درد سیاتیک

 

 در مواردی که از درد کمر یا لمبالژی، فشار وارده به کمر و یا لمبگو صحبت می‌شود، درد معمولن به کمر و باسن محدود است، می‌تواند به شدت متغیر باشد و حتا حرکات را محدود کند. اما وقتی از سیاتیک صحبت می‌شود، درد معمولن در یک طرف بدن احساس می‌شود، می‌تواند به کمر و باسن محدود شود ولی در امتداد  پا تا انگشت های پا حس می‌شود.

 

 زمانی از دیسک صحبت می‌شود که در‌واقع هسته میانی دیسک بین مهره‌های ستون فقرات به طور غیرطبیعی از قسمت میانی دیسک خارج شود و به عصب سیاتیک فشار وارد کند. این مشکل یکی از علل عمده درد کمر یا سیاتیک است. سیاتیک خود به خود یک بیماری نیست. درد سیاتیک نشانه آن است که عصب سیاتیک تحریک شده است.

 

 در اغلب موارد، فتق دیسک‌ها، که یکی یا همه پنج ریشه عصب سیاتیک را می‌فشرد علت عمده درد سیاتیک است. ولی «اسپوندیلوزیستزیس»، «اسپوندیلودیسکتیس »، تنگی ستون فقرات، نورینوم و متاستاز استخوان از یک سرطان اولیه، از علل دیگر به شمار می‌روند.

 

 علایم می‌توانند بنابر آسیب ریشه کمی متفاوت باشد. ریشه عصب بخشی از عصب است که به نخاع، داخل ستون فقرات می‌پیوندد. سندرم پیریفرم که با التهاب ماهیچه هرمی شکل باسن به نام پیریفرم ایجاد می‌شود، می‌تواند با انقباض و تورم بر روی عصب سیاتیک فشار آورد و آن را تحریک کند. این پدیده بیش‌تر در میان ورزشکاران و افرادی که به طور نادرست تمرین بدنی دارند رایج است.

 

 سندرم مفصلی از سطح مفاصل منشاء می‌شود. استقرار نامناسب و یا یک حرکت نادرست می‌تواند در سطح مفاصل انحراف اندکی ایجاد کند که نتیجه آن کمر درد و گاهی اوقات سیاتیک است. سقوط، تصادف یا هر وضعیت دیگری که باعث ضربه به پشت می‌شود ممکن است به ریشه‌های عصبی صدمه بزند.

 

 آرتروز یا متاستاز که روی عصب سیاتیک فشار وارد می‌کند می‌تواند باعث کمر درد و سیاتیک شود. در سیاتیک واقعی، فشرده شدن یک یا چند ریشه عصب سیاتیک منجر به ترکیبی از سه گروه اختلالات موتور با از بین رفتن رفلکس، کاهش قدرت و آتروفی عضلانی، اختلالات حساسیت با کاهش یا اغراق حساسیت در قلمرو مربوطه، و اختلالات در عرق کردن و درد سوزش آور می‌شود. در حالی که درد سیاتیک یا سیاتالژی، دردی است که مسیر یک یا چند ریشه عصب سیاتیک را به طور نسبی یا به طور کامل دنبال می‌کند و می‌تواند در مکان های مختلف اندام تحتانی خود را نشان دهد.