+++Windows+++
خط فرمان در ويندوز 8
بسياري از كاربران حرفهاي سيستمعامل ويندوز در محيط كاربري مترو در ويندوز 8 نيز بهدنبال ابزار Command Prompt هستند تا با استفاده از خط فرمان به اجراي عمليات دلخواه خود در سيستمعامل بپردازند.
براي دسترسي به اين ابزار در ويندوز 8 نيز روشهاي مختلفي وجود دارد كه در ادامه به معرفي آنها ميپردازيم:
سريعترين راه دسترسي به خط فرمان
1ـ كليدهاي تركيبي Win + R را فشار دهيد تا پنجره Run نمايش داده شود.
2ـ عبارت cmd را در فيلد مربوط وارد كرده و كليد اينتر را فشار دهيد تا خط فرمان باز شود.
سنجاق كردن خط فرمان
1ـ نوار جستجو را فعال و عبارت Command Prompt را در آن وارد كنيد.
2ـ از فهرست نتايج، روي آيكون مربوط به ابزار Command Prompt كليك راست كرده و از ميان گزينههاي بهنمايش درآمده يكي از گزينههاي Pin to Start يا Pin to Taskbar را انتخاب كنيد.
خط فرمان با دسترسي مدير سيستم
1ـ براي استفاده از خط فرمان با سطح دسترسي مدير سيستم ميتوانيد پس از جستجو و كليك راست روي آيكون اين ابزار، گزينه Run as administrator را از ميان گزينههاي بهنمايش درآمده انتخاب كنيد.
2- در اين حالت ابزار Command Prompt با دسترسي مدير سيستم اجرا شده و عنوان Administrator: Command Prompt نيز به پنجره آن اختصاص مييابد.
اضافه کردن دکمههای اضافی به پنجرههای ویندوز با eXtraButtons
از وقتی با سیستم عامل ویندوز و پنجرههای آن آشنا شدیم ؛ همواره سه دکمهی کوچک در سمت راست بالای پنجرههای ویندوز دیدهایم که برای بستن ، تغییر اندازه پنجره و کمینه کردن پنجره (Minimize) استفاده میشود.
اما خوب کاش چند دکمهی دیگر نیز در کنار این دکمهها وجود داشتند … مثل دکمهای که کار Always on top را انجام دهد یا مثلا پنجره را به جای Minimize در کنار ساعت ویندوز و در بخش System Tray قرار دهد .
نرم افزار eXtraButtons یک ابزار کاربردی و کم حجم و کاملا رایگان است که دکمههای مفید دیگری را به دکمههای پنجرههای ویندوز شما اضافه میکند.
eXtraButtons با اضافه کردن 9 قابلیت جالب دیگر به تمامی پنجرههای ویندوزتان ، شما را به یکی دیگر از آرزوهای خود در ویندوز میرساند.
» دریافت eXtraButtons با حجم حدود یک مگابایت
» وب سایت رسمی برنامه
ساختار دايركتوري لينوكس
اگر كاربر ويندوز باشيد و براي نخستين بار به دنياي لينوكس قدم بگذاريد، قطعا ساختار دايركتوريهاي لينوكس بهنظرتان عجيب خواهد رسيد.
در لينوكس، ديگر از درايو C و كلا درايوهاي هاردديسك خبري نيست و علامت/ جايگزين آنها شده است و دايركتوريهاي موجود در اين فولدر، همگي حروفي رمزآلود و سه يا چهار حرفي دارند.
استاندارد ساختار سيستم فايل سلسلهمراتبي لينوكس، (FHS) در سيستمهاي عامل لينوكسي و يونيكسي ساختار سيستمفايل را مشخص ميكند. اين سيستم فايلها شامل دايركتوريهايي است كه بهطور پيشفرض فعال نيست.
دايركتوري root (/)
همه چيز در سيستم لينوكس تحت دايركتوري/ قرار دارد. نام اين دايركتوري root يا ريشه است. دايركتوري روت شبيه به C: در ويندوز است، اما به ياد داشته باشيد كه دقيقا اين گونه نيست و فقط مثالي است براي درك راحتتر اين موضوع.
در ويندوز پارتيشنهاي ديگر در درايوهاي بعدي بهنامهاي مثلا D: و... قرار دارد، اما اين درايوها در لينوكس درون همان مسير روت قرار ميگيرد.
bin/ – دايركتوري الزامي براي كاربر
دايركتوري bin/ شامل برنامههاي (باينريها) مخصوص كاربر است كه هنگام اجراي سيستم در حالت تككاربر بايد فعال و حاضر باشد.
نرمافزارهايي چون فايرفاكس در usr/bin/ نصب ميشود، در حالي كه برنامههاي مهم سيستمي همچون Bash و امثال آن در دايركتوري bin/ قرار ميگيرد.
دايركتوري usr/ را معمولا در پارتيشن ديگري قرار ميدهد، فايلهاي موجود در bin/ براي سيستم مهم است؛ چرا كه اين دايركتوري براي كاركرد صحيح سيستم نقش اساسي بازي ميكند.
دايركتوري sbin/ نيز عملكرد مشابهي دارد و باينريهاي مديريتي سيستم در آن قرار ميگيرد.
boot/ – دايركتوري فايلهاي بوت استاتيك
دايركتوري boot/شامل فايلهايي است كه براي بوت سيستم الزامي است. براي مثال فايلهاي GRUB در اين دايركتوري قرار ميگيرد.
همچنين هسته لينوكس در اين دايركتوري قرار دارد. فايلهاي پيكربندي و تنظيمات بوتلودر در اين دايركتوري نيست و در etc/ قرار دارد.
cdrom/ – مانت پوينت تاريخي سيديها
دايركتوري cdrom/ ديگر بخشي از استاندارد FHS نيست، اما هنوز در اوبونتو و ديگر سيستمهاي عامل استفاده ميشود.
اين دايركتوري محلي موقت براي دسترسي به سيديرام است. هر چند محل استاندارد آن، دايركتوري ديگري با نام media/ است.
dev/ – فايلهاي دستگاهها
لينوكس با دستگاهها نيز همانند فايلها برخورد ميكند و دايركتوري dev/ شامل تعدادي از فايلهاي مخصوص ميشود كه همگي نماينده دستگاه خود هستند. البته اينها فايلهاي حقيقي نيست و تنها به شكل فايل نشان داده ميشود.
مثلا dev/sda/ نمايانگر نخستين درايو ساتا در سيستم است. اگر بخواهيم اين درايو را پارتيشنبندي كنيم، بايد بهكمك يك ويرايشگر مسير dev/sda/ را پارتيشنبندي كنيم.
اين دايركتوري همچنين شامل شبهدستگاهها نيز ميشود. شبهدستگاهها مجازي هستند و در حقيقت به سختافزاري نگاشت نشدهاند.
براي مثال dev/random/ عددي رندوم توليد ميكند. dev/null/ دستگاه مخصوصي است كه هيچ خروجي توليد نميكند و بهطور خودكار تمام وروديها را ناديده ميگيرد. در واقع وقتي خروجي يك دستور را به دستگاه dev/null/ ميفرستيد، در حقيقت آن را ناديده ميگيريد.
etc/ – فايلهاي تنظيمات
اين دايركتوري شامل فايلهاي پيكربندي است و ميتواند توسط ويرايشگرهاي متن و واژهپردازهاي سيستم ويرايش شود. بايد توجه داشت كه دايركتوري etc/ شامل فايلهاي تنظيمات تمام سيستم است.
فايلهاي تنظيماتي كه به هر كاربر مربوط ميشود و مخصوص خود كاربر است در دايركتوري home هر كاربر وجود دارد.
home/ ـ دايركتوري كاربران
اين دايركتوري براي هر كاربر ساخته ميشود. براي مثال اگر نام كاربري شما ali باشد، مسيري بهنام home/ali/ توليد ميشود. اين فولدر شامل دادههاي هر كاربر و تنظيمات مرتبط با شناسه او خواهد بود.
همچنين كاربران ابتداي امر تنها ميتوانند درون دايركتوري home خود فايل ايجاد كرده و دسترسي نوشتن داشته باشند. براي ويرايش ديگر بخشهاي سيستم، كاربران عادي بايد از ادمين سيستم اجازه بگيرند.
lib/ – دايركتوري كتابخانههاي مشترك
دايركتوري lib/ شامل كتابخانههايي است كه باينريهاي اساسي سيستم كه در bin/ و sbin/ اجرا ميشود به آن نياز دارد. اين كتابخانهها همچنين توسط باينريهاي موجود در usr/bin/ نيز استفاده ميشود.
lost+found/ – دايركتوري فايلهاي ريكاوري شده
هر سيستم فايل لينوكس يك دايركتوري lost+found دارد. اگر سيستم فايل بههر دليلي خراب شود، در بوت بعدي سيستم فايل از اول چك ميشود. فايلهاي خرابشده و يافته شده در اين عمليات در اين دايركتوري قرار ميگيرد تا بتوان بيشتر فايلها را ريكاوري كرد.
media/ – دستگاههاي جانبي
دايركتوري media/ شامل زيرشاخههايي است كه در آن دستگاههاي وصل شده به سيستم نشان داده ميشود. منظور از اين دستگاهها، دستگاههاي حافظه است.
از اين رو هاردهاي اكسترنال، فلشدرايوها، امپيتري پليرها و... در اين شاخه قرار ميگيرد. همچنين در سيستم فايل استاندارد FHS، سيدي رام نيز در اين فولدر قرار دارد.
mnt/ ـ نقاط اتصال موقت
از قديم عرف بود كه مديرهاي سيستم از دايركتوري mnt (كه مخفف عبارت mount) است، براي مانتكردن درايوهايي با سيستم فايل غير از لينوكس استفاده كنند.
