خواص مواد غذایی
کارشناس تغدیه دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی گفت: بادمجان در درمان بیماری صرع موثر است.
نسرین علیزاده در گفت وگو با ایسنا، در خصوص دلیل این امر اظهار داشت: بادمجان دارای ماده فعال ضد تشنج است که در درمان بیماری صرع و تشنج موثر است.
وی با اشاره به انواع تشنجاتی که تغذیه میتواند در آن نقش موثری داشته باشد در بیماری صرع دیده میشود، افزود: به افراد مبتلا به این مشکل توصیه میشود تا از مصرف قندهای ساده، نوشیدنیهای حاوی کافئین و الکل پرهیز کنند.
به گفته علیزاده، این مواد سبب نوسانات قند خون شده که میتواند زمینه ساز حمله شود.
وی توصیه کرد: این بیماران از مواد حاوی فیبر بالا نظیر میوه و سبزیجات، نان سبوس دار و غلات کامل بیشتر استفاده کنند. دریافت مواد غذایی نظیر چغندر سبز، هویج، لوبیای سبز، نخود، انگور، سبزیجات یا برگ سبز، انواع لوبیا، دانههای مغذی در این افراد ضروری است.
وی تاکید کرد: این نوع از بیماران برای پیشگیری و کنترل حملات تشنجی باید برنامه غذایی منظم داشته باشند.
به گفته وی داشتن سبک زندگی سالم و عادت غذایی مناسب در کاهش حملات کاملا موثر است.
اگرچه لیمو در میان میوههای خانواده مركبات كمتر مورد توجه قرار میگیرد ولی حاوی مواد مغذی بیشتری نسبت به پرتقال و نارنگی است. آب ایـن میوه بسیار كمكالری است و هر 100 گــرم آن 29 كالری دارد و یكی از كمكالریترین میوههای گروه مركبات به شمار میرود. لیمو جزو میوههایی است كه كمترین مقدار قند را دارد و هیچگونه چربی اشباع شده و كلسترولی ندارد.
طعم اسیدی آن بهعلت اسید سیتریك است. اسید سیتریك یكنگهدارنده طبیعی است و به هضم غذا كمك میكند. مطالعات نشان میدهد اسید سیتریك موجود در لیمو به از بین رفتن سنگ كلیه كمك میكند. لیمو یك منبع عالی از اسید اسكوربیك است. اسكوربیك اسید یا ویتامینC یك آنتیاكسیدان قوی محلول در آب است علاوه بر آن ویتامینC موجود در لیمو بدن انسان را در برابر عوامل عفونی مقاوم میكند و از تولید رادیكالهای آزاد در خون جلوگیری میكند.
لیمو نیز مانند پرتقال حاوی مقادیر متنوعی از فیتو كمیكالها است. انواع گلیكوزیدهای فلاونوئیدی به طور معمول در خانواده مركبات یافت میشوند كه خاصیت ضدالتهابی قوی داشته و به حفظ سلامت سیستم ایمنی بدن كمك میكنند. گلیكوزیدهای فلاونوئیدی مانند Naringenin موجود در لیمو و پرتقال از آسیب اكسیدانها به DNA میكاهند.
این مركبات رنگی حاوی سطح كمی از ویتامین A و دیگر فلاونوئید آنتیاكسیدانی مانند X و بتاكاروتن، بتا كریپتوكسانتین، زتاگزانتین و لوتئین هستند. رنگ زرد و نارنجی لیمو و پرتقال بهدلیل وجود این نوع فــلاونوئیدها اســت. این تركیبــــــات دارای خــــــواص آنتیاكسیدانی هســتند. مصرف میوههـــــای طبیعی غنی از فلاونوئیدها بدن را از سرطان ریه و سرطان حفره دهان محافظت میكند. آب طبیعی لیمو منبع خوبی از ویتامین ب كمپلكس مانند اسید پانتوتنیك، پیریدوكسین و فولات است. این منابع خارجی برای ذخیرهسازی انرژی در بدن ضروری هستند. علاوه بر آن، این میوه شامل مواد معدنی مانند آهن، مس، پتاسیم و كلیسم است. پتاسیم در سلولها و مایعات بین سلولی بدن به كنترل ضربان قلب و فشار خون كمك میكند. متخصصان علم تغذیه نوشیدن آب لیمو را به زنان باردار پیشنهاد میكنند زیرا این آب میوه طبیعی سطح PH دهانه رحم را تنظیم میكند.
یك منبع غنی از اسید فولیك
برگهای ریحان منبع غنی از اسیدفولیك هستند كه نقش مهمی در فرایندهای متابولیكی مختلف دارند. ریحان حاوی مقدار زیادی از ویتامینهای ضروری مانند ویتامین C و K و مواد معدنی مهم مانند منیزیم، كلسیم، آهن و پتاسیم است. همچنین برگ ریحان حاوی مقادیری از بتاكاروتن است كه از پیری زودرس سلولها و از بیماریهای مرتبط با سن ازجمله سرطان و آرتریـــــت جلوگیری میكند.
ریحان دارای یك جزء به نام اوژنول است كه به عنوان یك عامل ضدالتهاب عمل میكند. تورم یا التهاب در بدن توسط آنزیم سیكلواكثیژناژ ایجاد میشود. اوژنول فعالیت این آنزیم را سركوب میكند و در نتیجه سطح التهاب و تورم را در بدن پایین میآورد. جویدن برگهای ریحان تازه موجب تسكین سرفههای آزاردهنده میشود. آب ریحان تازه كه از برگهای آن استخراج میشود تب را پایین میآورد. همچنین برگ ریحان در درمان بیماریهایی مانند آسم، برونشیت و عفونت سینوس موثر است.
منیزیم موجود در برگ سبز ریحان به شلشدن عضلات و عروق خونی و در نتیجه بهبود گردش خون كمك میكند. بنابراین اگر به طور منظم از برگهای این گیاه در رژیم غذایی و آبمیوههای طبیعی استفاده شود شانس ابتلا به بیماریهای قلبی و عروقی كاهش پیدا میكند. برگ ریحان عملكرد كلیه را بهبود میبخشد. مخلوط آب ریحان با عسل باعث از بین رفتن سنگ كلیه میشود.
خاصیت ضدالتهابی آن باعث كاهش التهاب پوست شده و در درمان مشكلات پوستی مانند جوش، پسوریازیس و نیش حشرات موثر است. خاصیت مرطوبكنندگی قوی داشته و باعث انعطافپذیری پوستهای خشك و خسته میشود. از پودر برگهای خشك ریحان در انواع خمیردندان استفاده میشود زیرا ریحان یك منبع طبیعی برای مبارزه با بوی بد دهان و بیماریهای پریودنتال است. مصرف برگ ریحان اثر شگفتانگیزی در كاهش سردرد و افسردگی دارد.
مثلی قدیمی میگوید که یک سیب میتواند شما را از پزشک دور کند، امروزه نیز این مثل مورد تایید مطالعات جدید قرار گرفته است، به شرطی که پوستش هم مصرف شود.سیب که به خوبی اشتها را مهار میکند، سرشار از خواص تغذیهای است. این میوه کمکالری و کمی شیرین، اثر ادرار آوری دارد و به از بین بردن رسوبات ادراری کمک میکند. فیبرهای سیب و پکتینها فقط به درد مربا درست کردن نمیخورند! در واقع، این فیبرها برای عملکرد مناسب فلور رودهای بسیار مناسب هستند. به لطف این خواص، سیب تاثیر تنظیمکنندگی روی سیستم گوارشی دارد، سیب برای درمان سستی رودهای که منجر به اسهال میشود، مفید است.
