فریدون شهر
شهر فریدونشهر با پهنهای حدود پنج کیلومتر مربع در غرب استان اصفهان در ۳۲ درجه و ۵۶ دقیقه و ۱۵ ثانیه پهنای شمالی و ۵۰ درجه و۷دقیقه و ۱۵ ثانیه درازای شرقی نسبت به نیمروز گرینویچ قرار دارد.
بر اساس مدارک و شواهد مکتوب و شفاهی، فریدونشهر در طول تاریخ اسامی مختلفی یافتهاست. شهر فریدونشهر تا سال ۱۳۵۹ه ش «آخوره بالا» نامیده میشد نام فریدونشهر در گذشته آخوره بودهاست که در سال۵۸ از میان نامهای پیشنهادی همچون گل شهر، فریدنشهر و فریدونشهر نام اخیر انتخاب و تصویب گردیدواژه «آخور» یعنی آخر و آخره فعل امر آخره یعنی آخوربریا آخورسالار رئیس اصطبل در دوران ساسانیان بوده وآن را دستوربان و آخورسالار را آخوربذ در این دوران میگفتند.
مردم بااقتباس به شاهنامه فردوسي آن را شهرفريدون پيشدادي میدانندبقعه اي نيزدرروستاي مشهدكاوه است كه آنرامحل دفن كاوه آهنگرميدانند...
چون فریدونشهر در گذشته بزرگترین ناحیه جمعیتی در آخرین بخش فریدن بودهاست به نام «آخره» و اندک اندک به صورت آخره وآخوره درآمدهاست وچون دو آبادی در نزدیکی هم
بوداند آخوره بالا را فریدونشهر ودیگری را آخوره پایین (وحدت آباد کنونی) نامیدهاند در روزگار باستان نواحی فریدن و فریدنشهر «پرتیکان» به معنای محل با شکوه نامیده میشد.
چون واژه فریدونشهر هم به معنی با شکوه وجلال است به این محل «فریدونشهر» گفتهاند. پرتیکان در اصل یکی از طایفههای قوم پارس بودند که در منطقه نشیمن گزیدند.
گرجی ها در ابتدای ورود به این منطقه در عصر شاه عباس اول صفوی به یاد ناحیهای زیبا در گرجستان روستاي سكونت خودرا مارتقوپی نامیدند (که از منابع تاریخی از آن به عنوان مردانقوب یاد شدهاست) بعد از مدتی این نام فراموش و لفظ سوپلی (آبادی) جایگزین شد که گرجیان این منطقه اکنون این شهر را به این نام میخوانند.
آب وهوای فریدونشهر معتدل کوهستانی است. پراکندگی باران وبرف درطول سال دست کم ۸ ماه و ذخیره برف آنها تاشروع بارندگی سال دیگر ادامه مییابد. رودخانه هااغلب دربستری عمیق جریان یافتهاست که آب آنها به هدر میرود ومعمولاً به مصرف کشاورزی نمیرسد. پوشش گیاهی این ناحیه از استپ و چمنزارهای کوهستانی است.
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت شهرستان فریدون شهر در سال ۱۳۸۵ برابر با ۳۹۳۹۲ نفر بوده است.
چهار گروه، بختیاری، گرجی، ترک و ارمنی از تیرههای معروف این ناحیه میباشند و هرگروه به زبان قومی مخصوص به خود تکلم میکنند. فریدونشهر حدود ۳۰۰سال پیش مرکز سکونت گرجیهایی شده است که در زمان صفویان به این نواحی کوچانده شده بودند و امروزه بزرگترین شهر گرجی نشین ایران به شمار میرود.