مثلا اگر پارتيشن ويندوزي را مانت ميكردند، آن را به mnt/windows/ وصل ميكردند. هر چند ميتوان هر فايلسيستمي را در هر نقطه از سيستم قرار داد.
opt/ – پكيجهاي اختياري
دايركتوري opt/ (مخفف Optional) شامل زيردايركتوريهايي ميشود كه پكيجهاي اختياري نرمافزاري در آن قرار ميگيرد. اين دايركتوري معمولا توسط نرمافزارهاي تجاري كه از ساختار استاندارد لينوكسي پيروي نميكند در اين دايركتوري قرار ميگيرد.
proc/ – فايلهاي كرنل و پروسسها
دايركتوري proc/ همانند دايركتوري dev/ است و شامل فايلهاي استاندارد نيست. اين فايلهاي مخصوص اطلاعات سيستم و پروسسها را نشان ميدهد.
root/ – دايركتوري مخصوص شناسه root
دايركتوري root/ در واقع دايركتوري home/ است، اما براي شناسه root. اين دايركتوري مستقيما از/ ريشه گرفته است و در پارتيشن اصلي سيستم قرار ميگيرد، در حالي كه ميتوان دايركتوري home/ را به پارتيشنها و ديسكهاي ديگر نسبت داد.
run/ – دايركتوري وضعيت نرمافزارها
دايركتوري run/ نسبتا جديد است و جاي استانداردي به نرمافزارها ميدهد كه فايلهاي موقت هنگام اجرا از جمله سوكتها و شناسه پروسسها را در آنجا قرار دهد. اين فايلها در tmp/ قرار نميگيرد؛ چرا كه tmp/ ميتواند پاك شود.
sbin/ – باينريهاي مديريتي سيستم
دايركتوري sbin/ مشابه دايركتوري bin/ است. اين دايركتوري شامل باينريهاي اساسي سيستم است كه توسط شناسه root و براي مقاصد مديريتي ميتواند اجرا شود.
selinux/ – سيستم فايل مجازي SELinux
اگر توزيع شما از SElinux براي امنيت سيستم استفاده ميكند (فدورا و ردهت دو مثال است كه از selinux استفاده ميكند).
اين دايركتوري در آنها وجود دارد و شامل فايلهايي است كه توسط SElinux استفاده ميشود. اين دايركتوري مشابه proc/ است. اوبونتو از SELinux استفاده نميكند و حضور اين فولدر در اوبونتو باگ است.
srv/ – دادههاي سرويس
اين دايركتوري دادههايي را در بر ميگيرد كه سرويسها در اختيار سيستم قرار ميدهد. اگر از Apache HTTP Server براي ميزباني يك وبسايت استفاده كنيد، فايلهاي وبسايت خود را در اين فولدر قرار خواهيد داد.
tmp/ – فايلهاي موقت
نرمافزارها فايلهاي موقت را در اين دايركتوري ذخيره ميكند. اين فايلها وقتي سيستم ريست ميشود، حذف شده و ميتواند توسط نرمافزارهايي مثل tmpwatch نيز حذف شود. بنابراين اين محل براي ذخيرهسازي فايلها مناسب نيست.
usr/ – باينريهاي كاربر
در اين دايركتوري نرمافزارها و فايلهاي مورد استفاده كاربران، قرار ميگيرد. براي مثال نرمافزارهاي غيراساسي همچون فايرفاكس در اين دايركتوري قرار گرفته و در bin/ ذخيره نميشود.
كتابخانههاي مورد نياز اين نرمافزارها نيز در دايركتوري usr/lib/ قرار ميگيرد. دايركتوري usr/ همچنين دايركتوريهاي ديگري درون خود دارد كه به همين منظور بهكار ميرود؛ همانند usr/share/.
دايركتوري usr/local/ شامل نرمافزارهاي كامپايلشده لوكال است كه بهطور پيشفرض در اين دايركتوري ميرود. اين دايركتوري باعث ميشود نرمافزارهاي كامپايل شده درون سيستم پخش نشود.
var/ – دايركتوري فايلهاي دادهاي متغير
دايركتوري var/ دايركتوري قابل نوشتني است كه در مقابل با usr/ قرار ميگيرد. دايركتوري usr/ در شرايط عادي فقط خواندني است.
فايلهاي گزارش (log) و چيزهاي ديگر كه بهصورت عادي در usr/ قرار ميگيرد، به دايركتوري var/ ميرود. براي مثال فايلهاي گزارش را ميتوان در دايركتوري var/log/ مشاهده كرد.
در لينوكس، ديگر از درايو C و كلا درايوهاي هاردديسك خبري نيست و علامت/ جايگزين آنها شده است و دايركتوريهاي موجود در اين فولدر، همگي حروفي رمزآلود و سه يا چهار حرفي دارند.
استاندارد ساختار سيستم فايل سلسلهمراتبي لينوكس، (FHS) در سيستمهاي عامل لينوكسي و يونيكسي ساختار سيستمفايل را مشخص ميكند. اين سيستم فايلها شامل دايركتوريهايي است كه بهطور پيشفرض فعال نيست.
دايركتوري root (/)
همه چيز در سيستم لينوكس تحت دايركتوري/ قرار دارد. نام اين دايركتوري root يا ريشه است. دايركتوري روت شبيه به C: در ويندوز است، اما به ياد داشته باشيد كه دقيقا اين گونه نيست و فقط مثالي است براي درك راحتتر اين موضوع.
در ويندوز پارتيشنهاي ديگر در درايوهاي بعدي بهنامهاي مثلا D: و... قرار دارد، اما اين درايوها در لينوكس درون همان مسير روت قرار ميگيرد.
bin/ – دايركتوري الزامي براي كاربر
دايركتوري bin/ شامل برنامههاي (باينريها) مخصوص كاربر است كه هنگام اجراي سيستم در حالت تككاربر بايد فعال و حاضر باشد.
نرمافزارهايي چون فايرفاكس در usr/bin/ نصب ميشود، در حالي كه برنامههاي مهم سيستمي همچون Bash و امثال آن در دايركتوري bin/ قرار ميگيرد.
دايركتوري usr/ را معمولا در پارتيشن ديگري قرار ميدهد، فايلهاي موجود در bin/ براي سيستم مهم است؛ چرا كه اين دايركتوري براي كاركرد صحيح سيستم نقش اساسي بازي ميكند.
دايركتوري sbin/ نيز عملكرد مشابهي دارد و باينريهاي مديريتي سيستم در آن قرار ميگيرد.
boot/ – دايركتوري فايلهاي بوت استاتيك
دايركتوري boot/شامل فايلهايي است كه براي بوت سيستم الزامي است. براي مثال فايلهاي GRUB در اين دايركتوري قرار ميگيرد.
همچنين هسته لينوكس در اين دايركتوري قرار دارد. فايلهاي پيكربندي و تنظيمات بوتلودر در اين دايركتوري نيست و در etc/ قرار دارد.
cdrom/ – مانت پوينت تاريخي سيديها
دايركتوري cdrom/ ديگر بخشي از استاندارد FHS نيست، اما هنوز در اوبونتو و ديگر سيستمهاي عامل استفاده ميشود.
اين دايركتوري محلي موقت براي دسترسي به سيديرام است. هر چند محل استاندارد آن، دايركتوري ديگري با نام media/ است.
dev/ – فايلهاي دستگاهها
لينوكس با دستگاهها نيز همانند فايلها برخورد ميكند و دايركتوري dev/ شامل تعدادي از فايلهاي مخصوص ميشود كه همگي نماينده دستگاه خود هستند. البته اينها فايلهاي حقيقي نيست و تنها به شكل فايل نشان داده ميشود.
مثلا dev/sda/ نمايانگر نخستين درايو ساتا در سيستم است. اگر بخواهيم اين درايو را پارتيشنبندي كنيم، بايد بهكمك يك ويرايشگر مسير dev/sda/ را پارتيشنبندي كنيم.
اين دايركتوري همچنين شامل شبهدستگاهها نيز ميشود. شبهدستگاهها مجازي هستند و در حقيقت به سختافزاري نگاشت نشدهاند.
براي مثال dev/random/ عددي رندوم توليد ميكند. dev/null/ دستگاه مخصوصي است كه هيچ خروجي توليد نميكند و بهطور خودكار تمام وروديها را ناديده ميگيرد. در واقع وقتي خروجي يك دستور را به دستگاه dev/null/ ميفرستيد، در حقيقت آن را ناديده ميگيريد.
etc/ – فايلهاي تنظيمات
اين دايركتوري شامل فايلهاي پيكربندي است و ميتواند توسط ويرايشگرهاي متن و واژهپردازهاي سيستم ويرايش شود. بايد توجه داشت كه دايركتوري etc/ شامل فايلهاي تنظيمات تمام سيستم است.
فايلهاي تنظيماتي كه به هر كاربر مربوط ميشود و مخصوص خود كاربر است در دايركتوري home هر كاربر وجود دارد.
home/ ـ دايركتوري كاربران
اين دايركتوري براي هر كاربر ساخته ميشود. براي مثال اگر نام كاربري شما ali باشد، مسيري بهنام home/ali/ توليد ميشود. اين فولدر شامل دادههاي هر كاربر و تنظيمات مرتبط با شناسه او خواهد بود.
