بازدید از استان اردبیل
آلوارس، دشت، گل و چشمه و پیست اسکی آلوارس
نقاش، اول چند تا كوه بلند كشیده كه روی هر كدام، كمی برف سپید نشسته بود. بعد چند تا ابر خاكستری گذاشت گوشه تابلو و حاشیههایشان را طلایی كرد كه یعنی، پشتشان خورشید پنهان شده است.
آن وقت رفت سراغ كوهها و دشت مقابلشان را با قلممو سبز كرد و بعد آدمهایی را كشید میان سبزی دشت كه كنار هم ایستاده بودند، عكس میگرفتند یا روی قالیچههای سبك و كوچك دور هم نشسته بودند و گپ میزدند، اما باز قانع نشد.
حس كرد تابلویش چیزی كم دارد و ناگهان یادش افتاد كه رنگها سرخ، زرد، بنفش و سپیدبراق روی پالت نقاشیاش دست نخورده مانده است. پس قلم مخصوصش را برداشت و به رنگهای دستنخورده آغشتهاش كرد و بعد بارها كوبید روی تابلو و این شد كه «آلوارس» متولد شد. روستایی در مجاورت دشتی سبز كه پر شده از شقایقها و لالههای سرخ، گلهای ختمی و گلهای وحشی دیگر.
پیشنهاد این هفته ما روستای آلوارس است كه خیلی از ما وقتی اسمش را میشنویم خیال میكنیم باید نام یك گوشه سبز و درخشان در آن سر دنیا باشد، اما آلوارس آنقدرها هم دور نیست. این روستای ییلاقی از توابع بخش سرعین شهرستان اردبیل است كه گفته میشود پیشتر ییلاق چراگاهی عشایر شاهسون بوده است.
آلوارس قدیمی ترین روستایی است که در دامنه سبلان پا به عرصه وجود گذاشته است. مردی در زمان های قدیم در آن روستا زندگی می کرد که ادعا می کرد وارث این مکان است. بعد از درگذشت پیر مرد طایفه او بنام آل وارث معروف شد.
گروهی هم می گویند در روستای آلوارس باغهای بزرگی وجود داشت که از درختان تنومندی چون شمشاد و سر و بید تبریزی انباشته بود. نجاران از آن درخت انبوه الورا می بریدند و کسانی که از روستا همجوار خانه می ساختند از روستای آلوارس الوار می خریدند. به خاطر این درختان تنومند و الوار محکم این روستا به الوارستان معروف شد.
گروهی هم می گویند اجداد اهالی این روستا به نژاد پارس می رسد. این روستا را پارسیان در زمان های بسیار قدیم ساخته و مدت مدیدی در آن زندگی کرده اند. به همین خاطر نام آل پارس نیز بر روی آن می نهند. ولی از همه مصطلح تر برای این روستا عنوان آل پارس است.
آلوارس را كوهنوردها بهتر از گردشگران عادی میشناسند، چون این روستا در مسیر صعود به سبلان قرار گرفته و از آنجا كه روستایی برفگیر و نسبتا سردسیر است پیست اسكی در 12 كیلومتری آن نیز بنا شده است.
خوشتان آمد؟ میخواهید به جمع گردشگران تابلوی نقاشی آلوارس بپیوندید؟ پس اول به سرعین سفر كنید و از آنجا جادهای 12 كیلومتری شما را به این روستای زیبا میرساند.
بزرگترین پیست اسکی کشور
مجموعه فرهنگی، توریستی و ورزشی آلوارس در یکی از زیباترین نقاط استان از لحاظ گردشگری و در دامنه های مرتفع و زیبای سبلان قرار دارد که بزرگترین پیست اسکی از لحاظ وسعت در ایران به حساب می آید. این پیست اسکی در فاصله 12 کیلو متری روستای آلوارس و 24 کیلومتری سرعین قرار گرفته و از آنجایی که در ارتفاع 3200 متری از سطح دریا قرار دارد در طول پائیز و زمستان پر از برف است و در حدود شش تا هشت ماه از سال مورد استفاده قرار گیرد.
