­تك اشياي منزل ممكن است نظر او را جلب كنند.اسباب­ بازي­هايي كه شبيه اشياي آشنا هستند به اين جلب توجه و جسارت در كشف­هاي جديد،به او كمك مي­كنند. اين اسباب ­بازي­ها همچنين راه امن، جالب و به لحاظ ذهني چالش­ برانگيزي را براي كشف و يادگيري فراهم ميكنند.

كودك را در منزل به يك تور «صوتي»ببريد.زنگ در را بزنيد، زنگ ساعت را روشن كنيد، رايانه را روشن كنيد.درون خانه راه برويد و به كودك­تان بگوييد هر يك از صداها چه معاني و مفاهيمي دارند: «به خانه اومدن!» «وقت بيدار شدن!» «من آماده­ ام تا نامه­ الكترونيكم رو بخونم!»

براي تقويت درك كودك­ از روابط علت و معلولي، اجازه بدهيد كه بعضي كار ها ي بي­خطر را خودش امتحان كند تا اين مفاهيم برايش روشن­تر شود.براي مثال، به او كمك كنيد تا يك كليد چراغ را روشن كند يا شير آب را باز و بسته كند و ببيند كه كارهايش چه نتايجي دارند.

در كابينت را باز كنيد و قوري­ها و ليوان­ها و قاشق­هاي چوبي را بيرون بياوريد. وقتي بچه كارهايش و نتايج آنها را مي­بيند لبخند مي­زند؛ با خودش فكر مي كند «من اون صدا رو در آوردم»! وقتي كه بازي مي­كند، درباره­ چيزي كه مي­بيند و مي­شنود با او حرف بزنيد. او از صداي شما خوشش مي­آيد و شما هم در عين حال به مهارت­هاي گفتاريش كمك مي­كنيد.

براي او كتاب­هايي درباره­ آداب و رسوم بخوانيد مثلاً كتاب­هايي با موضوعات زمان غذا خوردن، زمان حمام كردن و زمان بازي. او لذت مي­برد وقتي خودش را جاي بچه­ هاي ديگر يا بچه ­هاي ديگر را در نقش خودش مي­بيند!

 

بازي و اسباب بازي براي كودك هفت ماهه

كودك هفت ماهه در ابتداي مسير حرف زدن است و نياز دارد ياد بگيرد كه صداها كلمات را تشكيل مي دهند، كلمات به يكديگر وصل مي شوند تا جمله ها ساخته شوند و جمله ها با يكديگر تركيب مي شوند تا داستانها به وجود بيايند. بنابراين تا مي توانيد با او صحبت كنيد و در زمان بازي هم با او حرف بزنيد تا بيشتر تشويق شود.

 

كودك در اين سن چگونه بازي مي كند؟

 

• در صورت تكيه به مبل، مي تواند وزن خود را تحمل كند.
•  مي تواند در حالي كه به مبل چسبيده است از محلي به محل ديگر راه برود.
•  روي شكم خود مي تواند به جلو بخزد.
•  مي تواند  روي دستها و زانوهاي خود تكان بخورد.

 چون بينايي رنگي كامل دارد، با نگاه كردن به اشياي پيچيده لذت ببرد و
مي تواند طوري حركت كند كه بهتر ببيند.

•  با شنيدن اسم خود عكس العمل نشان مي دهد و همچنين صداها و آوازهاي مختلف را از هم تشخيص مي دهد.
• شروع مي كند كه دست خود را به دور اسباب بازيهايش مانند فنجان بگيرد و مي تواند با استفاده از انگشت شست آنها را بگيرد.
• از چشمهايش براي نشان كردن و دسترسي به اشياء استفاده مي كند.

 

 

 

 اسباب بازي هاي متناسب با اين سن:

 

1. اسباب بازي به حالت نشسته بر روي كف اتاق

 

 اين اسباب بازي ها در تقويت مهارت هاي كنجكاوي و تفكر كودك و همچنين مهارت هاي جسمي مانند به طرف اشيا رفتن، گرفتن و حتي شايد سينه خيز رفتن نقش مهمي بازي مي كنند. يك اسباب بازي كه به رفتار هاي كودك پاسخ مي دهد به تقويت ارتباطات جسمي و ذهني او كمك مي كند.

براي كمك به كودك  يك بازي دوطرفه بين خود تان و او شروع كنيد مثلا  غلت دادن اسباب بازي به عقب و جلو و از اين فرصت براي به كارگرفتن كلمات استفاده كنيد : "جلو و عقب"، "نوبت تو، نوبت من".همچنين مي توانيداو را تشويق كنيد تا اسباب بازي را به سمت جائي غلت دهد و خودتان آن را مجددا بردارد و بياوريد. با حركت اسباب بازي، احتمال دارد كه كم كم او به سمت آن حركت كندزيرا  مي خواهد كه دوباره غلت دادن را شروع كند! اگر اسباب بازي صدا توليدكند، كودك ياد مي گيرد كه جاي اشيا را با استفاده از صداي آنها پيدا كند: اسباب بازي را به او نشان دهيد، بعد آنرا در پشت خودتان قايم كنيد و صدايش را فعال كنيد. اين كار را چندين بار انجام دهيد تا ببينيد  او به سمت شما حركت مي كند تا منبع صدا را پيدا كند يا نه.

 

2-شكل سازهاي با صداهاي جالب:

 

شكل سازها روش خيلي خوبي براي رشد مهارت" حل مساله" به شمار مي روند. زماني كه بعد از قرار گرفتن يك قطعه از اسباب بازي در جاي مناسب خودش،صدائي از آن بلند مي شود، كودك تشويق مي شود  و ضمنا علت و معلول را به خوبي مي فهمد.

از آنجا كه تشخيص شكل و دسته بندي كردن، هنوز چندماهي براي او زود است، بيشتر روي كمك به او براي درك مفاهيم داخل و خارج و روشن و خاموش تمركز كنيد. كودك را تشويق كنيد تا دستش يا يك شيء را داخل يك اسباب بازي شكل ساز ببرد... چه اتفاقي خواهد افتاد؟ اگر او با يك صدا يا موزيك جالب مواجه شود، از آن به بعد، بازي "داخل و خارج" را دوست خواهد داشت.

خوب است كه بتوانيد معرفي شكل ها را هم كم كم شروع كنيد. با يك نمونه شروع كنيد نام آن را بگوئيد و اجازه دهيد كه قبل از معرفي دومي، كودك در ذهنش  آن را دسته بندي كند. سعي كنيد اسم آن شكل را همزمان با برداشتنش و زماني كه دارد سعي مي كند آن را در جاي صحيح خود بگذارد ،بگوئيد.

 

3-اسباب بازيهاي عمل/عكس العمل

 

ايجاد يك  عكس العمل در اسباب بازي مثلا  فشردن يك دكمه، به صدا درآوردن زنگ يا بازكردن در ،به ذهن كودك چيز جديدي مي دهد كه درباره آن فكر كند .

از ويژگي هاي اسباب بازي براي معرفي رنگهاي مختلف به كودك استفاده كنيد و اسم هر رنگ را در حالي كه به اسباب بازي به آن رنگ اشاره مي كنيد بيان كنيد. مهارت هاي دريافت زبان كودك ،در اين مرحله در حال رشد هستند بنابراين هر چه بيشتر بشنود، با كلمات بيشتري آشنا خواهد شد.

وقتي كودك عكس العملي را از اسباب بازي فعال مي كند، مفاهيم را برايش بيشتر تشريح كنيد: "صداي شير و مي شنوي؟ ببين وقتي به اسباب بازي دست زدي چي شد!"

 

4-وسايلي كه به سينه خيز رفتن و ايستادن كمك مي كنند

 

 

 

 

 وسايل بازي كه كودك حين كار با آنها بايد بايستد يا با آنها راه برود، آسان و سرگرم كننده هستند و بچه هاي كوچك را با خيلي از كارهاي جالب مشغول مي كنند. اين وسايل همچنين به آنها كمك مي كنند تا همان زمان كه تلاش مي كنند بايستند، اعتماد به نفس پيدا كنند.

كنار كودك بنشينيد و به صورت بازي به ويژگي هاي جالب اسباب بازي هايش و رنگ  آن ها اشاره كنيد. اسم رنگ ها را با اشاره به هر كدام بلند بگوييد: " اين يك مهره آبيه، اين يكي سبز ه ،اين يكي هم ارغوانيه. يك، دو، سه مهره"

تا مي توانيد در مكالمه با كودك از كلمات و عبارات توصيفي استفاده كنيد؛ بچه ها  در اين سن از شنيدن لذت مي برند و اين كار به آنها كمك مي كند تا صدا هاي بيشتري توليد كنند.

با صحبت كردن در مورد چيزهايي كه كودك باعث اتفاق افتادن  آنها مي شود، شما كمكش مي كنيد تا عمل و عكس العمل را هم درك كند: "تو  الان چيكار كردي؟  توپو چرخوندي اين صدا در اومد! گوش بده... مي شنويش؟ بذار توپو دوباره بچرخونيم. چه صداهايي مي شنوي؟"

ماهيچه هاي در حال رشد كودك را با تشويق او به دخالت فيزيكي در بازي تمرين دهيد. او را در  هل دادن ، غلت دادن يا به عقب و جلو راندن اشيا، خزيدن با آنها يا بالارفتن از وسايل بازي مخصوص بچه ها، دخالت بدهيد. تمام اين تمرين ها به تقويت ماهيچه ها و اعتماد به نفس او كمك مي كنند.

 

 

 

 

 

بازي و اسباب بازي يراي كودك هشت ماهه

 

 

بعد از يادگيري اينكه چگونه اشياء را بردارد، كودك هشت ماهه تان ممكن است زمان زيادي را تنها براي دست به دست كردن اسباب بازيها يا چيدن چيزها دركنار هم صرف كند.

او همچنين ممكن است شروع كند به ارتباط دادن كلمات با اشياء و در اين زمان است كه مي توان براي كمك به يادگيري او از كتابها، بازيهاي و اسباب بازيهاي ساده اي كه كلمات و صداها را معرفي مي كنند، استفاده كرد.

 

كودك در اين سن چگونه بازي مي كند؟

       -   او مي تواند در هر دو جهت سينه خيز برود و بعضي مواقع در حالي كه در كنار يك شيء است، آنرا نگه دارد.

• كم كم ارتباط دادن دو رفتار به يكديگر را شروع مي كند.
•  ياد مي گيرد كه اشياء بقاء دارند و مي فهمد كه  زمانيكه از جلوي چشمش دور  ميشوند ،لزوما غيب نمي شوند.
• حوادث اخير  به خاطرش مي مانند.
• مهارتهاي  او رشد كرده اند و مي تواند اشياء كوچك را بردارد.
• او با دقت در حال كاوش در جهان اطرافش است.
•  شروع به ادا كردن صداها كرده و اين كار را با حروف صدادار آغاز مي كند.

 

اسباب بازي هاي متناسب با اين سن:

 

 

 1-وسايل بازي كه به ايستادن و سينه خيز رفتن كمك مي كنند

وسايلي كه كوك حين كار با آنها بايد بايستد يا با آنها راه برود آسان و سرگرم كننده بوده و بچه هاي كوچك را با بسياري از چيزهاي جالب براي انجام دادن مشغول مي كنند.

روشي كه شما و كودكتان با اين نوع اسباب بازي ها بازي مي كنيد، همراه با رشد مهارت هاي او تغيير كرده و كم كم پيشرفته تر  مي شوند.سعي كنيد جنبه هاي مختلف اسباب بازي، رنگها و شكلهاي مختلف آن را  به او نشان دهيد.

از اصطلاحات و كلمات توصيفي هر چه بيشتر در مكالمه با او استفاده كنيد؛ كودكان در اين سن از شنيدن لذت مي برند ضمن اينكه اين كار به آنها كمك مي كند كه توليد صدا كنند.

ماهيچه هاي در حال رشد كودك را با تشويق او به هل دادن اسباب بازي هاي غلتان يا سينه خيز رفتن به دنبال آن ها تمرين دهيد. آيا او مي تواند خود را بالا بكشد و در كنار اسباب بازي بايستد؟ زياد تشويقش كنيد و خواهيد ديد كه به تدريج موفق مي شود.

 

 

 

 

 2-اسباب بازي هاي خانه سازي و جورچين

به محض اينكه كودك بتواند اشياء را دست به دست كند، توانايي چيدن قسمت هاي مختلف يك اسباب بازي و خانه سازي نيز در او ايجاد مي شود و هر چه اين فرايندها پيچيده تر مي شوند توانائي هاي او هم افزايش پيدا مي كنند.

قبل از اين كار، به او كمك كنيد تا  روي يادگيري "خالي و پر "و "داخل و خارج " خوب تمركز كند و آنها را ياد بگيرد. مثلا،در بازي هاي جور چين، همزمان با آن شكل و رنگ اشيائي كه با آنها كار مي كند را هم يادآوري كنيد مثلا بگوييد: "تو داري جعبه قرمزو ميذاري داخل. اين گرده". عمدا شكل و رنگ را عنوان كنيد و بگوييد كه دارد داخل مي رود يا خارج. زماني كه تمام جعبه ها خارج شد، بگوييد خالي. زماني كه تمام آنها داخل است بگوييد پر.سپس ،زماني كه كودك براي درك اشكال آماده است، تمام شكلها به جز يك نوع (مثلا انواع گرد) را بيرون بگذاريد. به كودك اجازه بدهيد دايره را در سوراخ صحيح قرار دهد و اگر مشكل دارد، به سوراخ گرد اشاره كنيد و بگوييد، "اينو امتحان كن". اگر متوجه نشد چه بايد بكند آن را رها كنيد و صبر كنيد تا كم كم در دفعات بعد خودش با آزمون و خطا راه درست را پيدا كند.وقتي كودك به اشكال گرد تسلط پيدا كرد، آن جعبه ها را كنار گذاشته و بگوييد، "حالا بيا اين جعبه هاي مربع رو امتحان كنيم" و زماني كه كودك توانست آن شكل را درك كند، هر دو فرم را با هم  امتحان كنيد. اين كار ممكن است در همان روز انجام شود يا روز بعد يا يك هفته بعد يا مدتها بعد. تمام اينها بستگي به ميزان آمادگي كودك در زمان بازي دارد.