همچنين كاربران ابتداي امر تنها ميتوانند درون دايركتوري home خود فايل ايجاد كرده و دسترسي نوشتن داشته باشند. براي ويرايش ديگر بخشهاي سيستم، كاربران عادي بايد از ادمين سيستم اجازه بگيرند.
lib/ – دايركتوري كتابخانههاي مشترك
دايركتوري lib/ شامل كتابخانههايي است كه باينريهاي اساسي سيستم كه در bin/ و sbin/ اجرا ميشود به آن نياز دارد. اين كتابخانهها همچنين توسط باينريهاي موجود در usr/bin/ نيز استفاده ميشود.
lost+found/ – دايركتوري فايلهاي ريكاوري شده
هر سيستم فايل لينوكس يك دايركتوري lost+found دارد. اگر سيستم فايل بههر دليلي خراب شود، در بوت بعدي سيستم فايل از اول چك ميشود. فايلهاي خرابشده و يافته شده در اين عمليات در اين دايركتوري قرار ميگيرد تا بتوان بيشتر فايلها را ريكاوري كرد.
media/ – دستگاههاي جانبي
دايركتوري media/ شامل زيرشاخههايي است كه در آن دستگاههاي وصل شده به سيستم نشان داده ميشود. منظور از اين دستگاهها، دستگاههاي حافظه است.
از اين رو هاردهاي اكسترنال، فلشدرايوها، امپيتري پليرها و... در اين شاخه قرار ميگيرد. همچنين در سيستم فايل استاندارد FHS، سيدي رام نيز در اين فولدر قرار دارد.
mnt/ ـ نقاط اتصال موقت
از قديم عرف بود كه مديرهاي سيستم از دايركتوري mnt (كه مخفف عبارت mount) است، براي مانتكردن درايوهايي با سيستم فايل غير از لينوكس استفاده كنند.
مثلا اگر پارتيشن ويندوزي را مانت ميكردند، آن را به mnt/windows/ وصل ميكردند. هر چند ميتوان هر فايلسيستمي را در هر نقطه از سيستم قرار داد.
opt/ – پكيجهاي اختياري
دايركتوري opt/ (مخفف Optional) شامل زيردايركتوريهايي ميشود كه پكيجهاي اختياري نرمافزاري در آن قرار ميگيرد. اين دايركتوري معمولا توسط نرمافزارهاي تجاري كه از ساختار استاندارد لينوكسي پيروي نميكند در اين دايركتوري قرار ميگيرد.
proc/ – فايلهاي كرنل و پروسسها
دايركتوري proc/ همانند دايركتوري dev/ است و شامل فايلهاي استاندارد نيست. اين فايلهاي مخصوص اطلاعات سيستم و پروسسها را نشان ميدهد.
root/ – دايركتوري مخصوص شناسه root
دايركتوري root/ در واقع دايركتوري home/ است، اما براي شناسه root. اين دايركتوري مستقيما از/ ريشه گرفته است و در پارتيشن اصلي سيستم قرار ميگيرد، در حالي كه ميتوان دايركتوري home/ را به پارتيشنها و ديسكهاي ديگر نسبت داد.
run/ – دايركتوري وضعيت نرمافزارها
دايركتوري run/ نسبتا جديد است و جاي استانداردي به نرمافزارها ميدهد كه فايلهاي موقت هنگام اجرا از جمله سوكتها و شناسه پروسسها را در آنجا قرار دهد. اين فايلها در tmp/ قرار نميگيرد؛ چرا كه tmp/ ميتواند پاك شود.
sbin/ – باينريهاي مديريتي سيستم
دايركتوري sbin/ مشابه دايركتوري bin/ است. اين دايركتوري شامل باينريهاي اساسي سيستم است كه توسط شناسه root و براي مقاصد مديريتي ميتواند اجرا شود.
selinux/ – سيستم فايل مجازي SELinux
اگر توزيع شما از SElinux براي امنيت سيستم استفاده ميكند (فدورا و ردهت دو مثال است كه از selinux استفاده ميكند).
اين دايركتوري در آنها وجود دارد و شامل فايلهايي است كه توسط SElinux استفاده ميشود. اين دايركتوري مشابه proc/ است. اوبونتو از SELinux استفاده نميكند و حضور اين فولدر در اوبونتو باگ است.
srv/ – دادههاي سرويس
اين دايركتوري دادههايي را در بر ميگيرد كه سرويسها در اختيار سيستم قرار ميدهد. اگر از Apache HTTP Server براي ميزباني يك وبسايت استفاده كنيد، فايلهاي وبسايت خود را در اين فولدر قرار خواهيد داد.
tmp/ – فايلهاي موقت
نرمافزارها فايلهاي موقت را در اين دايركتوري ذخيره ميكند. اين فايلها وقتي سيستم ريست ميشود، حذف شده و ميتواند توسط نرمافزارهايي مثل tmpwatch نيز حذف شود. بنابراين اين محل براي ذخيرهسازي فايلها مناسب نيست.
usr/ – باينريهاي كاربر
در اين دايركتوري نرمافزارها و فايلهاي مورد استفاده كاربران، قرار ميگيرد. براي مثال نرمافزارهاي غيراساسي همچون فايرفاكس در اين دايركتوري قرار گرفته و در bin/ ذخيره نميشود.
كتابخانههاي مورد نياز اين نرمافزارها نيز در دايركتوري usr/lib/ قرار ميگيرد. دايركتوري usr/ همچنين دايركتوريهاي ديگري درون خود دارد كه به همين منظور بهكار ميرود؛ همانند usr/share/.
دايركتوري usr/local/ شامل نرمافزارهاي كامپايلشده لوكال است كه بهطور پيشفرض در اين دايركتوري ميرود. اين دايركتوري باعث ميشود نرمافزارهاي كامپايل شده درون سيستم پخش نشود.
var/ – دايركتوري فايلهاي دادهاي متغير
دايركتوري var/ دايركتوري قابل نوشتني است كه در مقابل با usr/ قرار ميگيرد. دايركتوري usr/ در شرايط عادي فقط خواندني است.
فايلهاي گزارش (log) و چيزهاي ديگر كه بهصورت عادي در usr/ قرار ميگيرد، به دايركتوري var/ ميرود. براي مثال فايلهاي گزارش را ميتوان در دايركتوري var/log/ مشاهده كرد.
افزایش 70% سرعت بالا آمدن ویندوز
اگر کامپیوترتان قدیمی است یا سرعت آن پائین آمده است، نگران نباشید. توسط این ترفند شما می توانید سرعت کامپیوترتان را در هنگام بالا آمدن ویندوز تا 70 % افزایش دهید.
برای این کار :
ابتدا بر روی Start کلیک کنید و گزینه ی Run را انتخاب نمائید و در کادر مربوطه تایپ کنید : msconfig سپس پنجره ای باز می شود. وارد سر برگ Startup شوید.
ملاحضه می کنید که در این قسمت لیست برنامه هایی که باید در هنگام بالا آمدن ویندوز اجرا شوند را ملاحضه می فرمائید. هر کدام که مزاحم است (( مثلا بعضی وقت ها در هنگام بالا آمدن ویندوز بلا فاصله وقتی وارد ویندوز شوید برنامه یاهو مسنجر اجرا می شود ، یا هر برنامه ی دیگر که باعث کند شدن عملکرد سیستم می شود )) غیر فعال کنید (( تیک کنار آن را بردارید )) ، سپس OK را بزنید و سیستم را مجدداً راه اندازی نمائید.
ملاحضه می فرمائید که برنامه ای که هنگام شروع ویندوز اجرا می شد دیگر اجرا نمی شود و ویندوز سریع تر بالا می آید. با این کار عملاً سرعت کامپیوترتان بیشتر می شود.
خط فرمان در ويندوز 8
بسياري از كاربران حرفهاي سيستمعامل ويندوز در محيط كاربري مترو در ويندوز 8 نيز بهدنبال ابزار Command Prompt هستند تا با استفاده از خط فرمان به اجراي عمليات دلخواه خود در سيستمعامل بپردازند.
براي دسترسي به اين ابزار در ويندوز 8 نيز روشهاي مختلفي وجود دارد كه در ادامه به معرفي آنها ميپردازيم:
سريعترين راه دسترسي به خط فرمان
1ـ كليدهاي تركيبي Win + R را فشار دهيد تا پنجره Run نمايش داده شود.
2ـ عبارت cmd را در فيلد مربوط وارد كرده و كليد اينتر را فشار دهيد تا خط فرمان باز شود.
سنجاق كردن خط فرمان
1ـ نوار جستجو را فعال و عبارت Command Prompt را در آن وارد كنيد.
2ـ از فهرست نتايج، روي آيكون مربوط به ابزار Command Prompt كليك راست كرده و از ميان گزينههاي بهنمايش درآمده يكي از گزينههاي Pin to Start يا Pin to Taskbar را انتخاب كنيد.
خط فرمان با دسترسي مدير سيستم
1ـ براي استفاده از خط فرمان با سطح دسترسي مدير سيستم ميتوانيد پس از جستجو و كليك راست روي آيكون اين ابزار، گزينه Run as administrator را از ميان گزينههاي بهنمايش درآمده انتخاب كنيد.
2- در اين حالت ابزار Command Prompt با دسترسي مدير سيستم اجرا شده و عنوان Administrator: Command Prompt نيز به پنجره آن اختصاص مييابد.
ساختار دايركتوري لينوكس
اگر كاربر ويندوز باشيد و براي نخستين بار به دنياي لينوكس قدم بگذاريد، قطعا ساختار دايركتوريهاي لينوكس بهنظرتان عجيب خواهد رسيد.
در لينوكس، ديگر از درايو C و كلا درايوهاي هاردديسك خبري نيست و علامت/ جايگزين آنها شده است و دايركتوريهاي موجود در اين فولدر، همگي حروفي رمزآلود و سه يا چهار حرفي دارند.
استاندارد ساختار سيستم فايل سلسلهمراتبي لينوكس، (FHS) در سيستمهاي عامل لينوكسي و يونيكسي ساختار سيستمفايل را مشخص ميكند. اين سيستم فايلها شامل دايركتوريهايي است كه بهطور پيشفرض فعال نيست.
دايركتوري root (/)
همه چيز در سيستم لينوكس تحت دايركتوري/ قرار دارد. نام اين دايركتوري root يا ريشه است. دايركتوري روت شبيه به C: در ويندوز است، اما به ياد داشته باشيد كه دقيقا اين گونه نيست و فقط مثالي است براي درك راحتتر اين موضوع.
