عاشقان امام رضا
دل عاشق گواه خود دارد
عاشقی رسم و راه خود دارد
با من از شرط عقل امر مکن
دل دیوانه شاه خود دارد
عاقلان طعنه گوی عشاقند
عقل هم اشتباه خود دارد
حج فطرس طواف کرببلاست
هر ملک خانقاه خود دارد
می کشد نام کربلا همه را
شاه دلها سپاه خود دارد
گرچه ارباب مثل هر شاهی
عبد چهره سیاه خود دارد
در کنار حبیب و مسلم و حر
جون او نیز جاه خود دارد
کربلا، سامرا، مدینه، نجف
هرکجا بارگاه خود دارد
من امام رضایی ام چه کنم؟
هرکسی تکیه گاه خود دارد
مهدی بقایی
هنوز حال و هوايي كه داشتم دارم
هنوز حس گدايي كه داشتم دارم
براي گمشده ها يك چراغ روشن كن
نياز به راه نمايي كه داشتم دارم
همان گداي قديمي كه داشتي داري
همان امام رضايي كه داشتم دارم
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
مَشهَد کِه میرَوَم دِلَم آرام میشوَد
با ذِکرِ یا رِضا هَمه چیز خوب میشوَد
مَشهَد کِه میرَوَم دِلَم اِنگار کَربَلاست
سَر تا سَرِه حَرَم هَمِه جا روضِه ای بِه پاست
مَشهَد کِه میرَوَم بِه خیالَم کِه مَکِه اَم
حاجی شُدَم بِه دورِ خُدا سیر، گَشتِه اَم
مَشهَد کِه میرَوَم غَریبانه میشوَم
وَقتِ اَذان کِه شُد پُر اَز نالِه میشَوَم
َمشهَد کِه میرَوَم هَمه ی دیدِه ها تَر اَست
زائِر دَخیلِه پَنجَرِه فولاد نِشَستِه اَست
گُفتَم زِ مَشهَدُو دِلِ مَن رَفت کَربَلا
خاصیتِ رِضاست کَربَلا میبَرَد مَرا...
آهنگ محرم راز از هنرمند روشندل محمد مصلحی
مسابقه نیست ، حرف دله
شیرین ترین لحظه زیارت آقا
به نظر شما شیرین ترین لحظه زیارت آقا چه لحظه ایه؟
لطفا جواب بدید
1) لحظه ای که خبر میدن میخواید برید مشهد
2) لحظه ای که برای اولین بار از دور گنبد زیبای حرم آقا رو میبینید
3) لحظه ای که در ورودی حرم مطهر اذن دخول میخونید
4) لحظه ای که خودتون رو در صحن و سرای آقا میبینید
5) لحظه ای که زیارت نامه میخونید
6) لحظه ای که چشمتون به ضریح مطهر آقا میافته
7) لحظه ای که دستتون به ضریح مطهر آقا میرسه و اون رو در آغوش میکشید
8) لحظه ای که دستاتون رو به شبکه های پنجره فولاد حلقه میزنید
9) لحظه ای که گوشه ی یکی از صحنها میشینید و با آقا درد دل میکنید
10) لحظه ای که آب گوارا و بهشتی سقاخونه رو نوش جان میکنید
11) لحظه ای که صدای روح نواز نقاره خونه رو میشنوید و قلبتون با اون صدا به تپش میافته و اشکتون جاری میشه
همه این لحظات کم و بیش شیرینه ولی میدونم سخت ترین لحظه زیارت لحظه ایه که برای آخرین بار دارید از حرم بیرون میرید
هی برمیگردید و با حسرت به گنبد و در و دیوارهای حرم نگاه میکنید و میگید：
میشه باز بزودی بیام پابوس آقا
خدایا حسرت زیارت آقا رو بر دلهای عاشق نگذار
خدایا توفیق تشرف و پابوسی و زیارت بامعرفت رو زود به زود به عاشقان آقا بده
الهی آمین
اگــر از دست مــنِ غـــرقِ گـنه ، دلگیـــری
بـا نبردن به حـــــرم
قصد تلافی داری؟؟
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا ایها الامام الرئوف
درياي من! درون نگاهت شناورم
بر گنبد زلال ضريحت، کبوترم
مي آمدم کنار تو اي ناجي بزرگ!
هر وقت سقف فاجعه مي ريخت بر سرم
شرمنده ام که اين همه زخم کبود را
هر روز و شب به محضر پاکت مي آورم
کي مي شود هميشه صبورم! بزرگ سبز!