درباره ویتامینها، باید بگوییم که سیب مجموعه بسیار متنوعی از آنها را در خود دارد: ویتامینهای گروه B، کمی بتاکاروتن یا پروویتامین A و مقدار اندکی ویتامین C، در سیب یافت میشوند.اما قبل از اینکه پوست سیب را بکنید و دور بیندازید، خوب است بدانید که: پوست سیب خیلی بیشتر از گوشتش ویتامین C دارد (4 تا 6 برابر). با این حال، با توجه به این که پوست سیب نسبتاً وزن کمی دارد، تنها بخش محدودی (25%) از کل ویتامین C موجود در سیب را در خود گنجانده است.بنابراین هیچ چیز نباید مانع تان بشود که سیب را با پوست بخورید. در واقع، پوست سیب یک آنتی اکسیدان دیگر نیز در خود دارد، این آنتیاکسیدان بسیار قوی کِرستین است. سیبهای قرمز به طور ویژه میزان بالاتری از کِرستین را در ترکیب خود در مقایسه با دیگر میوهها و سبزیجات دارند.
اما فرآوردههای مشتق شده از سیب (آب سیب، کمپوت و...) که از گوشت آن تهیه میشوند و نه از پوستش، طبیعتاً حاوی کِرستین کمتری خواهند بود.مطمئناً، به محض اینکه سیب بریده شود یا نیمه خورده در هوای آزاد بماند، به سرعت سیاه میشود. این واکنش تیرگی و آنزیمی کاملاً طبیعی و مطلقاً بی خطر است. اما به طور کلی، در مقایسه با سایر میوه ها، سیب خیلی خوب باقی میماند و دوام میآورد. نگهداری طولانی مدت از آن کاهش قابل توجه از ویتامین C را با خود به همراه ندارد و پختنش باعث از بین رفتن تنها بخشی از ویتامین هایش میشود، پختن سیب در فر 25 تا 30% از ویتامینهای آن را از بین میبرد و این میزان فاصله بسیار زیادی با میزان کاهش ویتامینهای حساس در میوههای قرمز دارد!
برای سالم بودن و داشتن تناسب اندام ابتدا باید اطلاعات درستی از ماهیت و خواص مواد غذایی داشته باشید.
معمولاً افرادی که قصد لاغری دارند مدام دنبال این قبیل اطلاعات هستند. این که چای لاغر میکند یا قهوه؟ توت فرنگی یا بلوبری؟ سوپ یا سالاد؟ و کلی سۆال دیگر که در این مقاله قصد داریم پاسخ بعضی از آنها را با شما در میان بگذاریم. لطفاً با ما همراه باشید.
توت فرنگی، تمشک یا بلوبری؟
بدون شک تک تک این میوهها برای سلامتی فوقالعادهاند. برای همین توصیه میکنیم از آنها بیشتر استفاده کنید. اما اگر بخواهیم مقایسه کنیم بلوبری کمی مغذیتر است. این میوههای ریز سرشار از فیبر هستند. اگر دقیقتر بگوییم بلوبری چهار برابر فیبر بیشتری نسبت به توت فرنگی دارد. علاوه بر این بلوبری قند طبیعی و ویتامین E بیشتری دارد و حاوی برخی از ریز مغذیهای خاص برای تقویت حافظه میباشد.
وعدههای بیشتر روزانه؟
وعدههای بیشتر روزانه. بعضیها در طول روز به خاطر کار و مشغله غذای چندانی نمیخورند و در عوض شب که به خانه میرسند شروع به خوردن غذاهای سنگین و پرکالری میکنند. بهتر است که در طول روز چندین وعده غذای سبک میل کنید و از خوردن غذای سنگین برای شام خودداری کنید. دریافت تدریجی کالری در طول روز باعث تثبیت میزان انسولین و قند خون شده و در عین حال استرس، فشار و خستگی، افت انرژی بعد از صرف غذا را کاهش میدهد. علاوه بر این زمانی که گرسنه نباشید میل به غذاهای نامناسب و ناسالم نیز کم خواهد شد. اگر در طول روز وعدههای غذایی بیشتر با حجم مناسبتری میل کنید لازم نیست شام زیادی بخورید و بعد از آن هم بلافاصله کسل شوید و خوابتان ببرد. میتوانید به کارهای دیگرتان برسید.
قهوه یا چای؟
چای. چای سیاه یا چای سبز را انتخاب کنید. این چایها سرشار از آنتیاکسیدانهای مفید برای قلب بوده و به شما انرژی بیشتری میدهند. چای همچنین برای سلامت عروق مفید است و به پیشگیری از ابتلا به سرطان کمک میکند.
میوه خشک یا میوه تازه؟
میوههای تازه میزان آب بیشتری در مقایسه با میوههای خشک دارند. در واقع بیشتر میوهها حاوی بیش از 80 درصد آب هستند برای همین هم حاوی کالری کمتر بوده و مغذیتر هستند.
آب میوه یا میوه؟
میوه. تا جایی که ممکن است طبیعی باشید. بیشتر آبمیوهها نه تنها حاوی قند زیادی هستند بلکه فاقد عناصر اصلی لاغری و سلامت میباشند. این عناصر اصلی همان فیبرها هستند که میوهها منبع آن محسوب میشوند.
بروکلی یا گل کلم
بروکلی. هر 100 گرم بروکلی حاوی 2.6 گرم فیبر میباشد که دو برابر بیشتر از گل کلم است.
سیب یا کمپوت بدون قند؟
سیب. با وجود این که مصرف کمپوت نیز برای سلامتی مفید است اما باید بدانید که پوست سیب حاوی فیبرهایی است که برای لاغری و سلامت بدن فوقالعادهاند. اما برای تهیه کمپوت پوست سیب را میکنند. در واقع مغذیترین عنصر آن یعنی فیبرهایش از بین میرود.
سیب یا پرتقال؟
سیب. نتایج پژوهشهای انجام شده در دانشگاه ناتینگهام، ریههای افرادی که در هفته بیش از 5 عدد سیب میخورند بهتر کار میکند و این افراد کمتر با مشکلات تنفسی و علائم مربوط به آسم و تنگی نفس مواجه میشوند. برای این که خوش اندام باشید و سلامتتان را نیز حفظ کنید حتماً سیب خام یا به صورت پخته شده را به برنامه غذاییتان اضافه کنید. به سالادهایتان سیب اضافه کنید. آن را با پیاز پخته و کنار مرغ یا ماهی سرو کنید.
قند طبیعی یا قند سفید؟
هیچکدام. در هر حال قند قند است. قندها ارزش غذایی بالایی ندارند و باید در مصرف آنها احتیاط کرد.
زیتون سبز یا سیاه؟
زیتون سبز. زیتونهای سبز هنوز به طور کامل نرسیدهاند و برای همین هم چربی کمتری نسبت به زیتونهای کاملاً رسیده و سیاه دارند.