در ويندوز پارتيشنهاي ديگر در درايوهاي بعدي بهنامهاي مثلا D: و... قرار دارد، اما اين درايوها در لينوكس درون همان مسير روت قرار ميگيرد.
bin/ – دايركتوري الزامي براي كاربر
دايركتوري bin/ شامل برنامههاي (باينريها) مخصوص كاربر است كه هنگام اجراي سيستم در حالت تككاربر بايد فعال و حاضر باشد.
نرمافزارهايي چون فايرفاكس در usr/bin/ نصب ميشود، در حالي كه برنامههاي مهم سيستمي همچون Bash و امثال آن در دايركتوري bin/ قرار ميگيرد.
دايركتوري usr/ را معمولا در پارتيشن ديگري قرار ميدهد، فايلهاي موجود در bin/ براي سيستم مهم است؛ چرا كه اين دايركتوري براي كاركرد صحيح سيستم نقش اساسي بازي ميكند.
دايركتوري sbin/ نيز عملكرد مشابهي دارد و باينريهاي مديريتي سيستم در آن قرار ميگيرد.
boot/ – دايركتوري فايلهاي بوت استاتيك
دايركتوري boot/شامل فايلهايي است كه براي بوت سيستم الزامي است. براي مثال فايلهاي GRUB در اين دايركتوري قرار ميگيرد.
همچنين هسته لينوكس در اين دايركتوري قرار دارد. فايلهاي پيكربندي و تنظيمات بوتلودر در اين دايركتوري نيست و در etc/ قرار دارد.
cdrom/ – مانت پوينت تاريخي سيديها
دايركتوري cdrom/ ديگر بخشي از استاندارد FHS نيست، اما هنوز در اوبونتو و ديگر سيستمهاي عامل استفاده ميشود.
اين دايركتوري محلي موقت براي دسترسي به سيديرام است. هر چند محل استاندارد آن، دايركتوري ديگري با نام media/ است.
dev/ – فايلهاي دستگاهها
لينوكس با دستگاهها نيز همانند فايلها برخورد ميكند و دايركتوري dev/ شامل تعدادي از فايلهاي مخصوص ميشود كه همگي نماينده دستگاه خود هستند. البته اينها فايلهاي حقيقي نيست و تنها به شكل فايل نشان داده ميشود.
مثلا dev/sda/ نمايانگر نخستين درايو ساتا در سيستم است. اگر بخواهيم اين درايو را پارتيشنبندي كنيم، بايد بهكمك يك ويرايشگر مسير dev/sda/ را پارتيشنبندي كنيم.
اين دايركتوري همچنين شامل شبهدستگاهها نيز ميشود. شبهدستگاهها مجازي هستند و در حقيقت به سختافزاري نگاشت نشدهاند.
براي مثال dev/random/ عددي رندوم توليد ميكند. dev/null/ دستگاه مخصوصي است كه هيچ خروجي توليد نميكند و بهطور خودكار تمام وروديها را ناديده ميگيرد. در واقع وقتي خروجي يك دستور را به دستگاه dev/null/ ميفرستيد، در حقيقت آن را ناديده ميگيريد.
etc/ – فايلهاي تنظيمات
اين دايركتوري شامل فايلهاي پيكربندي است و ميتواند توسط ويرايشگرهاي متن و واژهپردازهاي سيستم ويرايش شود. بايد توجه داشت كه دايركتوري etc/ شامل فايلهاي تنظيمات تمام سيستم است.
فايلهاي تنظيماتي كه به هر كاربر مربوط ميشود و مخصوص خود كاربر است در دايركتوري home هر كاربر وجود دارد.
home/ ـ دايركتوري كاربران
اين دايركتوري براي هر كاربر ساخته ميشود. براي مثال اگر نام كاربري شما ali باشد، مسيري بهنام home/ali/ توليد ميشود. اين فولدر شامل دادههاي هر كاربر و تنظيمات مرتبط با شناسه او خواهد بود.
همچنين كاربران ابتداي امر تنها ميتوانند درون دايركتوري home خود فايل ايجاد كرده و دسترسي نوشتن داشته باشند. براي ويرايش ديگر بخشهاي سيستم، كاربران عادي بايد از ادمين سيستم اجازه بگيرند.
lib/ – دايركتوري كتابخانههاي مشترك
دايركتوري lib/ شامل كتابخانههايي است كه باينريهاي اساسي سيستم كه در bin/ و sbin/ اجرا ميشود به آن نياز دارد. اين كتابخانهها همچنين توسط باينريهاي موجود در usr/bin/ نيز استفاده ميشود.
lost+found/ – دايركتوري فايلهاي ريكاوري شده
هر سيستم فايل لينوكس يك دايركتوري lost+found دارد. اگر سيستم فايل بههر دليلي خراب شود، در بوت بعدي سيستم فايل از اول چك ميشود. فايلهاي خرابشده و يافته شده در اين عمليات در اين دايركتوري قرار ميگيرد تا بتوان بيشتر فايلها را ريكاوري كرد.
media/ – دستگاههاي جانبي
دايركتوري media/ شامل زيرشاخههايي است كه در آن دستگاههاي وصل شده به سيستم نشان داده ميشود. منظور از اين دستگاهها، دستگاههاي حافظه است.
از اين رو هاردهاي اكسترنال، فلشدرايوها، امپيتري پليرها و... در اين شاخه قرار ميگيرد. همچنين در سيستم فايل استاندارد FHS، سيدي رام نيز در اين فولدر قرار دارد.
mnt/ ـ نقاط اتصال موقت
از قديم عرف بود كه مديرهاي سيستم از دايركتوري mnt (كه مخفف عبارت mount) است، براي مانتكردن درايوهايي با سيستم فايل غير از لينوكس استفاده كنند.
مثلا اگر پارتيشن ويندوزي را مانت ميكردند، آن را به mnt/windows/ وصل ميكردند. هر چند ميتوان هر فايلسيستمي را در هر نقطه از سيستم قرار داد.
opt/ – پكيجهاي اختياري
دايركتوري opt/ (مخفف Optional) شامل زيردايركتوريهايي ميشود كه پكيجهاي اختياري نرمافزاري در آن قرار ميگيرد. اين دايركتوري معمولا توسط نرمافزارهاي تجاري كه از ساختار استاندارد لينوكسي پيروي نميكند در اين دايركتوري قرار ميگيرد.
proc/ – فايلهاي كرنل و پروسسها
دايركتوري proc/ همانند دايركتوري dev/ است و شامل فايلهاي استاندارد نيست. اين فايلهاي مخصوص اطلاعات سيستم و پروسسها را نشان ميدهد.
root/ – دايركتوري مخصوص شناسه root
دايركتوري root/ در واقع دايركتوري home/ است، اما براي شناسه root. اين دايركتوري مستقيما از/ ريشه گرفته است و در پارتيشن اصلي سيستم قرار ميگيرد، در حالي كه ميتوان دايركتوري home/ را به پارتيشنها و ديسكهاي ديگر نسبت داد.
run/ – دايركتوري وضعيت نرمافزارها
دايركتوري run/ نسبتا جديد است و جاي استانداردي به نرمافزارها ميدهد كه فايلهاي موقت هنگام اجرا از جمله سوكتها و شناسه پروسسها را در آنجا قرار دهد. اين فايلها در tmp/ قرار نميگيرد؛ چرا كه tmp/ ميتواند پاك شود.
sbin/ – باينريهاي مديريتي سيستم
دايركتوري sbin/ مشابه دايركتوري bin/ است. اين دايركتوري شامل باينريهاي اساسي سيستم است كه توسط شناسه root و براي مقاصد مديريتي ميتواند اجرا شود.
selinux/ – سيستم فايل مجازي SELinux
اگر توزيع شما از SElinux براي امنيت سيستم استفاده ميكند (فدورا و ردهت دو مثال است كه از selinux استفاده ميكند).
اين دايركتوري در آنها وجود دارد و شامل فايلهايي است كه توسط SElinux استفاده ميشود. اين دايركتوري مشابه proc/ است. اوبونتو از SELinux استفاده نميكند و حضور اين فولدر در اوبونتو باگ است.
srv/ – دادههاي سرويس
اين دايركتوري دادههايي را در بر ميگيرد كه سرويسها در اختيار سيستم قرار ميدهد. اگر از Apache HTTP Server براي ميزباني يك وبسايت استفاده كنيد، فايلهاي وبسايت خود را در اين فولدر قرار خواهيد داد.
tmp/ – فايلهاي موقت
نرمافزارها فايلهاي موقت را در اين دايركتوري ذخيره ميكند. اين فايلها وقتي سيستم ريست ميشود، حذف شده و ميتواند توسط نرمافزارهايي مثل tmpwatch نيز حذف شود. بنابراين اين محل براي ذخيرهسازي فايلها مناسب نيست.
usr/ – باينريهاي كاربر
در اين دايركتوري نرمافزارها و فايلهاي مورد استفاده كاربران، قرار ميگيرد. براي مثال نرمافزارهاي غيراساسي همچون فايرفاكس در اين دايركتوري قرار گرفته و در bin/ ذخيره نميشود.
كتابخانههاي مورد نياز اين نرمافزارها نيز در دايركتوري usr/lib/ قرار ميگيرد. دايركتوري usr/ همچنين دايركتوريهاي ديگري درون خود دارد كه به همين منظور بهكار ميرود؛ همانند usr/share/.
دايركتوري usr/local/ شامل نرمافزارهاي كامپايلشده لوكال است كه بهطور پيشفرض در اين دايركتوري ميرود. اين دايركتوري باعث ميشود نرمافزارهاي كامپايل شده درون سيستم پخش نشود.
var/ – دايركتوري فايلهاي دادهاي متغير
دايركتوري var/ دايركتوري قابل نوشتني است كه در مقابل با usr/ قرار ميگيرد. دايركتوري usr/ در شرايط عادي فقط خواندني است.