هميشه او را تشويف كنيد و مطمئن باشيد كه بچه ها بيشتر از طريق آزمون وخطا و حل مساله مي توانند ياد بگيرند تا اينكه شما كاري را برايشان انجام دهيد.

 

3-اسباب بازي هاي آهنگ دار

"اگه من اينو بچرخونم چي ميشه؟" بچه ها در اين سن دوست دارند كشف كنند كه چگونه مي توان چيزي را به كار انداخت. اسباب بازي هاي سرگرم كننده به آنها اين فرصت را مي دهد كه چيزها را تشخيص داده و با امتحان كردن ،فكر كردن را ياد بگيرند.

براي جلسه اول بازي كودك با اين اسباب بازي ها، آنها را بر روي حالت پخش موسيقي قرار دهيد و به او ياد دهيد كه چگونه دكمه ها را فشار دهد؛ نشان دهيد كه چگونه مي توان صفحات كتاب آهنگ را ورق زد و يا آن را نواخت. در اين سن شايد بهتر باشد كه بر روي عمل و عكس العمل به جاي الفبا و اعداد تمركز كنيد.

از آنجائي كه كودك در اين زمان در حال ساخت زبان دريافتي است، هر چه كلمات بيشتري مي شنود، با كلمات بيشتري آشنا شده و درك بيشتري از چيزها خواهد داشت. اين مهارت ها را با گفتن اسامي رنگها، شكلها و حيواناتي كه مي بينيد تقويت كنيد. "صداي بوقو مي شنوي؟". "بذاريم بچه گربه پايين و بالا بره". "فكر مي كني اين بچه گربه چي ميگه؟"

 

4-اسباب بازيهاي داراي صفحه مدرج، اهرم و دكمه

باعث انجام كاري شدن با يك اسباب بازي، مانند فشار دادن يك دكمه، به صدا در آوردن زنگ يا باز كردن در ، به ذهن كودك چيز جديدي مي دهد كه درباره آن فكر كند و فرصتي به او مي دهد كه  ابراز احساسات كند وبا ايجاد يك تغيير احساس غرور كند !

به او نشان دهيد كه چگونه مي توان با  قسمت هاي مختلف اسباب بازي ،كار ي كرد و بعد تشويقش كنيد كه همان كار را انجام دهد"من صفحه شماره گير و چرخوندم... حالا نوبت توست " " فكر مي كني دكمه رو فشار بديم صداي جيرجير در مياد؟" مكانيك ساده اسباب بازي توجه كودك را جلب خواهد كرد.

همچنين ،به او كمك كنيد تا با اشاره به هر كدام از رنگ ها، آنها را تشخيص داده و كم كم نام آنها را بگويد. با اشاره به اشياء هم رنگ در اطرافش اين يادگيري را تقويت كنيد: "نگاه كن پيرهن مامانم قرمزه".

در اين مرحله خوب است كه آموزش مفاهيم اعداد  را هم  حين بازي اسباب بازي، با صحبت كردن درباره آنها شروع كنيد. اگر مثلايك موز و دو كلوچه داريد با دادن آنها به كودك، بلند بشماريد: يك، دو، سه.

در پايان ماه كودك شما براي تشخيص حروف، اعداد و اشكال آماده خواهد بود. مي توانيد با اشاره به اين ها در اسباب بازي و سپس با اشاره به موارد مشابه در اطرافتان  كمك كنيد اين مفهوم ها بهتر در ذهنش جا بيفتند.

 

 

بازي و اسباب بازي براي كودك نه ماهه

 

نوزاد شما تغييرات بسياري را تجربه خواهد كرد و عشق و محبت زياد از طرف شما او را تشويق مي كند كه به سمت موفقيت هاي بيشتر حركت كند. اسباب بازي هايي كه به حركات كودك پاسخ داده و به او جايزه هاي جالب مي دهند كمك زيادي به او مي كنند.

 

 كودك در اين سن چگونه بازي مي كند؟

 

• او وضعيت قرارگيري خود حين حركت را با استفاده مبلمان تنظيم مي كند تا تعادلش را  حفظ كند.
• اگر يك توپ به سمت او حركت كند، مي تواند آنرا بگيرد.
• دستهايش ماهرتر است، طوري كه مي تواند اشياء را بين آنها دست به دست كند.
• حركاتش متنوع تر و ارادي تر شده است.
• او با ژست خود پيام مي دهد، گاهي با تكان دادن دست به نشانه خداحافظي و گاهي با بلندكردن بازوها به انتظار بغل شدن توسط ديگران.
• او ممكن است نگاه شما را دنبال كند.
• او مي تواند بدون افتادن ، به يك اسباب بازي  برسد.

 

اسباب بازي هاي  متناسب با اين سن:

 

1-اسباب بازيهاي مربوط به دسته بندي كردن و خانه سازي

 

با پيشرفت مهارت هاي كودك، گم گم توانائي انجام حركات پيچيده تر بدست مي آيد. اسباب بازي هايي كه داراي تنوع هستند، توجه او را جلب مي كنند و باعث تقويت اعتماد به نفس و تمايل بيشتر او به يادگيري مي شوند.

براي كمك به او، در ابتدا به دسته بندي ساده اشكال بپردازيد: با شكل دايره اي شروع كنيد و به كودك اجازه دهيد آن را به داخل سوراخ گرد بيندازد. وقتي اين مرحله را ياد گرفت، به شكل بعدي بپردازيد.سعي كنيد از شكل هائي كه ساده هستند شروع كنيد و كم كم به آنهايي كه پيچيده تر هستند برسيد. وقتي به اين ترتيب پيش مي رويد، كودك اعتماد به نفس بيشتري به خودش پيدا مي كند.

توده اي از جعبه ها را براي كودك و يك توده براي خود بسازيد. جعبه ها را روي هم بچينيد و نشانش دهيد كه كدام يك در بالا و كدام يك در پايين قرار گرفته است. او را تشويق كنيد كه همين بازي را تكرار كند، به اين ترتيب كه يا به شما در ساخت يك شكل كمك كند و يا جعبه هاي خودش را بسازد.كمي حوصله كنيد. ممكن است بار ها و بار ها ساخته هاي شما را خراب كند.

از فرصت بازي براي معرفي رنگهاي مختلف به كودك استفاده كنيد و اسم هر رنگ را با اشاره به هر كدام بر روي اسباب بازي ،برايش بيان كنيد.

 

2- اسباب بازيهاي داراي صفحه مدرج و دكمه

 

باعث ايجاد اتفاقي در يك اسباب بازي شدن،مانند فشردن يك دكمه، به صدا در آوردن يك زنگ يا باز كردن يك در، به ذهن كودك چيز جديدي براي فكر كردن مي دهد.

به او نشان دهيد كه چگونه مي توان قسمت هاي مختلف اسباب بازي را به كار انداخت. سپس او را تشويق كنيد تا همان كار را انجام دهد: "من صفحه رو چرخوندم... حالا نوبت توست" " فكر مي كني اين دكمه رو فشار بديم صداي جير جير در مياد؟"مكانيك ساده اسباب بازي توجه كودك را جلب مي كند و همزمان،باعث رشد مهارت هاي او مي شود.

با اشاره به هر رنگ بر روي اسباب بازي و گفتن اسم آن به آرامي، به كودك  كمك كنيد تا رنگ ها را تشخيص دهد و با اشاره به چيزهاي هم رنگ اطرافش به اين يادگيري كمك كنيد: "نگاه كن پيرهن مامانم قرمزه ".

در اين مرحله خوب است كه آموزش مفاهيم اعداد  را هم  حين بازي اسباب بازي، با صحبت كردن درباره آنها شروع كنيد. اگر مثلايك موز و دو كلوچه داريد با دادن آنها به كودك، بلند بشماريد: يك، دو، سه. مي توانيد با اشاره به اين ها در اسباب بازي و سپس با اشاره به موارد مشابه در اطرافتان  كمك كنيد اين مفهوم ها بهتر در ذهنش جا بيفتند.

 

3-اسباب بازي هاي رشد زبان

 

صداها، كلمات، جملات و داستان ها سازنده هاي اصلي زبان هستند. اسباب بازي هايي كه به كودك كمك مي كنند كه مفاهيم اوليه زبان را كشف كند، باعث مي شوند پايه يادگيري شكل بگيرد، جايي كه صداها به هم وصل مي شوند تا كلمات شكل بگيرند، كلمات جملات را تشكيل مي دهند و جملات تركيب مي شوند تا داستان را بسازند.

بهترين راه شما براي تاثيرگذاري بر رشد زبان اين است كه تا آنجا كه مي توانيد با او صحبت كنيد. اين مساله باعث مي شود كه كودك در معرض الگوها و ريتم هاي اوليه سخن گفتن در طول روز قرار بگيرد.

يك راه ديگر براي كمك به كودك ،به نوبت انجام دادن صحبت كردن است .مكالمه را شروع كنيد، سپس گوش دهيد و  هنگام خيره شدن كودك به چشمهايتان و جواب دادن با زمزمه و من من ،صبر كنيد.چيزي بگوييد تا به كودك  كمك كنيد كه مكالمه را درك كند.

زمزمه ها و من من هاي كودك را تكرار كنيد.اين كار براي تمرين ساخت صداها، يادگرفتن تفاوت صداها و چگونگي تركيب كردن آنها با هم ،بسيار مهم است.

همچنين، مي توانيد شروع به خواندن براي كودك  كنيد تا به تدريج علاقه به كتاب در او رشد كند. وقتي با هم مي خوانيد، به تصاوير اشاره كنيد و او را هم تشويق كنيد كه به آنها اشاره كند. صداي حيوانات كتاب يا صداهاي ساير چيزها را از خود دربياوريد.

 

4-اسباب بازي هايي براي تقويت رشد فيزيكي، مانند ايستادن و راه رفتن

 

كودك در اين سن شديدا در حال كار است .او دارد تلاش مي كند تا بر زندگي غلبه كند و اسباب بازي هايي كه به رفتارهاي او پاداش مي دهند، تشويقش مي كنند كه به تلاش ادامه دهدو نه تنها به رشد جسماني بلكه براي اعتماد به نفسش بسيار مفيدند.

سعي كنيد مسير بازيش را هميشه تميز نگه داريد.وقتي با او بازي مي كنيد از عبارت هاي توصيفي استفاده كنيد: "اون توپ سبز رو كه بالا و پايين( يا بيرون و تو) ميره ببين" يا "جعبه سبز و بذار بالا" با جلب توجه كودك، هيجان در او ايجاد كنيد:"خوب، مي خوام بدونم توپ كجاست؟" اين باعث فكر كردن كودك و تقويت حدس زدن در او مي شود.

بازي و اسباب بازي براي كودك ده ماهه

 

 

 

بازي هايي كه در كودك كنجكاوي ايجاد مي كنند براي اين سن مناسب هستند زيرا توانائي فكر كردن در كودك رشد كرده است و او كم كم شروع به فهم مفاهيم پيچيده تر مي كند. اسباب بازي هاي پيچيده كه كودك بايد چيزي را در آنها كشف كند هم بخصوص در اين مرحله مفيد هستند.

 

كودك در اين سن چگونه بازي مي كند:

 

• وقتي شما دستانش را نگه داريد او ممكن است راه برود.
• با رشد دركش از مفهوم عمق، او سعي نخواهد كرد  با سر به پايين پله ها سينه خيز برود.
•  مي تواند به يك يا دو دستورالعمل ساده واكنش نشان دهد.
•  به  دزدكي نگاه كردن به چيزها علاقه نشان مي دهد.
• وقتي چيزي از دستش مي افتد، ممكن است دنبال آن بگردد.
•  از دست هايش براي جستجو و انگشت زدن استفاده مي كند.
• تقليد بيشتري مي كند و سعي مي كند رفتار ديگران را كپي  كند.
• او شروع مي كند به نشان دادن علاقه به بعضي صداهاي خاص كه مي شنود.
• مي تواند توالي هاي ساده را پيش بيني كند و منتظرشان باشد، مانند انتظار غذا را داشتن ،وقتي در آشپزخانه باز مي شود.

 

اسباب بازي هاي متناسب با اين سن:

 

1-اسباب بازي هائي كه يادگيري را تقويت مي كنند

 

وقتي يادگيري به شكلي ارائه مي شود كه ضمن سرگرم كردن، كودك را درگير مي كند، بچه ها بيشتر علاقه مند شده و بيشتر خود را در آن سهيم مي كنند. اسباب بازي هاي مخصوص ياد گيري به رشد مهارت هاي فكري و افزايش دايره لغات كودك كمك مي كنند.

سعي كنيد اسباب بازي هائي برايش فراهم كنيد كه مفاهيم ساده اي مانند حروف، اعداد، اشكال و رنگها را در خود داشته باشند و از اين مفاهيم هنگام بازي با او استفاده كنيد: "اين شماره پنج هست. علي پنج ساله هست".

اگر اسباب بازي حركت مي كند، آنرا به صورت عقب و جلو به هم پاس دهيد تا مفهوم اثر متقابل و همكاري را درك كند. "من اينو به طرف تو هل ميدم، بعدش تو اونو برش گردون طرف من".

