عاشقان امام رضا
هر جا که رفتهام و به هر کس که گفتهام
نازم به شاعرت که چه زیبا سروده است:
السلام علیک یا غریب الغربا
از انتهای ناله هام ، از پشت چشمای ترم
بغض گلوم داد می زنه : « من خونه زاد حرمم »
گنبد پر نور رضا ایستگاه اول ، آخره
تموم دنیا یه طرف ، پر زدن اینجا محشره
اینجا به جز كبوترا ملائكه پر می زنن
اینجا همه سائلن و حلقه رو بر در می زنن
صابخونه ی كریم ما ، آخر عشقه به خدا
مشهد مدینه اس،كربلاس،مشهد دمشقه به خدا
اینجا واسه زیارتهام اذن و اجازت می گیرم
با آب سقاخونه هاش غسل شهادت میگیرم
شكوه ایوون طلا وجودم رو تكون می ده
از كرمش امام رضا به ماها آب و دون می ده
وقتی پرای خسته ام رو به گنبد تو می كشم
انگار میرم به كربلا ، طعم غریبی می چشم
می خوام بگم ترانه هام وقف صفای حرمت
بیا بشین تو قلب من ، خونه فدای قدمت
تموم عشق من اینه كه ریزه خوار تو باشم
بین تموم عاشقات ، عاشق زار تو باشم
نبض رضا رضا رضا ، طپش طپش های دلم
دلم نمیاد كه بخوام از حرمت جایی برم
السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا
سلام اى ضامن آهو رضا
سلام اى مظهر ياهو رضا
سلام اى كريم عترت رضا
بانى سفره محبت رضا
سلام اى نور ولايت رضا
غربت پر شور ولايت رضا
سلام اى روح عبادت رضا
ياسمن سرخ شهادت رضا
سلام اى جلوه قرآن رضا
عابر كوچه هاى ايمان رضا
سلام اى تجلى هو رضا
سلام اى دلبر مه رو رضا
سلام اى صفاى هستى رضا
ساقى ميخانه هستى رضا
سلام اى توسل حق رضا
صوت خوش تكلم حق رضا
سلام اى امام عاشق رضا
دسته گل آل محمد رضا
سلام اى نسيم رحمت رضا
شكوفه ناز شقايق رضا
سلام اى شمس حقيقت رضا
سبزترين نور امامت رضا
سلام اى ماه مدينه رضا
كليم سيناى طريقت رضا
سلام اى وارث مادر رضا
حديث زخمهاى سينه رضا
سلام اى ليله بدرم رضا
شب تولد تو قدرم رضا
منم منم عاشق بىقرارت
چهارده سلام من نثارت
دل که راهی خراسان شد هوایی می شود *** زائر جامانده را شور و نوایی می شود
پا که در گِل ماند حج اغنیا هم پیشکش *** غم مخور بر ما فقیران هم عطایی می شود
هنوز حال و هوایی كه داشتم دارم
هنوز طبع گدایی كه داشتم دارم
برای گمشدگان یك چراغ روشن كن
نیاز به راهنمایی كه داشتم دارم
بساط شاه و گدا در كنار هم پهن است
كنار جایِ تو جایی كه داشتم دارم
همان گدای قدیمی كه داشتی داری
همان امام رضایی كه داشتم دارم
حرم نگو، عتبات است، تو حسین منی
هنوز كرب و بلایی كه داشتم دارم
از انتهای ناله هام ، از پشت چشمای ترم
بغض گلوم داد می زنه : « من خونه زاد حرمم »
گنبد پر نور رضا ایستگاه اول ، آخره
تموم دنیا یه طرف ، پر زدن اینجا محشره
اینجا به جز كبوترا ملائكه پر می زنن
اینجا همه سائلن و حلقه رو بر در می زنن
صابخونه ی كریم ما ، آخر عشقه به خدا
چشم دل دارم به سویت یا علی موسیالرضا
برندارم سر زکویت یا علی موسیالرضا
روز میلادت مبارک باد برآل رسول
هم به مشتاقان رویت یا علیموسیالرضا
توحید نخلی پر ثمر دارد به میقات الرضا
شمس ولایت هم قمر دارد به میقات الرضا
ای با حقیقت واقفان ای عارفان، ای عارفان
