عاشقان امام رضا
آهو آمد سوی تو آرام شد، پس می شود
در حریمت هر که بی کس می رود کس می شود
یک عبای آبی و عمامه ای از جنس نور
آسمان از دست این گنبد ملبّس می شود
خوب ها از چشمشان "می" می چکد اما چرا
قسمت چشمان من انگور نارس می شود؟
تو دلیل اعتبار گنبد و نقّاره ای
آهن و سنگ از وجود تو مقدّس می شود
دل اگر تاریک باشد در حریمت چون کلاغ
زود در بین کبوتر ها مشخّص می شود
پنجره فولاد، سقّاخانه و گنبد طلا
هر که در صحن است محو این مثلّث می شود
یا امام رضا منو دریاب
آنانکه عاشقند به دنبال دلبرند
هر جا که می روند تعلق نمی برند
از آنچه که وبال ببینند خالی اند
عشاق روزگار ، سبکبال می پرند
پرواز می کنند به هر جا که جلوه ای ست
گاهی ملائک اند و گاهی کبوترند
دل را به دست هر کس و ناکس نمی دهند
دلداده ی قدیمی آل پیمبرند
آنان که عاشق علی و فاطمه شدند
مدیون خانواده موسی بن جعفرند!
ما عاشقیم عاشق زهرا و حیدریم
ما شیعیان کشور موسی بن جعفریم
آدم بدون مهر تو انسان نمی شود
سلمان بدون عشق مسلمان نمی شود
آن گردنی که تیغ تو را بوسه می زند
سوگند می خوریم ، پشیمان نمی شود
وقتی کبوتران حریمت ، گرسنه اند
گندم برای سفره ما ، نان نمی شود
باید هزار قرن ، حکومت کنی مرا
سلطان چند روزه ، که سلطان نمی شود
تو خوب جایی آمده ای سروری کنی
هر رعیتی که رعیت ایران نمی شود
تو هشتمین پیمبر قرآنی منی
حق خدا و حق مسلمانی منی
تو آسمان عشقی و خورشید گنبدی
خورشید هشتمی و به ایران خوش آمدی
تو سجده ای و ساجد و مسجود و مسجدی
تو عابدی و معبود و معبدی
تو کربلایی و نجفی و مدینه ای
یعنی شهید و شاهد و مشهود و مشهدی
نُه چشمه از علوم ، به قلب تو جاری است
با این حساب ، عالم آل محمدی
تو آمدی و آمدنت رفتنی نداشت
مانند آفتاب تو در رفت و آمدی
ای آبروی جن و ملک خاکبوسی ات
عالم فدای جلوه شمس الشموسی ات
ای لطف بی نهایت شبهای زائران
یکبار ما ، سه بار شما ، پیش ما بیا
***علی اکبر لطیفیان***
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
جون جونم رضا * عزیز جونم رضا
تا مشهد ور دلم * آروم نداره دلم
زائر کوي رضايم روز و شب
در هواي آشنايم، روز و شب
رهسپار راه سبز راستي
راهي راه ولايم، روز و شب
جز زلال عطر روي يار نيست
در گذار لحظه هايم، روز و شب
تا به اوج سبز گردون ميرسد
نغمهام، شورم، نوايم، روز و شب
سرخوشم از جرعه ي ميناي او
مست از جام بلايم، روز و شب
تا به سمت عشق، روآورده ام
زائر آيينه هايم، روز و شب
تا به سوداي رضا دل بسته ام
از همه عالم رهايم، روز و شب
يک صداي آشنا از دورها
ميکند هر دم صدايم، روز و شب
دل به دست عشق دادم، تا شود
در حريم عشق، جايم، روز و شب
جان سپار راه جاويد رضا
رهرو آل عبايم، روز و شب
بر گل رخساره ي مولا قسم!