علاقه او را با بازي حروف يا اعداد بيشتر كنيد. يك حرف انتخاب كنيد و چيزي كه با آن حرف شروع مي شود پيدا كنيد. اسم آن حرف را به همراه اسم آن شيء به صورت بلند برايش بگوئيد :"اون حرف ب هست.ب مثل بابا". با اين كار شما يادگيري او را توسعه مي دهيد بدون اينكه نيازي باشد كه نگران ياددادن حروف يا اعداد واقعي در اين سن به او باشيد.

 

2-اسباب بازي هاي ورزشي كه باعث رشد جسماني مي شوند

 

بازي هاي ورزشي مانند فوتبال، بسكتبال و بازي هاي ديگر (مخصوص بچه ها)به كودك اين شانس را مي دهند كه بگيرد، غلت دهد، پرتاب كند و ضمنا از اعتماد به نفسي كه در اثر تشويق هاي شما و پدرش در او ايجاد مي شود،لذت ببرد.

شما هم ميتوانيد با شركت در بازي به  هماهنگ شدن چشم و دست كودك كمك كنيد.يك بازي را انتخاب كنيد مثلا بسكتبال .توپ را در مقابل كودك بگيريد و او را تشويق كنيد كه آن را با زدن از دست شما خارج كند، آنرا در يك حلقه قرار دهيد يا در يك شيب تند قل بدهيد.اين كار به رشد درك او از رابطه علت و معلول هم كمك مي كند.

وقتي كودك براي بازي نشسته است، مقابلش بنشينيد و در حالي كه پاهايش را باز كرده توپ را به سمت هم هل  بدهيد تا كم كم ياد بگيرد كه حين بازي تعادلش را هم حفظ كند.

همچنين مي توانيد وقتي كودك در حال راه رفتن يا سينه خيز رفتن است و وضعيت مناسبي دارد، به نوبت نقش گيرنده و پرتاب كننده توپ را ايفاء كنيد تا مفهوم بازي تيمي را متوجه شود.

 

3- اسباب بازي هائي كه كودك را تشويق به را رفتن يا قدم برداشتن  مي كنند

 

اين نوع وسايل باعث افزايش توانايي ها ي كودك شده و اعتماد به نفسش را بيشتر ميكنند ضمن اينكه به رشد او كمك مي كنند.

كجا رفت؟ در اين مرحله كودك شما براي درك مفهوم ماندگاري اشياء به رشد لازم  رسيده است.درباره اين واقعيت كه اشياء دور از چشم مي توانند برگردند، صحبت كنيد. با پنهان كردن يك اسباب بازي و پرسيدن كجارفت و سپس آشكار كردن آن و گفتن اينكه" آهان، اينجاست" ( اين را بايد بلافاصله بگوئيد) به كودك اين را مي فهمانيد كه هر گاه از جلوي چشمانش دور شويد، بازخواهيد گشت .او ياد مي كيرد كه متنظر شما بماند.

همچنين ،خوب است كه حس لامسه كودك را با اشاره به قسمت هاي مختلف اسباب بازي تقويت كنيد. آرام انگشتانش را روي قسمت هاي مختلف قرار دهيد و بگوئيد " اين نرمه؟". مثل هميشه تا مي توانيد از لغت هاي مختلف استفاده كنيد.

 

بازي و اسباب بازي براي كودك يازده ماهه

 

 

تقليد كلمات و اصطلاحات به بچه ها كمك مي كند تا بيشتر ياد بگيرند. تلفن هاي اسباب بازي با فراهم كردن امكان مكالمه دوطرفه براي تشويق حرف زدن عالي هستد ضمن اينكه بچه ها را بسيار سر گرم مي كنند.

او را تشويق كنيد تا از خودش مكالمه بسازد يا مثلا به عروسك ها و حيواناتش زنگ بزند.

او دلش مي خواهد دكمه ها را فشار داده و صداهاي از قبل ضبط شده را بارها و بارها بشنود، به او اجازه دهيد اين كار را انجام دهد. اين كارها باعث مي شود در ذهن او اين مفهوم ايجاد شود كه كاري كه او دارد انجام مي دهد باعث اتفاق افتادن چيز ديگري مي شود.

حين بازي ، مفهوم اعداد روي تلفن را هم به او ياد آوري كنيد.

تلفن هاي اسباب بازي براي آموزش مفهوم شماره تلفن ،طريقه شماره گيري و روش هاي مؤدبانه جواب دادن به تلفن هم مناسب هستند.

 

بازي و اسباب بازي براي كودك دوازده ماهه

 

 

سالي پر از اكتشافات، پيشرفت هاي فيزيكي فراوان و سرگرمي هاي بسيار بر شما و كودكتان گذشته است.كودك حالا  مشتاق فعاليت هاي جديد،تجسم كردن و بازي كردن است.

 

كودك در اين سن چگونه بازي مي كند؟

 

-او بيشتر آنچه شما به او مي گوييد را مي فهمد.

 -رفتارهاي ديگران مانند صحبت كردن پشت تلفن را تقليد مي كند.

- مي تواند رفتارهاي شما را پيش بيني كند: وقتي مي بيند كه ژاكتش را نگه داشته ايد،دست هايش را از هم باز مي كند.

- بچه هاي ديگر را دوست دارد اما با آنها بازي نمي كند.

- يك اسباب بازي را به سمت ديگر حركت مي دهد.

- فقط صداهايي كه ياد گرفته را توليد مي كند.

- به بغل شدن، بوسيدن، لبخند و نوازش علاقه نشان مي دهد.

 

اسباب بازي هاي متناسب با اين سن:

 

1-اسباب بازي هاي سواري

 

با بهتر شدن هماهنگي و تعادل، سواري تمرين جالبي براي كودك مي شود. بالا رفتن و پايين آمدن، هل دادن به جلو و عقب .چنين كارهايي ماهيچه هاي پا را  هم تقويت مي كند و البته رسيدن از جايي به جاي ديگر احساس خيلي خوبي از استقلال به كودك مي دهد.

در ابتدا ممكن است لازم باشد شما او را سوار  اسباب بازي اش كنيد.كم كم او مي تواند كه خودش سوار و پياده شوداما اوايل سعي كنيد در طول بازي نزديك او باشيد تا احساس آرامش كند.مسير پشت سرش را هميشه خالي نگهداريد.اوايل، بچه ها بيشتر به عقب  حركت مي كنندمي كنند چون حركت به جلو نياز به قدرت و هماهنگي بيشتري نياز دارد و كودك بايد به تدريج آن را ياد بگيرد.

بعد از جند وقت،براي اينكه تشويقش كنيد به جلو حركت كند مسيري را برايش خالي كنيد و چند متر جلوتر بايستيد و بگوييد: "از اين راه بيا، بيا اينجا" و وقتي به شما نزديك شد ،باز هم چند متر دورتر برويد و از او بخواهيد خودش را به شما برساند.حين اين كار،با استفاده از كلمات ،به درك او از جهت ها كمك كنيد:" بايست، برو، سوارشو، پياده شو، برو جلو ".

در ماه هاي بعد كودك مي خواهد ابتكاراتي هم از خودش نشان دهد. او مي خواهد به مغازه، مدرسه يا هركجا كه تصوراتش اجازه مي دهد برود. با دست تكان دادن به نشانه خداحافظي، كمك به او در نگه داشتن عروسك يا حيوانش بر روي صندلي يا شايد حتي فرستادن او به ماموريت، او را مورد تشويق كنيد.

 

2-اسباب بازي هاي آهنگ دار

 

كمي حرف زدن و انگشت اشاره تنها ابزار هاي كودك در مكالمه نيستند. بچه ها زود ياد مي گيرند كه خودشان را به نوعي بيان كنندمثلا وقتي كه اسباب بازي ها را كنترل مي كنند و باعث يك اتفاق خاص مانند شروع آهنگ يا روشن شدن لامپ مي شود. اسباب بازي ها ي آهنگ دار  به خوبي امكان اين نوع ارتباط برقرار كردن و ابراز وجود را فراهم مي كنند.

 به او اجازه دهيد كه خودش به تنهائي با اسباب بازي بازي كندو هر جا كه نياز به كمك و تشويق داشت بگوئيد:" تو مي توني....برو جلو ".شايد گاهي لازم باشد به او نشان دهيد كه چگونه يك اسباب بازي خاص بازي كند اما ابتدا به او اجازه بدهيد روش خودش را آزمايش كند. همزمان با اينكه كودك اسباب بازي را حركت مي دهد،جهت ها را به او ياد آوري كنيد. بگوييد عقب و جلو يا اينور و اونور.

با  دست زدن يا آواز خواندن همزمان با بازي كودك، او از بازي بيشتر لذت مي برد و اعتماد به نفسش هم بيشتر مي شود.

 

3- حيوانات اسباب بازي

 

اسباب بازي هائي براي او بخريد كه شامل مجموعه اي از حيوانات مختلف (مزرعه حيوانات)است. اين نوع اسباب بازي هامكاني خاص بوجود مي آورند كه تحت كنترل كودك هستندو او مي تواند با خلاقيت خودش آنها را اداره كند.

صداي حيوانات را فعال كنيد يا براي هر حيوان يك صدا از خودتان بسازيد. با كمك به كودك در تمرين صداي حيواناتي كه مي شنود، او تشخيص حيوانات را ياد مي گيرد. كم كم  با نشان دادن هر حيوان از او بخواهيد كه صداي آن را تقليد كند.

همچنين،اگر مي توانيد مثل حيوانات راه برويد، مثل حيوانات حرف بزنيد.... كودك كم كم وقتي شما مثل يك فيل راه مي رويد يا دستهايتان را مثل يك پرنده تكان مي دهيد، از شما تقليد مي كند. از او  مثلا بپرسيد :"ميدوني خرس چي جوري راه ميره؟"

اگر اسباب بازي اش اين امكان را دارد،به اونشان دهيد كه هر حيوان كجا زندگي مي كند. از او مثلا بپرسيد:"كدوم يكيشون اينجا زندگي مي كنه؟ بيا اينو بذاريم تو خونش". كم كم ميتوانيد از او بپرسيد مثلا جاي زندگي هر حيواني كجاست تا آن را نشان دهد.

همچنين ،در مورد قسمتهاي مختلف بدن حيوانات اسباب بازي اش از او سوال كنيد:" خرطوم فيلو مي بيني؟ يال شيرو مي بيني؟ "و همزمان ان قسمتها را به او نشان دهيد.

 

4-وسايل نقليه اسباب بازي

 

اين وسايل تجسم را هم در كودك تقويت مي كنند. و هر چه كودك بزرگتر مي شود قدرت جهت يابي و پيدا كردن راه حل هاي مختلف در او بيشتر مي شود.

در كنار اين بازي ها ،كتاب هاي تصويري درباره ماشين، كاميون، قطار و انواع ديگر وسايل نقليه را براي او بخوانيد و وقتي وسايل نقليه واقعي را مي بينيد به آنها اشاره كنيد. در اين مرحله از رشد كودك ،مكالمه بسيار مهم است. هر وسيله نقليه كه ديديد ،آن را با اسباب بازيش مقايسه كنيد و راجع به آنها با او حرف بزنيد.

اگر او مي خواهد كه شما با او بازي كنيد، اين كار را انجام دهيد. به اين ترتيب شما به او نشان مي دهيد كه بازي كردن با ديگران مي تواند بسيار سرگرم كننده باشد.

گهگاه به او بگوئيد كه مثلا با ماشينش يكي از اسباب بازي هايش را از جائي به جاي ديگر ببرد. بچه ها دوست دارند كه از اينجا به آنجا بروند. همچنين مي توانيد اسباب بازي هايش را كنار هم بچينيد تا يك مسير ايجاد شود و به او بگوئيد با وسيله اش از اين مسير عبور كند. دفعه بعد،او را تشويق كنيد با فكر و نظر خودش يك مسير درست كند و سپس از آن رد شود.

 

 

5-اسباب بازي هايي براي تقويت رشد جسمي

 

كودك اكنون از موفقيت هاي فيزيكي كه به آنها دست يافته خوشحال و از  استقلال بيشتري كه با حركت كردن به دست آورده بسيار راضي است . اسباب بازي هايي كه او را تشويق به تلاش كردن مي كنند، به رشد فيزيكي او كمك زيادي مي كنند.

 

حالا كودك مي خواهد بيشتر به اطراف حركت كند.كنترل بهتري هم روي عملكردهايش دارد. در زمان بازي كنار او بنشينيد و به نوبت به بررسي قسمت هاي مختلف اسباب بازي هايش بپردازيد. او خوشحال مي شود كه به اطراف حركت كند  و جوانب مختلف اسباب بازي هايش را امتحان كندو اين براي رشدش هم كمك كننده است.

در اين سن او به سرعت ياد مي گيرد كه چگونه باعث انجام كارها شود. روشن كردن چراغ اسباب بازي يا فعال كردن صداي آن به خوبي سرگرمش  مي كنند. اين كار را نوبتي با هم انجام دهيد اول نوبت او و بعد نوبت شما. حين بازي با او حرف بزنيد مثلا :" تو دكمه رو فشار دادي و چراغا روشن شدن. تو در و باز كردي اون صدا در اومد".اگر اسباب بازي داراي قابليت تنظيم سرعت، صدا و غيره است، اين مفاهيم را در طول بازي برايش توضيح بدهيد. با كلمات به اين صورت بيان كنيد: "اين سريعتر ميره، اين آروم تر".

