ميخواهم زنده بمانم
جـــعفر والي هــنرمند پيشكسوت عرصه سينما و تئاتر را كمتر كسي است كه نشناسد. اين بازيگر 79 ساله از سال ۱۳۳۶ بازيگري و كارگرداني در تئاتر را آغاز كرد و با بازي در فيلم «گاو» وارد سينما شد.
از فيلمهايي كه جعفر والي در آنها بازي كرده است، ميتوان به خاك، تنگسير ، سفر سنگ، گلهاي داوودي، پاييزان و پاداش سكوت اشاره كرد.
نامهاي كه ديروز با امضاي اين هنرمند در خبرگزاري مهر منتشر شد، نشان ميدهد كه او چهار ماه است مقرري ماهانه خود را از وزارت فرهنگ و ارشاد ايران دريافت نكرده است.
او دليل اين محروميت را اين گونه توضيح ميدهد: «بنا به تشخيص محمدحسين نيرومند، مشاور و نماينده تامالاختيار وزير ارشاد در شوراي ارزشيابي هنرمندان، نويسندگان و شاعران در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي اينجانب جعفر والي از تاريخ اول مرداد ماه سالجاري به رحمت ايزدي پيوستهام و از دريافت حق كرامت هنرمندان به مبلغ ماهي ۱۸۰هزار تومان محروم شدم.»
او در ادامه نامه خود با لحني طنزآميز نوشته است كه مبلغ مذكور معادل 6000 تومان يا «بهاي يك كاسه ماست» در روز بوده است.
جعفر والي اين روزها مسير دشواري را پيش رو دارد. او بايد هفتخوان ادارات را طي كند و براي اثبات زنده بودنش شاهد و مدركي معتبر ببرد تا دوباره به حق و حقوق اندكش دست پيدا كند.
حافظ وقتي مصراع «هرگز نميرد آنكه دلش زنده شد به عشق» را ميسرود، داشت به ماندگاري نام و نشان هنرمندان بر «جريده عالم» در سالهاي آينده فكر ميكرد.
او نميدانست كه ممكن است در چند صد سال بعد هنرمندان زنده هم دغدغه ثبت و ضبط نامشان بر جريده ادارات فرهنگي را داشته باشند.