سوپ یا سالاد؟
سالاد. شکی نیست که برخی از سوپها برای سلامتی بسیار مفیدند. اما در حالت کلی سالاد سبزیجات سبز خام به همراه یک سس سرکه و زیتون برای سلامتی مفیدتر است. برای این که فیبر بیشتری دریافت میکنید و زودتر هم سیر میشوید. علاوه بر این سبزیجات خام حاوی میزان قابل توجهی فیبر میباشند که برای مقابله با برخی از بیماریها لازم و ضروریاند. با وجود این که سوپها نیز برای سلامتی مفیدند اما فرآیند طبخ باعث میشود که ارزش غذایی برخی از ترکیبات داخل آن کاهش یابد.
گوجه فرنگی تازه؟
سس گوجه فرنگی. گوجه فرنگی سرشار از لیکوپن است. این آنتی اکسیدان معروف خطر ابتلا به سرطان پروستات و برخی از سرطانهای دیگر را کاهش میدهد. نکته مهم اینجاست که لیکوپن صرفاً با پخته شدن گوجه فرنگی آزاد میشود. بدن ما زمانی میتواند این آنتی اکسیدان را به خوبی جذب کند که با کمی روغن تفت داده شده باشد. برای همین هم بیشتر سسهای گوجه فرنگی حاوی روغن زیتون میباشند.
فلفل از جمله ادویههایی است که طرفداران بسیاری در بین مردم کشورهای مختلف بویژه هندیها دارد اما اغلب مصرفکنندگان این ادویه به خواص متنوع و مفید آن، آگاه نیستند.
متخصصان تغذیه و سلامت میگویند: همه انواع فلفل تاثیر محرکی روی گردش خون دارند و دستگاه ایمنی بدن را تقویت میکنند. فلفل با افزایش تعریق و دفع ادرار باعث دفع سموم از بدن و پایین آمدن تب میشود.
فلفل سیاه و فلفل سفید حاوی مادهای با ساختمان مشابه مورفین هستند که در تسکین دردها موثر است. طعم تند فلفل قرمز نیز به دلیل وجود مادهای شبه قلیایی در این ادویه است که خلط آوری موثر بوده و برای ریهها بسیار مفید است. عملکرد ضدحساسیت آن نیز باعث تسکین زکام و تنگی نفس شده و احساس سلامتی را در فرد افزایش میدهد.
فلفل سیاه قابلیت بهبود عملکرد سیستم گوارشی را نیز دارد. فلفل سیاه در فرآیند هضم و گوارش مواد غذایی تاثیر مطلوب دارد و ترشحات بزاقی را موجب میشود. تحریک غدد بزاقی نیز به نوبه خود ترشح مایع گوارشی یا همان اسید معده موسوم به «اسید هیدروکلریک» را افزایش میدهد و به تجزیه پروتئین و بهبود فرآیند هضم غذا کمک میکند.
فلفل سیاه همچنین سرشار از آنتیاکسیدانها است. این ادویه مفید در عین حال از رشد باکتریهای مضر به خصوص در روده جلوگیری میکند. از این رو خاصیت ضد باکتریایی فلفل از اسهال ناشی از عفونتها جلوگیری میکند.
گیاه فلفل در شرایط آب و هوایی استوایی پرورش مییابد.
در فصل بهار نور خورشید شدیدتر از پیش میتابد و وضعیت آب و هوایی تغییر میکند، در چنین شرایطی ما نیز متناسب با تغییرات جوی باید مواد غذایی خاصی را مصرف کنیم تا با احساس ضعف و سستی در بدن مقابله کنیم .
پنج ماده غذایی برای اضافه کردن به فهرست غذای هفتگی افراد به منظور تسکین دردهای التهابی و کمک به رفع بی حالیهای مخصوص فصل بهار پیشنهاد شده است.
این پنج ماده غذایی زنجبیل، فلفل قرمز، زردچوبه، گیلاس و ماهی آزاد هستند که در مطلبی که در نشریه آمریکایی« درد» به تازگی به چاپ رسیده، به مصرف آنها در فصل بهار بسیار تاکید شده است.
زنجبیل
برای مقابله با دردهای التهابی ضعیف می توان از زنجبیل استفاده کرد. این ماده غذایی سرشار از آنتیاکسیدانهای قوی است و خوردن زنجبیل تازه به انسان احساس گرمی میدهد.
افرادی که پس از یک فعالیت ورزشی به مدت ۱۰ روز و روزانه معادل نیم قاشق چای خوری زنجبیل مصرف میکنند، دردهای التهابی آنها در کمتر از ۲۴ ساعت برطرف میشود.
فلفل قرمز
ممکن است تعجبآور به نظر برسد، اما فلفل قرمز که باعث ایجاد التهاب غشاهای مخاطی میشود، میتواند در بخشهای دیگر بدن به عنوان یک ضدالتهاب عمل کند.
فلفل قرمز سرشار از ویتامین C است؛ این ویتامین کمک میکند تا بافتهای آسیب دیده بتوانند خود را ترمیم کنند. فلفل قرمز سرشار از ترکیباتی مانند فلاونوئیدها است که باعث کاهش التهاب میشوند. همچنین ماده سوزندهای در سطح خارجی فلفل قرار دارد که در بسیاری از کرمهای ماساژ به عنوان مسکن به کار برده میشود.
زردچوبه
رنگدانه اصلی زردچوبه کارکامین است. این رنگدانه به زردچوبه رنگ زرد و همچنین خاصیت آنتیاکسیدانی قوی با قدرت ضدالتهابی میدهد. این خاصیت ضدالتهابی زردچوبه برای تسکین دردهای ناشی از آرتروز موثر است.
زردچوبه همچنین برای افرادی که از سندرم روده تحریک پذیر رنج میبرند، به عنوان یک نوع ضدعفونی کننده عمل میکند.
اگر زردچوبه را به همراه فلفل سیاه، زنجبیل و یا روغن هایی مانند روغن زیتون مصرف کنیم ، موثرتر عمل میکند.
گیلاس
گیلاس نیز حاوی آنتیاکسیدان و رنگدانههای طبیعی است که به آن رنگ قرمز زیبایی میدهد.
ترکیبات موجود در میوههای دیگر مانند زغالاخته یا تمشک نیز دارای خاصیت آنتیاکسیدانی هستند که به محافظت از قلب کمک میکنند و همچنین اثرات ضدالتهابی شبیه به آسپرین دارند.
یک مجله غذایی آمریکایی نیز در مطلبی به افراد شرکت کننده در مسابقات دو توصیه کرده است که برای کاهش دردهای پس از مسابقه آب گیلاس بنوشند.
ماهی آزاد
ماهی آزاد یکی از منابع اصلی امگا ۳ و منبع ویتامین D است؛ این مواد مغذی به جلوگیری از ورم مفاصل و درد مفاصل کمک میکند.
می دانیم که امگا ۳ تنظیم کننده خوبی برای خلق وخوی افراد است، با این حال مطالعه ای که به تازگی منتشر شده، نشان می دهد که امگا ۳ به کاهش تولید سیتوکینها و آنزیمهای دیگر که باعث التهاب تاندونها و ماهیچههای بدن میشود، کمک میکند
از فواید آنتی اکسیدان ها، پیشگیری از بیماریهای قلبی تا کاهش آسیب مغز و چشم ها را میتوان نام برد. آنتی اکسیدانها جلوی عمل رادیکالهای آزاد را که موادی فعال و ویرانگر هستند، میگیرند و آنها را خنثی میکنند. سعی برآن داریم تا در این مختصر، میوههایی که حاوی آنتی اکسیدان بیشتری هستند از جمله میوه سنجد را معرفی نماییم. تولید رادیکالهای آزاد، مسالهای طبیعی است و طی عمل تنفس بوجود میآیند. رادیکالهای آزاد تعدادی اتم تک الکترونی هستند و در حین واکنش اکسیژن با بعضی مولکولها تولید میشوند. اگر بطور ناگهانی تعداد زیادی رادیکال آزاد در بدن تولید شود، یک سری واکنشهایی خاص پشت سر هم شروع میشود.
