خدایان سه گانه

آریاییان هندوستان مانند بسیاری از مشرکان به خدای آفریننده جهان نیز معتقد بودند و او را برهما به معنای قائم بالذات و ازلی و ابدی می نامیدند . آنها از ابتدا بت خانه نداشتند و در فضای سر باز مراسم برگزار می کردند و به خدایانی مذکر که معمولا نماد اجرام سماوی بودند عقیده داشتند . در دوران های بعد بت های بیشمار و بت خانه های گوناگون و با شکوه ساختند و خدایانی مانند الهه مادر ، الهه زمین ، مار کبرا و غیره را به مجموعه خدایان خود افزودند

برهما : آفریدگار جهان
 2. شیوا : خدای فانی کننده که مجسمه چهار دست و در حال رقص او فراوان است ( رقص شیوا نقش او را در انهدام و احیای مجدد نشان می دهد ؛
3. ویشنو : خدای حفظ کننده

هندوان بت ها یی در معابد و منازل دارند . بیشتر بت ها عروسک هایی فلزی با قیافه ای مخصوص هستند که از مغازه خریده و به منزل می برند . رفتارشان با عروسک خریداری شده مانند رفتار با انسان است : از خواب بیدارش می کنند ، به حمام میبرند ، لباس بر تنش می کنند ، غذا جلویش می گذارند و تحسین و توبیخش می کنند .

( ویشنو 1000 نام دارد و جلوه های دهگانه آن برای خدمت رسانی به مردم در اساطیر دینی هندوستان عبارت است از :
 ماهی ،
لاک پشت ،
 گراز ،
 موجود نیمه آدم نیمه شیر
، کوتوله ،
 رامای تبر به دست ،
 راما ،
 کریشنه ،
 بودا ،
 و کَلکی .
( بودا حکیم بنیانگذار بودیسم و کَلکی موعود آخرالزمان است که به اعتقاد هندوان برای اصلاح جهان ، شمشیر به دست و سوار بر اسب سفید ، ظاهر خواهد شد.

خوب بود