این مکان مجهز به امکاناتی مثل بالابر و تله سیژ است و با وجود گرمای 35-40 درجه ای هوای تابستان در اردبیل و سرعین باز هم می توانید برف را در این مکان ببینید.
سبلان بلند؛ سهند زیبا
در سفر و گردش، به هر شهر ایران كه بروی، اگر اهلش باشی و پاهایت یاری كنند، می توانی از ارتفاعی بالا بروی؛ لاله زاری را ببینی یا دشتی پر شقایق و حتی دریاچه ای آرمیده بر قله كوه. چرا كه كوه های ایران هر كدام اقلیم خاص خود و طبیعت متفاوت خویش را دارند. این بار به چندین كوه مرتفع و زیبا در استان های اردبیل و آذربایجان های غربی و شرقی می پردازیم.
1ـ سبلان
این كوه مانند دماوند و تفتان آتشفشانی است، ولی از آنجا كه در زمان فوران مواد مذاب از چند نقطه خارج شده اند، كوه به صورت یك مخروط كامل نیست؛ به همین دلیل علاوه بر قله اصلی سبلان به ارتفاع 4811 متر كه به آن سلطان ساوالان می گویند، 2 قله فرعی كسره داغ و هرم داغ به ارتفاع 4400 متر نیز به وجود آمده اند. سبلان در وسط مثلثی فرضی قرار دارد؛ مثلثی كه از اتصال 3 شهر اردبیل در شرق، مشكین شهر در شمال غرب و سراب در جنوب غربی به وجود می آید.
اگر چه ارتفاع بلندترین نقطه این كوه از دماوند كوتاه تر است، ولی مساحت قاعده سبلان چند برابر بیشتر از دماوند بوده و چندین هزار كیلومترمربع را شامل می شود. خوب است بدانیم كه این بزرگی جثه تاثیر زیادی در آب و هوای منطقه شمال شرق ایران دارد.
سرمای شدید اردبیل، سراب و مشكین شهر و جریان دائمی چند رودخانه پر آب از تاثیرات این كوه بزرگ است. یخ دریاچه ای كه در بالای مخروط آتشفشان اصلی سبلان قرار دارد، در ماه های مرداد تا اوایل شهریور ذوب می شود و مرتفع ترین دریاچه آتشفشانی جهان را تشكیل می دهد.
اطراف كوه سبلان، چشمه های آبگرم سرعین، قطور سویی و شاه بیل، جهان گردان را به سوی خود می كشد.
2ـ سهند
كوه زیبای سهند در كنار شهر تبریز قرار دارد؛ اگر چه ارتفاع بلندترین قله این كوه 3707 متر است، ولی تعداد زیادی قله های بالای 3000 متر در این كوهستان در كنار هم قرار گرفته اند؛ به طوری كه مساحتی چندین هزار كیلومتر مربعی، شامل تمام منطقه بین شهرهای مراغه، هشترود، بستان آباد و تبریز را اشغال كرده اند.
وقتی از تهران به تبریز نزدیك می شویم در فاصله 100 كیلومتری این شهر، زیبایی كوه سهند بخصوص در بهار كه پوشیده از برف است، رخ می نماید. روستاهای كوهستانی زیبایی نیز در اطراف این كوه قرار دارند. روستای زیبای لیقوان در شمال و كندوان در شمال شرق این كوه جای خوش كرده اند.
3ـ بزقوش
رشته كوهی طولانی و باریك است كه شامل چند قله بالای 3000 متر بوده و به صورت دیواری جنوب سراب را در بر گرفته و آن را از منطقه نسبتا كم ارتفاع میانه جدا كرده است. وقتی از اردبیل به سوی تبریز حركت می كنیم در نزدیكی سراب این رشته كوه زیبا در جنوب خودنمایی می كند و در بیشتر ایام سال پوشیده از برف و دامنه هایش پر از گل است.
به جز این سه كوه، منطقه آذربایجان و اردبیل كوه های دیگری نیز دارد مثل كوه زیبای آقداغ (كوه سفید) در جنوب خلخال، كوه كیامكی داغ در شمال و نزدیك رود ارس، كوه ساری داش در غرب ارومیه و در مرز تركیه كه دره معروف بند در ابتدای این كوه مرتفع قرار دارد.
