عاشقان امام رضا

باز  بلا  آمد و  سلطان  توس
دست گدایان خودش را گرفت
نوکر دربار رضائیم همه
خوف و خطر از همه ی ما گرفت

السلام علیک یا ایها الرئوف

تا شمس شموس صاحبِ خانه ماست
احساس خطر برای مان بی معناست

داریم یقین که تا قیامت این شهر
در سایه ی حضرت رضا پا برجاست

السلام علیک یا ایها الرئوف

من شنیدم که تکان بر دل ایران زده ای
این چه لرزیست که بر جان عزیزان زده ای؟
یا رضا رقص زمین است ز میلاد علی
یا که رنجیده ای از ما و به مشهد زده ای؟

السلام علیک یا ایها الرئوف

در پیش رضا زلزله زانو زد و رفت

سر در حرم ضامن آهو زد و رفت

 تا از دل ما غبار غفلت ببرد

در کوی رضا با مژه جارو زد و رفت

السلام علیک یا ایها الرئوف

یکبار دگر شامل ما لطف رضا شد

 از مشهد و از مردم ما دفع بلا شد

 شد زلزله و ضامن آهوی بیابان

 اینبار ببین ضامن امنیت ما شد

السلام علیک یا ایها الرئوف

❤️یا امام رضا(ع)❤️
بی تو هر لحظه
مرابیم فرو ریختن است
مثل شهری که
به روی گسل زلزله هاست

السلام علیک یا ایها الرئوف

ای رئوفِ اهلِ‌بیتِ مصطفی
ای که هستی همه‌جا فکرِ گدا
یه کمی میخام که درد و دل کنم
با اجازه از شما امام رضا

آقاجون خیلی دلم تنگه برات
برای کبوترا و زائرات
یعنی قسمتم میشه دوباره من
بشینم یه گوشه از صحن و سرات

دیگه تحویلم نمی‌گیری چرا
یه توجهی بکن تو رو خدا
چی شده که دیگه راهم نمیدی
چه خطایی سر زده از این گدا

نکنه دیگه حسابم نکنی
تویِ عاشقی خرابم نکنی
یا امام رضا به خاطر خدا
نمیشه منو جوابم نکنی

مثه مرغِ بال و پر بسته شدم
خیلی آقا به تو وابسته شدم
چِقَدَر اسمِ تو رو صدا کنم
یه نگاهی کن دیگه خسته شدم

چی میشه برا منم دعا کنی
دوباره نوکرتو صدا کنی
همهٔ خواهشِ من همینه‌که
منو باز زائرِ کربلا کنی

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

کریم ابن کریمی و عالمی آقا
به دامن کرمت دست التجا دارد

کبوترانه پریده در آسمان شما
دلی که حسرت مشهد الرضا دارد

السلام علیک یا ایها الرئوف

فانی‌ام..آغاز و پایانی ندارم جز خودت
غیر مقدورم که امکانی ندارم جز خودت

سالها محتاج نانم از تنور خانه‌ات
از کسی در سفره‌ام نانی ندارم جز خودت

هرکسیکه دل‌به‌او بستم دلم را زد شکست
با دلِ ویرانه خواهانی ندارم جز خودت

از گناهانم پشیمانم،نگاهم کن کریم
مقصدی از این پشیمانی ندارم جز خودت

بین خلوتگاهِ قبرم شک ندارم آخرش
فاتحه‌خوانی و مهمانی ندارم جز خودت

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

پرچم سبزت مرا تا آسمان بالا کشید
نقشِ نامت را خدا بر صفحهٔ دلها کشید

ذره‌ای بودم من و غرقِ غبارِ بی‌کسی
مِهرِ تو قلبِ مرا تا جنَّتِ اعلی کشید

مِهرخوبانِ‌دوعالم هدیهٔ دیدارِ توست
هرکه از تو دور شد فریادِ واویلا کشید

آفتابِ شرقیِ مشرق زمین شد مرقدت
عاشقان را سوی حق،این تربتِ والا کشید

من که بودم که شوم از سائلانِ درگه‌ات؟
رو به سویِ تو دلم را مادرت زهرا کشید

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

از همان اول صبح
نیت مشهد کردم
نام سلطان دلم را به زبان آوردم
شورعشقی به دلم ریخت،
غمی پیرم کرد
یارضــــــــا گفتم و این اسم نمک گیرم کرد