 

ماندن در خانه: آسان يا مشكل

 

آيا خانه‌دار بودن آسان است ؟

پاسخ كوتاه يك "نه" قطعي ست. در خانه ماندن مي‌تواند رضايت‌بخش، ارزش‌مند، جالب و حتي سرگرم‌كننده باشد، ولي قطعا به سادگي قدم زدن در پارك نيست. دردسر‌هاي روزمره‌ي مربوط به بچه و خانه و كارهاي سخت روزمره مي‌تواند شيريني اين كار را از بين ببرد. و فراتر از اين‌ها انزوا است. اگر در برقراري ارتباط با ديگر والدين و ملحق شدن به گروه‌ها و حفظ رابطه با همكاران قديمي ناتوان باشيد، ممكن است در اتاق نشيمن خانه‌تان تنها بمانيد.
همچنين حفظ اعتماد به نفس در جامعه‌اي كه لزوماٌ ارزشي براي خانه‌داران قائل نمي‌شود – مخصوصاٌ اگر اين ‌كار به معناي ترك كار و حرفه باشد – كار دشواري ا‌ست. همچنين والدين خانه‌دار وقتي كه مي‌گويند فقط پدر يا مادر هستند، ممكن است با واكنش‌هاي منفي روبرو شوند.
خانه دار بودن در حالي كه همسرتان كار مي‌كند، مي‌تواند فشار زيادي بر رابطه‌شما وارد كند. در آن حين كه داريد با نقش جديد خود سازگار مي شويد، ممكن است با ديدن همسرتان كه هر روز از در خانه بيرون مي‌زند احساس خشم و ناراحتي كنيد.
اين فداكاري ضروري اقتصادي به قيمت زندگي وابسته به يك منبع درآمد هميشه آسان نيست. وقتي به زور دخل و خرج خود را ميزان مي كنيد، ديدن بهترين دوست‌تان در لباس يا اتومبيلي جديد سخت خواهد بود. در اين شرايط بايد تمامي ديگر مزايايي را كه به دست مي‌آوريد در نظر داشته باشيد و به ياد داشته باشيد كه نبايد همواره به مسائل اقتصادي انديشيد.
چالشي ديگر : خواه ناخواه، شما به عنوان يك مراقب دائمي مجبوريد خود را در قالب الگويي براي كودكان‌تان بيازماييد. به گفته‌ي مارجي جانسون، مسئول امورمالي شبكه‌ي خانه و خانواده «رفتار كودك شما آينه‌اي پيش‌روي ضعف‌هايتان مي‌گذارد. مشاهده‌ي واكنش‌هاي آنها و نحوه‌ي يادگيري‌شان از شما محركي ا‌ست براي اين كه خود را از هر لحاظ بهبود بخشيد.» اين‌كار همچنين مي‌تواند شديدا استرس‌زا باشد.
ليكن علي رغم اين كه برخي روزها ممكن است مملو از مرتب كردن ريخت ‌و پاش‌ها، عوض كردن پوشك، ميانجي‌گري در دعواها، و به اين سو آن سو دويدن براي انجام كارها باشد، روزي ديگر ممكن است پر از لذت و رضايت باشد. معمولاٌ اين شماييد كه شاهد يادگيري چيز جديدي در فرزندتان هستيد، و شانس بيشتري براي سهيم‌شدن در شرايط ويژه و خاطرات خوب و بد خواهيد داشت.
به گفته‌ي ژانت لرنر، زن خانه‌داري با دو بچه، «برخي اوقات وقتي بچه‌هاي شما روز خوبي را سپري مي‌كنند، شما نيز روز خوبي را مي‌گذرانيد و با خود مي‌انديشيد كه "واي، چه راحته". روزهاي ديگر به اين سادگي نخواهند بود – ولي اگر به انتخاب خود خانه‌دار شده‌ايد، از اين كه مي‌دانيد آنچه را كه براي خود و خانواده‌تان انجام مي‌دهيد بهترين است، خرسند خواهيد بود».

 

تصميم گيري در مورد اين كه چه كسي در خانه بماند.

 

آيا واقعاً براي من امكان دارد كه موقتاً سر كار نروم و در خانه كنار فرزندانم بمانم؟

با در نظر گرفتن مادران و پدران بسياري كه به اين انتخاب دست مي زنند، مي توان گفت كه چنين چيزي كاملاً امكان پذير است. براساس آمار منتشر شده در سال 2000،   48 درصد از كودكان زير 2 سال و 25 درصد از كودكاني كه در حد فاصل 3 و 6 سالگي قرار دارند، تنها تحت مراقبت يكي از والدينشان قرار دارند. همچنين در 14 درصد از خانواده هايي كه مادر شاغل است، پدر مسئوليت مراقبت از كودكان را بر عهده دارد.
اغلب والديني كه براي مراقبت از كودكانشان در خانه مي‌مانند، اين عمل را براي دوره¬ي طولاني مدت برنامه ريزي نكرده‌اند. گزارش¬هاي سالانه به نقل از اداره آمار كار نشان مي‌دهد كه به طور متوسط، زنان تنها به مدت 2/2 سال كار خود را براي مراقبت از فرزندان ترك مي‌كنند. شايان ذكر است كه 60 درصد از زنان آمريكايي (بالاي 16 سال) شاغل هستند.
بسياري از پدران و مادراني كه به خاطر كودكانشان در خانه مانده اند، به اين فكر مي كنند كه وقتي آنها به سن پيش دبستاني برسند مجدداً كار خود را از سر بگيرند و بيشترشان وقتي كه فرزندانشان به كلاس اول ابتدايي مي رسند، بار ديگر  سر كار خود باز مي‌گردند. اما همه آنها به همان كار قبلي خود باز نمي گردند. بسياري از والدين كاري را كه انعطاف پذيري بيشتري داشته باشد ترجيح مي‌دهند و يا اين¬كه به دنبال كار پاره وقت مي‌روند. در واقع، دپارتمان كار آمريكا گزارش مي‌دهد كه 25 درصد از تمامي زناني كه شاغل هستند، به كار پاره وقت اشتغال دارند.

هنگام تصميم گيري در اين خصوص، چه چيزي را بايد در نظر بگيرم؟

لازم است چند عامل را قبل از اين تصميم گيري در نظر بگيريد، عواملي همچون وضعيت اقتصادي ، شخصيت، وابستگي¬تان به شغل خود و همچنين احساسات تمام كساني كه در اين قضيه درگير هستند.
برخي از خانواده ها بيشتر ترجيح مي دهند كه يكي از والدين وظيفه اصلي مراقبت از كودكان را به عهده بگيرد. گاهي اوقات مادر يا پدر درمي¬يابند كه برقراري تعادل ميان كار و نيازهاي خانواده بسيار استرس زا است، در كار خود نا اميد هستند يا متوجه مي‌شوند كه هزينه مراقبت از كودك آن قدر زياد است كه چيزي از حقوقشان باقي نمي ماند. برخي از والدين  زمان كه احساس كردند مرحله مهمي از رشد كودكشان را از دست مي دهند، ماندن در خانه را انتخاب مي كنند. هر يك از والدين كه تصميم مي گيرند در خانه بمانند، اين كار را بنا به دلايل خاص خود انجام مي دهند، اما بسياري چنين فكر مي كنند كه با اين كار مي توانند تمام وقت به فرزندشان رسيدگي كنند. در سال 2003، دو تحقيق كه يكي توسط موسسه ملي سلامت كودك و رشد انسان و ديگري به وسيله¬ي موسسه رشد كودك دانشگاه مينه سوتا به عمل آمد نشان داد كودكاني كه تمام روز را در مراكز مراقبت از كودك سپري مي كنند، سطوح بالاتري از استرس و خشونت را نسبت به كودكاني كه در خانه هستند، از خود نشان مي دهند. در عين حال تحقيقات ديگري، از قبيل تحقيقي كه در دانشگاه ماساچوست در سال 1999 به عمل آمد، عكس اين را نشان داده ‌است؛ نتايج اين تحقيقات بيان مي‌كند كودكاني كه در مراكز مراقبت از كودك هستند، از نظر تحصيلي و اجتماعي نسبت به كودكاني كه در خانه در كنار مادرشان بزرگ مي شوند، به ويژه اگر مادرشان به لحاظ مالي ضعيف بوده يا داراي تحصيلات كافي نباشند، عملكرد بهتري دارند. همچنين مراكز آموزشي دولتي متعددي دريافته اند كه كودكاني كه در مراكز مراقبت از كودك و پيش دبستاني حضور داشته اند، هنگامي كه وارد كودكستان مي شوند، هم به لحاظ تحصيلي و هم به لحاظ اجتماعي عملكرد بهتري را از خود نشان مي دهند

آيا اين استطاعت مالي را دارم كه بتوانم در خانه بمانم؟

اگر شما عضوي از يك خانواده هستيد كه  در آن پدر و  مادر هر دو شاغل هستند، در آن صورت يكي از شما ممكن است بتوانيد كار خود را رها كنيد بي آنكه اين مسئله تأثير زيادي بر سلامت اقتصادي خانواده تان بگذارد، و در همان حال خود را لحظه به لحظه بيشتر درگيرِ زندگي كودكتان مي‌كنيد.
نكته كليدي كه بايد در نظر گرفت اين است كه كار كردن براي شما چقدر هزينه در بر دارد؟ آيا پولي كه در مي آوريد ارزش وقتي را كه برايش صرف مي كنيد، دارد؟ كار كردن هزينه هايي را در پي دارد، به طور مثال بايد براي مراقبت از كودك، حمل و نقل، پوشاك، خشك شويي، ماليات، ناهار در بيرون از خانه، و غيره پول خرج كنيد. البته نگفته پيدا است كه شب هاي بسياري دير به خانه مي رسيد و ناچار مي شويد شام را در حاضري صرف كنيد.
در حقيقت، وقتي بودجه خود را برآورد و هزينه هاي مربوط به كار را محاسبه مي كنيد، متوجه مي شويد كه حقوق شما تنها به ميزان كمي در درآمد خانواده سهيم است.
البته، ماندن در خانه تمامي اين هزينه ها را حذف نمي‌كند، بلكه فقط آنها را كاهش مي دهد. شما هنوز هم به لباس (گرچه شايد ديگر نيازي به همان تعداد لباس و آن ميزان تجملي بودن نداشته باشيد)، ناهار (احتمالاً ديگر هر روز با قيمت رستوران نباشد) گرفتن پرستار بچه در پاره‌اي مواقع (شما به استراحت و تفريح نياز داريد) و غيره نياز داريد.

اگر يكي از ما ديگر كار نكند، چطور مي توانيم پولي پس انداز كنيم؟

تنها با درآمد يك نفر زندگي كردن به معناي كاستن از هزينه ها است. براي كساني كه تازه مي خواهند شروع كنند پيشنهاد مي كنيم كه هر آنچه را در طول يك هفته خرج مي كنيد، يادداشت كرده و سپس راه هايي را براي حذف هزينه هاي غير ضروري بيابيد. فكرتان را با همسرتان روي هم بگذاريد تا ببينيد چگونه مي‌توانيد با كاهش هزينه هاي قابل حذف، مقداري را پس انداز كنيد. در زير چند پيشنهاد جهت پس انداز پول مطرح مي‌شود:
• هزينه هاي پنهان اضافي را جستجو كنيد: با سيم كارت دائمي دقايق بيشتري صحبت مي‌كنيد، اما در صورت استفاده از سيم كارت اعتباري ممكن است مكالمه هايتان كوتاه‌تر شود.
• مراقبت از كودك به صورت مشاركتي را امتحان كنيد.
• عضويت در باشگاه خود را لغو كنيد و به جايش بدويد يا پياده روي كنيد.
• پوشاك كودكان را از فروشگاههايي كه لباس دست دوم دارند يا از دوستان و يا اعضاي خانواده تهيه كنيد. به راحتي مي‌توانيد پوشاك مورد نياز فرزندانتان را تهيه كنيد، چون كه اغلب كودكان قبل از اينكه لباسهايشان كهنه شود، آن قدر بزرگ مي شوند كه ديگر نمي توانند آنها را بپوشند.
• سعي كنيد تعطيلات خود را با كمترين هزينه سپري كنيد، به طور مثال به سفرهاي كنار جاده‌اي و اردويي برويد تا اينكه در تفريح¬گاه يا هتل اقامت كنيد.
• به جاي غذا خوردن در رستوران،  مي توانيد غذاي مختصري تهيه كرده، به صحرا يا پارك برويد.

آيا ماندن در خانه زيان¬هايي نيز دارد؟

جداي از مسائل مالي، عواقب عاطفي اين قضيه را نيز بايد در نظر گرفت. وقتي تك  و تنها تمام روز را با طفلي در خانه مي‌مانيد، به عنوان يك بزرگسال انگيزش ناچيزي را دريافت مي‌كنيد. همچنين، منزوي شدن موضوعي جدي است، چرا كه مي‌تواند در افسردگي پس از زايمان مؤثر باشد.
اگر از جانب همسر و  خانواده مورد حمايت قرار نگيريد، ممكن است عزت نفستان خدشه دار شود، به ويژه اگر به تشويق از سوي همكارانتان نيز عادت كرده باشيد. همچنين، از آن جايي كه بسياري از جنبه‌هاي خانه داري و فرزند پروري تكراري و كسالت بار هستند، احساس كسالت و نا اميدي چيز غير معمولي نيست.

چگونه مي‌توانم از اين خطرات دوري كنم؟

از آن جايي كه اكثر اين مشكلات از فقدان تماس با افراد بزرگسال ناشي مي‌شود، سعي كنيد در برنامه روزانه تان چنين تعاملاتي را بگنجانيد، اما اين بار با والديني كه خانه دار هستند و همچنين كساني كه به كار پاره وقت شاغل هستند بيشتر در تماس باشيد.
كلاس¬ها و فعاليت¬هايي را كه به والدين و اطفال اختصاص دارند، پيدا كنيد. بسياري از مراكز تفريحي شهر، مراكز اجتماعي، مدارس، كانون ها و مساجد را با كمترين قيمت ارائه مي‌دهند. اگر اغلب با گروهي از والدين در پارك ارتباط داريد، ممكن است كه بخواهيد يك بازي گروهي را آغاز كنيد. همچنين مي توانيد با ساير والدين در محل سكونت خود جلسات انجمن مركز كودك را تشكيل دهيد. لازم است كه به ساير علايق خود نيز توجه داشته باشيد. مي‌توانيد به يك جامعه هنري بپيونديد يا گروهي را تشكيل دهيد و به طور مرتب با همديگر ديدار كنيد.

