عاشقان امام رضا

معمار می شوی و بنای تو می شوم
مانند یک ضریح برای تو می شوم

قلب مرا به پای ضریح ات گره بزن
بیمارم و دخیل شفای تو می شوم

هشتمین آفتاب‌مان هستی
تو امانِ عذاب‌مان هستی

از روایات این‌چنین پیداست
لحظه‌های حساب‌مان، هستی
السلام علیک یا ایها الرئوف

چارهٔ آخر ما پنجره‌فولاد رضا
میکند معجزه پنجره‌فولاد رضا

گفت تا زائر دلسوخته‌ای:جان جواد
همه را داد شفا پنجره‌فولاد رضا

ملجا خوب و بد مردم ایران اینجاست
دردها کرده دوا پنجره‌فولاد رضا

آی شش گوشه ندیده نشو مایوس بیا
میدهد کربُ‌بَلا پنجره‌فولاد رضا

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

هر چند کشیدند به تعیین تو حدها
آخر نرسیدند به درک تو خردها

تو خوبی و جز خوب تو را نیست سزاوار
تو خوبی و ماها همه بد_وای به بدها

دل آمده امروز نسیمانه به باغت
تا پُر کند از غنچۀ لطف تو سبدها

هر کس که شنیده‌ست مقام حرمت را
بر عزّت زوّار تو برده است حسدها

تا آل علی هست به اغیار چه حاجت؟
با بودن صدها چه نیازی به نودها؟!

امید به دیدار تو داریم رضاجان
روزی که گذاریم سر خود به لحدها

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

درد دل‌های من‌ و پنجره‌های حرمت
کودکی‌های من‌ و خاطره‌های حرمت

صحن و ایوان طلایت به دلم می‌چسبد
دل من شیفته‌ی منظره‌های حرمت

السلام علیک یا ایها الرئوف

آمدم ای شاه پناهم بده
خط امانی ز گناهم بده
ای حرمت ملجأ درماندگان
دور مران از در و راهم بده

السلام علیک یا ایها الرئوف

دلم به مهر تو تا عرش میرود بالا
ولی بدون تو اندازهٔ پشیزی نیست

سر بریدهٔ خورشید پیش پایت باد
که در ازای قدومت ستاره چیزی نیست

بهشتِ آهویِ اهلی خانه‌زادِ شماست
که در رواق تو او را سَرِ گریزی نیست

برای گردن هفت آسمان و عرش و زمین
به غیر نقش حریم تو سینه‌ریزی نیست

فدای قافیهٔ چَشمِ توست قافیه‌ام
اگر طبیب تو باشی دگر مریضی نیست

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

درد و درمان ما امام رضاست
راحت جان ما امام رضاست

ما غلامان حضرتش هستیم
شاه و سلطان ما امام رضاست

جان نوکر چه قابلی دارد
جان و جانان ما امام رضاست

جان ایران ماست معصومه
قلب ایران ما امام رضاست

قول داده به داد ما برسد
مرگ آسان ما امام رضاست

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

یا امام رضا بطلب ما رو هم .....

از لابه لای دلبستگی های دلم
گنبدو بارگاه تو پیداست
یارضـــ❤️ـــا(ع)
رحــم کن به دلــی
که تنهــا ساکــنش تویی

السلام علیک یا ایها الرئوف

کم کم دل هوائی من بال و پر گرفت
محتاج چَشمهای تو راه سفر گرفت

نجوای عشق،همهمهٔ زائران اشک
پیراهن ضریح تو را چشم تر گرفت

بُعد مسافت است ولی با یک السلام
صحن تو لحظه‌های مرا در نظر گرفت

حاجت زیاد و بذل عنایت زیادتر
کمتر اگرچه خواسته دل،بیشتر گرفت

آقا قسم بجان جوادت چه میکند
با این قسم گرفت دعایی اگر گرفت

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

حس میکنم
در مرقدت عطر دعا را
عطر توسل های در باران رها را
غرق اجابت می شود
 دست نیازش
هرکس که می خواند
در این مرقد خدا را ...

السلام علیک یا ایها الرئوف

شکراً للّه شدم نوکر خانه زادت
گشته آرام همیشه دل من با یادت

تو پناه منی و نسل من و اجدادم
من گرفتار تو و نسل تو و اجدادت

به تو هر روز سلامی ندهم میمیرم
من اگر خوب اگر بد به تو کردم عادت

در میان همه دلباختگانت مشهور
به شب معجزه‌ها گشته شب میلادت

جمع شد در حرم تو همه زیبایی ها
هیچ جا بین جهان نیست شبیه اینجا

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

حتما نباید شعر فوق‌العاده باشد
گاهی فقط باید روان و ساده باشد

شاعر برای پر زدن تا اوج احساس
آزاد نه ، باید کمی آزاده باشد

باید برای درک جغرافی اشعار
مثل مسافرها اسیر جاده باشد

مضمون از این بهتر که در باب الجوادش
اذن دخول از دست آقازاده باشد؟

آنوقت میفهمد شمال شرق ایران
مضمون فراوان است اگر آماده باشد

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

دامنی پر از گناه و رویِ من باشد سیاه
سینه‌ام پر درد وزغم‌ها بود پرسوز وآه
ما غریبان وفقیران واسیرانِ توایم
یاعلی موسـی الرضـ❤️ـا(ع)
 برحال ما باشی گواه