عاشقان امام رضا

چشماتووا کن اقا جون بالای خستمو ببین         منو نگاه کن اقاجون دل شکستمو ببین
دلت میاد کبوترات توحرمت پر نزنند ؟           به سایبون دستای مهربونت سر نزنند؟
میخام بیام به مشهدت   به طواف کفترای حرمت    براشون یه کیسه گندم بیارم   خبر از دردای مردم بیارم
کاش جارو کشی صحن نصیبم می شد         دل من خادم مولای غریبم می شد
 

زائری بارانی ام آقا به دادم میرسی ؟

بی پناهم خسته ام  تنها به دادم میرسی؟

گرچه آهو نیستم اما پر از دلتنگی ام

ضامن چشمان آهوها به دادم میرسی؟

من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام

هشتمین دردانه زهرا به دادم میرسی ؟

قربون کبوتر های حرمت

آقا جون امام رضا

که رسم مهمون نوازی

رو از خودت آموختند .

دعا میکنم در آخرین روز های صفر،

پیامبر، مشکل گشای غمهایتان ، 

غریب مدینه ، شفاعت کننده قیامتتان ،

حسین ، خریدار اشکهایتان ، 

خورشید طوس  ،ضامن دعاهایتان ، 

ومهدی فاطمه ، سایبان دلتان باشد 

خادما گریه کنون صحنتو جارو میزنن..
همه نقاره ی یاضامن آهو میزنن..
یکی بین ازدحام، میگه کربلا میخوام
یکی میبنده دخیل..
بچم مریضه بخدا.. برام عزیزه بخدا..
آقا جون .. آقا جون ...
عده ای با کرمت مجنون و باصفا شدن..
خیلیا از حرمت راهی کربلا شدن..
دل که مبتلا میشه.. جنسش از طلا میشه.. مرغ کربلا میشه
میگه برم امام رضا..
تا بگیرم یه کربلا..
آقا جون .. آقا جون

مثل کبوتران شما، گرچه می پرم

آنها کبوترند و من از جنس دیگرم

 دیوارها فضای دلم را گرفته اند

دیگر هوای پر زدن، افتاده از سرم

  گاهی برای بال زدن، آسمان کم است

یا صحن قدس باید و یا گنبد حرم

 آقای من! ببخش اگر بال من شکست

بر من مگیر خرده اگر کم میاورم

 این روزها ببخش اگر دیر می رسم

گاهی اسیر خانه و فرزند و همسرم

 مثل کبوتران شما نه! هنوز نه

مانده است تا قبول کنی یک کبوترم

غم های زمانه ام که بی حد باشد

یا آب و هوای دل من بد باشد

در تَق تَقِ این قطار حل خواهد شد

وقتی حرکت به سمت “مشهد” باشد