مؤلّف:
رسول جعفریان (معاصر) متولد: 1342 ش
معرفی اجمالی كتاب:‌
مولف از محققان و مورخان صاحب نام است که آثار بسیار در تاریخ اسلام و ایران دارد.
تاریخ تشیّع در ایران از آغاز تا قرن دهم هجری موضوع این كتاب می باشد. مؤلف در این كتاب به گونه های مختلف تشیع و به بررسی مكتب های كلامی مثل معتزله و غالی ها پرداخته و پس از آن به ذكر تشیّع در شهرهای مختلف و علّت نفوذ تشیع در آن شهرها پرداخته است.
مؤلف در بررسی تشیع در شهرهای ایران به ترتیب هر قرن تا قرن دهم پرداخته و تأثیر مكتب شیخ مفید و شیخ طوسی و حوزه های نجف، بغداد و كوفه بر تشیّع ایران را بیان می كنند.
در بخش دیگر به تأثیر پذیری، تشیع ایران از مكتب حلّه، حلب، تشیع شامات، جبل عامل و عراق، پرداخته شده است.
مؤلّف در كتاب خود معتقد است كه آغاز تشیع در ایران از دوره صفوی ها نبوده، بلكه از ابتدای فتح ایران، وارد و مراحل رشد خود را به تدریج پیموده تا در زمان به قدرت رسیدن صفویان، بدون مواجهه با مقاومت جدی به مذهب تشیع در ایران رسمیّت بخشیدند و این مطلب را نقد و بررسی كرده است.
كتاب تاریخ تشیع در ایران، به سرعت جای خود را در مدت كوتاهی بین پژوهشگران، محققان و علاقه مندان به مكتب تشیع، باز كرده است.
وضعیت نشر:
این كتاب در سه جلد به زبان فارسی به همّت انتشارات انصارایان، در سال 1375 ه‍ .ش به چاپ رسیده است.
حافظ فرزانه- مرکز مطالعات و پژوهش هاي فرهنگي حوزه علميه