باز باران با ترانه ..
با نوایی از خراسان ..

میخورد بر بامِ قلبم ..
السلام ای شاهِ خوبان ..

نسل هفتم را خدا زد ..
گوئی‌یا بر نامِ ایران ..

شد خراسان کویِ جانان ..
از شمیم و عطر قرآن ..

سایه گستر شد به خاکم ..
عشقِ او را سینه چاکم ..

حاجیِ سلطانِ طوسم ..
زائرش را پای بوسم ..

شکر میدارم خدا را ..
زائرم کویِ رضا را ..

سر به سَجده دیدم آنجا ..
خیل شاهان و گدا را ..

گر مهیا نیست من را ..
طاق و فرشِ کعبه بوسم ..

حاجیِ سلطانِ طوسم ..
بنده یِ شمس الشموسم ..

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

ای سلطان کرم
سایت روی سرم
باز آقا بطلب
که بیام به حرم

السلام علیک یا ایها الرئوف

دوباره این طلوع روی شونه توه

خورشید مثل من دیوونه توه

شبیه قایقی زدم به ساحلت

دوباره ساحلت ، ضریح خوشگلت

سلام عشق من سلام دلخوشی تو آخرش منو از عشق می کشی

سلام عشق من سلام دلخوشی تو آخرش منو از عشق می کشی

صدای حاجتا پیچیده تو حرم

چشام ابریه یه کاری کن نرم

چقد غریب نواز چقدر محشری

همون دم حرم دلارو میبری

تموم جاده ها مسافر توان

چه عشقی میکنن که زائر توان

دوباره اشک من همون دم حرم

زمین که میخورم هوایی توام

میون جمعیت میون زائرا

صدات میزم

سلام امام رضا

سلام عشق من سلام دلخوشی تو آخرش منو از عشق می کشی

سلام عشق من سلام دلخوشی تو آخرش منو از عشق می کشی

 
دنیا به رویم بسته باشد

مهم نیست. . .

چون در حرم تو همیشه باز است

سلام عشق من (با صدای امید معنوی)

و من گریخته ام؛

  و در پی من صیادها؛

    و فرا رویم دام ها؛

        یا ضامن آهو؛

          من یقین دارم دستان تو تنها سهم آهو نیست ... 

از برکت دعای تو باران گرفته است

یک شهر مرده با نفست جان گرفته است

بوی بهشت گمشده در توس می وزد

یا نه! هوای توست که جریان گرفته است

ذیقعده شد و یازدهم روز آمد
ماه رضوی مهر جهانسوز آمد
در خانه هفتمین امام معصوم
زیبا پسری شمع شب افروز آمد
** **
حق داد امام هفتمین را پسری
بر دست گرفت نجمه قرص قمری
از سوی پدر پسر علی(ع) نام گرفت
داده شجر ولا چه نیکو ثمری
** **
بر شیعه امام هشتمین آمده است
بر آل علی (ع) عالم دین آمده است
از سوی خدا “رضا”لقب گشت بر او
احیاگر قرآن مبین آمده است
** **
بیمار رضایم وشفا می خواهم
دیدار حریم با صفا می خواهم
گر مفتخر طوف حریمش گردم
با اشک برات کربلا می خواهم
** **
از کودکیم ورد زبان نامش بود
آهوی دلم اسیر در دامش بود
در هجمه طوفان بلا کفتر دل
با یاد رضا(ع) نشسته بر بامش بود
** **
ای کاش شود کنار مرقد آیم
درروز تولدت به مشهد آیم
با خیل عظیم زائرینت آقا
با هلهله وشادی بی حد آیم

اسماعیل تقوایی

 

کبوتر خوش بحالت....چه جایی پرمیزنی،پرخوش بحالت

    دلم میخواست من هم مثل تو پرواز میکردم....

برروی گنبد اقا پرم را باز میکردم...

     وبا بالهایم پرچم سبز حرم را ناز میکردم

     دلم میخواست اقا مثل تو، اینجا به من لانه ای میداد/ به کام زدست مهربانش دانه میداد

     کبوتر راستی جایی جزء این صحن وسرا رفتی؟....

اگه رفتی بگو تا کجا رفتی؟

     چه میدانی که دردم چیست....

اصلا تو به عمرت کربلا رفتی؟

     کبوتر از سر شب فکر انجایم...

اگر که دق نکردم تا الان چون پیش اقایم

     کبوتر درد من دوری از انجاست....

تو که جایت همیشه پیش اقاست....

 

 

هرکس که ترا شناخت جان را چه کند ؟
فرزند و عیال و خانمان را چه کند ؟
دیوانه کنی هر دو جهانش بخشی
دیوانه تو ، هر دو جهان را چه کند ؟

ای صفای حرمت بیشتر از کوی بهشت
به مشامم رسد از تربت تو بوی بهشت
باغ جنت به دل انگیزی درگاه تو نیست
می برد دل بخدا کوی تو از کوی بهشت
گفته ای هرکه زیارت کند از صدق مرا
میکنم بدرقه اش تا در مینوی بهشت
به امید کرمت در حرمت آمده ام
نا امیدم منما ای گل خوشبوی بهشت
بخدا دلخوشیم مهر و تولای شماست
جذبه مهر شما میکِشدم سوی بهشت

یک لحظه چشمت را ببند و دل هوایی کن
با یک سلامِ ساده خود را رضایی کن

حتما نباید روبرویِ گنبدش باشی
اصلا میان خانه،دل را رضایی کن

خود را میانِ صحنِ آقایت تصور کن
حالا که رفتی پس بیا شور و نوایی کن

گنبد،ضریح و زائران و صحن و گلدسته
اینهاست پیش چشم تو،دل را خدایی کن

سلطان حاضر،مشهد حاضر،خدا حاضر
دیگر چه میخواهی،همین حالا گدایی کن

هر حاجتی داری بگو با چشمهای خیس
با قطره های اشکِ خود مشکل گشایی کن

این هم زیارت کردنِ از راه های دور
پس پیشوند اسم خود را خراسانی کن

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

از ما به جز بدی که ندیدی ببخشمان
از دست ما چه ها که کشیدی ببخشمان
من هم دلیل حسرت افلاک می شوم
روزی که زیر پای شما خاک می شوم

آمدم باز و سخن با تو فراوان دارم
باز دست تهی و پای گریزان دارم
‌
باز میباری و میبخشی و مهمان داری
باز میبارم و موّاجم و طوفان دارم
‌
کاش یک لحظه کرم کرده نگاهم بکنی
من که هر ثانیه نجوای رضا جان دارم
‌
دست از عالم و آدم به امیدت شستم
باز هم دست به دامان تو سلطان دارم
‌
بعد از آن شب که حرم بودم و باران بارید
خاطرات خوشی از بارش باران دارم
‌
حسّ من موقع پابوسیَت آقا اینست
که به لب زمزمهٔ آیهٔ قرآن دارم

السلام علیک یا علی بن موسی الرضا

دلم هوای تو کرده، شه خراسانی

چه می شود که بیایم حرم، به مهمانی

دلم زکثرت زشتی، بریده آقاجان

عنایتی که بیایم، تویی که درمانی…

السلام علیک یا ایها الرئوف