يک آسمان ترانه برايت بياورم
امشب دوباره رو به ضريحت نشسته ام
تو آسمانِ آبي و من يک کبوترم
ای سر همیشه خاک سر کوی یار باش
هرگز ز جا ملرز و به آن استوار باش
آنقدر گویمت که انیست فقط رضاست
پس تا ابد به صحن و سرایش غبار باش
ای دل بدون خاک حریمش خزان شوی
در باغ گل بمان و همیشه بهار باش
ای دل کجا روی پی عزت پی شرف ؟
در زیر سایه اش شرف روزگار باش
گر وعده وصال گرفتی دگر مشین
ورنه که سالها به صف انتظار باش
گرچه زخاک کمترم ای رافت عادتت
یک دم بیا و مونس این بی قرار باش
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
برا دلتنگای مشهد
تقدیم به امام رضا (ع)
مشتاق توام با همه ی آسی و پاسی
با کوه گناهان و خطاها و معاصی
این بار چرا هول شدم، قافیه بد شد
دربست حرم... زیرگذر... بست طبرسی
آقا!
حرم تو هتلی "هشت" ستاره ست
خوش حال و هوا، با برکت، شیک و اساسی
یک عمر امیدم به شما بوده و این در
آقا نکند روز قیامت نشناسی~~~
السلام علیک یاعلی ابن موسی الرضا(ع)...
روز هشتم شد و صداى آهو آمد
باز ناله یا ضامن آهو آمد ...
در هشتمین روز از ماه مبارک رمضان سلام می کنیم به امام مهربانی ، حضرت رئوف ، ضامن آهو ، آقا علی بن موسی الرضا (ع)
مولا جان دریغ که هنوز در بند شیاطین درون و برونیم ،
افسوس که در ماه خوب خدا هنوز نشدیم آنچه باید
مولاجان این سر، باز هوای کوی شما دارد
تنها چاره این بی قرار در کنار شما نفس کشیدن و آرام گرفتن است ...
عجیب این دل سیاه دل تنگ حریم با صفای شماست ...
می شود مولا به حق همین روزهای روزه
به حق آن شب قدرهایی که در کنار شما قدر یافتیم ... و افسوس قدر ندانستیم
به حق خوبان شما ....
این گنه کار باز شب قدری میهمان حریمتان باشد
می شود باز صدایتان کنیم ... باز پاک مان کنید ...
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
آمدی و تا همیشه ماندی و برای همیشه میزبان کشور دلــم شدی...
می نویسم برای تویی که از دل غربت و سکوت اسلام شکوه آزاده زیستن را ارمغان آوردی
امام مهربانی ها، انیس النفوسِ دلها، تو را به چه نام بخوانم که مهرت از ازل با نام انسان پیوسته است ،
و حضور تو یادآور رهایی در عشق اوست...
و خدایی که گوشه ای از مهربانی اش در آیاتی عظیم، حکایت از جان بخشی جاودانه انسان است.آنجا که فرمود:
وَ مَنْ أَحْیَاهَا فَکَأَنَّمَا أَحْیَا النَّاسَ جَمِیعًا ...و هـر کـس نفسی را زنـده کـنـد گویا همه مردم را زنده نموده است،
و من زنده ی عشق تو شدم آنجا که در حریم کویری دلم، نماز باران خواندی ...
می نویسم برای کسی که وقت هایی هست که، جز او هیچ محرمی نیست... و من، آن وقت ها را بسیار دوست دارم! وقت هایی که می شود هر روز باشد و هر لحظه و هر ثانیه ...
آنجا که حریم توست و من هر وقت به اذن نگاهت به زیارت تمام هستی دلم آمدم ؛ مهربانی بی پایانت را چون پروانه ای به طوافِ شمع روشنِ آستان خستگی هایم دیدم و آنجا بود که دردمندان عالم را در کنارت به انتظار نگاه مهربانت به نظاره نشستم...
جایی که کنار یک پنجره ی فولادی، هرچه درد بزرگ انسان است می شود کبوتر، و پر و بالش را در اشتیاق دیدارتو و تسلیم شدن به رضای معشوق سوخته می بیند، آنجا که بی دیدنِ رویِ دل آرایِ مقصود، در مقصدِ جان ها، چشمانِ عاشقی را می شود دید که در تضرع و اشکی ناگاه غرقند...
آقای مهربانم وقتی همیشه تو اولین و آخرین مقصد دردمندانی، وقتی زمین و زمان دردها را نمی فهمند و سلامتی جسم به کلام زمینیان می شود:" کاری از دست ما ساخته نیست، ببریدش #مشهد "...
آنگاه که بار سنگین اندوه ها بر شانه های انسان می نشیند ، و خسته می آید و روبروی ایوان طلایی تو و چون کبوتری بال و پرش را بر فرش های ملکوت بهشتت میساید و بغض کالش می شکند و تو را می خواند که ...
آمده ام بگویم هر روزی را که با تو خلوت می کنم فقط و فقط تو را بی نهایت، عاشقم ...
عاشقم، عاشقِ بودنت، عاشقِ خواستنت و عاشقِ داشتنت...
محرم دل، گاه و بی گاه، نه! همیشه به نگاهت مهمانم کن که دردهای عالم، بی نگاه تو درمان ندارد...
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
آقا دلت میاد حرمتو نبینم ...
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
پنجه بر دورضریح تو زدن حق من است .. حق من را کف دستم بگذارید فقط