بدون هيچ درآمدي، چگونه مي‌توانم در موضع برابر با همسرم باقي بمانم؟

هر روز درحالي كه از خواب بيدار مي شويد با مطالبات كودك خود مواجه مي شويد، در حالي كه همسرتان از منزل بيرون مي رود؛ اين وضعيت ممكن است موجب شود تا هر شخصي فكر كند كه ازدواج نا‌برابر است. اما، اگر هر دو زوج در مورد انتخابي كه كرده‌اند احساس خوبي داشته باشند و از دست دادن موقتي درآمد را به عنوان هديه اي براي ثبات و سلامت خانواده در نظر بگيرند، در آن صورت اين مرحله گذار مي تواند به مراتب آسان تر سپري شود.
طبق نظر ويكتوريا هوستون، نويسنده كتاب عملي كردن آن، در چنين خانواده هايي معمولاً خيلي كم پيش مي آيد كه كارِ خانه و مراقبت از فرزندان تقسيم شود. والدي كه در خانه مي ماند اين مسئوليت ها را بر عهده مي گيرد، در حالي كه ديگري نان آور خانواده است.
اگر قبلاً هميشه كار خانه را نصف مي‌كرده ايد، اين تقسيم كار جديد مي تواند مشكل زا باشد. اما چنانچه با همسرتان پيشاپيش در خصوص اين موضوع صحبت كرده باشيد، هر دوي شما در اين موقعيت جديد احساس راحتي مي كنيد. ضروري است كه شما، به عنوان والد و به عنوان زوج، زماني را براي يكديگر كنار گذاشته و در باره¬ي قلمروهاي جداگانه و نقش هاي خود حرف بزنيد.

 

 

برنامه هاي پشتيبان مراقبت از كودك

 

وقتي كه فرزندم يا پرستار او مريض مي شود، چه گزينه هايي پيش رو دارم؟

بسياري از والدين از مبتلا شدن كودكشان به تب، اسهال، يا شكم درد هراس دارند. بسياري از مراكز مراقبت از كودك، سياست¬هاي نسبتاً سخت گيرانه اي را در قبال كودكان بيمار اتخاذ مي كنند تا از شيوع بيماري جلوگيري كنند. اگر از مراقب روزانه در خانه ، پرستار بچه يا يكي از خويشاوندان براي مراقبت از فرزند خود استفاده مي‌كنيد، مشكلتان حتي بيشتر هم مي‌شود. وقتي پرستار كودكتان بيمار مي‌شود، كسي نيست كه مثل مركز نگهداري جاي او را بگيرد.
بيشتر گزينه‌هاي پشتيبان در دو دسته اصلي قرار مي‌گيرند: يافتن شخص ديگري كه از فرزندتان مراقبت كند يا اين كه خودتان در خانه بمانيد. سعي كنيد نوعي برنامه پشتيبان را قبل از نياز به آن در اختيار داشته باشيد. برخي از گزينه هاي پشتيبان عبارتند از:

شخص ديگري را بيابيد

هنگامي كه به دنبال پرستار بچه مي گرديد، پيشاپيش در مورد مراقبت پشتيبان نيز اطلاعات لازم را به دست آوريد. در حالت ايده آل كسي كه از فرزندتان مراقبت مي كند، يك خويشاوند يا پرستار (يا موسسه او)، شخص ديگري را به عنوان پشتيبان براي مواقع اضطراري معرفي مي‌كند، هر چند كه اين مسئوليت بر عهده آنها نيست. در اين حالت، خواستار ملاقات با آن شخص شويد تا از بابت مراقب پشتيبان براي فرزندتان خيالتان راحت شود. اگر چنين حالتي پيش نيامد، سعي كنيد خودتان مراقب پشتيبان جايگزيني را پيدا كنيد. اين پيشنهادات شايد مؤثر واقع شود:
• از يك خويشاوند بخواهيد از كودكتان مراقبت كند. اگر خويشاوند قابل اطميناني داريد كه تقريباً در فاصله كمي از شما زندگي مي كند و حاضر است هر از گاهي از يك كودك بيمار مراقبت كند، خود را خوش شانس بدانيد. بعضي خانواده ها بدليل نزديكي به خانواده نقل مكان مي كنند تا از حمايت خانواده خود استفاده كنند.. بسيار خوب، شايد فقط به اين دليل اين كار را نكرده باشيم، اما عامل مهمي در اين تصميم ما بود».
• سعي كنيد مراقبت از كودك را با شخص ديگري قسمت كنيد. اگر خانواده ديگري در همسايگي¬تان از پرستار بچه يا يكي از خويشاوندان براي مراقبت از فرزندش استفاده مي‌كند، ببينيد آيا مي توانيد با او معامله بكنيد. وقتي كه پرستار بچه شما بيمار شود آنها از دخترت مراقبت مي‌كنند، مشروط به اين كه به آنها قول دهي كه متقابلاً همين كار را برايشان انجام خواهي داد. حتي اگر دوستانتان پرستار بچه داشته باشند و شما نداشته باشيد، باز هم مي‌توانيد با آنها معامله بكنيد؛ مي‌توانيد به پرستار بچه آنها پول بدهيد تا از كودكتان مراقبت كند.
• به موسسه زنگ بزنيد. اگر از طريق يك موسسه پرستار بچه خود را يافته ايد، از آنها بپرسيد كه آيا فهرست اسامي پرستاران بچه براي مواقع اضطراري را دارند. احتمال بسيار كمي وجود دارد كه بتوانيد موسسه اي را در نزديكي خود پيدا كنيد كه خدمات مراقبت از كودكان بيمار در داخل منزل را ارائه دهد. در اين صورت احتمالاً متحمل هزينه بالايي مي شويد، اما اگر نمي‌توانيد كارتان را رها كنيد ممكن است اررزشش را داشته باشد.
• خودتان در خانه پيش فرزندتان بمانيد
هيچ كس نمي‌تواند براي تمامي موقعيت ها برنامه ريزي كند. بالاخره روزي مي‌رسد كه با يك كودك بيمار مواجه مي شويد و كسي را نمي يابيد كه از او مراقبت كند، مگر خودتان يا همسرتان. البته، مثل موردِ پرستار پشتيبان، اين گزينه نيز چندين راه حل دارد:
• مرخصي بگيريد. اگر به اندازه كافي از مرخصي روزهاي بيماري/تعطيلاتتان باقي مانده است (يا مرخصي استحقاقي داريد و يا اينكه دو روز از آن را جايي ذخيره كرده‌ايد) و مي توانيد از آنها استفاده كنيد تا از فرزندتان مراقبت كنيد، ممكن است تنها انتخابتان همين باشد. اگر از روزهاي مرخصي¬تان چيزي باقي نمانده است، ببينيد آيا مي توانيد با رئيس خود هماهنگي كرده و اين مشكل را حل كنيد. مادري مي گويد « كارفرماي من بسيار آدم فهميده و انعطاف پذيري است» اگر لازم باشد مي توانم چند روزي سر كار نروم، اما در طول هفته يا در آخر هفته  كارهاي عقب افتاده را جبران مي كنم. بنابراين ديگر از مرخصي استفاده نمي كنم». ببينيد آيا رئيس شما نيز اجازه اين كار را خواهد داد.
•  كار خود را در منزل انجام دهيد. در دنياي ديجيتال امروز بسياري از كارفرمايان به كارمندان خود اجازه مي دهند كه هر از گاهي از طريق كامپيوتر كه متصل به اينترنت است، كار خود را انجام دهند. مادامي كه مطمئن هستيد كه مي توانيد از كودك بيمارتان مراقبت كنيد و در همان حال كار خود را نيز انجام دهيد، بهترين راه حل را انتخاب كرده ايد.
• با همسر خود به نوبت از فرزندتان مراقبت كنيد. اگر كودكتان براي چند روز مريض باشد، مي توانيد روزها را بين خود تقسيم كرده يا  هر روز را به دو نيم تبديل كنيد.

 

استراتژي‌هاي مفيد براي كار كردن در خانه

 

با يك بچه كه همواره بايد مراقبش باشيد، كار كردن در خانه معناي جديدي پيدا مي‌كند – و به چالشي جديد تبديل مي‌شود. چه به كار خانگي خود ادامه دهيد، يا كار جديدي را در خانه آغاز كرده باشيد يا از طريق تلفن در خانه كار مي‌كنيد، در هر صورت كار خوبي داريد.
ما با برخي والدين با تجربه كه در خانه كار مي‌كنند مصاحبه كرديم تا به راز برقراري تعادل ميان كار و خانواده پي ببريم.

چطور مي‌توانم برنامه‌اي بريزم كه به من اجازه‌ي كار كردن مي‌دهد، و همچنين زماني براي خانواده باقي گذارد ؟

از پس خانواده و كار برآمدن چالش برانگيز است، چه دفتر كارتان كيلومترها از خانه‌تان فاصله داشته باشد و چه در زيرزمين خانه‌تان كار كنيد. ولي اگر در خانه كار مي‌كنيد، بايد دست به آزمون و خطا بزنيد تا دريابيد چه چيزي براي خود و خانواده‌تان مناسب‌تر است. پرسش بزرگ اين است كه : آيا اگر ساعت‌هاي مشخص هفتگي براي كار تعيين كنيد نتيجه‌ي بهتري مي‌گيريد، يا مي‌توانيد با يك برنامه‌ي كمتر پيش بيني شده كنار بياييد ؟
آني باروز، نويسنده و ويراستار از بركلي كاليفرنيا، حالت نخست را برمي‌گزيند. «اگر خود زمان كارتان را تعيين نكنيد، كس ديگري چنين فرصتي را به شما نخواهد داد. يك ساختار بيروني با تعيين موعد‌مشخص مفيد خواهد بود.» وي به اين طريق، 3 روز هفته را در گاراژ تغييرشكل داده‌ي ممنوعه‌ي خود كه ورود هيچ‌يك از بچه‌ها به آن مجاز نيست كار مي‌كند.
ولي اگر انضباط كافي برقرار نكرده باشيد، مي‌توانيد با يك برنامه‌ي انعطاف‌پذيرتر نيز موفق شويد. كريس دامارست، نويسنده و نقاش كتاب‌هاي كودكان، پي برده است كه از انعطاف برنامه‌ي هر روز خود براي كار در خانه‌اش در نيوهمشاير لذت مي‌برد. «من در جدا كردن خود از خانواده زياد جدي و مقيد نبودم. هر روز مدت زمان مشخصي كار مي‌كنم، ولي دوست دارم كه با بچه‌ها هم بازي كنم و در خانه چرخ بزنم.»
نكته‌اي كه همه‌ي والدين خانه‌دار باتجربه در آن متفق‌القول‌اند اين است كه: مراقبت از كودك يك ضرورت است. و چه يك برنامه‌ي سفت و سخت كاري داشته باشيد و چه يك برنامه‌ي انعطاف‌پذيرتر، يك زمان قابل انتقال را نيز در نظر بگيريد. بلافاصله بعد از عوض كردن پوشك بچه سر وقت كار رفتن و دوباره برگشتن كار ساده‌اي نيست. به خود زماني براي تلفن زدن، چك كردن ميل‌ها يا جمع كردن افكار و تمركز بدهيد.
به همين ترتيب، مطمئن شويد كه در روز كاري خود برنامه‌اي براي ارتباط با خانواده ، براي كارهايي چون غذا دادن به بچه‌ها، صرف ناهار با بچه‌هاي بزرگتر خود، يا پياده ‌روي دسته‌جمعي، در نظر گرفته باشيد. همزمان با رشد بچه‌ها، آنها را در زندگي كاري خود دخالت دهيد – بسياري از والدين خانه‌دار از اين كه بچه‌ها كار آنها را به عنوان بخشي از آهنگ زندگي خانواده بدانند خوشحال خواهند شد.

مي‌خواهم يك كار خانگي را آغاز كنم : تا وقتي كه بتوانم يك پرستار استخدام كنم، چطور مي‌توانم مراقبت از بچه، كارهاي خانه و حرفه‌ي خود را در كنار هم داشته باشم ؟

راز اين‌كار در زمانبندي است : منظم شويد! در مراقبت از كودكان با والدين ديگر شريك شويد، و به عضو شدن يا تاسيس يك گروه تعاوني مراقبت از كودكان بيانديشيد. به دوستان نزديك و خويشاوندان اطلاع دهيد كه در مراقبت از كودكان‌تان به كمك نياز داريد. آنان احتمالاٌ از فرصتي كه براي كمك به خانواده‌ي شما خواهند داشت استقبال مي‌كنند – و به شما در آغاز كار جديدتان كمك خواهند كرد. اگر بپرسند "چه كمكي از دست ما برمياد ؟" بگوييد: چندساعتي مراقب بچه‌ي من باش، يه غذايي درست كن، و لباسا رو بنداز تو ماشين.
يك استراتژي مهم ديگر: ياد بگيريد كه در زمان‌هاي كوتاهي كه بچه‌تان مشغول بازي، چرت‌زدن يا خواب شبانه است كار كنيد. در عين حال كه به ايميل‌هاي خود جواب مي‌دهيد يا نامه‌اي را پيش‌نويس مي‌كنيد، يك بازي در نزديكي ميز كارتان طراحي كنيد، و با بالش‌ها و اسباب‌بازي‌ها سرگرمش كنيد – دست كم براي چند دقيقه.
در رابطه با خانه، به پايين آوردن انتظارات خود بيانديشيد. اگر زندگي با كمي ريخت‌و‌پاش را بپذيريد، زمان بيشتري براي كار كردن و در كنار خانواده بودن خواهيد داشت.
تغيير استاندارد‌ها را به معناي از دست دادن كنترل‌تان بر اوضاع تفسير نكنيد. در عوض، تغيير را به عنوان تلاش خود براي همراه شدن با جريان و سازگاري با شرايطي جديد در نظر بگيريد. با جمع كردن اسباب‌بازي‌ها يا جارو كشيدن حواس خود را پرت نكنيد و تمركز خود را به هم نزنيد. تميزكاري را به پايان روز موكول كنيد، يا همه‌چيز را كناري بگذاريد و در تعطيلي آخر هفته يك نظافت بزرگ و كلي انجام دهيد.
از همه مهمتر، اهداف واقع‌گرايانه براي خود در نظر بگيريد. تحت چنين شرايطي بايد كمي در كاركردن بر خود آسان بگيريد. وقتي تنها براي نوشتن چند پاراگراف توان داريد به سراغ نوشتن رمان نرويد. سه هفته براي ارائه‌ي كار خود وقت بگيريد، نه اينكه مثل هميشه قول يك هفته را بدهيد. اين طور براي همه خوب خواهد بود.