فايلهاي گزارش (log) و چيزهاي ديگر كه بهصورت عادي در usr/ قرار ميگيرد، به دايركتوري var/ ميرود. براي مثال فايلهاي گزارش را ميتوان در دايركتوري var/log/ مشاهده كرد.
در لينوكس، ديگر از درايو C و كلا درايوهاي هاردديسك خبري نيست و علامت/ جايگزين آنها شده است و دايركتوريهاي موجود در اين فولدر، همگي حروفي رمزآلود و سه يا چهار حرفي دارند.
استاندارد ساختار سيستم فايل سلسلهمراتبي لينوكس، (FHS) در سيستمهاي عامل لينوكسي و يونيكسي ساختار سيستمفايل را مشخص ميكند. اين سيستم فايلها شامل دايركتوريهايي است كه بهطور پيشفرض فعال نيست.
دايركتوري root (/)
همه چيز در سيستم لينوكس تحت دايركتوري/ قرار دارد. نام اين دايركتوري root يا ريشه است. دايركتوري روت شبيه به C: در ويندوز است، اما به ياد داشته باشيد كه دقيقا اين گونه نيست و فقط مثالي است براي درك راحتتر اين موضوع.
در ويندوز پارتيشنهاي ديگر در درايوهاي بعدي بهنامهاي مثلا D: و... قرار دارد، اما اين درايوها در لينوكس درون همان مسير روت قرار ميگيرد.
bin/ – دايركتوري الزامي براي كاربر
دايركتوري bin/ شامل برنامههاي (باينريها) مخصوص كاربر است كه هنگام اجراي سيستم در حالت تككاربر بايد فعال و حاضر باشد.
نرمافزارهايي چون فايرفاكس در usr/bin/ نصب ميشود، در حالي كه برنامههاي مهم سيستمي همچون Bash و امثال آن در دايركتوري bin/ قرار ميگيرد.
دايركتوري usr/ را معمولا در پارتيشن ديگري قرار ميدهد، فايلهاي موجود در bin/ براي سيستم مهم است؛ چرا كه اين دايركتوري براي كاركرد صحيح سيستم نقش اساسي بازي ميكند.
دايركتوري sbin/ نيز عملكرد مشابهي دارد و باينريهاي مديريتي سيستم در آن قرار ميگيرد.
boot/ – دايركتوري فايلهاي بوت استاتيك
دايركتوري boot/شامل فايلهايي است كه براي بوت سيستم الزامي است. براي مثال فايلهاي GRUB در اين دايركتوري قرار ميگيرد.
همچنين هسته لينوكس در اين دايركتوري قرار دارد. فايلهاي پيكربندي و تنظيمات بوتلودر در اين دايركتوري نيست و در etc/ قرار دارد.
cdrom/ – مانت پوينت تاريخي سيديها
دايركتوري cdrom/ ديگر بخشي از استاندارد FHS نيست، اما هنوز در اوبونتو و ديگر سيستمهاي عامل استفاده ميشود.
اين دايركتوري محلي موقت براي دسترسي به سيديرام است. هر چند محل استاندارد آن، دايركتوري ديگري با نام media/ است.
dev/ – فايلهاي دستگاهها
لينوكس با دستگاهها نيز همانند فايلها برخورد ميكند و دايركتوري dev/ شامل تعدادي از فايلهاي مخصوص ميشود كه همگي نماينده دستگاه خود هستند. البته اينها فايلهاي حقيقي نيست و تنها به شكل فايل نشان داده ميشود.
مثلا dev/sda/ نمايانگر نخستين درايو ساتا در سيستم است. اگر بخواهيم اين درايو را پارتيشنبندي كنيم، بايد بهكمك يك ويرايشگر مسير dev/sda/ را پارتيشنبندي كنيم.
اين دايركتوري همچنين شامل شبهدستگاهها نيز ميشود. شبهدستگاهها مجازي هستند و در حقيقت به سختافزاري نگاشت نشدهاند.
براي مثال dev/random/ عددي رندوم توليد ميكند. dev/null/ دستگاه مخصوصي است كه هيچ خروجي توليد نميكند و بهطور خودكار تمام وروديها را ناديده ميگيرد. در واقع وقتي خروجي يك دستور را به دستگاه dev/null/ ميفرستيد، در حقيقت آن را ناديده ميگيريد.
etc/ – فايلهاي تنظيمات
اين دايركتوري شامل فايلهاي پيكربندي است و ميتواند توسط ويرايشگرهاي متن و واژهپردازهاي سيستم ويرايش شود. بايد توجه داشت كه دايركتوري etc/ شامل فايلهاي تنظيمات تمام سيستم است.
فايلهاي تنظيماتي كه به هر كاربر مربوط ميشود و مخصوص خود كاربر است در دايركتوري home هر كاربر وجود دارد.
home/ ـ دايركتوري كاربران
اين دايركتوري براي هر كاربر ساخته ميشود. براي مثال اگر نام كاربري شما ali باشد، مسيري بهنام home/ali/ توليد ميشود. اين فولدر شامل دادههاي هر كاربر و تنظيمات مرتبط با شناسه او خواهد بود.
همچنين كاربران ابتداي امر تنها ميتوانند درون دايركتوري home خود فايل ايجاد كرده و دسترسي نوشتن داشته باشند. براي ويرايش ديگر بخشهاي سيستم، كاربران عادي بايد از ادمين سيستم اجازه بگيرند.
lib/ – دايركتوري كتابخانههاي مشترك
دايركتوري lib/ شامل كتابخانههايي است كه باينريهاي اساسي سيستم كه در bin/ و sbin/ اجرا ميشود به آن نياز دارد. اين كتابخانهها همچنين توسط باينريهاي موجود در usr/bin/ نيز استفاده ميشود.
lost+found/ – دايركتوري فايلهاي ريكاوري شده
هر سيستم فايل لينوكس يك دايركتوري lost+found دارد. اگر سيستم فايل بههر دليلي خراب شود، در بوت بعدي سيستم فايل از اول چك ميشود. فايلهاي خرابشده و يافته شده در اين عمليات در اين دايركتوري قرار ميگيرد تا بتوان بيشتر فايلها را ريكاوري كرد.
media/ – دستگاههاي جانبي
دايركتوري media/ شامل زيرشاخههايي است كه در آن دستگاههاي وصل شده به سيستم نشان داده ميشود. منظور از اين دستگاهها، دستگاههاي حافظه است.
از اين رو هاردهاي اكسترنال، فلشدرايوها، امپيتري پليرها و... در اين شاخه قرار ميگيرد. همچنين در سيستم فايل استاندارد FHS، سيدي رام نيز در اين فولدر قرار دارد.
mnt/ ـ نقاط اتصال موقت
از قديم عرف بود كه مديرهاي سيستم از دايركتوري mnt (كه مخفف عبارت mount) است، براي مانتكردن درايوهايي با سيستم فايل غير از لينوكس استفاده كنند.
مثلا اگر پارتيشن ويندوزي را مانت ميكردند، آن را به mnt/windows/ وصل ميكردند. هر چند ميتوان هر فايلسيستمي را در هر نقطه از سيستم قرار داد.
opt/ – پكيجهاي اختياري
دايركتوري opt/ (مخفف Optional) شامل زيردايركتوريهايي ميشود كه پكيجهاي اختياري نرمافزاري در آن قرار ميگيرد. اين دايركتوري معمولا توسط نرمافزارهاي تجاري كه از ساختار استاندارد لينوكسي پيروي نميكند در اين دايركتوري قرار ميگيرد.
proc/ – فايلهاي كرنل و پروسسها
دايركتوري proc/ همانند دايركتوري dev/ است و شامل فايلهاي استاندارد نيست. اين فايلهاي مخصوص اطلاعات سيستم و پروسسها را نشان ميدهد.
root/ – دايركتوري مخصوص شناسه root
دايركتوري root/ در واقع دايركتوري home/ است، اما براي شناسه root. اين دايركتوري مستقيما از/ ريشه گرفته است و در پارتيشن اصلي سيستم قرار ميگيرد، در حالي كه ميتوان دايركتوري home/ را به پارتيشنها و ديسكهاي ديگر نسبت داد.
run/ – دايركتوري وضعيت نرمافزارها
دايركتوري run/ نسبتا جديد است و جاي استانداردي به نرمافزارها ميدهد كه فايلهاي موقت هنگام اجرا از جمله سوكتها و شناسه پروسسها را در آنجا قرار دهد. اين فايلها در tmp/ قرار نميگيرد؛ چرا كه tmp/ ميتواند پاك شود.
sbin/ – باينريهاي مديريتي سيستم
دايركتوري sbin/ مشابه دايركتوري bin/ است. اين دايركتوري شامل باينريهاي اساسي سيستم است كه توسط شناسه root و براي مقاصد مديريتي ميتواند اجرا شود.
selinux/ – سيستم فايل مجازي SELinux
اگر توزيع شما از SElinux براي امنيت سيستم استفاده ميكند (فدورا و ردهت دو مثال است كه از selinux استفاده ميكند).
