عاشقان امام رضا

یا رضا
بر یازده امام چو دلم تنگ می شود
می آیم و طواف مزار تو می کنم

ازآن روزى کـه حلقه بر ضریحت بست دستانم

دلم شـیدا شد و دادم زکـف دامـان طاقت را . .

دل من گم شد اگر پیدا شد

بسپاریدش امانات رضا

و اگر از طپش افتاد دلم

ببریدش به ملاقات رضا

از خدا خواسته ام بگذارد

که غلامش بشوم

همه گفتند محال است ولی

دل خوشم من به محالات رضا(ع)...

با سلام

واقعا تصویر زیبایی بود

ممنون که این تصویر رو قراردادید
 

تمام لحظه هایی که دل من شور می افتاد

صدایت می زدم روی لبانم نور می افتاد


نمی دانم که باور می کنی یا نه؛ ولی چشمم

به شَهرت ، گنبدت ، از آن مسیر دور می افتاد


خراسان آرزویم بود و فکر سایه ای بودم

که روزی بر محیط توس و نیشابور می افتاد
 

همین که با خودم گذشته را مرور می کنم /
از اینکه مشهد آمدم حس غرور می کنم/
اگر چه غرق آتشم ولی به درد می خورم/
برای مشعل حرم شراره جور می کنم/
راه درازی آمدم به سینه دست رد نزن/
از این به بعد به جز تو را ز سینه دور می کنم/
بال پریدنی بده سپس ببین که هر سحر /
کبوترانه از دل حرم عبور می کنم/
طلعت بی کران تویی ، ظلمت بی کران منم/
کنارت این خرابه را محفل نور می کنم/
به روی من نزد کسی چه کاره ام چه کرده ام/
کنار تو شبیه انبیا ظهور می کنم/
تو آروزی خلوت قبر منی و شب به شب/
به خاطر تو خویش را زنده به گور می کنم/
سنگدلم ولی به لطف چشم تو نشسته ام/
خشت به خشت صحن را سنگ صبور می کنم/
شبی به صید من بیا دام بیافکن و ببین /
چگونه مثل آهوان میل به تور می کنم/
کنج حرم که می روم یاد حسین می کنم/
مصیبت سر به نیزه را مرور می کنم /
نان غذای حضرت تو را که میل می کنم/
یاد مصیبت سر و کنج تنور می کنم/

امروسعادتی شدتابه حرم مطهربروم وصلوات خاصه آن امام روخدمتشون بفرستم.نائب الزیاره همه راسخونیهاهم شدم.باتشکر

و فريادرسى تو براى كسى كه به تو استغاثه كند آماده است
و كمك كاريت براى آن كس كه از تو كمك خواهد رايگان است
و وعده هايى كه به بندگانت دادى وفايش حتمى است
و لغزش كسى كه از تو پوزش طلبد بخشوده است
و كارهاى آنان كه براى تو كار كنند در نزد تو محفوظ است
و روزی هايى كه به آفريدگانت دهى از نزدت ريزان است

***السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا المرتضی***
به غم نشستم بگو چه کنم ...
دلم گرفته دوباره در آرزوی حرم...

خیلی وقته نربفم انشالله بطلبه ببرم....

 یا امام رضا (ع)

یا ضامن آهو، دل شکسته ی من؛

به پای بوس نگاهت، غریب می آید؛
آری!
حَرَمَت، قبله ی دل های شکسته است؛
با همه ی نگرانی ها و غم هایش؛
همین که دلش را؛
به پنجره فولاد تو گره می زند؛
آرام می گیرد؛

این را بارها، از کبوتر های حَرَمَت شنیده ام ...