چطور مي‌توانم با وجود پرستار در خانه كار كنم ؟

پاسخ به اين پرسش به عوامل بسياري بستگي دارد، عواملي همچون شكل و آرايش خانه‌ي شما، طبيعت كودك‌تان، و تحمل خود شما در برابر صدا و مزاحمت.
ممكن است دريابيد كه با وجود بچه در اطراف‌تان نمي‌توانيد كار كنيد – حتي وقتي كه پرستار هست. در اين حالت بايد يك برنامه‌ي مراقبت از كودك خارج از ديد بريزيد – يا يك دفتركار به دور از مزاحمت‌هاي ديداري و شنيداري در خانه‌ي خود بسازيد.
حتي اگر بتوانيد در حضور بچه‌هايتان كار كنيد، به يك مكان خصوصي نياز داريد، كه ترجيحاٌ در داشته باشد، تا بتوانيد به نتيجه‌ي خوبي برسيد. برخي از والدين وقتي پشت چنين دري قرار مي‌گيرند، دوست دارند كه تنها در مواقع ضروري به آنها رجوع شود.
ديگر والدين، همچون سوزان ديويس، نويسنده‌ي اهل سان فرانسيسكو، دريافتند كه برخي مداخله‌ها، مزاحمت‌ها، نگراني‌ها و استرس را كاهش مي‌دهند." اگر پرستار بچه در اين‌كه براي پرسيدن سوال يا اعلام وقت شيردادن به بچه به من مراجعه كند آزاد باشد، اين‌كه مي‌فهمم نيازهاي بچه‌ام تامين مي‌شود احساس آرامش خواهم كرد."
شيوه‌ي كاري‌تان هرچه كه باشد، در مقابل نگراني از هر بار گريه‌ي بچه ايستادگي كنيد. يك آدم معتمد بيابيد و به وي اجازه دهيد كار خودش را انجام دهد. اگر هربار كه بچه به شما نياز دارد سريع خود را به وي برسانيد، وي به پرستار اعتماد نخواهد كرد و برنامه‌ريزي‌تان به هم خواهد خورد.
با اين حال مطمئن شويد كه در برنامه زماني براي سرزدن به بچه و غذا دادن به وي در نظر گرفته‌ باشيد.به اين طريق هر دو جهان را خواهيد داشت، كه البته دليل انتخاب شما براي كار در خانه نيز هست، به ياد داريد ؟

چطور مي‌توانم با مزاحمت‌هاي اجتناب ناپذير افرادي كه مي‌دانند خانه هستم كنار بيايم ؟

انضباط و ارتباطات روشن دو ركن اساسي‌است. كريستا اوتر، در دفتر جداگانه‌ي خود در خانه با بيماران ملاقات مي‌كند و با تعيين ساعات مشخص براي كار از مزاحمت‌ها جلوگيري كرده است. "همه – دوستان و خانواده شامل آن مي‌شوند – مي‌دانند كه در اين ساعات نبايد مزاحم من شوند."
داشتن يك خط تلفن جداگانه براي تماس‌هاي كاري زندگي را آسان‌ترخواهد كرد . يا شماره‌ي موبايل خود را براي كار اختصاص دهيد و تلفن خانه را پاسخ ندهيد (يا بالعكس).
اگر در ساعت كاري تلفني شخصي داشتيد، از تماس‌گيرنده بخواهيد كه در زماني مناسب‌تر و مشخص با شما تماس بگيرد.
بدون احساس شرم يا گناه در مورد كارتان جدي باشيد. اگر كارتان را جدي نگيريد، هيچ‌كس ديگر هم كار شما را جدي نخواهد گرفت.

چطور مي‌توانم با انزواي بالقوه‌ي كاركردن تنها در خانه و مراقبت از فرزندانم كنار بيايم ؟

احتمال زيادي وجود دارد كه با كمبود ارتباط انساني مواجه نشويد. به ياد داشته باشيد كه اگر به يك گروه همكاري پيوسته باشيد، با بسياري از دوستان‌تان كه براي مراقبت از بچه‌ي شما خواهند آمد و والدين ديگر برخورد خواهيد داشت.
اگر كارتان با ديگران سروكار ندارد، به پيوستن به سازمان‌هاي حرفه‌اي، برنامه‌ريزي صرف شام با همكاران، شركت در گروه‌هاي والدين يا گروه‌هاي بازي، يا گذراندن كلاس‌هاي ورزشي يا مربوط به حرفه‌تان فكر كنيد.
بسياري از والدين خانه دار پي‌برده‌اند كه انزوا مشكل نيست – مشكل اينجا است كه هيچ وقت تنهايي ندارند. به گفته‌ي آيرين فاكيولو، آرشيتكتي از ورمونت "براي خود زمان بگذاريد؛ بين كار و مراقبت از بچه‌ها، فراموش كردن نيازهاي خود كار ساده‌اي است، با اين وجود بسيار مهم است كه اين‌كار را نكنيد."
حالا كه شما در برنامه‌ريزي كاري، خانواده و مسئوليت‌هاي خانوادگي به درجه‌ي استادي رسيديد، مطمئن شويد كه براي خود نيز وقتي را در نظر گرفته باشيد.

 

والدين خانه‌دار: بررسي كلي

 

گزينش ماندن در خانه

براي بسياري از والديني كه همراه با فرزندان خود در خانه مي‌مانند، اين تصميم گزينه‌ي آسان و راحتي نيست. ما با در نظر گرفتن درآمد و رضايت كاري خود تصميم مي‌گيريم كه آيا ماندن در خانه و مراقبت از فرزندانمان ارزش صرف‌نظر كردن از اين مزايا – كه مستلزم قرباني كردن خيلي چيزها است -  را دارد يا نه.
براي برخي از ما، اين تصميمي صرفا اقتصادي ا‌ست، براي ديگران كمبود امكانات مراقبت خوب از كودكان محرك اصلي است، در حالي كه برخي ديگر مي‌خواهند خود آن كسي باشند كه نيازهاي روزانه و در حال رشد كودك را برآورده مي‌سازند. دليل اين گزينش هرچه باشد، بايد بدانيم كه ما تنها نيستيم: تقريبا  نيمي از خانواده‌ها ، دست كم در سالهاي نخست زندگي كودك‌شان، اين گزينه را انتخاب مي‌كنند.
طبق سرشماري سال 2000، 48 درصد از كودكان زير 2 سال – و 25 درصد از كودكان بين 3 تا 6 سال- تحت مراقبت والدين خود هستند. و در خانواده‌هايي كه در آنها مادر شاغل است، 14 درصد از كودكان تحت مراقبت پدر قرار دارند.
اگر از هريك از والدين خانه‌دار بپرسيد چرا چنين كاري مي‌كند، پدران و مادران پاسخ مشابهي خواهند داد كه شانس شريك شدن در دستاوردهاي رشدي كودك خود برايشان ارزش زيادي دارد، و همچنين اين كه بدانند مسئول مراقبت از فرزند خود هستند نوعي احساس اطمينان در ايشان پديد مي‌آورد.

نظر متخصصان چيست ؟

برخي متخصصان سالهاي نخستين كودكي معتقدند كه هيچ جايگزيني براي مراقبت و پرورشي كه از جانب والدين تامين مي‌شود وجود ندارد، مخصوصا اگر اين جايگزين برنامه‌هاي ضعيف و كم هزينه‌ي مراقبت از كودكان باشد. و دو تحقيق كه در سال 2003 منتشر شدند – يكي از آنها را موسسه‌ي ملي سلامت كودك و توسعه‌ي انساني انجام داده بود و ديگري توسط موسسه‌ي رشد كودك دانشگاه مينسوتا انجام شد - نشان دادند كه بچه‌هايي كه تمام روز را تحت مراقبت روزانه مي‌گذرانند در مقايسه با كودكاني كه در خانه هستند داراي سطوح بالاتري از استرس و پرخاشگري هستند.
با اين حال، ديگر مطالعات، مثل مطالعه‌اي كه در سال 1999 در دانشگاه ماساچوست انجام شد، مخالف و عكس اين مطلب را نشان دادند: كودكاني كه تحت مراقبت روزانه خارج از خانه قرار دارند از لحاظ تحصيلي و اجتماعي نسبت به آنهايي كه در خانه هستند مزيت‌هاي بسياري دارند، مخصوصاٌ اگر والدين آنها خود كم‌سواد باشند يا تحصيلات كافي نداشته باشند. و تحقيقات متعددي كه درباره رشد كودكان از جانب وزارت‌هاي ايالتي آموزش در مهدكودك‌ها به عمل آمده، نشان داده است كه كودكان بهره‌مند از پرستار بچه يا آنهايي كه پيش ‌دبستاني را گذرانده‌اند وقتي وارد مهد كودك مي‌شوند از هر دو جنبه‌ي تحصيلي و اجتماعي عملكرد بهتري دارند.
اغلب متخصصان بر اين عقيده‌اند كه اين كيفيت – و نه نوع – مراقبت است كه اهميت دارد. تحقيقات متخصصاني چون اليسون كلارك استوارت از دانشگاه كاليفرنيا در ايروين، نشان داده است كه اگر والدين در بعدازظهرها و تعطيلات آخر هفته زمان و توجه متمركزي به كودكان خود ابراز دارند، كودكان ايشان به همان اندازه‌ي آنهايي كه به طور تمام وقت در خانه تحت مراقبت هستند رشد و توسعه خواهند داشت.
لذا گزينه‌اي را برگزينيد كه براي شما و خانواده‌تان بهترين باشد، و در مورد آن احساس گناه نكنيد. و مطمئن شويد كه خودتان – يا پرستاري كه برمي‌گزينيد – بهترين مراقبت را از كودك شما به عمل مي‌آوريد و مشوق رشد وي هستيد.

پرسش‌هاي اصلي در مورد خانه‌داري

• مزاياي آن چيست ؟
• معايب آن چيست ؟
• مي‌توانم از پس آن بر بيايم ؟
• آيا راحت است ؟
• اگر دلم براي كار تنگ شد چه ؟
• آيا اين كار شكل و پويايي رابطه‌ي من و همسرم را تغيير خواهد داد ؟
• چطور مي‌توانم كاري كنم كه اين گزينه براي من جواب دهد ؟
• آيا مي‌توانم در خانه كار كنم ؟

پي‌نوشت

اگر متقاعد شده‌ايد كه خود بهترين فرد براي مراقبت از كودك‌تان هستيد، و وضعيت اقتصادي شما اجازه مي‌دهد كه با تكيه بر تنها يك منبع درآمد گذران ِ زندگي كنيد، و آماده‌ي دادن هزينه‌هاي احساسي و اقتصادي لازم هستيد، خانه‌داري احتمالا برايتان مناسب است. شما لذت و رضايت ناشي از مشاهده‌ي رشد و بالندگي كودك خود را به دست خواهيد آورد و كودك نيز از مراقبتي عاشقانه و مسئول بهره‌مند خواهد شد.

 

نگاهِ تازه‌والدها به دارايي خانواده

 

آمدن فرزند تازه مي‌تواند وضعيت مالي خانواده شما را دگرگون كند. شايد ناگهان مجبور شويد با درآمد كمتري زندگي خود را بچرخانيد چراكه يكي از زوجين ممكن است مجبور شود كمتر كار كند يا اصلا كار نكند. و مطمئنا هزينه‌هاي بيشتري هم خواهيد داشت مثل هزينه اسباب و لوازم كودك و هزينه نگهداري كودك.
در اينجا چند نكته قابل توجه است:
آيا به بيمه زندگي نياز داريم؟
بله، اما تعيين ِ مقدار پوشش بيمه‌ي درست آنقدر سخت يا پيچيده نيست كه از آن بترسيد. بيمه زندگي ارزان نيست، اما اتخاذ سياست درست آرامش رواني و تضميني به شما مي‌بخشد كه بعد از مرگ شما وقتي بچه‌ها هنوز كوچك‌اند، خانواده تحت نگهداري مالي قرار خواهد گرفت.
دو گزينه اصلي شما بيمه‌ي تمام زندگي (دايمي) يا مدت‌دار است. بيمه مدت‌دار براي خانواده در حال رشد منطقي‌تر است، اما هردو گزينه مزاياي خود را دارند.
درباره بيمه عمر بيشتر بدانيد.

آيا به بيمه از كار افتادگي نياز داريم؟
اين را در نظر بگيريد: بين سنين 35 تا 65 سالگي – در بهترين سالهاي زندگي‌تان – ممكن است دچار سانحه‌اي آسيب‌زننده شويد كه شما را از كار كردن براي ادامه زندگي باز مي‌دارد. داشتن ِ بيمه از كار افتادگي به اين معني است كه حتي زماني كه نتوانيد كار كنيد سهمي از حقوق معمول خود را ، شايد تا مدتها بعد از انقراض ِ غرامت كارگري يا مزاياي كارمندي، دريافت خواهيد كرد.
درباره مواردي كه هنگام انتخاب برنامه خود بايد لحاظ كنيد، اينجا بخوانيد.
 