به دلیل همین تنوع در محیط كوه هاست كه كوهنوردی با گردشگری گره خورده و كوهنوردان را گردشگرانی سخت كوش می نامند.
پیکره سنگی بابا داوود عنبران اردبیل
پیکره سنگی بابا داوود عنبران در۴۰ کیلومتری شهراردبیل ودرروستای عنبران واقع شدهاست.ارتفاع این پیکره بی نظیرحدود ۲۰ مترمیباشد.این پیکره به شکل انسانی که به روبرو نظاره گراست تشکیل شدهاست.
این پیکره شبیه مجسمه ابوالهول درمصرمیباشد.هرساله میلیونها نفر ازسرتاسرایران جهت دیدن این پیکره به روستای عنبران دراردبیل مسافرت مینمایند.
گروهی از دانشمندان و ایرانشناسان این تندیس را همان نگهبان دریای مازندران میدانند که در شبرنگ نامه، کتاب حماسی سده هفتم هجری، از آن یاد شده است.
به راه اندرون کوههای بلند فرازش یکی کهنه سنگ نژند
زبر کوه بیند کران تا کران نگهبان دریای مازندران
بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی اردبیل
به گفته بیوک جامعی (۱۳۷۹)، مجموعه نفیس بقعه شیخ صفی الدین به نام عارف نامدار شیخ صفی الدین اردبیل جد سلاطین صفویه، در سال ۷۳۵ ه. ق. به دست فرزند وی صدرالدین موسی بنا شد. پس از شروع حکومت صفویه، به سبب ارادت شاهان صفوی به جد خود، واحدهای مختلفی به این مجموعه اضافه شد. بویژه در عهد شاه عباس اول و از آنجا که وی ارادت فراوانی به شیخ صفی الدین داشت و بسیار به زیارت مقبره وی میرفت، برای تکمیل و تزیین این اثر، کارهای فراوانی صورت گرفت. در عصر صفوی، بقعه شیخ با حضور استادان بزرگ عهد صفوی چنان به زیور آراسته شد که همچنان پس از گذشت چندین قرن به عنوان یکی از مفاخر تاریخی و فرهنگی ایران به شمار میآید.
یکی از موارد منحصر به فرد این مجموعه این است که این بقعه حاوی دهها اثر بدیع در مضامین مختلف رشتههای هنری است که از آن جمله میتوان به عالی ترین نوع کاشی کاری معرق و مقرنس و گچبری کتیبه های زیبا و نفیس و خط خطاطان بزرگ دوره صفوی (میر عماد، میر قوام الدین، محمد اسماعیل و...) منبتهای ارزنده، نقره کاری، تذهیب و طلاکاری، نقاشی و تنگ بری و غیره اشاره کرد. این اثر از ساختار معماری فخیمی برخوردار است که گرد هم آمدن فضایل هنری نامبرده، آنرا در مجموعههای تاریخی ایران شاخص و متمایز نموده است.
سردر اصلی و کاشی کاری بقعه شیخ صفی الدین تا سال ۱۳۲۱ خورشیدی در ضلع شمالی میدان فعلی عالی قاپو قرار داشته که در آن سال بقایای سردر به دستور اداره کل باستان شناسی برداشته شد و کاشیهای معرق آن فعلا در انبار بقعه نگهداری میشوند. سردر مذکور در زمان شاه عباس دوم برای بقعه ساخته شد و زیر نظر اسماعیل نقاش اردبیلی در سال ۱۰۵۷ به اتمام رسید. در حال حاضر هیچگونه آثاری از این سردر مشهود نیست. امروزه از ضلع شرقی میدان عالی قاپو با گذشتن از در چوبی بزرگ وارد حیاط مشجر مستطیل شکل بقعه به ابعاد ۹۲*۵/۲۶ متر میشویم. دور تا دور این حیاط با دیوارهای آجری که از روی ازاره سنگی و به صورت تاقنما ساخته شده محصور گشته است. ضلع شرقی حیاط مذکور با دری به ابعاد 1450*570 سانتی متر غیر مسقف باز میشود. این راهرو بینابین حیاط بزرگ مشجر و صحن اصلی قرار دارد. راهروی مذکور با دری در ضلع شمالی به محوطه شهیدگاه و در ضلع جنوبی به محوطهای معروف به «چله خانه» یا قربانگاه مرتبط میشود که در سالهای اخیر در مشرف به شهیدگاه مسدود شده است. دیوارهای جانبی این راهرو دارای تاقنمای کاشی کاری بوده که به مرور ایم ریخته و اکنون قسمتی از آ« بازسازی شده است. راهرو مذکور با گذشتن از محوطه کوچک درگاه سنگی به صحن اصلی متصل میشود. صحن اصلی حیاطی است مستطیل شکل به ابعاد ۴۰/۳۰*۱۰/۱۶ متر مفروش با تخته سنگهای صاف که حوضی در وسط آن قرار دارد. درگذشته در وسط این حوض چاه آبی بوده است که با استفاده از سطل و طناب برای وضو گرفتن از آن استفاده میشده است. این چاه در حال حاضر مسدود شده است.
