دخالت ديگران در زندگي

اختلاف زن و شوهر گاهى به خاطر دخالت نمودن فاميل آنها در زندگى ايشان است . مانند دخالت مادر و مادر بزرگ ، پدر و پدر بزرگ ، خواهران و برادران و خويشان ديگر يا حتى بيگانگان . اينها در امور زندگى عروس و داماد دخالت مى كنند و زندگى شيرين و پر مهر و محبت آنها را به كدورت و ملال و محنت مبدل مى نمايند. گاهى هم عروس و داماد نادان هستند و نصيحت و راهنمايى خويشان دلسوز و مهربان خود را، دخالت بيجا مى پندارند.

پيداست كه چاره و علاج اين مشكل ، در صورت اخير آسان است . زيرا اگر نصيحت كنندگان دلسوز بتوانند خيرخواه بودن خود را به عروس و داماد بفهمانند، بايد در مرحله اول آن كار را بكنند و سپس راهنمايى نمايند؛ ولى اگر نتوانستند اين سوء تفاهم را بر طرف كنند، بايد تا مدتى دست از نصيحت بردارند و عروس و داماد را به حال خود گذارند، تا حوادث روزگار، ايشان را بيدار كند و خود آنها تقاضاى نصيحت كنند.

البته سخن ما در مورد امر به معروف و نهى از منكر شرعى نيست . آن خود بحثى جداگانه دارد حدود و قيودش در رساله هاى مجتهدين مذكور است . بحث ما در امور خانوادگى و غير كارهاى شرعى است .

اما در صورتى كه دخالت آنها در كار عروس و داماد مغرضانه و شيطانى باشد بايد بدانند كه عمل آنها گاهى مصداق سعايت و نمامى مى شود، و كسى كه نمامى كند، از نظر اميرالمؤ منين از دين اسلام خارج است و سخن چينى گناهى است كه انسان را از خدا و مخلوقش دور مى كند و سخن چين خائن است و بدترين مردم و گناهش نابخشودنى .

البته در اينجا وظيفه زن و شوهر اين است كه : به سخن كسى كه مى خواهد ميان آنها را بر هم زند، گوش ندهند. سخن چين رابه خانه خود راه ندهند و اگر راه ندادن شخص او ممكن نيست - مانند پدر و مادر - سخن او را به دل خود راه ندهند كه او ملعون است و هر ملعونى رانده شده درگاه خدا.

275- عن النبى (صلى الله عليه و آله و سلم ) قال : و من عمل فى فرقه بين امراءه و زوجها كان عليه غضب الله و لعنته فى الدنيا و الاخره و كان حقا على الله ان يرضخه باءلف صخره من نار و من مشى فى فساد ما بينهما...

پيغمبر (صلى الله عليه و آله و سلم ) فرمود: كسى كه كارى كند كه بين زن و شوهرى جدائى افتد و به طلاق رسد، خشم و لعنت خدا در دنيا و آخرت بر او باشد و سزاوار است كه خدا او را با هزار سنگ آتشين سنگباران كند، و كسى كه بين زن شوهر فساد كند، ولى به طلاق نرسد، غضب و لعنت خدا در دنيا و آخرت بر اوست و از نظر كردن به وجه خدا محروم مى گردد.

276- قال على (عليه السلام ): النميمه شيمه المارق

على (عليه السلام ) فرمود: سخن چينى خوى كسى است كه از دين اسلام خارج باشد. 

277- و قال (عليه السلام ): اياك و النميمه فانها تزرع الضغينه و تبعد عن الله و الناس

و نيز فرمود از سخن چينى بپرهيز كه سخن چينى كينه مى كارد و تو را از خدا و خلق دور مى كند.

278- و قال (عليه السلام ) اكذب السعايه و النميمه . باطله كانت اءو صحيحه

بدگويى و نمامى را تكذيب كن . چه درست باشد و چه نادرست .

279- و قال (عليه السلام ): من نقل اليك نقل عنك .

و فرمود: كسى كه بدى ديگرى را به تو برساند. بدى تو را هم به ديگرى مى رساند.

280- و قال (عليه السلام ) من صدق الواشى اءفسد الصديق .

و فرمود: كسى كه سخن چين را تصديق كند، دوست راستين خود را از دست مى دهد.

بهشت خانواده جلد اول

دكتر سيد جواد مصطفوى

گاهی وقتهابعضی هامشاوره ومشورت گرفتن رودخالت محسوب می نماینددرصورتیکه اینطورنیست

 

 

با عرض سلام و وقت بخیر.

 

بسیار متشکرم از این تاپیک.

 

 

 

 

بهترین ها و زیباترین ها را برایتان خواستار و خواهانم.

گاهی اوقات دخالت جزئی کمک محسوب میشود وگاهی هم دخالت زیاد باعث به هم زدن زندگی هم حتی میشود پس نباید زود تصمیم گیری کرد