طوبای عرفان برگ و بر دارد به میقات الرضا
نور علی نور است این یا جلوه ی طور است این
یا خود نشان از آن شجر دارد به میقات الرضا
خورشید تا سر می زند در این حرم پر می زند
هر روز گل باران زر دارد به میقات الرضا
رونق ندارد نور ازاو تا وام گیرد نور از او
مهتاب هم شوق سفر دارد به میقات الرضا
چون ماه روشن می شود، چون باغ گلشن می شود
هر دل که آهی شعله ور دارد به میقات الرضا
چون عطر گل در بوستان هر شب دعای دوستان
هر بار با مرغ سحر دارد به میقات الرضا
جامش شود لبریزتر، صبحش سعادت خیزتر
هر کس ارادت بیشتر دارد به میقات الرضا
پیچیده در این سرزمین بوی خوش روح الامین
جبریل هم گاهی گذر دارد به میقات الرضا
دارند اینجا یاسها شرقی ترین احساسها
یعنی که زهرا هم نظر دارد به میقات الرضا
خورشید غایب از نظر یعنی امام منتظر
از شور و حال ما خبر دارد به میقات الرضا
توحید نخلی پر ثمر، دارد به میقات الرضا
شمس ولایت هم قمر دارد به میقات الرضا
امام رضا دلم برات تنگ شده
آجان خودت به طلب منو
امام رضا برات کربلا بده
یکی میگه با یه فریاد / راه میندازه داد و بیداد
بچه مو آقا شفا داد / تو صحن گوهرشاد
یکی که دلش شکسته / گوشه صحنت نشسته
دخیل درداشو بسته / عاشق دل خسته
نشون به این نشونه / صدای نقاره خونه
منو به تو میرسونه / ببین دلم خونه
میدونم رو سیام / من اگه بی وفام
ولی عشقم اینه / عاشق این اقام
منتظر یه اشاره ام / هر چی که دارم بذارم
دلمو زیارت بیارم / منی که آوارم
دلم اگه بیقراره / چشام اگه هی می باره
ولی دلم غم نداره / آقام دوسم داره
میشه شاهی کنی / منو راهی کنی
چی میشه به منم / یه نگاهی کنی
هرکی که حاجت روا شد / گدا اومد پادشاه شد
عاشق اقام امام رضا شد / خادم آقام شد
منم اومدم گداشم / کفتر گنبد طلاشم
ایشاالله حاجت راوشم / خادم آقاشم
خوردم آب و دون ات / که شدم دیوونه ات
آب زمزم کجا / آب سقا خون ات
به امام رضا(ع) گفتم: چشمم آلوده است، قبول. گوشم لیاقت شنیدن صدای كبریائی تان را ندارد، درست؛ حضورم اینجا به لطف شماست و اگر آمده ام به پابوستان، شما دعوتم کردید؛ اما قبول نمیكنم كه این بار بدون نشانه ای ردم كنید!
امام رضا عليه السلام
قربونت برم
خيلي وقتي هست كه نتلبيدي بيام حرمت
واقعا دلم براتون تنگ شده ، امسال كه نيمدم خيلي احساس كمبود ميكنم
نظري مولا
شهادت امام مهربانی هانزدیک است بیائیدببینیم تاچه حدتوانستیم امام رئوف ومهربانمان راراضی نگه داشته باشیم؟
یا رضا جان کن مدد بر خوانِ تو مهمان منم
در شبِ میلادِ تو دلْتشنهی درمان منم
دست من از عیدی لطف و شفاعت خالی است
پادشاهی من گدایم، دست بر دامان منم
در بیابان خطا گم کردهام راهِ نجات
ضامن آهویی و آهوی سرگردان منم
هشتمین نور و دهم مولای خوبان یا رضا
ده پناهم بیپناهم در جهان، حیران منم
عهد کردم تا نگیرم حاجتم را ای رئوف
تا سحر کوبم درِ میخانه و گریان منم
دست بر هم میزنم همچون تمامِ عاشقان
تا کنم جلب نظر جانا، که دست افشان منم
نوش کردم بادهی مهرِ تو را از کودکی
تا به پیری ذاکر این ذکرِ یا سلطان منم