رادیکالهای آزاد با بعضی قسمتهای سلول مثل DNA و غشای سلولی واکنش نشان داده و باعث تخریب عمل سلول یا حتی مرگ آنها میشود. در حالت عادی، سیستم دفاعی بدن این رادیکالهای آزاد را خنثی و بی ضرر میکند. اما عوامل مخرب محیطی مثل اشعه ماوراء بنفش، الکل و آلودگیهای محیط باعث میشوند بدن نتواند با این رادیکالهای آزاد مبارزه کند. در نتیجه ساختمان و عمل سلولهای بدنی توسط رادیکالهای آزاد تخریب شده و منجر به پیری زودرس و بیماریهایی مانند سرطان و بیماریهای قلبی میشود. برای جلوگیری از عمل این اتم ها، بدن باید دارای یک سد دفاعی به نام آنتیاکسیدانها باشد.
بهرغم متابولیسم طبیعی بدن، با ایجاد یک سری شرایط مانند کشیدن سیگار و در معرض دود سیگار، آلودگی ها، ورود مواد شیمیایی غیر ضروری به بدن از هر طریقی، اشعه و حتی استرس، در بدن رادیکالهای آزاد تولید میشوند که میتوانند به بدن آسیب برسانند؛ این عوامل اکسیدانها هستند. ازسویی بیشتر از 4000 ترکیب آنتی اکسیدانی در غذاها وجود دارند، البته بهتر است آنتی اکسیدانها از طریق مواد غذایی طبیعی وارد بدن شوند نه مکمل ها. ولی بیش از همه ویتامینهای E و C و بتاکاروتن و نیز ماده معدنی سیلنیوم مهم هستند. مزایای ویتامین C شامل جلوگیری از چروك پوست، سالم نگهداشتن استخوانها و پوست، تقویت سیستم ایمنی بدن و نیز جلوگیری از فرآیند اكسیده شدن است كه این فرآیند در بروز آب مروارید، آرتریت، بیماری قلبی و سرطان و همچنین در تولید کلاژن در بدن نقش بسیار ضروری دارد.
مهمترین منابع این ویتامین همراه با بیوفلاوونوئیدها شامل فلفل سبز و قرمز، كیوی، پرتقال، لیموها، گریپ فروت، توتها، كلم بروكلی، طالبی و سنجد و گوجه فرنگی هستند. ویتامین C در مقابل حرارت حساس بوده و در حرارت بالا مقدار زیادی از آن هدر میرود. در بالغین مرد روزانه 90 میلی گرم و در بالغین زن 75 میلی گرم در روز نیاز است. مزایای ویتامین E شامل كاهش خطر بروز بیماری قلبی، سرطان و سایر امراض ناشی از بالارفتن میباشد. ویتامین E تاثیر مولكولهای رادیكال آزاد را خنثی میكند. مهمترین منابع حاوی ویتامین E همراه با «تیكوفرولها» و «توكوتریینولها» شامل میوه سنجد، مغزها بویژه بادام، تخمه آفتابگردان، سویا، گردو، بادامزمینی، فندق، ذرت، دانه کتان، زیتون و مارگارین و روغنهای گیاهی مثل روغن جوانه گندم، كره بادامزمینی، غلات سبوس دار، اسفناج و آووكادو هستند.
ویتامین E ازجمله ویتامینهای محلول در چربی است و نیاز آن در بالغین روزانه 15 میلی گرم میباشد. سلنیوم ازجمله عناصر کمیاب است که در بدن به میزان کم وجود دارد و بهرغم این میزان کم، بسیار ضروری و حیاتی است. مزایای سلنیوم نیز شامل تقویت سیستم ایمنی بدن كاهش اضطراب و افسردگی و حفظ سلامت موها و ناخنها است. سلنیوم در پیوند با پروتئین در بدن به عنوان یک آنتی اکسیدان بسیار قوی عمل کرده و بدن را در مقابل رادیکالهای آزاد حفظ میکند. محتوای سلنیوم غذاها، به میزان سلنیوم موجود در خاک یا آبی بستگی دارد که گیاه یا حیوان از آن تغذیه میکند.
ولی بدلیل اتصال آن به پروتئین، در تمام غذاهای حیوانی وجود دارد. منابع غذایی اصلی حاوی این ماده معدنی مهم شامل غذاهای سالم حاوی پروتئین زیاد مثل غذاهای دریایی، تخم مرغ، گوشت مرغ و قرمز، قلوه، جگر و گندم سبوس دار، برنج قهوهای و سایر غلات سبوس دار هستند. سلنیوم همراه با ویتامینها موجب كند شدن روند پیری میشود، خطر ابتلا به سرطانها را كاهش میدهد، از عروق خونی محافظت میكند و احتمال حمله قلبی و سكته مغزی را كاهش میدهد. فیتوکمیکالها مواد شمیایی طبیعی هستند که بطور طبیعی در سبزیجات، میوه ها، دانه ها، آجیل و حبوبات وجود دارند.
یک دسته از آن ها، کاروتنوئیدها مانند بتاکاروتن، لیکوپن، گزانتین و... هستند. متخصصان تغذیه همواره تأكید دارند كه بهترین منابع غذایی حاوی آنتی اكسیدانها شامل میوهها و سبزیهای دارای فیبر خوراكی زیاد، غلات سبوسدار، مغزها و حبوبات، دانهها و همچنین مواد غذایی سرشار از پروتئینهای ضد پیری هستند. به گزارش ایسنا، مصرف مواد غذایی غنی از آنتیاكسیدان برای سلامت بدن، تقویت سیستم ایمنی و همچنین افزایش طول عمر و به تعویق انداختن فرآیند پیری ضروری است. آنتی اكسیدانهای موجود در غذاها در واقع تأثیر مولكولهای رادیكال آزاد را در بدن كاهش میدهند. وقتی این مولكولها در بدن فعال هستند، اعضای بدن سریعتر فرسوده میشوند و در نتیجه فرآیند پیری زودتر بروز میكند.
بنابراین آنتیاكسیدانها موجب میشوند كه بدن جوانتر و شادابتر بماند و درعین حال علائم پیری را كاهش میدهند. سبزیها و میوههای حاوی كارتنوئیدها اغلب به رنگ های زرد، قرمز، نارنجی (مانند میوه سنجد) و یا برگهای سبز تیره هستند كه از مهمترین آنها میتوان به اسفناج، كلم بروكلی، فلفل سبز و قرمز، هویج و سیبزمینی شیرین و سنجد اشاره كرد و اما سنجد: در میوه سنجد، اسیدهای آلی و یک نوع گلوکوزید به نام کرستین یافت میشود. وجود اسیدهای چرب، اسیدهای آلی و انواع ویتامینها از جمله ویتامین E، وC, K, B1, B2, A, Fو اسیـدهای چرب اشباع نشده در سنجد تشخیـص داده شده است.