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

دوباره لرزه به زانوی زائر افتاده
قلم به دستِ گنه کارِ شاعر افتاده
کنارِ دربِ ورودی ، دو دست بر دیوار
توان نمانده برای گدایتان این بار
دو قطره اشک به چشم و دعای اذنِ دخول
اجازه میدهی ای هشتمین نگارِ رسول؟
قدم قدم جلو آمد ، دلش چه آشوب است
چقدر حالِ دلش در کنارتان خوب است
سلام حضرتِ سلطان ، سلام حضرتِ نور
دوباره آمده اینجا ، مسافری از دور
درونِ صحنِ شما هر غریب می آید
صدای ناله ی «اَمَّن یُجِیب» می آید
چقدر زائرِ خسته به زیرِ سَر داری
تو از تمامیِ حاجاتشان خبر داری
نمیشود که کسی بی نصیب برگردد
هر آنکه پیشِ تو آید مُجیب برگردد

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

هميشه حاجتم اينجا رواست اى آقا
نسيمِ صحنِ تو مشكل‌گشاست اى آقا

بگو كجا ببرم اشك و عرضِ حاجت را؟
به جز تو قبلهٔ حاجت كجاست ای آقا؟

به پيشگاهِ شما گفته ميشود اسرار
امام ، مَحْرَمِ ناگفته‌هاست اى آقا

نياز و رازِ مرا خود شنيده‌اى هر بار
تو آگهى كه در اين دل چه‌هاست اى آقا

"قسم‌به‌حرمتِ زهرا،قسم به جانِ جواد"
در اين حرم قسمى آشناست اى آقا

رسيد اوج غزل،نامِ ميوهٔ دلتان
جوادتان چه شبيهِ شماست اى آقا

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

مشهد چه شکوه و کبریایی دارد
این کعبه عجب برو بیایی دارد
هرروز در اِیوانِ طلا می گویم
ایوانِ نجف عجب صفایی دارد

عاشق به لبش زمزمه‌هایی دارد
در دل نجف و کرب‌وبلایی دارد
اما خودمانیم چه فرقی دارد
اِیوانِ رضا هم چه صفایی دارد

من فِطرُسِ خسته‌ام شفا میخواهم
بشکسته پرم کرب‌و‌بلا میخواهم
ارزانیِ اهلِ دو جهان هرچه‌که هست
من از دو جهان فقط تو را میخواهم

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

کبوترایِ حرمت،پر میزنن سویِ بهشت
از حرمِ تو میرسه به عاشقا بویِ بهشت

مرغِ‌دلا پر میزنه بالایِ گلدستهٔ تو
همیشه تو حریمته،زائرِ دلخستهٔ تو

دِلْ حرمِ یادِ توئه،طالبِ امدادهِ توئه
هرکی اسیرِ تو بشه کفترِ آزادِ توئه

تویِ رَواقِ عشقِ تو کفترِ دل پر میکشه
تا آسمونِ ضریحت بال میزنه سَر میکِشه

تا لبِ سقاخونه و صحن و سرایِ تو میره
میاد تو ایوونِ طلات ذکر رضا رو میگیره

میاد می‌اُفته دَمِ در،رو خاکِ پایِ زائرات
اینقده پرپر میزنه تا اینکه جون بده برات

هرکی‌برا‌توجون‌بده،به عشقِ تو زنده میشه
کسی‌که عاشقت باشه نمی‌میره تا همیشه

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا