مؤلّف:
علی بن حسین بن محمد بن احمد بن هیثم، معروف به ابو الفرج اصفهانی (م 356 ه‍. ق).
زندگینامه:
وی در سال 284 ه‍.‍ .ق در اصفهان متولد و در بغداد، مراحل رشد و نمو را طی كرد. ابو الفرج اصفهانی شخصیتی مورد اعتماد و متجرّد در علوم مختلف مثل شعر، اغانی، اخبار، حدیث، لغت، نحو، سیر و مغازی، طب و نجوم می باشد كه از او فردی مورد احترام و دارای منزلت رفیع ساخته است. او در مجالس ادبی و علمی بغداد صاحب شهرت بوده و بدین جهت در حكومت آل بویه صاحب مكانت و منزلت و كاتب دولت ركن الدوله بوده است.
معرفی اجمالی كتاب:
این كتاب در شرح احوال و مرگ فرزندان ابوطالب از آغاز ظهور اسلام تا قرن چهارم هجری قمری، در جنگ ها، قیام ها و فعالیت های سیاسی بر ضد دستگاه حاكم، می باشد. او شرح احوال 500 نفر از جان باختگان را با مقتل و احوال جعفر بن ابی طالب شروع و در عصر اموی با احوال عبید الله بن علی، تمام می كند. او در شرح حال و ذكر شهادت امام حسین ـ علیه السّلام ـ و فرزندان آن حضرت، بحث مبسوطی می كند. این كتاب او بر حسب عصر هر خلیفه، طبقه بندی شده است. كتاب مقاتل الطالبین در موضوع مقتل از شهرت و جایگاه والائی در میان پژوهش گران و محققان برخوردار بوده و از جمله منابع اصلی می باشد.
وضعیّت نشر:
این كتاب در یك جلد به زبان عربی از طرف مؤسسه دار الكتاب قم در سال 196 ه‍. .ق به چاپ رسیده است.
نیز این کتاب به وسیله مرحوم جواد فاضل و همچنین به وسیله سید هاشم رسولی محلاتی به فارسی ترجمه شده است.
حافظ فرزانه- مرکز مطالعات و پژوهش هاي فرهنگي حوزه علميه