در هسته سنجد نیز 17 نوع آمینواسید و مقداری پروتئین وجود دارد که هریک از این آمینواسیدها خواص دارویی بسیار مفیدی دارند. این میوه بدلیل داشتن تانن، در معالجه تعدادی از بیماریها خصوصاً زخم معده مؤثر است میوه سنجد از نظر طبیعت، طبق نظر حکمای طب سنتی، سرد و خشک است و از نظر خواص، عقیده دارند که مقوی و مفرح میباشد. آنچه بیشتر مورد توجه دانشمندان قرار گرفته این است که میوه سنجد آنتیاسکلراتیک بوده و روند پیری را کند میکند. سنجد استخوان را محکم و دستگاه گوارش را تقویت میکند همچنین سرشار از فیبر است و گرسنگی را کاهش میدهد و خاصیت سیر کنندگی بالایی دارد و در افرادی که مشکلات دستگاه گوارشی دارند، بسیار مفید است، سنجد یکی از بهترین منابع غذایی گیاهی محسوب میشود. منبع غنی از کلسیم است و برای افرادی که دچار پوکی استخوان هستند، مفید واقع شده و استخوانهای افراد را محکم میکند.
بهتر است سنجد را به عنوان میان وعده استفاده کرد، سنجد علاوه بر ویتامینها و مواد معدنی دارای ترکیباتی مانند فتیکمیکالهاست که آنتیاکسیدان خوبی است. اخیراً محققان دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی مشهد نیز توانستهاند اثرات ضد دردی، ضد التهابی و شل کنندگی عضلانی این گیاه بویژه بصورت پودر هسته میوه سنجد را تأیید کنند. به گفته ایشان سنجد در بیماری استئوآرتریت، اثرات بالینی و ضد دردی مشابه داروهای ضدالتهابی غیر استروئیدی داشته و نه تنها برای معده مضر نبوده بلکه بدلیل اثرات حفاظتی خود و عوارض جانبی کمتر می تواند جایگزین داروهای معمول ضدالتهابی غیراستروئیدی شود.
درهرحال میوه سنجد دارای خواص آنتیاکسیدانی قوی بوده و سرشار از مواد معدنی و ویتامینهاست. این میوه بدلیل همین خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی خود در درمان بسیاری از بیماریها بویژه بیماریهای قلبی-عروقی و دردهای استخوان مؤثر است. از سنین 15 سال به بالا با خوردن روزانه 10 عدد سنجد سلامتی خود را تضمین کنید.
میزان مناسب پتاسیم در بدن خطر سکتهی مغزی را به میزان 24 درصد کاهش میدهد. از آنجایی که موز سرشار از پتاسیم است مصرف منظم آن برای سلامت عروق بسیار مفید است.
موز سرشار از پتاسیم است و برای همین هم خطر سکتهی مغزی را کاهش میدهد.
متأسفانه این روزها شنیدن خطر سکتهی مغزی و سکتهی قلبی در بین سنین مختلف خیلی شایع شده است. اما هر مشکلی راه حلی دارد.
بر اساس بررسیهای محققان سازمان جهانی سلامت، میزان مناسب پتاسیم در بدن خطر سکتهی مغزی را به میزان 24 درصد کاهش میدهد.
از آنجایی که موز سرشار از پتاسیم است (هر 100 گرم موز 413 میلی گرم پتاسیم دارد) مصرف منظم آن برای سلامت عروق بسیار مفید است.
محققان نتایج 33 بررسی را گردآوری کرده و به این نتیجه رسیدند افزایش میزان دریافت پتاسیم در افراد بزرگسال فشار خون سیستولیک و دیاستولیک را کاهش میدهد بدون این که تأثیر منفی روی تجمع چربی خون و یا عملکرد کلیهها داشته باشد.
میزان مناسب پتاسیم در بدن خطر سکتهی مغزی را به میزان 24 درصد کاهش میدهد
میزان دریافتی پتاسیم برای بهرهمندی از خواص آن بین 90 تا 120 میلی مول در روز تخمین زده شده است. محققان همچنین تاکید میکنند که مصرف زیاد پتاسیم (سقف مصرف آن 3500 میلی گرم در روز است) برای بیشتر مردم که عملکرد کلیوی نرمالی دارند مفید است و میتواند باعث کنترل فشار خون بالا و پیشگیری از خطر سکتهی مغزی شود.
عسل، یکی از شفابخشترین محصولات طبیعت است که از آن، با عنوان طلای طبیعی یاد میشود.
عسل که علاوهبر جنبههای خوراکی و خواص مغذی که بهعنوان محبوبترین خوراکیها در سبد غذایی خانواده دارد، بهعنوان یک داروی طبیعی و بیهمتا، در درمان بسیاری از بیماریها، از سوی متخصصان و درمانگران طب سنتی و شیوههای طبیعی درمان، استفاده میشود.
برای تامین انرژی
عسل، یک انرژیزای طبیعی است که مصرف مقدار اندکی از آن، انرژی زیادی را در بدن تولید میکند. از این روست که مصرف دو قاشق غذاخوری عسل، هنگام ضعف عمومی بدن، میتواند در مدت کوتاهی، موجب تقویت قوای فرد شود. عسل، از معدود مواد غذایی طبیعی است که خیلی زود جذب خون شده و به عملکرد بهتر اندامها، بهویژه مغز، کمک میکند.
برای تقویت اعصاب
وجود ویتامین D و فسفر در عسل، تاثیر بسیار زیادی در بهبود عملکرد اعصاب و تقویت آن دارد. همچنین مصرف مستمر آن در وعده صبحانه، میتواند بهترین روش برای پیشگیری از ابتلا به بیماریهای دستگاه عصبی باشد.
برای جذب بهتر ویتامینها
نرم کردن جداره عروق خونی در بدن، از جمله ویژگیهای منحصربهفرد عسل است. نرم نگه داشتن جداره عروق، موجب میشود جذب سلولی بهتر انجام شود و مواد مفید و مغذی، راحتتر به سلولهای بدن برسند. بنابراین، مصرف آن در کودکان و نوجوانان، به بهبود روند رشد آنها کمک میکند.
برای رفع بوی بد دهان
موم زنبور عسل، مانند عسل، خواص درمانی متعددی دارد که یکی از کاربردیترین آنها، برطرف کردن بوی بد دهان است. برای این منظور، لازم است مقدار کوچکی از موم زنبور عسل را مانند آدامس بجویید تا بوی بد دهان از بین برود.
برای زخممعدهایها
عسل، بهدلیل لطافتی که دارد، برای انواع معدهها و سیستمهای گوارشی، مناسب است. حتی حساسترین معدهها نیز قادر به هضم و جذب مواد مغذی عسلهای طبیعی هستند. از طرفی، کالری عسلهای طبیعی که توسط زنبورعسل تهیه میشود، بسیار اندک است. بنابراین، مصرف این محصول، برای افراد دچار اضافه وزن یا چاقی، خطری ندارد.
برای درمان شبادراری
بسیاری از درمانگران مکاتب درمانی طبیعی در سراسر جهان، مصرف عسل طبیعی را موجب درمان شبادراری در کودکان و خردسالان میدانند. برای درمان شبادراری در بچهها لازم است مقدار 30 گرم عسل را در سه نوبت و به مدت 10 روز، به کودک بدهید. مصرف این داروی طبیعی، تاثیر بسیار چشمگیری در کاهش میزان شبادراری و برطرف شدن آن دارد.