آيا واقعا به وصيت‌نامه نياز داريم؟
حتما. اگر نداشته باشيد، سرنوشت قيموميت فرزندتان و دارايي‌هاتان را به دست دادگاه مي‌سپاريد. سعي كنيد كه شرايط احتمالي بعد از مرگ خود و همسرتان را در نظر بياوريد.
راهنماي ما به شما كمك خواهد كرد تا از پس اين كار سخت احساسي بربياييد.

به دنيا آمدن فرزند ما چه تاثيري در وضعيت مالياتي مان خواهد داشت؟
شما مي‌توانيد تقاضاي فرم مالياتي تازه‌اي بر مبناي درآمد خود بدهيد. (بهترين كار اين است كه در اسرع وقت بعد از تولد نوزاد شماره امنيت اجتماعي او را دريافت كنيد). به اضافه، واجد شرايط حق اولاد و حق نگهداري فرزند هم خواهيد شد.
براي اطلاعات بيشتر، به راهنماي ماليات خانواده مركز كودك مراجعه نماييد.

آيا بيمه سلامت من بايد تغيير كند؟
اگر از طريق محل كار خود بيمه شده‌ايد، لازم است كه فرزندتان را هم به بيمه سلامت كارفرماي خود اضافه كنيد. بيشتر شركت‌هاي بيمه سلامت قوانين و سياست گذاري هاي خاصي براي فرزندان دارند. از عامل خود بخواهيد جزئيات موارد تحت پوشش هزينه درمان كودك و مواردي كه تحت پوشش قرار نمي‌گيرند را برايتان ارسال كند.

آيا از پس هزينه نگهداري كودك برمي‌آييم؟
نگهداري كودك بسيار هزينه بردار است. در بازار چرخي بزنيد و هزينه‌هاي مختلف نگهداري را برآورد كنيد – مراكز، مهدها، و شيرخوارگاهها از جمله مهمترين شان هستند. اما تنها مسئله پول نيست. قبل از تصميم‌گيري لازم است هزينه‌هاي مالي را در كفه ديگر نياز به نگهداري كودك قرار دهيد.

آيا مي‌توانم در خانه بمانم؟
تنها راه فهميدنش آن است كه به دقت در وضع درآمد خانواده و هزينه‌ها تامل كنيد و آنها را در مقابل هزينه متوسط نگهداري كودك در منطقه سكونت خود ارزيابي كنيد. در حالي كه به بررسي دارايي خود مي‌پردازيد، به هزينه‌هايي كه با نرفتن سر كار مجبور مي‌شويد از بودجه خود حذف كنيد بيانديشيد، مثل رستوران يا صرف غذا بيرون خانه، هزينه رفت و آمد، و خشكشويي.

 

 

نه راه براي كاهش مخارج خانواده

 

به دنبال مصارف پنهان بگرديد

آيا مي‌توانيد خدمات تلفن همراه و خدمات تلفن راه دور يا اينترنت ارزانتر پيدا كنيد؟ آيا وقت آن نشده است كه فكري براي پرداخت رهن خانه يا اقساط اتومبيل خود بكنيد؟ چطور است كه از تماسهاي راه دور صرفنظر كنيد يا كارتهاي تلفن اعتباري بخريد يا در ساعاتي غير از اوج مصرف استفاده كنيد؟ آيا مي‌توانيد از پول عضويت باشگاه صرف نظر كنيد – و به جاي آن مي‌توانيد پياده‌روي كنيد و بدويد؟ شايد بتوانيد تنها يك اتومبيل براي همه خانواده داشته باشيد – و در هزينه بنزين، بيمه، و نگهداري اتومبيل صرفه جويي كنيد. حتي كوچكترين تغييرات مثل كم كردن دماي آب گرمكن يا نصب سرشير دوشهاي كم مصرف مي‌تواند هزينه شما را در ماه كاهش دهد.

مواظب كارتهاي اعتباري باشيد

اگر حسابهاي كارت اعتباري مقدار زيادي از بودجه ماهانه شما را مي‌بلعند، سعي كنيد حساب هايتان را يكي كنيد يا حسابي با نرخ بهره كمتر را انتخاب كنيد. وضعيت كارتهاي اعتباري خود را بررسي كنيد: آيا مبالغي اتوماتيك كسر مي‌شوند – عضويت‌ها يا اجرت ماهانه – كه مي‌توانيد حذفشان كنيد؟
سفرهاي خانوادگي كم هزينه ترتيب دهيد
به جاي اقامت در هتل، سعي كنيد با دوستان خود سفر كنيد و با هم خانه‌اي كرايه كنيد. اين معمولا ارزانتر از اتاقهاي هتل است و به شما اجازه مي‌دهد تا به جاي رفتن به رستوران، خودتان غذاي خود را بپزيد. پيشنهادات ديگر: به سفرهاي محلي برويد تا بتوانيد با اتومبيل خود سفر كنيد و مجبور به پرداخت هزينه‌ي پرواز نشويد. يك سردكن پر از لقمه و مواد لازم ساندويچ با خود داشته باشيد تا مجبور نشويد در هر وعده از غذاي بيرون استفاده كنيد. يك چادر ببريد و هرجا كه خواستيد اردو بزنيد.

از كارهاي تعاوني بهره ببريد

غذا را با معاونت دوستان و همسايگان تهيه كنيد – هر شب يك خانواده مسئول تهيه غذاي همه مي‌شود. اين در وقت صرفه جويي مي‌كند، گروه را قوام مي دهد، و بچه ها را با انواع غذاها آشنا مي‌كند، و اين كار باعث مي‌شود تا مواد غذايي را در حجم زياد و ارزانتر تهيه كنيد (بدون اين كه مجبور باشيد تمام مدت هفته ها را يك جور غذا بخوريد).
معاونت در نگهداري از بچه‌ها هم فكر خوبي است. با تقسيم وظايف نگهداري از بچه‌ها با خانواده‌هاي ديگر، مي‌توانيد در هزينه نگهداري از كودكان صرفه جويي كنيد و خيالتان راحت باشد كه بچه‌هاي خود را به كساني مي‌سپاريد كه به آنها اطمينان داريد.

از رستوران بپرهيزيد

جاني مك كوي، موسس وب سايتِ مادران خسيس (Miserly Moms) كه خودش هم مادر است مي‌گويد «يك خانواده متوسط امريكايي چهار بار در هفته بيرون از خانه غذا مي‌خورد كه مبلغ هنگفتي از بودجه آنها را به خود اختصاص مي‌دهد. با ايجاد اصلاحات بي خطر و كوچكي در عادات غذايي مي‌توانيد صرفه جويي زيادي كنيد. در شب قرار، بچه‌ها را پيش دوستان بگذاريد و به جاي بيرون رفتن، در خانه شامي رويايي زير نور شمع تهيه كنيد. در روزهاي كاري، غذاي خود را به اداره ببريد. در آخر هفته‌ها ترتيب پيك نيك در پارك يا ساحل را با خانواده بدهيد. به جاي رفتن به بوفه‌ي خوراكي، ساندويچ‌هاي خود را به زمين بازي، باغ وحش، يا سالن سينما ببريد. همچنين مي‌توانيد با تهيه قهوه در خانه صرفه جويي كنيد – آن قهوه‌هاي رويايي فقط هزينه سازند. چيزهاي جزئي و ليوان سفري خود را شادمانه همه جا ببريد.

سرگرمي هاي ارزانتر پيدا كنيد

به جاي رفتن به تئاتر، به برنامه‌هاي عصرانه برويد يا فيلم كرايه كنيد، سعي كنيد به جاي پرداخت هزينه اشتراك از ويدئو كلوب محل خود ويدئو و دي وي دي قرض بگيريد. آيا وقتي كه مي توانيد دي وي دي برنامه هاي تلويزيوني مورد علاقه تان را اجاره كنيد، واقعا لازم است كه تلويزيون كابلي داشته باشيد؟
همچنين مي‌توانيد در يافتن راههاي كاهش هزينه و پر كردن وقت خانواده خلاقيت به خرج دهيد. به جاي بيرون رفتن، بازي‌هاي شبانه با خانواده خود ترتيب دهيد، يا براي كاهش هزينه هدايا سعي كنيد كادوهاي دسته جمعي تهيه كنيد.

خريدار باهوشي باشيد

مك كويي توصيه مي‌كند با هزينه مواد غذايي شروع كنيد. «اين معمولا بزرگترين دسته مخارج ما را تشكيل مي‌دهد، و راههاي مختلفي براي كاهش آن وجود دارد». عمده بخريد، از كوپن استفاده كنيد و تخفيف بگيريد. (مي‌توانيد كوپنهاي خود را در تابلوي اعلانات دادوستد با والدين ديگر معاوضه كنيد). محصولات بدون نشان تجاري اغلب ارزانتر از مارك هاي معروف هستند.
براي خريد لباس، لوازم كودك، و كالاهاي شبيه آن، مغازه‌هاي دست دوم و سمساري جاي چانه و تخفيف بسيار دارند.يا اگر مي‌خواهيد جنس نو خريداري كنيد، لباس سال بعد را در حراج آخر فصل بخريد. براي مبلمان و اثاث خانه دنبال ِ مدلهاي نمايشي بگرديد – مطمئنا تخت تازه‌اي كه زده دارد چندان به چشم نمي‌آيد، اما قيمت را تا حد قال توجهي پايين مي‌آورد.
آخر آن كه به جاي سالنهاي گران قيمت، به دنبال كلاسهاي آموزش زيبايي باشيد. كلاس‌هاي زيبايي در ازاي خدماتي مثل كوتاه كردن مو و اصلاح صورت تخفيف مي‌دهند.

بودجه خود را تحت نظر داشته باشيد

هتر دي جرج ِ خانه‌دار از سيستم پاكتي ساده‌اي استفاده مي‌كند: او هر دو هفته يك بار چك شوهرش را نقد مي‌كند و آن را براي مخارج بخصوص به پاكت هاي مختلفي تقسيم مي‌كند. بنابراين، اگر 400 دلار را در ماه به خريد خواروبار اختصاص داده است، هر دو هفته يك بار 200 دلار در پاكت مي‌گذارد. بعد زمان آن كه برسد مي‌داند كه پول مورد نياز را خواهد داشت. دي جرج پاكت هايي براي هزينه هاي ثابت و همينطور تفريحات دارد. او مي‌گويد «ما مقدار بودجه مشخصي را براي بيرون رفتن كنار مي‌گذاريم. اگر هيچ پولي در پاكت غذاي بيرون از خانه وجود نداشته باشد، در آشپزخانه غذا مي‌خوريم.»
همين طور، مي‌توانيد از حساب بانكي جداگانه‌اي به اين منظور استفاده كنيد تا مطمئن باشيد كه براي هزينه‌هاي ثابت ماهانه يا سالانه پول كافي داريد. مجموع مخارج سالانه ثابت خود را محاسبه كنيد، آن را تقسيم بر 12 كنيد و ان مقدار را هر ماه در دفترچه‌ي حساب جداگانه‌ي خود بريزيد. به محض اين كه به اين سيستم عادت كنيد، ديگر نيازي به دست و پا زدن براي پرداخت ماليات دارايي‌ها يا ديگر هزينه‌هاي ثابت خود نداريد.

زمان كافي كنار بگذاريد

برنامه‌ريزي و تهيه برنامه بودجه، پيدا كردن كمترين قيمتها، جمع‌آوري كوپن، و خريد با بهترين قيمتها كار زمان بري است. خريد عمده و تهيه غذا، يا تهيه هديه به جاي خريد آن زمان بيشتري هم مي‌برد. مك كوي مي‌گويد كه در هفته هفت ساعت را به كاهش هزينه‌هاي خانواده اختصاص مي‌دهد. «اين همه چيز را در بر مي‌گيرد: از برنامه‌ريزي غذايي تا خريد، تهيه چيزهايي از دور ريزها، و دقت به خرج و مخارج خانواده. اما وقتي مزاياي اين كار را در نظر بگيريد، اين اصلا چيزي نيست».