در هوايم در هوايم، روز و شب
دل رها کردم به دست روشني
تا شود کوي وفايم، روز و شب
در هوايش، در هوايش سرخوشم
ساکن کوي وفايم، روز و شب
قبله ام تا خاک خوشبوي رضاست
از دل و از جان، جدايم، روز و شب
تا به سويش رونمودم «نسترن»
لحظه لحظه با خدايم، روز و شب
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
هرکجای ایران پهناور که زندگی کنی، وقتی دلت با ذکر «یا رضا» بلرزد، به سوی ارض اقدس میایستی و دست بر سینه خم میشوی و کلامت را به ذکر زیبای «السلام علیک یا علی بن موسی الرضا(ع)» مزین میسازی، ... تا قد خمیده ات از تو تندیسی بسازد با یاد امام رضا
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا.اقا جان منو دریاب خیلی دلتنگم
آسمان است و خسوف قمرش معلوم است
غربت بی حد او از سفرش معلوم است
کوله بار سفر آخرتش را بسته
از مناجات و نماز سحرش معلوم است
روی گلدسته چه خوب اســــت کبوتر بودن
بر بلندای زمان خوشـــــــــــــه ی باور بودن
ریسه در ریسه چراغی به تو چشـمک زدن و
در حرم بودن وپر نور ومــــــــــــــنور بودن
خاک پای زائر شاه خراسان میشوم
یارضا میگویم و آیینه بندان میشوم
هر کجا باشم گدای کوی این آقا منم
همچو موسی سایل دستان سلطان میشوم
تو به من باز هم زبان دادی
ناتوان بودم و توان دادی
تا شوم پاک از گناهانم
حرمت را به من نشان دادی
دل همیشه غریبم هوایتان كرده است
هواى گریه پایین پایتان كرده است
وَ گیوه هاى مرا رد پاى غمگینت
مسافر سحر كوچه هایتان كرده است
خداش خیر دهد آن كسى كه بال مرا
كبوتر حرم باصفایتان كرده است
چگونه لطف ندارى به این دو چشمى كه
كنار پنجره هایت صدایتان كرده است ؟
چگونه از تو نگیرم نجات فردا را
خدا براى همین ها سوایتان كرده است
چرا امید ندارى مدینه برگردى
مگر نه آنكه خدا هم دعایتان كرده است
میان شهر مدینه یگانه خواهرتان
چه نذرهاى بزرگى برایتان كرده است
تو آن نماز غریب همیشه ها هستى
كه كوچههاى خراسان قضایتان كرده است
سپیده اى و به رنگ شفق در آمده اى
كدام زهر ستم جابجایتان كرده است
علی اکبر لطیفیان
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
اقا جان به حق دردانه تون اقا امام جواد حاجت همه رو براورده بفرما
به روشنای تو زل میزند سیاهی ها
شبیه غبطه ی جامانده ها به راهی ها
بجز سلام به تو ، آن هم اکثرا از دور
چه کرده ایم در این عمری از تباهی ها؟
به پیشگاه شما سر به زیر می آیم
به سربلندترین شکل عذرخواهی ها
دو لنگه درب حرم باز ، مثل آغوشت
همیشه هست پذیرای بی پناهی ها
ازین به بعد ندارند تاب دریا را
که خواب حوض تو را دیده اند ماهی ها
که سنگفرش تو از جنس چشم آهوهاست
و خاک پای تو اکسیر خوش نگاهی ها
دوباره باید ازینجا به جاده زل بزنم
همان حکایت جامانده ها و راهی ها
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
خاک حرم رسید ، دوا نیز داده شد
آب حرم رسید، شفا نیز داده شد
ما طور خواستیم مقیم حرم شدیم
ما جلوه خواستیم ، خدا نیز داده شد
اصلا بهانه هاست که ما را می آورد
با دادن بهانه ، بها نیز داده شد
هر جا اگر به خواسته ها لطف می شود
در این حرم نخواسته ها نیز داده شد
از بس کریم بود که درهم خرید و رفت
در ازدحام ، حاجت ما نیز داده شد
اصلا به خواهش کم ما اکتفا نکرد
ما سنگ خواستیم ، طلا نیز داده شد
گفتم رضا، عطای حسینی نصیب شد
گفتم حسین ، امام رضا نیز داده شد
میخواستم به مشهد تو راهی ام کنند
دیدم برات کرببلا نیز داده شد
علی اکبر لطیفیان
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
باز کبوتر دلم بال و پری گشوده است
باز هوای دیدن صاحب خود نموده است
باز رهیده از قفس تا که رود به بام تو
باز ز دل خیال تو ، تاب و توان ربوده است
باز صدا کنم تو را ، ای سر و سامانی من
در گذر از حادثه ها ، یار پریشانی من
سائل و مسکین توام ،حاجت من وصال توست
از درِ خود مران گدا ، شاه خراسانی من
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا.
یا امام رضا منو دریاب
سلام دوستان
راسخون الان در نمایشگاه بین المللی مشهد حضور داره تشریف بیارید
خوشحال میشیم.
قربان دل خسته ات ای ضامن عشق
دنیا شده دلبسته ات ای ضامن عشق
دیریست نمادی شده از غربت تو
تنهایی گلدسته ات ای ضامن عشق