برای درمان آلرژی فصلی
عسل، یکی از بهترین داروهای طبیعی برای درمان آلرژی و حساسیت فصلی در افراد است، اما باید توجه داشت که افراد، باید عسل تولیدشده توسط گیاهان همان منطقه را میل کنند تا به این ترتیب، از میزان حساسیت و آلرژی آنها، بهمرور کاسته شود.
یک ترکیب معجزهگر
به گفته درمانگران روشهای طبیعی، ترکیب عسل طبیعی با گیاه دارچین، برای درمان بیش از 95 نوع بیماری در جهان، از جمله بیماریهای قلبی، زخمهای سطحی، سوختگی، بیماریهای مثانه، بیماریهای مفصلی و استخوانی و ریزش مو استفاده میشود.
به جای عسل نباید گول خورد
چگونه عسل طبیعی را از تقلبی تشخیص دهیم؟
برای تشخیص عسل طبیعی از انواع تقلبی آن، روشهای خانگی مختلفی وجود دارد که توجه به آنها میتواند تا حد زیادی، به تشخیص عسل طبیعی از تقلبی کمک کند.
یکی از مهمترین ویژگیهای عسل طبیعی، آن است که در ظرفی که هست، لایهلایه نمیشود و وقتی یک قاشق از آن را روی یک تکه نان تُست میمالید، پس از پنج دقیقه، عسل، به لایههای نان، نفوذ نکرده و نان را نرم و خیس نمیکند. همچنین، عسل طبیعی باید بافتی نرم و منسجم داشته باشد؛ به این معنی که وقتی آن را با قاشق، از ظرف، بلند میکنیم، بهنرمی، اما با انسجام، به سمت پایین سرازیر شود، در حالی که عسلهای تقلبی، بافت خشنی دارند و خلاف اینکه به نظر، منسجم و فشرده میآیند، وقتی آنها را بلند میکنید، سبُک، به سمت پایین میریزند و کِش نمیآیند. راه دیگر آن است که چند قطره از عسل را روی کاغذ بریزید. در صورتی که اطراف آن قطره، رد پخش شدن مایع دیده شد، نشاندهنده ناخالصی عسل است.
کرفس مانع از فراموشی می شود.محققان دریافتند افرادی که کرفس می خورند نه تنها از مزه خوب این سبزی لذت می برند بلکه مانع از بروز دمانس ناشی از پیری خود می شوند. این ماده میزان رسوب پروتئین های عامل بروز دمانس را در مغز به طور قابل ملاحظه ای کاهش می دهد. در سبزیهای سبز دیگری مانند بابونه و فلفل دلمه سبز نیز از «فلاوونوئید» موجود در کرفس وجود دارد.
به گفته محققان ؛ کرفس حاوی موادی موسوم به فلاوونوئید است که مانع از بروز پروسه ها و مراحل آسیب رسان در مغز می شود.
این ماده میزان رسوب پروتئین های عامل بروز دمانس را در مغز به طور قابل ملاحظه ای کاهش می دهد.
گفتنی است ، در سبزیهای سبز دیگری مانند بابونه و فلفل دلمه سبز نیز از «فلاوونوئید» موجود در کرفس وجود دارد.آزمایش بر روی موش هایی که ژن آلزایمر به آنها وارد شده بود نشان داد که «فلاوونوئید دیوسمین» موجود در کرفس روند بروز بیماری آلزایمر را در موش ها به شدت کاهش داد.
گوجهسبز یکی از میوههای آشنای بهاری است، میوهای خوشطعم و رنگی که کوچک و بزرگ برای خوردنش لحظهشماری میکنند، جدا از طعم ترش و وسوسهانگیز گوجه سبز، این میوه دنیایی از خاصیتهای مفید است.محمدی کارشناس ارشد تغذیه میگوید: خداوند ترتیب فصول و میوههای هر فصل را آنچنان پشت سرهم قرار داده است که هر فصل خوراک مورد نیاز همان فصل را با خودش میآورد، میوههای هر فصل میتواند کمبود فصل قبل را جبران کند.
برای مثال ما در فصل سرما با انواع بیماریهای ویروسی روبهرو هستیم که برای ایمنی برابر آنها نیاز داریم ویتامین c زیادی مصرف کنیم و تمام میوههای این فصل مثل پرتقال، نارنگی، لیمو شیرین و... سرشار از این ویتامین هستند. همچنین فصل تابستان که بدن به آب بیشتری نیاز دارد، پر است از میوههای آبدار. در فصل بهار به دلیل آنکه میزان سبزیها و میوههای تازه در اواخر زمستان کم است، مصرف نوبرانهها و میوههای فصل بهار توصیه شده است.وی ادامه میدهد: گوجه سبز جزو اولین میوههایی است که در بهار به بازار میآید، گوجه سبز دارای ارزش غذایی بالایی است که طرفداران آن میتوانند از آن بهرهمند گردند.
محمدی با بیان اینکه هر صد گرم گوجه سبز 30 کیلوکالری انرژی دارد، میافزاید: گوجه سبز مانند بسیاری از میوههای ترش، غنی از ویتامینهای A، B و C است و اثرات قابل توجهی در جلوگیری از بیماریهایی مانند چربی خون بالا، پیری سلولها و سرطان دارد.وی ادامه میدهد: همچنین اسیدبنزوئیک، ترکیبی است که خاصیت ضد میکروبی آن به اثبات رسیده و به طور طبیعی در گوجه سبز وجود دارد.محمدی میگوید: این میوه نوبر بهاری چون حاوی برخی ویتامینها و نیز پیش ساز ویتامین A است، برای کمک به درمان شبکوری و نیز رشد بدن (در صورت مصرف تمام مواد غذایی دیگری که مورد نیاز کودکان هستند) مفید است، گوجه سبز دارای ویتامینهای B و C است و به همین جهت برای آرامش اعصاب نیز مفید است. البته مصرف زیاد آن حالتی از حساسیت موقت را در دهان و دندانهای مصرفکننده ایجاد میکند.
کاهش فشار خون یکی از اثرات درمانی منحصر بهفرد گوجهسبز است؛ محمدی کارشناس تغذیه در این مورد میگوید: خوردن گوجه سبز فشار بالای خون را تحت کنترل درمیآورد، چربی خون را کاهش میدهد، رسوبات را از خون حذف میکند و عملکرد معده-رودهای را نیز تنظیم میکند، علاوه بر این، باعث تعادل اسید و باز در جریان خون میشود و بههمیندلیل میتواند در درمان حالت اسیدی خون مفید باشد، ضمن آنکه مطالعات نشان داده این میوه میتواند در درمان تومورها هم موثر باشد.وی ادامه میدهد: ارزش غذایی 100 گرم گوجه سبز برابر است با 8 گرم کربوهیدرات، 84/2 گرم چربی، 6/1 گرم پروتئین و فیبر خام نیم درصد و همچنین با خوردن 100 گرم گوجهسبز، 5 درصد ویتامین A، دو درصد ویتامین1 B، یک و نهدهم درصد ویتامین2 B، دو و هشت دهم درصد نیاسین، 13 درصد ویتامین C، پنج درصد کلسیم، 2 درصد فسفر و 5 درصد آهن مورد نیاز بدنتان تامین میشود.این کارشناس تغذیه با اشاره به اینکه اکثرا گوجهسبز را با نمک میخورند، میگوید: این میوه به دلیل خصوصیت اسیدی اجزای آن میتواند به مینای دندان آسیب برساند بههمین دلیل توصیه میشود از مقدار کمی نمک بههنگام خوردن آن استفاده شود و پس از مصرف نیز دندانها به دقت شسته یا آب بنوشید.