اين دايركتوري در آنها وجود دارد و شامل فايلهايي است كه توسط SElinux استفاده ميشود. اين دايركتوري مشابه proc/ است. اوبونتو از SELinux استفاده نميكند و حضور اين فولدر در اوبونتو باگ است.
srv/ – دادههاي سرويس
اين دايركتوري دادههايي را در بر ميگيرد كه سرويسها در اختيار سيستم قرار ميدهد. اگر از Apache HTTP Server براي ميزباني يك وبسايت استفاده كنيد، فايلهاي وبسايت خود را در اين فولدر قرار خواهيد داد.
tmp/ – فايلهاي موقت
نرمافزارها فايلهاي موقت را در اين دايركتوري ذخيره ميكند. اين فايلها وقتي سيستم ريست ميشود، حذف شده و ميتواند توسط نرمافزارهايي مثل tmpwatch نيز حذف شود. بنابراين اين محل براي ذخيرهسازي فايلها مناسب نيست.
usr/ – باينريهاي كاربر
در اين دايركتوري نرمافزارها و فايلهاي مورد استفاده كاربران، قرار ميگيرد. براي مثال نرمافزارهاي غيراساسي همچون فايرفاكس در اين دايركتوري قرار گرفته و در bin/ ذخيره نميشود.
كتابخانههاي مورد نياز اين نرمافزارها نيز در دايركتوري usr/lib/ قرار ميگيرد. دايركتوري usr/ همچنين دايركتوريهاي ديگري درون خود دارد كه به همين منظور بهكار ميرود؛ همانند usr/share/.
دايركتوري usr/local/ شامل نرمافزارهاي كامپايلشده لوكال است كه بهطور پيشفرض در اين دايركتوري ميرود. اين دايركتوري باعث ميشود نرمافزارهاي كامپايل شده درون سيستم پخش نشود.
var/ – دايركتوري فايلهاي دادهاي متغير
دايركتوري var/ دايركتوري قابل نوشتني است كه در مقابل با usr/ قرار ميگيرد. دايركتوري usr/ در شرايط عادي فقط خواندني است.
فايلهاي گزارش (log) و چيزهاي ديگر كه بهصورت عادي در usr/ قرار ميگيرد، به دايركتوري var/ ميرود. براي مثال فايلهاي گزارش را ميتوان در دايركتوري var/log/ مشاهده كرد.
افزایش 70% سرعت بالا آمدن ویندوز
اگر کامپیوترتان قدیمی است یا سرعت آن پائین آمده است، نگران نباشید. توسط این ترفند شما می توانید سرعت کامپیوترتان را در هنگام بالا آمدن ویندوز تا 70 % افزایش دهید.
برای این کار :
ابتدا بر روی Start کلیک کنید و گزینه ی Run را انتخاب نمائید و در کادر مربوطه تایپ کنید : msconfig سپس پنجره ای باز می شود. وارد سر برگ Startup شوید.
ملاحضه می کنید که در این قسمت لیست برنامه هایی که باید در هنگام بالا آمدن ویندوز اجرا شوند را ملاحضه می فرمائید. هر کدام که مزاحم است (( مثلا بعضی وقت ها در هنگام بالا آمدن ویندوز بلا فاصله وقتی وارد ویندوز شوید برنامه یاهو مسنجر اجرا می شود ، یا هر برنامه ی دیگر که باعث کند شدن عملکرد سیستم می شود )) غیر فعال کنید (( تیک کنار آن را بردارید )) ، سپس OK را بزنید و سیستم را مجدداً راه اندازی نمائید.
ملاحضه می فرمائید که برنامه ای که هنگام شروع ویندوز اجرا می شد دیگر اجرا نمی شود و ویندوز سریع تر بالا می آید. با این کار عملاً سرعت کامپیوترتان بیشتر می شود.
نحوه ایجاد درایو مجازی با ادغام فضای چند هارد درایو در ویندوز 8 یکی از امکانات جدید و کاربردی که در ویندوز 8 وجود دارد قابلیت Storage Spaces است. شما به وسیله این قابلیت میتوانید فضای چند هارد درایو متصل به کامپیوتر را با یکدیگر ادغام کرده و یک درایو مجازی ایجاد کنید. این هارد درایوها میتوانند یک فلش دیسک یا یک هارد اکسترنال باشند. در این ترفند به نحوه انجام این کار خواهیم پرداخت.
بدین منظور:
ابتدا کلیدهای ترکیبی Win+R را فشار دهید تا پنجره Run باز شود.
در پنجره Run عبارت Control Panel را وارد نمایید و Enter بزنید تا وارد Control Panel ویندوز شوید.
اکنون (ترفندستان) به System and Security رفته و بر روی Storage Spaces کلیک کنید.
حال اطمینان پیدا کنید کلیه درایوهای خارجی مورد نظر به کامپیوتر متصل هستند. سپس بر روی Create a new pool and storage space کلیک کنید.
در پنجره باز شده کلیه هارد درایوهای متصل به کامپیوتر را مشاهده میکنید. همچنین درایوهایی که در این ادغام مجازی شرکت داده میشوند تیک خوردهاند. در صورتی که قصد ندارید یک هارد درایو را در این کار شرکت دهید میتوانید تیک آن را بردارید.
همچنین دقت کنید درایوی که در این کار شرکت داده میشود در ابتدا فرمت میشود، به این معنا که کلیه اطلاعات موجود در آن پاک خواهد شد. در نتیجه پیش از این کار حتماً از انجام آن مطمئن باشید و از اطلاعات ضروری خود در صورت نیاز پشتیبان تهیه کنید.
اکنون بر روی دکمه Create pool کلیک کنید.
در مرحله بعد میتوانید جزئیات مربوط به ایجاد درایو مجازی نظیر عنوان و نام درایو، نوع ذخیرهسازی اطلاعات و همچین ظرفیت آن را تعیین کنید.
با کلیک بر روی دکمه Create storage space درایو مجازی ساخته میشود و میتوانید با ورود به Computer این درایو را مشاهده کنید.
برای مدیریت این درایو مجازی نیز میتوانید مجدد به Control Panel و Storage Spaces مراجعه کنید.
با ۱۵ دستور دوستداشتنی ویندوز آشنا شوید
هرچند هر روز رابط کاربری گرافیکی ویندوز بهبود مییابد و اجرای برنامه و دستورات مختلف را آسانتر میکند اما هنوز بسیاری از کاربران حرفهای و خورههای کامپیوتر ترجیح میدهند از Run و یا CMD برای اجرای سریع برخی از برنامهها استفاده نمایند. بدون شک استفاده از دستورات متنی به نسبت استفاده از ماوس نیازمند هوش و ذکاوت بیشتری است اما برای این کار نیازی نیست برنامه نویس و یا کاربر فوقحرفهای باشید. تنها کافی است با زومیت همراه باشید تا با بهترین دستورات متنی ویندوز آشنا شوید تا امور روزمره خود را سریعتر از پیش انجام دهید.
در ویندوز 7 و ویندوز 8 بصورت پیش فرض خبری از Run نیست اما برای دسترسی سریع به آن میتوانید از کلیدهای ترکیبی Winkey+R استفاده کنید (از روی کیبرد کلیدی که لوگوی ویندوز برروی آن است را نگه داشته و R را فشار دهید.) حال میتوانید دستوراتی که در ادامه آمده را در همین جعبه Run وارد کنید.
شما میتوانید برای دسترسی سریعتر به برنامههای مختلف از نام فایل اجرایی آنها استفاده کنید مثلا برای اجرای ماشینحساب در Run تایپ کنید Calc و یا برای دسترسی به نوتپد عبارت Notepad و برای ویرایشگر رجیستری، Regedit را وارد نمایید. اما ما در ادامه مقاله قصد داریم دستورات کاربردی و جذابتری را آموزش دهیم.
1. دسترسی سریع به پوشه حاوی فایلهای موقت
اگر تا به حال به پوشه حاوی فایلهای موقت خود سر نزدهاید بدون شک با مراجعه و حذف فایلهای درون آن چند گیگابایتی از فضای دیسک خود را آزاد کردهاید. برای دسترسی سریع به پوشه Temp عبارت زیر را در Run وارد نمایید:
%temp%
2. دسترسی سریع به پوشه Program Files
معمولا اکثر نرمافزارهای نصب شده برروی ویندوز در فولدر Program Files در درایو سیستمعامل ذخیره میشوند. اگر دوستان یا اقوام مبتدیتان برای رفع مشکلات کامپیوتر از شما کمک میگیرند این دستور میتواند به شما کمک شایانی کند. برای دسترسی به این پوشه میتوانید از دستور زیر استفاده کنید:
%programfiles%
3. دسترسی سریع به پوشه پروفایل کاربر
همانند دو دستور قبل با دستور زیر به سرعت میتوانید به پوشه حاوی اطلاعات کاربری که با آن لاگین کردهاید دسترسی داشته باشید. در این پوشه، فولدرهای عکس، موزیک، ویدیو و دیگر اطلاعات شخصی شما وجود دارند.
%userprofile%
4. دسترسی سریع به کنترل پنل
برای دسترسی سریع به کنترل پنل همواره میتوانید عبارت Control را در CMD یا Run وارد کنید.