در سمت چپ سرسرای ورودی، مسجد جنت سرا قرار گرفته. جنت سرا به صورت فضای هشت ضلعی طراحی شده و فاقد محراب است. چنین به نظر میرسد که فضای جنت سرا بیشتر برای انجام مراسم صوفیانه و گرفتن مجالس سماع عارفانه بوده و سنگ میدان یا «میدان داشی» آن هنوز در مجموعه بقعه شیخ صفی الدین موجود است. مسجد جنت سرا در گذشته دور دارای سقف گنبدی بوده که پس از فرو ریختن در دوره قاجاریه، سقفی چوبی و مسطح روی آن ایجاد شد که بر ۱۶ ستون چوبی استوار شده است. مسجد جنت سرا از نمای بیرونی مشرف به صحن داخلی سرسرای عظیمی است که در مقابل آن پنجره مشبک گره چینی نصب شده و در جناحین آن دو نیم قوس در ورودی اتاق متولی قرار گرفته است.
این بخش در حقیقت قسمت اصلی بناست و دقیقا رو به روی سرسرای ورودی در دو طبقه قرار گرفته است. پنج پنجره چوبی در طبقه فوقانی و پنج پنجره در زیر آن نمای بسیار زیبایی را قندیل خانه بخشیده است.
آنگونه که بیوک جامعی (۱۳۷۹) به نقل از کتاب «صریح الملک» عنوان کرده است، بخش های مختف بقعه شیخ صفی الدین عبارتاند از:
۱. حرم و دارالحفاظ
۲. مقبره شاهزادگان در جانب شرقی دارالحفاظ
۳. ایوان بزرگ رو به قبله دارالحدیث که از آثار دوران شاه اسماعیل اول بوده و در دو جانب غربی و شرقی آ« مقبرههای مسقفی از اولاد و مشایخ صوفیه قرار داشته است.
۴. چله خانههای قدیم و جدید و محل جلوس شیخ صفی الدین بوده است.
۵. مقبره مادر شاه طهماسب
۶. مقصورهای در برابر ایوان دارالحدیث
۷. محوطه شهیدگاه در شمال گنبد دارالحدیث
۸. محل جلوس شیخ صدرالدین موسی
۹. حجره ها که از چهل عدد بیشتر بوده
۱۰. صفه مزارهای برخی از امیران و سران خاندان صفوی
۱۱. نانوا خانه یا آشپزخانه
۱۲. آشپزخانه و دیگ خانه و حجرههای متعلق به آن و ایاغ خانه
۱۳. حجره رو به مزار شیخ صفی الدین که آرامگاه مشایخ صوفیه بوده است.
۱۴. شربت خانه در کنار چشمه آبی مشتمل بر حوض و محل پختن حلواها و شیرنی ها
۱۵. خونچه خانه و انبار با حجرههای فوقانی و تحتانی
۱۶. دفترخانه شامل دهلیز و خانه و محوطهای میان شربت خانه و خونچه خانه
۱۷. نقاره خانه که زیر سقف آن سقاخانه بوده و در پشت آن حمام و برخی خانههای متعلقه قرار دارد.