وی میگوید: البته ناگفته نماند میوههای بهاری آلوده به انواع میکروبها و سموم و در صورت شستوشوی نامناسب ناقل بیماریهای مختلف هستند. متأسفانه بعضی کشاورزان فاصله میان سمپاشی و برداشت محصول را رعایت نکرده و میوهها را قبل از تجزیه سم به بازار عرضه میکنند.محمدی میگوید: از آنجایی که زمان برداشت میوههای بهاری نظیر گوجه سبز کوتاه است به منظور تجزیه سموم، سمپاشی باید 6 الی 7 هفته قبل از برداشت صورت گیرد و به همین دلیل گوجه سبز قبل از مصرف باید به دقت شسته و سموم باقیمانده روی آنها پاک شود.
اگرچه متداولترین نوع مصرف این میوه بهصورت خام است اما از گوجه سبز در طبخ خورشی خوشمزه نیز استفاده میشود که طرفداران زیادی دارد.خانم ابراهیمی که سالهاست مبادرت به آموزش انواع غذاها میکند در این باره به ایسنا میگوید: این فصل خوراکیها، سالادها و دسرهای متفاوتی را میتوان با میوهها و سبزیهای بهاری تهیه کرد که در سلامت افراد تاثیر بسزایی دارد.وی میگوید: خورش گوجه سبز یکی از این غذاهاست که به دلیل مزه ترش خود طرفداران زیادی دارد. در پخت خورش گوجهسبز - مانند خورشهای کرفس و کنگر- از سبزیهایی مثل نعنا و جعفری استفاده میشود، فقط با این تفاوت که در این خورش دیگر نیازی به آبغوره یا آبلیمو برای ترش کردن نیست، گوجهسبز خودش ترشی لازم غذا را تامین میکند.
ابراهیمی ادامه میدهد: برای تهیه این خورش علاوه بر گوجهسبز به گوشت قیمهای، پیاز، نعنا و جعفری تازه، رب گوجهفرنگی، زعفران ساییدهشده - نمک و زردچوبه و آرد سفید نیاز داریم.وی در مورد طرز تهیه این خورش نیز میگوید: ابتدا چوب و هسته گوجهسبزها را گرفته و پس از شستن کنار میگذاریم، نعنا و جعفری را به صورت جداگانه پاک کرده و پس از شستن و ضدعفونی کردن بهصورت ریز خرد کرده و داخل سبدی ریخته تا آب اضافه آنها خارج شود، پیازها را پوست کنده و بهصورت خلالی خرد میکنیم، در یک قابلمه مناسب مقداری روغن ریخته و روی حرارت قرار میدهیم تا داغ شود، سپس پیازها را به آن اضافه کرده و حین سرخ شدن، مقداری زردچوبه نیز روی پیاز میریزیم، وقتی که پیاز کمی سرخ شد، تکههای گوشت را اضافه کرده و همراه با پیاز و زردچوبه در روغن تفت میدهیم، پس از گذشت چند دقیقه و پس از اضافه کردن آب، در ظرف را گذاشته و صبر میکنیم تا گوشت بهطور کامل بپزد.
وی اضافه میکند: در تابه دیگری مقدار کمی روغن ریخته و نعنا و جعفری خردشده را در آن تفت میدهیم، تقریبا بعد از یکساعتونیم – که گوشت مراحل پایانی پخت را طی کرد – نعنا و جعفری سرخ شده را به آن اضافه کرده و حدود یک ربع پس از آن، گوجهسبز را نیز به این مخلوط اضافه میکنیم، آرد را در یک کاسه کوچک ریخته و به آن کمی آب سرد اضافه میکنیم و با چنگال آنقدر هم میزنیم تا آرد در آب حل شود، سپس به خورش اضافه میکنیم، پودر زعفران را نیز در مقداری آبجوش حل کرده و همراه رب در غذا میریزیم و صبر میکنیم تا خورش جا بیفتد. معمولا نیمساعت پس از اضافه کردن گوجهسبز به خورش، غذا آماده است. خوردن میوههای هر فصل برای همان زمان بسیار مفید است، در فصل بهار که طراوت و سرزندگی همه جا را فرا گرفته، نباید از این موهبتهای الهی غافل شد.
غوره که میوه ی سبز رنگ نارس انگور است دارای طعم ترش می باشد. غوره دارای اسیدهای آلی مانند: اسید مالیک، اسید فرمیک، اسید سوکسینیک(Succinique Acid)، اسید اگزالیک، اسید گلوکولیک(Glucolique Acid) و قند می باشد.
غوره برای افراد مبتلا به چربی خون بسیار مفید بوده و ضد عفونی کننده بدن نیز هست. هم چنین اگر با سالاد میل شود، برای لاغر کردن سودمند است.
* غرغره کردن با آبغوره در درمان ورم مخاط دهان و حلق و نرمی لثه ها موثر است.
* آب غوره برای درمان چاقی مفرط مفید است.
* بیماری "اسکوربوت" که به علت کمبود ویتامین C در بدن به وجود می آید، با آب غوره درمان می شود.
* آب غوره چون دارای تارتارات پتاسیم است، برای درمان سیاتیک و رماتیسم حاد بسیار مفید است.
* در دفع زردی موثر است. لذا باید 1 تا 2 قاشق غذاخوری آبغوره را بعد از هر غذا میل نمایند.
* خوردن آب غوره بلوغ دختران را جلو می اندازد.
* حرارت و صفرای بدن را دفع و روده ها را ضدعفونی می کند. به این منظور بهتر است روزانه یک قاشق مرباخوری، چند روز متوالی میل شود.
* آب غوره تقویت کننده کبد است.
* برای برطرف کردن ورم گلو ، آب غوره را قرقره کنید.
* برای دفع کرم روده و تقویت معده، باید به مدت پنج روز آش آب غوره همراه با زیره سیاه مصرف کنید، البته در این مدت باید از خوردن غذاهای سنگین اجتناب نمایید.
* آب غوره درمان کننده پادرد و کمردرد، روماتیسم و سیاتیک است. برای معالجه می توان به مدت ده روز آش آب غوره مصرف نمود(البته از خوردن غذاهای سنگین در این مدت باید اجتناب کرد).
* آبغوره غذا را خوشطعم، مطبوع و لذیذ نموده و اشتها را تحریک مینماید.
* آبغوره اسهالهای ساده را درمان میکند، به این منظور باید 3 مرتبه در روز و هر بار یک قاشق غذاخوری مصرف شود.
* آبغوره حفظ کننده جنین است، به این جهت باید کمی آبغوره همراه با غذای روزانه مصرف شود. اما باید از خوردن زیاد غوره خودداری کرد، چن غوره مدر است و امکان دارد موجب سقط جنین شود.
* اگر چند قطره از آبغوره را هنگام خونریزی بینی به درون بینی بچکانند، خونریزی را بند میآورد.
* برای درمان چرک گوش میتوان آبغوره و سرکه را به طور مساوی با هم مخلوط نمود و چند روز، روزی سه مرتبه و هر بار 1 تا 2 قطره در گوش بچکانید.
