اين را خوب مي‌دانم كه بدون شك در رويارويي با عنكبوت‌ها، احساسي مثبت و توام با يك لبخند در چهره‌تان پيدا نخواهيد كرد! اما بياييد كمي واقع بين باشيم، اين جانوران پوشيده از مو، چابك و كوچك را چه دوستشان داشته باشيم و چه نداشته باشيم...، ناظمان و متعادل‌كنندگان اكوسيستم در طبيعت هستند و وجود آنها براي از بين بردن آفات و حشراتِ ناقلِ بيماري و نهايتا حفظ زندگي و بقاي ما انسان‌ها بسيار موثر است.

 

امروزه در حدود 30 ‌هزار گونه عنكبوت در سراسر دنيا شناسايي شده است و هنوز هم گونه‌هاي بي‌شماري هستند كه ناشناخته مانده‌اند.

در ايران متاسفانه مطالعات دقيقي روي اين شاخه از بندپايان انجام نشده و براي به دست آوردن اطلاعات دقيق از پراكندگي و نحوه زندگي اين جانور شگفت‌انگيز زماني بس دراز لازم است، با اين‌حال بسياري از گونه‌هاي اين بندپاي منحصر به فرد با نمونه‌هاي ديگر در خارج از كشورمان شباهت زيادي دارد.

براي مثال اين تصوير يك عنكبوت گرگي ماده است كه كيسه محتوي تخم نوزادانش را با تارريس‌هاي ظريف به سطح شكمش چسبانده بود و قبل از اين‌كه در ميان انبوهي از لاشه‌سنگ‌ها پنهان شود، شكار دوربين من شد.

اين شيوه حمل كيسه تخم علاوه بر اين‌كه جان نوزادانش را از خطر دور نگه مي‌دارد، آرواره‌هاي مادر را در اين مدت براي شكار حشرات آزاد مي‌گذارد.

وقتي عنكبوت‌هاي جوان از تخم بيرون آمدند، مادر براي مدتي آنها را روي پشت خود حمل مي‌كند و پس از آن‌كه كاملا رشد كردند محيط امن‌شان را براي شروع زندگي جديد ترك مي‌كنند.

اين عنكبوت از خانواده Lycosidae است و هنگام روز روي زمين، مزارع و باغ‌ها و در ميان برگ‌هاي روي زمين افتاده درختان به وفور ديده مي‌شود.

نام متداول اين عنكبوت، عنكبوت گرگي است البته بر خلاف همنامِ پستاندار خود به صورت گروهي شكار نمي‌كند! بلكه اگر شرايط محيطي برايش مهيا باشد، مي‌تواند در كنار همخانواده‌هاي خودش به شكل انفرادي به شكار بپردازد.

احمد كريمي