۱۸. هیمه خانه و زمینی در اطراف آن
۱۹. فضای بیرون در آستانه که در مقابل آن کوچه و دکانها قرار داشت
پارس آباد اردبیل
شهرستان پارسآباد یکی از شهرستانهای استان اردبیل ایران است.نام قدیمی این شهرستان "مغان" میباشد.
تقسیمات کشوری
این شهرستان از ۳ بخش و ۶ دهستان تشکیل شده است.
بخش مرکزی شهرستان پارساآباد مغان
دهستان ساوالان
دهستان قشلاق شمالی
شهرها: پارساآباد مغان
بخش اصلاندوز
دهستان اصلاندوز
دهستان قشلاق غربی
شهرها: اصلاندوز
بخش تازهکند
دهستان محمودآباد
دهستان تازهکند
اردبیل
جغرافیا
شهر اردبیل در ارتفاع ۳۰۰۰ متری از سطح دریا و در میان کوههای طالش و سبلان واقع در رشتهکوه البرز در شمال غرب فلات ایران جای گرفتهاست و دارای زمستانهای سرد و تابستانهای ملایم است.
مردم
جمعیت این شهر براساس سرشماری سراسری سال ۱۳۸۵ ایران، برابر با ۴۱۲٬۶۶۹ نفر است. زبان مردم شهر اردبیل ترکی آذربایجانی است. مذهب اکثر مردم این شهر، اسلام (شیعه دوازدهامامی) بوده و مسلمانان اهل سنت در روستاهایی نظیر عنبران سکونت دارند. همچنین مسیحیان شهر که اغلب ارمنی بودهاند در دهههای گذشته مهاجرت نمودهاند.
وجه تسمیه
غالب صاحبنظران نام قدیمی شهر را «آرتاویل» و از ریشه اوستایی میدانند. این نام از ترکیب دو کلمه «آرتا» (بهمعنی مقدس که در فارسی میانه تبدیل به «ارد» شدهاست و در کلماتی نظیر اردشیر آمدهاست) و «ویل» تشکیل شدهاست. امروزه در مناطق تالشنشین استان، هنوز هم به اردبیل، «آردویل» میگویند که معنی «شهر مقدس» را میدهد.
پیشینه
بقعه شیخ صفیالدین اردبیلیاردبیل از شهرهای کهن ایران است که حدود ۵۰۰۰ سال قدمت دارد.در لوحههای گلی سومریان به صورت ارتا ثبت گردیدهاست که خود قدمت شهر را تا ۵۰۰۰ سال میرساند. این شهر در زمان حکومت بنیامیه مرکز حکومت آذربایجان و در زمان بنیعباس مرکز قیام بابک خرمدین بوده است. در سال ۶۱۸ هجری مورد حمله مغولان قرار گرفت.در دوران باستان نیز که ایران به چهار ولایت تقسیم شده بود اردبیل مرکز ولایت باختر شامل آذربایجان، ارمنستان و آران بودهاست.[۱۲]اما در زمان تیموریان و صفویان، نهضت تشیع و جنبشهای سیاسی ایران از این شهر برخاست. اردبیل در زمان صفویان آباد گردید و به اوج اعتبار، عزت، و عظمت خود رسید، اما پس از انقراض این سلسله در پیشامدها و تحولات تاریخی دوره نادرشاه و اوایل قاجار و بهخصوص با ورود قشون روسیه به ایران و حوادث دوران مشروطیت، از رونق و اهمیت افتاد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، در ۲۴ فروردین ۱۳۷۲ به مرکز استان تبدیل شد.
از آثار تاریخی اردبیل که برخی به دوره پیش از اسلام میرسد، میتوان از دهکده آتشگاه، شهر هیر، شهریور، و مسجد جامع اردبیل که در قدیم آتشکده بودهاست، نام برد. با توجه به اینکه این مسجد، بزرگترین و قدیمترین مسجد اردبیل است، احتمال میرود یکی از واحدهای آن، کتابخانه بوده، ولی در تاریخ اردبیل اشارهای به آن نشده است.