5. دسترسی سریع به Disk Cleanup
به کمک ابزار داخلی Disk Cleanup ویندوز، میتوانید از شر فایلهای اضافی و موقت خلاص شده و فضای خالی دیسک سخت خود را آزاد کنید. برای دسترسی آسان به آن نیز از دستور زیر استفاده نمایید:
cleanmgr
6. دسترسی سریع به بخش مدیریت کامپیوتر
در بخش Computer Management میتوانید فولدرهای بهاشتراک گذاشته شده را کنترل کنید و یا کاربران سیستم و دیسک سخت و غیره را مدیریت کنید. برای دسترسی سریع به این قسمت میتوانید در ویندوز اکسپی برروی My Computer و یا در ویندوز 7 بر روی Computer راست کلیک نموده و Manage را انتخاب کنید اما راه دیگر وارد نمودن دستور زیر در Run است:
compmgmt.msc
7. دسترسی سریع به تنظیمات فایروال
تمایل دارید فایروال ویندوز را فعال یا غیرفعال کنید و یا یک دسترسی به یک پورت خاص را محدود کنید؟ از دستور زیر استفاده نمایید:
Firewall.cpl
8. دسترسی سریع به پوشههای اشتراک گذاشته شده
برای دسترسی سریع به فولدرهای اشتراک گذاشته شده میتوانید از دستور زیر استفاده نماید:
Fsmgmt.msc
9. مرورصفحات وب در مرورگرهای مختلف
برای اجرای مرورگرهای مختلف میتوانید نام آنها (iexplore, chrome, firefox, opera) را در Run وارد نمایید البته به شرطی که آنها را برروی سیستم خود نصب کرده باشید! اما کار به اینجا ختم نمیشود شما میتوانید علاوه بر باز کردن مرورگرها با اضافه کردن نام وب سایت مورد نظر خود در جلوی اسم مرورگر، آن صفحه خاص را باز کنید. به عنوان مثال با وارد کردن دستور زیر در Run میتوانید زومیت را در مرورگر اینترنت اکسپلور باز نمایید:
iexplore www.zoomit.ir
10. مشاهده کلیه اطلاعات مربوط به سیستم
System Information ابزار داخلی ویندوز است که از طریق آن میتوانید به مشخصات سختافزاری و نرم افزاری کامپیوتر خود دسترسی داشته باشید برای اجرای سریع این ابزار میتوانید از دستور زیر استفاده نمایید:
msinfo32
11. اضافه و یا حذف سریع کاربر
User Account یکی از ابزارهای جالب ویندوز برای مدیریت کاربران بشکل حرفهای است، از طریق این ابزار میتوانید دسترسی کاربران مختلف را تعیین کنید و یا کاربر جدید اضافه و کم نمایید. برای دسترسی سریع به این ابزار از دستور زیر استفاده کنید:
Netplwiz
12. اجرای کیبرد مجازی
ویندوز دارای یک کیبرد مجازی با نام Onscreen Keyboard است که برای ورود اطلاعات مهم مانند رمز حساب بانکی استفاده میشود. اگر ویروسی نبودن یا وجود Keyloggerها (برنامههای مخربی که حروف تایپشده با کیبرد را ذخیره نموده و برای افراد دیگر ارسال میکنند) در کامپیوتر خود مطمئن نیستید میتوانید از این صفحهکلید استفاده نمایید. علاوه بر این اگر کیبرد لپتاپ یا کامپیوتر شما خراب شده میتوانید صفحه کلید مجازی را اجرا کنید. برای فعال کردن آن نیز میتوانید عبارت زیر را در Run یا CMD وارد کنید:
Osk
13. خروج و یا خاموش کردن کامپیوتر
برای خاموش کردن کامپیوتر میتوانید از دستور shutdown و برای لاگآف کردن نیز از دستور logoff استفاده کنید. اگر از دستور Shutdown استفاده کردید و چند لحظه بعد از کرده خود پشیمان شدید میتوانید با دستور زیر عملیات خاموش شدن سیستم را متوقف کنید:
Shutdown –a
14. اجرای سریع مدیریت ابزارهای کاربردی
Utility Manager مجموعهای از ابزارهای ویندوزی است که کار را برای کاربر آسان میکند در این قسمت شما میتوانید به همان کیبرد مجازی به همراه، ابزار بزرگنمایی تصویر و یا گوینده صوتی ویندوز دسترسی داشته باشید. برای دسترسی سریع به این بخش از دستور زیر استفاده نمایید:
Utilman
15. دسترسی سریع به نرمافزار ویراستار
حتما با نوتپد ویندوز که با دستور notepad اجرا میشود آشنا هستید اما به ویرایشگر قویتر داخلی ویندوز یعنی Wordpad نیاز دارید میتوانید آن را با دستور زیر اجرا کنید:
Write
تغییر نام کاربری در ویندوز 7
بسیاری از کاربران به دلیل حفظ امنیت اطلاعات رایانه، لپ تاپ و سایر سیستم های کامپیوتری همیشه پس از نصب ویندوز جدید یک نام کاربری(یوزر) برای ورود به سیستم تعیین می کنند. ولی شاید به دلایلی مایل به تغییر آن باشند. اگر قصد عوض کردن نام کاربری خود در ویندوز 7 را دارید، با اجرای مراحل زیر به راحتی می توانید آن را تغییر دهید.
1. ابتدا به کنترل پنل بروید.در پنجره باز شده گزینه User Accounts را کلیک کنید.
2. سپس بر روی Change your account name کلیک کنید.
3. حالا در پنجره باز شده بر روی گزینه Change Name کلیک نمائید.
می بینید که نام کاربری شما با موفقیت تغییر یافته است.
1. ابتدا به کنترل پنل بروید.در پنجره باز شده گزینه User Accounts را کلیک کنید.
2. سپس بر روی Change your account name کلیک کنید.
3. حالا در پنجره باز شده بر روی گزینه Change Name کلیک نمائید.
می بینید که نام کاربری شما با موفقیت تغییر یافته است.
نحوه سرعت بخشیدن به عمل استارت در ویندوز XP
عمل استارت در ویندوز XP ، سریعتر از سیستم عاملهایی است که تا کنون با آنها کار کرده اید. مدت زمان برگشت از حالت Standby هم با سرعت بیشتری انجام می پذیرد. اما اینکه آیا می شود باز هم سریعتر از این عمل کرد، مطلبی است که ما می خواهیم به کمک یک ابزار کم حجم نرم افزاری از سایت تولیدات میکروسافت به شما نشان دهیم. نام این نرم افزار که برای بهینه کردن و سرعت بخشیدن به استارت در ویندوز XP طراحی شده، BootVis است که به عنوان یک ابزار برای تجزیه و تحلیل بالا آمدن سیستم (Boot)عمل می کند. این تسهیلات ارائه شده به صورت download رایگان، برای جستجوی خطا در سیستم و افزایش سرعت عمل بالا آمدن در نظر گرفته شده است. شما می توانید تمام امکانات استارت را در ویندوز XP تجزیه و تحلیل و بهینه کنید. پس از عمل بهینه سازی، بالا آمدن سیستم به طور معمول زودتر انجام می شود. پس از download کردن این برنامه، آن را به دلخواه خود در یک پوشه ذخیره کنید. سپس فایل BootVis.exe را ( با دو بار کلیک روی آن ) اجرا کنید. پنجره برنامه ای مشابه Explorer ، باز می شود که سمت راست آن خالی است. حال اگر در سطر منوها روی “Trace” کلیک کنید، انتخابی شامل شش option را در مقابل خود خواهید یافت. ترتیب اجرای تک تک option هایی که توسط BootVis جهت بهینه کردن بالا آمدن سیستم در اختیار قرار گذاشته شده، بسیار مهم است. پس از استارت مجدد، BootVis شروع به کار می کند. تا زمانی که BootVis نتیجه تجزیه و تحلیل خود را نشان نداده است، هیچ کاری انجام ندهید. توجه داشته باشید که این عمل چند دقیقه ای طول خواهد کشید.
غیرفعال کردن قابلیت جستجو در ویندوز 7
ممکن است به هر دلیل دوست نداشته باشید در محیط ویندوز امکان جستجو فراهم باشد، به طوری که کاربران نتوانند فایل یا برنامهای را جستجو کنند. در این ترفند قصد داریم نحوه غیرفعال کردن کامل امکان جستجو در محیط ویندوز 7 را برای شما بازگو نماییم. بدین صورت که کادر جستجو از محیط ویندوز اکسپلورر و همچنین منوی Start حذف شده و دیگر امکان جستجو در ویندوز 7 مهیا نیست.
بدین منظور:
ابتدا از منوی Start وارد Control Panel شوید.
سپس وارد Programs شده و بر روی Turn Windows features on or off کلیک کنید.
اکنون چند لحظه صبر کنید تا پنجره Windows Features نمایان شود.
حالا تیک گزینه Windows Search را بردارید و در پیغام تأییدیهای که نمایان میشود بر روی Yes کلیک کنید.
در نهایت بر روی دکمه OK کلیک کنید.
اکنون از شما درخواست میشود برای اعمال تغییرات یکبار ویندوز خود را Restart کنید. با انجام این کار و راهاندازی مجدد ویندوز، تغییرات اعمال شده و امکان جستجو به طور کلی از ویندوز حذف میشود.
برای بازیابی جستجو در ویندوز نیز کافی است مجدد به همین مسیر آمده و تیک Windows Search را فعال کنید.
چطور انواع گوناگون فایلها را در زیر پوشههای مجزا، بصورت خودکار دستهبندی کنیم
شاید فایلهای موجود در کامپیوتر شما هم مانند مال من در هم ریخته و نامنظم باشند، راستش این شیوهی خوبی برای نگهداری فایلها نیست، چون روزی مثل من نیاز به یک موتور جستجوی داخلی خواهید داشت تا فایلهای مورد نظر خود را پیدا کنید! اگر میخواهید از فرصت استفاده کرده و رایانه خود را سر و سامانی دهید، برنامه PySort انتخاب خوبی است.
PySort ابزار مناسبی برای دستهبندی انواع فایلها در زیر پوشههای گوناگون، به صورت خودکار است. این برنامه قادر است در مدت کوتاهی محتوای درهم ریخته پوشههای شما را نظم و ترتیب داده و روند یافتن فایلهای مورد نیازتان را بیش از پیش تسهیل نماید.
بیایید پیش از شروع کار با یک پوشه آزمایشی قابلیتهای PySort را بسنجیم. به همین خاطر فایلهای گوناگونی را در آن به طرز شلخته وار و نامنظمی گردآوری کردهام، درست مانند تصویر پایین:
شاید باورتان نشود که میتوانید در کسری از ثانیه و تنها به کمک چند کلیک ساده این همه فایل مختلف را در زیر پوشههای منظم و مرتبی ساماندهی کنید! پس اگر فکر میکنید که این برنامه به دردتان میخورد بهتر است همین حالا سری به این سایت زده و PySort را دانلود کنید.