* مالیدن مخلوط مساوی آبغوره و آب تره، در محل بواسیر، پس از اجابت مزاج مفید است و آن را معالجه میکند.
* آبغوره، خنک است و در موارد تب ، آنژین، ورم دهان و سل ریوی مصرف میگردد.
* رب غوره، تشنگی را برطرف میکند.
* رب غوره، التهاب، حرارت و اسهال را تسکین میدهد.
* رب غوره، اشتهاآور و محکم کننده جنین است.
* رب غوره تقویت کننده احشاء و برطرف کننده استفراغهای صفراوی است.
* سعی کنید غوره را به تنهایی نخورید، چون روی معده اثر سوئی می گذارد.
سرکه
خواص سرکه
* سرکه به غذا طعم خاصی میدهد و اشتها را تحریک میکند.
* در تحقیقات نشان داده شده است که مصرف روزانه 20 میلی لیتر سرکه (معادل 2 قاشق غذاخوری) هم به تنهایی و هم به صورت مخلوط با غذاها موجب کاهش اندیس گلیسمی مواد غذایی کربوهیدرات دار می شود. این اثر هم در افراد دیابتی و هم افراد غیر دیابتی دیده می شود. کاهش اندیس گلیسمی موجب می شود تا افزایش قند در بدن به آهستگی انجام شود.
* سرکه، هضم گوشت را آسان میکند.
* اگر خاکستر گرم را در سرکه بخیسانند و بر روی ورم غدد متورم قرار دهند، آن را درمان میکند.
* اگر سرکه و گلاب را به مقدار مساوی مخلوط نموده و بجوشانند و سپس یک قطعه پارچه را با این محلول خیس نموده بر روی سر بیمار قرار دهند، سردردهای ناشی از کبد و صفرا را معالجه میکند.
* شستشوی دهان با سرکه و گلاب، بوی بد دهان را از بین میبرد.
* با چکانیدن چند قطره سرکه در گوش، حشره یا کرمی که در گوش مانده باشد خارج میشود.
* اگر سرکه را در محل خارش بدن یا خونریزی بمالند، خارش و خونریزی های کوچک را بند میآورد.
* اگر سرکه را با نمک مخلوط کنند و در دهانی که به دلیل کشیدن دندان خونریزی میکند، نگه دارند و چند بار این کار را تکرار کنند، خونریزی را قطع میکند.
* مالیدن سرکه در محلهایی که سوزش دارد، مانند سوزش سوختگی با آتش، موجب درمان آن می شود.
* مالیدن رسوب سرکه باعث معالجه کک مک ، لک های بدن، کهیر، درد مفاصل و ورم سینه می شود.
* اگر کمی آرد جو را با سرکه خمیر کنند و در محل ورم سینه و بناگوش بگذارند، ورم را درمان میکند.
خُرما گیاهی تکلپهای و گرمسیری جزو تیره نخلها است که میوهاش خوراکی و دارای هستهای سخت و پوست نازک و طعم شیرین که به شکل خوشهای بزرگ از شاخه آویزان میگردد و برگهای آن بزرگ است.
ارتفاع نخل به ۱۰ تا ۲۰ متر یا بیشتر میرسد.در اینجا برای آشنایی بیشتر با این میوه گرمسیری که در کشورمان نیز به وفور یافت می شود، برخی از خواص آن ذکر می شود:
1- طبع خرما گرم و خشك است.
2. برای رفع خشونت و نرم كردن سینه 50 گرم خرما در 1000 گرم آب جوشانده صاف نموده روزی 2 تا 3 استكان بخورید. البته این برای افراد سرد مزاج بسیار خوب است.
3. برای تقویت كلیه از شربت فوق استفاده كنید.
4. كسانی كه درد كمر یا درد مفاصل دارند می توانند از شربت خرما كه در شماره 2 آمده است استفاده كنند.
5. اگر خرما با شنبلیله خورده شود جهت سنگ مثانه مفید است.
6. برای تقویت نیروی جسمانی خرما را در شیر تازه خیس كرده كمی دارچین بزنید و صبح به عنوان صبحانه بخورید و سپس كمی شیر بالای آن میل كنید. البته برای گرم مزاجان زیاد خوب نیست.
7. كسانی كه میخواهند سنگ مثانهشان خرد شود از دمكرده آن استفاده كنند (دمكرده هسته خرما) و دمكرده آن بسیار قابض است و كسانی كه یبوست دارند سعی كنند در هنگام استفاده از دمكرده خرما از غذاهای ساده و ملین استفاده كنند.
8. به خاطر وجود ویتامین B در خرما میوه خوبی برای تعادل اعصاب و نیز باعث رشد است.
9. فسفری كه در خرما وجود دارد باعث سر زنده نگاه داشتن سلولهای عصبی میشود.
10. برای كمبود آهن بسیار مفید است.
مصرف روزی یک مشت گردو از بروز بیماری قلبی پیشگیری می کند. محققان در تحقیقات خود دریافتند ۴ ساعت بعد از مصرف گردو یا روغن آن، میزان کلسترول خون بهبود چشمگیری پیدا می کند و انعطاف پذیری ر گ ها افزایش می یابد.
مصرف منظم گردو از بدن در برابر بیماری قلبی، عروقی محافظت می کند. این مغز دارای خواص زیادی است.
سرشار از اسید چربی امگا۳ است.
غنی از پروتئین است.
منبع غنی مواد معدنی از جمله منگنز، مس، پتاسیم، کلسیم، آهن، منیزیم، روی و سلنیم است.
فاقد چربی ترانس یا کلسترول است.
براساس طب چینی، گردو تقویت کننده کلیه و کمر،منقبض کننده ریه، تسکین دهنده آسم و چرب کننده روده است.
خاصیت آنتی اکسیدان دارد که علاوه بر تقویت سیستم ایمنی، روند پیری را نیز به تاخیر می اندازد.
برای تغذیه سیستم مغز،به کودک خود روزی یک عدد گردو بدهید.
برای بیماران دیابت نوع۲ مفید است.
با مصرف گردو یا روغن آن بهتر می توانید استرس را تحمل کنید.
آب لیمو حاوی مواد مغذی است که برای سلامت پوست نیز بسیار مفید است. آب لیمو ضایعاتی را که در منافذ پوست جمع می شود، از بین می برد و به پوست نشاط می بخشد.
نوشیدنی تهیه شده از این میوه خستگی سلول ها را برطرف می کند و باعث سرزندگی می شود. منبع عالی ویتامین C و مواد مغذی مانند کلسیم، فسفر، منیزیم، پروتئین و کربوهیدرات است.آب لیموی ترکیب شده با آب ولرم از استفراغ، گرفتگی سینه و یبوست پیشگیری می کند و باعث سوخت چربی نیز می شود. عفونت های مثانه را درمان و سموم و باکتری را از بدن دفع می کند.
ماساژ دادن لثه و دندان با آن مانع از خون ریزی و بوی نامطبوع دهان می شود. مصرف منظم آن مانع از بروز سنگ کلیه می شود. استفاده از آن روی جوش های سرسیاه باعث تمیز شدن و از بین رفتن چین و چروک می شود. ضماد تهیه شده از آب لیمو و نشاسته ذرت، درد ناشی از نیش سمی حشرات را التیام می بخشد.