بسیاری از مؤلفان دوره اسلامی، بنای شهر اردبیل را به فیروز، پادشاه ساسانی نسبت میدهند و مینویسند که اردبیل به دستور این پادشاه، که در سده پنجم میلادی میزیست، ساخته شدهاست.فردوسی در شاهنامه بنای اردبیل را به پیروز ساسانی نسبت میدهد.
اما تاریخ اردبیل خیلی قدیمیتر از زمان فیروز ساسانی است. زیرا که فیروز درسال ۴۵۹ میلادی به سلطنت رسیدهاست و ۳۴ سال قبل از این تاریخ، بهرام پنجم ملقب به بهرام گور در مقابل حمله هیاتله از راه اردبیل به آمل وگرگان و سپس به خراسان رفته و در آنجا، خاقان هیاتله را کشتهاست. این موضوع در شاهنامه فردوسی آمدهاست:
چو آگاهی آمد به بهرامشاه که خاقان به مرو است چندان سپاه
همی راند لشکر چو تزکوه سیل به آمل گذشت از ره اردبیل
در زمان فیروز به دلیل حمله طوایف شمال (هونها) ویران گردید و به دستور فیروز، آباد گردید و برج و بارو درآن ساخته گردید و از اینرو بنای آنرا به فیروز نسبت میدهند.
در داستان سیاوش در شاهنامه فردوسی نیز نام اردبیل آمده بود.
درقرن ششم قبل از میلاد زرتشت پیامبر بزرگ ایران ظهور کرد و بنا به روایت اوستا، کتاب یسنا در بالای کوه سبلان بر او نازل شدهاست.
شهر اردبیل به علت نزدیکی به قفقاز و گرجستان و ارمنستان، جایگاه ویژهای داشت بهطوری که در زمان جنگهای ایران و روس در عهد قاجار، اردبیل مرکز استقرار نیرو و ستاد عملیات سپاه ایران در برابر طوایف شمال بودهاست.
باستانشناسی اردبیل
منطقه اردبیل حداقل از هزاره ششم قبل از میلاد مسکونی بودهاست. براساس پژوهش، سراسر منطقه از تپههای باستانی پوشیده شدهاست. کاوشهای مقدماتی در برخی از نواحی اردبیل به ویژه در قسمتهای شمالی و شرقی آن نشان میدهد که اردبیل از کانونهای مهم فرهنگ مگالی تیک یا سنگ افراشتی بودهاست. مردم مگالی تیک شرق آذربایجان که ماهیت قومی آنها میباید از عناصر کاسی و هوری بوده باشد، دهها اثر مگالی تیک پرارزش از خود به یادگار گذاشتهاند. کشفیات اخیر در محوطه باستانی شهر یئری مشکین شهر، پرتو تازهای به تمدن و فرهنگ هشت هزارساله اقوام ساکن در اردبیل و اطراف آن افکندهاست و انتشار نتیجه کشفیات میتواند ارتباط تمدن و فرهنگ مگالی تیک اردبیل را با دیگر مناطق ایران و آذربایجان تاریخی و قفقاز و شرق آسیای صغیر مشخص کند. تصاویر هیکلهای سنگی شهر یئری با تصاویر هیکلها و سرهای آدمیانی که برروی اجاقهای نعل اسبی ایغدیر (ایگدیر درشمال شرقی ترکیه در نزدیکی مرز ایران و ارمنستان) نقش بسته شباهت تام دارد.آثاریافت شده درموزه باستانشناسی اردبیل موجود میباشند.
اردبیل درعصر مفرغ
آثار بهدستآمده در حفاریهای صورتگرفته در اردبیل، نشان از حیات در دوره مفرغ را بهاثبات میرساند. آثار بهدستآمده شامل شمشیرهای مسی، خنجرهای مختلف، تیر و سرنیزه، حلقه برای گرفتن زه کمان و تیردانهای مسی، از نوع تبری که در لرستان پیدا شده و باستانشناسان، تاریخ آن را قریب سههزارسال قبل ازمیلاد معین کردهاند، در ناحیه اردبیل نیز پیداشدهاست چون این اشیا ازمفرغهای بهدست آمده لرستان سادهترند، این امر قدمت اردبیل را فراتر هم میبرد.باستانشناسان در یکی از گورها تعدادی مهره عقیق، لاجورد، شیشه، یک دکمه طلا و سفال به دست آوردهاند.