بعد از نصب برنامه و اجرای آن با گزینههای زیادی سر و کار ندارید! در مقابل شما، تنها سه دکمه خودنمایی میکند. خوب از آنجا که نمیتوان محتوای کتاب را از جلدش حدس زد، بهتر است کمی صبور باشیم!
به «پوشه موقعیت» که برنامه به آن اشاره میکند توجه کنید، اگر این همان پوشهای است که قصد ساماندهیاش را دارید، کافی است بر روی دکمه Sort کلیک نمایید. اما اگر پوشه دیگری مدنظر شماست، بر روی دکمه «Change Directory» بفشارید و محل مورد نظر خود را انتخاب نمایید.
برای این منظور پوشه آزمایشی که در بالا ایجاد کرده بودم را به برنامه معرفی مینمایم و سریعاً بر روی دکمه Sort کلیک میکنم. با کمال تعجب پس از تایید کردن کادر مربوطه در یک چشم به هم زدن همه چیز آماده است!
بیایید پیش از شروع کار با یک پوشه آزمایشی قابلیتهای PySort را بسنجیم. به همین خاطر فایلهای گوناگونی را در آن به طرز شلخته وار و نامنظمی گردآوری کردهام، درست مانند تصویر پایین:
شاید باورتان نشود که میتوانید در کسری از ثانیه و تنها به کمک چند کلیک ساده این همه فایل مختلف را در زیر پوشههای منظم و مرتبی ساماندهی کنید! پس اگر فکر میکنید که این برنامه به دردتان میخورد بهتر است همین حالا سری به این سایت زده و PySort را دانلود کنید.
بعد از نصب برنامه و اجرای آن با گزینههای زیادی سر و کار ندارید! در مقابل شما، تنها سه دکمه خودنمایی میکند. خوب از آنجا که نمیتوان محتوای کتاب را از جلدش حدس زد، بهتر است کمی صبور باشیم!
به «پوشه موقعیت» که برنامه به آن اشاره میکند توجه کنید، اگر این همان پوشهای است که قصد ساماندهیاش را دارید، کافی است بر روی دکمه Sort کلیک نمایید. اما اگر پوشه دیگری مدنظر شماست، بر روی دکمه «Change Directory» بفشارید و محل مورد نظر خود را انتخاب نمایید.
برای این منظور پوشه آزمایشی که در بالا ایجاد کرده بودم را به برنامه معرفی مینمایم و سریعاً بر روی دکمه Sort کلیک میکنم. با کمال تعجب پس از تایید کردن کادر مربوطه در یک چشم به هم زدن همه چیز آماده است!
حتی پیش از آنکه متوجه شوم چه شده، پوشهی انتخابی به صورت بالا مرتب و منظم شده است. میتوان به سادگی از نام پوشهها متوجه شد که فایلهای مشابه در یک جا گردآوری شدهاند. برای نمونه، یک فایل Excel ، Word و PDF در زیر سقف یک پوشه جا خوش کردهاند، خیلی جالب است!
نکته: این برنامه نمیتواند زیر پوشههای تولیدی خود یا فایلهای فشرده را ساماندهی نماید. از این گذشته باید کلیه فایلها، پوشهها و پوشههای مادر مربوطه نیز بسته باشند تا مشکل عجیب و غریبی در این روند روی ندهد.
تغییر تصویر پیش نمایش پوشه ها در ویندوز اکسپلور
در بعضی از پوشه ها در اکسپلورر، تصویری به عنوان تصویر پیش نمایش قرار دارد، که مانند آیکن پوشه عمل می کند. به نظر می رسد که این تصویر به صورت تصادفی از تصاویر موجود در پوشه انتخاب شده است. در این بخش نحوه تغییر تصویر پیش فرض پوشه ها در ویندوز اکسپلورر را بیان می کنم.
هنگام استفاده از ویندوز اکسپلورر در حالت نمایش medium و کوچکتر از آن مهم نیست که شما چه عکسی برای پیش نمایش پوشه ها داشته باشید، چرا که عملا این تصویر قابل مشاهده نیست. اما در اندازه large icon و یا بزرگتر متوجه خواهید شد که برخی از پوشه ها یکی از تصاویر ذخیره شده را مانند آیکن خود نمایش می دهند.
توجه داشته باشید که راهنمای زیر تحت ویندوز 7 انجام می شود و سیستم عامل های دیگر ممکن است این ویژگی را نداشته باشند. توجه داشته باشید که شما برای این کار، نیاز به انتخاب مسیر واقعی پوشه دارید برای مثال این مسیر واقعی یک پوشه را نشان می دهد: C:\Users\username\Pictures
به پوشه ای که می خواهید تصویر پیش نمایش آن را تغییر دهید بروید. بر روی پوشه راست کلیک کنید و Properties را انتخاب کنید. از گزینه های موجود Customize را انتخاب کنید. در این بخش بر روی گزینه Choose File را کلیک کنید و یکی از عکس ها را به دلخواه انتخاب کنید. حالا با کلیک بر روی OK و تایید عملیات می بینید که به راحتی عکس کوچک پیش نمایش پوشه را تغییر داده اید.
شما با قرار دادن یک عکس خاص می توانید یک پوشه را از بقیه پوشه ها برجسته تر کرده و یافتن آن را راحت تر کنید. همچنین شما در این قسمت می توانید با کلیک بر روی گزینه change icon آیکن پوشه را نیز تغییر دهید.
تصویر پیشفرض برای مهمانان در ویندوز 7
بهطور پیشفرض هرگاه در سیستمعامل یک کاربر جدید ایجاد کنید یا کاربر مهمان را فعال کنید، یک تصویر به آنها اختصاص داده میشود. این تصویر برای بسیاری از کاربران از جمله شرکتها و سازمانهایی که قصد دارند تصویر یا لوگوی شرکت را به تصویر تمام کاربران ویندوز اختصاص دهند، بسیار عمومی است و چندان مورد توجه قرار نمیگیرد. اگر دوست داشته باشید این تصویرهای پیشفرض را بهدلخواه خود تغییر دهید تا هرگاه کاربر جدیدی را ایجاد میکنید یا وقتی کاربر مهمان را فعال میکنید تصاویر موردنظر شما به آنها اختصاص داده شود، باید مراحل زیر را دنبال کنید:
ابتدا تصاویر مورد نظر خود را با مشخصات زیر آماده کنید:
برای کاربران جدید
ـ یک تصویر 200 در 200 پیکسل در فرمت PNG و ذخیره شده با نام user-200
ـ یک تصویر 40 در 40 پیکسل در فرمت PNG و ذخیره شده با نام user-40
ـ دو تصویر 448 در 448 پیکسل در فرمتهای PNG و BMP ذخیره شده با نام user
برای کاربر مهمان
ـ دو تصویر 448 در 448 پیکسل در فرمتهای PNG و BMP ذخیره شده با نام guest
ـ پنجره My Computer را باز کرده و مطمئن شوید فایلهای پنهان نیز نمایش داده میشود. (برای نمایش فایلهای پنهان میتوانید به تب View بروید و علامت چکمارک کنار گزینه Hidden items را فعال کنید.)
ـ به درایو C مراجعه کرده و پس از آن وارد ProgramData شوید.
ـ پساز ورود به پوشه فوق، وارد پوشه Microsoft شده و در نهایت وارد Default Account Pictures شوید. (تمامی تصاویر مربوط به کاربران جدید و کاربر مهمان در این پوشه قرار دارد.)
ـ همه تصاویر آماده شده در مرحله یک را جایگزین تصاویر موجود در این پوشه کرده و در صورت مشاهده پیغامی مبنی بر ممنوعیت دسترسی به پوشه نیز روی گزینه Continue کلیک کنید.
ـ پس از اتمام کار تمامی کاربرانی که تصاویر آنها را تغییر نداده باشید با تصاویر جدید نمایش داده میشود و از این پس نیز هرکاربر جدیدی که در ویندوز تعریف شود، تصویر مشخص شده توسط شما بهعنوان تصویر پیشفرض توسط سیستمعامل به آن اختصاص خواهد یافت.
ابتدا تصاویر مورد نظر خود را با مشخصات زیر آماده کنید:
برای کاربران جدید
ـ یک تصویر 200 در 200 پیکسل در فرمت PNG و ذخیره شده با نام user-200
ـ یک تصویر 40 در 40 پیکسل در فرمت PNG و ذخیره شده با نام user-40
ـ دو تصویر 448 در 448 پیکسل در فرمتهای PNG و BMP ذخیره شده با نام user
برای کاربر مهمان
ـ دو تصویر 448 در 448 پیکسل در فرمتهای PNG و BMP ذخیره شده با نام guest
ـ پنجره My Computer را باز کرده و مطمئن شوید فایلهای پنهان نیز نمایش داده میشود. (برای نمایش فایلهای پنهان میتوانید به تب View بروید و علامت چکمارک کنار گزینه Hidden items را فعال کنید.)
ـ به درایو C مراجعه کرده و پس از آن وارد ProgramData شوید.
ـ پساز ورود به پوشه فوق، وارد پوشه Microsoft شده و در نهایت وارد Default Account Pictures شوید. (تمامی تصاویر مربوط به کاربران جدید و کاربر مهمان در این پوشه قرار دارد.)
ـ همه تصاویر آماده شده در مرحله یک را جایگزین تصاویر موجود در این پوشه کرده و در صورت مشاهده پیغامی مبنی بر ممنوعیت دسترسی به پوشه نیز روی گزینه Continue کلیک کنید.
ـ پس از اتمام کار تمامی کاربرانی که تصاویر آنها را تغییر نداده باشید با تصاویر جدید نمایش داده میشود و از این پس نیز هرکاربر جدیدی که در ویندوز تعریف شود، تصویر مشخص شده توسط شما بهعنوان تصویر پیشفرض توسط سیستمعامل به آن اختصاص خواهد یافت.