عليرضا دبير نه نيازي به معرفي دارد، نه تعريف و تمجيد. ستاره دهه 70 و 80 كشتي ايران، گرچه پنج مدال ارزشمند جهاني و المپيك براي كشتي ايران به ارمغان آورد، اما مگر وداع تلخ او از دنياي كشتي در المپيك 2004 آتن از خاطره‌ها مي‌رود!

براي گفتن توانايي اين ستاره كشتي ايران همين بس كه او در كنار بزرگاني چون شادروان تختي، امامعلي حبيبي، عبدالله موحد و رسول خادم، تنها آزادكاران ايران است كه طلاي بازي‌هاي المپيك در كارنامه‌شان مي‌درخشد.

دبير كه سال 98 در جهاني تهران با درخششي مثال زدني بر نخستين مدال طلاي خود بوسه زد، در سال‌هاي 99، 2001 و 2002 هم به مدال نقره دست يافت و بهترين مدال خود، يعني طلاي المپيك را در سيدني 2000 به گردن آويخت.

اما اين كشتي‌گير توانمند پس از آن كه در بازي‌هاي آسيايي 2002 بوسان و در 24 سالگي از ناحيه كتف دچار مصدوميت شد، فكرش را نمي‌كرد كه اين مصدوميت چنان جدي باشد كه همچون سدي مستحكم مانع ادامه بلندپروازي‌هايش شود.

دبير بعد از اين آسيب‌ديدگي، ديگر همان كشتي‌گير جسور سابق نشد تا با حضور ناموفق در بازي‌هاي المپيك آتن، به دوره قهرماني خود خيلي زود پايان دهد.