درضمن حفاری در تپه نادری اردبیل، باستان شناسان موفق شدند بقایای معماری عصر مفرغ را به دست آورند.این بقایا از دورههای عصر آهن ۲ و ۳ و نمونههایی از دورههای اشکانی، ساسانی، سلجوقی و اوایل دوره اسلامی میباشند.این نوع معماری بسیار شناخته شده و در تمام دنیا به ویژه در معماری شرق ترکیه بسیار دیده شدهاست.
دردیگرکاوشها درمنطقه گیلوان اردبیل مواردی به شرح ذیل کشف گردیدهاند:
دو گور مربوط به دوره عصر مفرغ جدید (حدود سال ۱۶۰۰ پیش از میلاد)
یک گور مربوط به عصر آهن (حدود سالهای ۱۲۰۰ تا ۱۵۰۰ پیش از میلاد)
چهار گور مربوط به دوره هخامنشی
۹۹ گور مربوط به عصر آهن (سالهای ۲۲۰۰ تا ۲۸۰۰ پیش از میلاد)
موضوع قابل توجه در گورهای عصر آهن تدفینهای دسته جمعی است که در گورهای این عصر بی نظیر است که این موضوع نشان از همان تداوم فرهنگی از عصر مفروغ جدید تا عصر آهن است.سازههای گورهای گیلوان از نوع سازههای چالهای است و تدفین اسکلتها به صورت چمباتهای انجام شدهاست. جهت سر این اسکلتها نشان دهنده این مطلب است که: اجسادی که در صبح دفن شدهاند سرشان به طرف شرق و آنهایی که در ظهر دفن شدهاند، سرشان به طرف جنوب بودهاست.
از اشیایی که همراه با اسکلتها به دست آمده میتوان به خنجر، سرنیزه و پیکان در گور مردان و سنجاق سینه، مهرههای تزئینی، پولک و... در گور زنان اشاره کرد.
سفال اردبیل دردوره مفرغ
بررسی باستان شناسان بر روی ۱۲ قلعه و گورستان قدیمی اردبیل که قدمت آنها به دوره عصر آهن میرسد سبب کشف سفالهایی شد که بیانگر تداوم فرهنگی از عصر مفرغ جدید تا دوره اشکانی است.این سفال از لحاظ طرح و نقش بسیار شبیه به هم بوده که به سفال نوع اردبیل درتاریخ معروف شدهاست. بر اساس آن میتوان تداوم فرهنگی نقوش سبک اردبیل را نشان داد. چرا که سبک و فرم سفالها در ملی دورانهای مختلف تغییر چندانی نکردهاست.
گورستانهای کشف شده پیش ازتاریخ دراردبیل
بررسیهای انجام شده در۴ نوع قبر در منطقه اردبیل دوران عصر آهن I تا آهن III رابه وضوح ترسیم مینماید.. که تقریبا هیچ کدام از قبرها سالم نبود. و به نظر میرسد در گذشتههای بسیار دور مورد تاراج قرار گرفتهاست.این نوع ازگورستان هارا، کورگان مینامند. در تمامی مناطق قفقاز و ماوراء قفقاز پراکنده هستند و به لحاظ سازه و معماری به انواع مختلفی تقسیم میشوند. هر کدام دارای مشخصات خاصی هستند ولی عملکرد تمام آنها به یک گونه بودهاست. گورستانهای بررسی شده بین اردبیل و مشکین شهر قرار دارند.
اولین شهر لولهکشیشده آب
اردبیل، اولین شهر ایران از لحاظ لوله کشی آب مشروب میباشد. تاریخ این لوله کشی احتمالا به دوره صفوی معطوف میگردد. بطوریکه آثار آن درحفاریهای صورت پذیرفته شده موجود میباشد[۲۴][منابع معتبرتر از مسجدسلیمان به عنوان اولین نام میبرند، جهت اثبات درستی ادعای مطرح شده نیاز به مدارک بیشتر است] [۲۵] [۲۶]
جاذبههای توریستی
موزه اردبیلآرامگاه شیخ صفیالدین اردبیلی و مسجد جامع اردبیل از بناهای تاریخی این شهر بهشمار میروند. از جاذبههای طبیعی این شهر دریاچه شورابیل و بقعه شیخ جبراییل در داخل شهر و دریاچه نئور، جنگل فندقلو، و پیکره سنگی بابا داوود عنبران و شهر توریستی سرعین در نزدیکی این شهر میباشد.