پنج اشتباه مالي مادران -- چگونه جلوي آن را بگيريم

 

حواس ‌پرتي، مسئوليت و فشارهاي مادر بودن ممكن است ما را به عادتهاي بد مالي وادارد. در اينجا پنج اشتباه مالي رايج و قابل پيشگيري را كه ممكن است مرتكب شويد، همراه با توصيه‌هايي درباره راههاي پيشگيري از آنها مي‌آوريم.
خرج كردن
اولين مشكل خرج زياد است. مري هانت، نويسنده روزنامه و صاحب 16 كتاب درباره امور مالي فردي مي‌گويد «مطالعات نشان داده است كه وقتي مردم به جاي پول نقد از كارت استفاده مي‌كنند، سي درصد بيشتر خرج مي‌كنند». اين در مورد كارتهاي بدهي هم مثل كارتهاي اعتباري صدق مي‌كند – حتي اگر كارتهاي بدهي به حساب جاري شما متصل باشد و امكان خرج بيش از دارايي شما را ندهد، اما باز كارت هستند. و وقتي از اين پلاستيكها به جاي پول نقد استفاده مي‌كنيد، به درستي متوجه نيستيد كه چقدر از پول خود را خرج مي‌كنيد.
به همين دليل، كارتها نه تنها بودجه شما را به يغما مي‌برند، بلكه الگوي نادرستي هم براي فرزندان ما شكل مي‌دهند. همان طور كه هانت مي‌گويد، « ما داريم نسلي پلاستيكي تربيت مي‌كنيم. به مغازه مي‌روي، كارت را بار مي‌گذاري، كارت را به صندوق دار مي‌دهي، و بعد آن را پس مي‌گيري. هرچيزي را كه خريدي به دست مي‌آوري، و هنوز كارت خودت را هم داري!» در چشم كودكان شما، انگار چيزي را در ازاي خريدهاي خود مبادله نكرده‌ايد. كودكان بايد بفهمند كه وقتي چيزي را مي‌خريد، پولي را كه خرج كرده‌ايد به معناي واقعي از دست داده‌ايد.
چه كنيم: هانت توصيه مي‌كند هرچقدر هم  كه دشوار باشد، سعي كنيد براي خريدهاي روزانه از پول نقد استفاده كنيد. در واقع، اين دشواري مزيتي است كه مانع خرج كردن شما مي‌شود. هانت پيشنهاد مي‌كند كه كارت اعتباري خود را در خانه بگذاريد و يا حداقل در پاكتي نگه داريد كه روي آن با حروف بزرگ نوشته شده «استفاده نكنيد». به زودي درمي‌يابيد كه كمتر خرج مي‌كنيد، و كودكان شما هم مي‌فهمند كه چقدر پول خرج مي‌كنيد.
دردسر تولد
هدايا، كارت تبريك‌ها، و كاغذهاي كادوپيچ خريدهاي بي ضرري به نظر مي‌رسند. اما اگر تعداد مهماني‌هايي را كه معمولا در آنها شركت مي‌كنيد در نظر بگيريد، همين مقوله هاي شادي‌بخش مي‌توانند مبلغ هنگفتي را شامل شوند.
به علاوه، راحت تر آن است كه به دل كالاها برويد و صرف نظر از توان مالي خود، هركدام را كه خيال‌بافانه تر است انتخاب كنيد.
هانت معتقد است، «پدر و مادرها اغلب خود هديه را پيغامي مي‌دانند؛ كه انگار مبلغي كه صرف هديه مي‌كنند نشان دهنده‌ي چيزهايي مثل بهايي است كه به نقش والديني خود مي‌دهند يا احساس‌شان نسبت به خانواده». در آخر مي‌گويد «والدين پول زيادي خرجِ هديه هاي تولد دوستان كودكانشان مي كنند».
البته پولي كه صرف هديه تولد بچه‌هاي ديگر مي‌كنيم اصلا قابل مقايسه با پولي كه بعضي از ما صرف تولد بچه هاي خودمان مي‌كنيم نيست. در نظرسنجي مركز كودكان، 16 درصد والدين چيزي بيش از 500 دلار را صرف اولين جشن تولد كودكشان مي‌كنند، و اين مبلغ هر سال بيشتر هم مي‌شود.
چه كنيم: هانت توصيه مي‌كند «خود را از بازي اسراف كنار بكشيد. سعي كنيد به اين كه ديگران چه فكري مي‌كنند بها ندهيد».
به هديه‌هاي خانگي فكر كنيد. هانت مي‌گويد «يك چيز خيلي خاص بسازيد، چيزي كه حتي نتوانيد قيمتي رويش بگذاريد». بي‌نهايت هديه وجود دارد كه شما و فرزندتان مي‌توانيد در خانه بسازيد – وب سايتهاي كارهاي دستي را ببينيد كه به شما ايده‌هايي درباره ساختن لوازم تحرير، شال يا كلاه دستباف، جواهرات، قاب عكس و صابون مي‌دهند.
همچنين مي‌توانيد با استفاده از كارت تبريك هاي خانگي جلوي خرج اضافي را بگيريد. به جاي هزينه كردن بيش از چند هزار تومان براي خريد يك كارت تبريك از مغازه، به فرزندتان كمك كنيد خودش طراحي يا نقاشي كند. هانت توصيه‌ي مفيدي دارد، مي‌توانيد كارت تبريك دست سازِ كودكتان را قبل از هديه دادن آن به كودك ديگر با هزينه اندكي در كتابخانه يا مغازه فتوكپي كنيد.
دست آخر، سعي كنيد به جاي كاغذ كادوهاي مغازه اي به راههاي خلاق جايگزين فكر كنيد. هانت پيشنهاد مي‌كند مثلا از كاغذهاي كميك چاپِ يكشنبه‌ها استفاده كنيد. اين نه تنها كاغذ كادويي جالب و متفاوت به دست مي‌دهد، بلكه فضاي محيط را هم دوستانه مي‌كند.
وقتي روز تولد فرزندتان رسيد، مي‌توانيد به مهماني تولدي بدون هديه فكر كنيد، و اگر مهمانها به پيشنهادتان گوش ندادند، از آنها بخواهيد پول آن را به يك مركز خيريه محلي اهدا كنند يا به كودكتان قولِ يك روز بازي يا گردش خارج از خانه را بدهند.
به علاوه، سعي كنيد در دام مخارج چشم و هم چشمانه‌ي  جشن تولدها نيفتيد. آيا كودك شما واقعا به دلقك نياز دارد ... يا يكي از بستگان هم مي‌تواند لباس مسخره بپوشد و با بادكنك آبي همه را سرگرم كند؟ فعاليت‌هاي مفرح و كم هزينه‌اي وجود دارند كه كودك شما و مهمانها را همانقدر سرگرم مي‌كند كه جشنهاي پرهزينه.
زندگي براي امروز ... و فقط امروز
اغلب به ما والدين گفته مي‌شود كه در حال زندگي كنيم تا از سالهاي خردسالي كودكانمان بيشترين لذت را ببريم. اما وقتي پاي پول در ميان باشد، شايد كمي «كمتر» در حال زندگي كردن منطقي تر باشد.
مت پولمن، مشاور مالي كه مراجعان او را بيشتر خانواده‌ها تشكلي مي‌دهند، مي‌گويد كه ميل والدين به ناديده گرفتن پس‌انداز شايع شده است و اين همه ي اقشار با درآمدهاي مختلف را در بر مي‌گيرد.
پولمن مي‌گويد «والدين فكر مي‌كنند ما جوانيم، فرزندانمان جوانند، و ما نيازهاي حياتي كوتاه مدتي داريم. مي‌توانيم بعدها به پس‌انداز فكر كنيم. اما واقعيت اين است كه مهمترين زمان براي جمع‌كردن و پس‌انداز سرمايه اكنون است. اگر در مضيقه قرار گرفتيد، به راحتي مي‌توانيد سراغ پس‌اندازتان برويد. اين خيلي بهتر از آن است كه پول با بهره قرض كنيد».
پولمن معتقد است كه بسياري از مادران و پدران پس‌انداز بلندمدت مثل پس انداز بازنشستگي و سرمايه‌گذاري دانشگاهي را ناديده مي‌گيرند. اين كه صبر كنيم تا «بعدا» سرمايه جمع كنيم فكر نادرستي است، چون بايد در اولين زمان ممكن شروع به جمع كردن آن مقدار سرمايه بكنيد. پس‌انداز امروز مي‌تواند فردا شما را در مخارج بزرگ ياري دهد.
چه كنيم: پس‌انداز كردن را عادت خود كنيد. پولمن به خانواده‌ها توصيه مي‌كند كه بخشي از درآمد خود را هر ماه به صورت اتوماتيك در حساب پس‌انداز – كوتاه مدت و بلندمدت – ذخيره كنند. حتي اگر الان قادر به پس انداز مبلغ ناچيزي هستيد، اين كار را بكنيد.
اين كار به شما كمك مي كند تا درباره مخارج خود بافكر و دقيق باشيد. پولمن پيشنهاد مي‌كند «سعي كنيد تشخيص دهيد كه نياز شما واقعي است يا فقط تصور مي‌كنيد كه واقعي است. اگر مورد دوم باشد، سعي كنيد آن مبلغ را به جاي آن به پس انداز اختصاص دهيد». آيا فرزند شما واقعا به دوختِ آن لباس يا آن اسباب بازي آموزش احتياج دارد؟ آيا واقعا لازم است كه چيدمان هنري ميز او تغيير كند (يا اصلا به تغيير چيدمان نياز است)؟ پولمن هشدار مي‌دهد كه اجاز ندهيد ارزش شخص شما به عنوان پدر يا مادر وابسته به مقدار هزينه‌ي شما بشود. به عبارت ديگر، نقش والديني خودتان را بر اساس اين كه چقدر هزينه نگهداري كودكتان مي‌كنيد ارزيابي نكنيد.
نوميدي حاصل از سرجمع بدهي
فكر خوبي به نظر مي‌رسد: همه بدهي‌هاي خود را روي هم جمع كنيد و هر ماه فقط يك بار بپردازيد. بالاخره چه كسي وقتش را دارد با اينهمه بستانكار سر و كله بزند وقتي بايد از بچه‌هاي كوچك هم نگهداري كرد؟
متاسفانه سرجمعِ بدهي‌ها – اگر درست استفاده نشود يا درست فهميده نشود – ممكن است مشكلات مالي را وخيم تر كند. برخي برنامه‌ها هزينه هاي پنهان و درصدي جريمه ديركرد دارند. و حتي اگر از برنامه سرجمع بدهي درستي استفاده كنيد، ممكن است تلقي خودتان از اين برنامه به ضرر شما تمام شود. بزرگترين خطر سرجمع بدهي آن است كه به شما تصور غلطي از پاك بودن حسابتان مي‌دهد. با چنين طرز فكري، ممكن است در دام پرخطرِ بدهي‌هاي بيشتر و بيشتر بيفتيد.
پولمن مي‌گويد «مردم سرجمع بدهي را نوشدارويي فرض مي‌كنند، مخصوصا وقتي خانواده‌اي جوان دارند. اما در واقع همچنان از قلاب بدهكاري آويزانند».
چه كنيم: پولمن توضيح مي‌دهد، «شايد درصد پرداخت مناسب تري بگيريد، و اين كار مزاياي مالياتي بالقوه‌اي هم دارد». البته او معتقد است كه در ابتدا بايد مخارج خود را تا جايي كه مي‌توانيد قبل از دريافت اين وام كاهش دهيد».
اگر وام روي دارايي‌هاي خالص انتخابِ شما نيست، سعي كنيد از طريق بانك محلي وامِ سرجمع بدهي دريافت كنيد. به اين طريق، نيازي نيست كه نگران جريمه‌ها و كارمزدهاي پنهان باشيد. پولمن مي‌گويد «برنامه‌هاي آنلاين سرجمع بدهي را بايد با احتياط بررسي كرد. بعضي از اينها به شكار افراد مستاصل با فيشهاي پرداختي بي شمار مي‌روند».
از همه مهمتر آن كه بدون انضباط اساسي سراغ اين برنامه‌ها نرويد. آخرين چيزي كه بايد انجام دهيد اين است كه در حالي كه بدهي هاي قديمي را مي‌پردازيد درگير بدهي‌هاي تازه شويد. پولمن مي‌گويد «وقتي در حال سرجمع بدهي هستيد، چند بدهي تازه آنقدرها به چشم نمي‌آيد. اما اين رويه مي‌تواند به راستي شتاب پيدا كند. خودتان را به آساني زير تلي از بدهي‌ها دفن خواهيد كرد».
نخواهيد، نمي‌گيريد
ليندا بابكوك استاد اقتصاد دانشگاه كارنژي ملون و نويسنده كتاب زن‌ها نمي‌خواهند ، مي‌گويد مادرهاي شاغل درآمدي را كه لايق آن هستند دريافت نمي‌كنند – چون تقاضايش را نمي‌كنند. وي دريافته است كه در حالي كه مردها مدام درباره حقوق بالاتر و ارتقا مذاكره مي‌كنند، زنها هرچه را به آنها بدهند مي‌پذيرند. اين در دراز مدت به فقدان مالي قابل توجهي مي‌انجامد.
بابكوك معتقد است مادرها بيشتر از اين نظر آسيب پذيرند، مخصوصا وقتي كه بعد از مدتي مرخصي به خاطر بزرگ كردن بچه‌هايشان سر كار برمي‌گردند. او مي‌گويد «مادرهايي كه سر كار برمي‌گردند اغلب خودشان و مهارتهايشان را دست كم مي‌گيرند». بنابراين وقتي شغلي به آنها پيشنهاد داده مي‌شود، مذاكره درباره دستمزد به فكرشان خطور نمي‌كند.
بابكوك مي‌گويد «اين در مورد مادراني كه نيمه وقت كار مي‌كنند هم صحت دارد. اين مادران از اين كه شغلي انعطاف پذير با ساعات مناسب خود پيدا مي كنند آنقدر خوشحال مي‌شوند كه ديگر با درخواست درباره مبلغ بيشتر خطر نمي‌كنند.
چه كنيم: درك كنيد كه مهارتهاي شما ارزشمندند. بابكوك مي گويد «آنچه بيشتر مادران نمي‌دانند آن است كه حتي اگر مدتي از كار دور بوده‌اند، به واسطه بزرگ كردن بچه‌ها مهارت هاي خود را پرورش داده‌اند – مهارتهايي از مديريت زمان گرفته تا ديپلماسي. مادرها مهارتهايي بيش از آن كه تصورش را بكنند با خود سر كار مي‌آورند».
«موقعيت‌ها و دستمزدهاي مختلف را بررسي كنيد تا تصويري واقعي از آنچه استحقاقش را داريد به دست آوريد. در گوگل سايتهاي متقاضي مهارت خود را پيدا كنيد – شايد اطلاعاتي درباره مقدار دستمزد داشته باشند. وقتي به جلسه مذاكره مي‌رويد، تصوير درستي از آنچه مي‌خواهيد از حقوق گرفته تا مزايا داشته باشيد، اين مذاكره موثر را راحت‌تر مي‌كند.
به ياد داشته باشيد كه حقوق اوليه‌اي كه به شما مي‌دهند احتمالا كمترين خواهد بود، چون رئيس شما انتظار دارد در حين كار در اين باره مذاكره كنيد. بابكوك توضيح مي‌دهد «كارفرمايان هرگز بالاترين مبلغي را كه مي‌توانند پرداخت كنند پيشنهاد نمي‌دهند».