از دیگر آبهای معدنی که اغلب مزین به زیباییهای بینظیر طبیعی میباشند عبارتاند از: سردابه، قطورسویی، دودو، ایلاندو (که بر اثر زلزله ویران شدهاست)، مشه سویی، شابیل، قینرجه، ویلادره، خلخال سویی و... همچنین آبشارها و عوارض طبیعی دیدنی مانند آبشار شورشورنه عنبران، آبشار نرهگر در روستای اسبوی خلخال، آبشار سردابه، دریاچه واقع در قله سلطان سبلان، روستای زیبای نمهیل و سواحل رود قزل اوزن، جاده فوقالعاده زیبای خلخال به اسالم، مراتع وسیع دامنه سبلان و...
هتلهای اردبیل
اردبیل به واسطه داشتن مناظربی نظیر طبیعی، شاید به جرات بتوان گفت رتبه نخست گردشگری درایران رادارا میباشد.اردبیل وسرعین به واسطه پذیرش گردشگر، میزبان مسافران تابستانی وزمستانی میباشد.درتابستان استفاده از مناطق خوش آب وهوای اردبیل ودرپاییزوزمستان به واسطه دارا بودن پیست اسکی آلوارس وآبگرمهای معدنی سرعین میزبان مسافران میباشد.لذا هتل عای زیردرخدمت میهمانان میباشد:[۳۱]
هتل دریا اردبیل
هتل شیخ صفی اردبیل
هتل لاله سرعین
هتل آپارتمان اترک سرعین
هتل آپارتمان سپیدسرعین
هتل آپارتمان دنیز سرعین
هتل آپارتمان فانوس سرعین
هتل آپارتمان آنا
هتل آپارتمان تخت طاووس
هتل قصر سرعین
غذاهای محلی
آش شیر، آش دوغ، پیچاق قیمه، کوفته، لَوَنگی، خشیل، هرا، قویماق، ترشی قرمه، ساج ایچی، سبزی قرمه، سوغان سو، آش اوماج، آَش یارما، بزباش، خورشت قاتق، تاسکباب، چیغیرتما، حلوا زرد، تر حلوا، حلوای زنجبیل، قیساوا و قیقاناق.
آش دوغاین غذای سنتی اردبیل باتوجه به استقبال بی نظیر، به عنوانی غذای سنتی جهانی درحال ثبت میباشد.
سوغات
سرشیر، کره، حلوای سیاه، آبنبات، شیرینیهای محلی و تخمه آفتابگردان، عسل خالص سبلان، عصاره شهدآمیز گلهای رنگارنگ و عطرآگین طبیعت سرسبز سبلان مشهورترین سوغات منطقه میباشد. حلوای سیاه استان به صورت معجونی از جوانه گندم و کره طبیعی نشاط بخش و مقوی است.[۳۶]
بازار تاریخی اردبیل
بازار اردبیل یادگاری از دوره صفوی و ماقبل انست. در قرن دهم هجری در زمان حکومت شاه طهماسب اول بازارهای اردبیل از رونق بسیار زیادی برخوردار بودهاند.
تقسیم بندی کل بازاراردبیل عبارتنداز: بازار بقالان، قصابان، خراطان، سراجان، قیصریه، چاقو فروشان، کلاه دوزان و... سرای دیگر اشاره کرد.راستههای موجود در بازار اردبیل عبارتند: از راسته اصلی بازار، راسته قیصریه، علافان، راسته پیرعبدالملک، بازار زرگران، سراجان، پارچه فروشان، کفاشان، مسگران، چاقوسازان، آهنگران و سراهای آنها.در قرن هفتم و هشتم بازار اردبیل رونق فراوان داشتهاست. در دورههای بعد، قسمتی از بازار بزرگ و تیمچهها و سراها از موقوفات بقعه شیخ صفی الدین بشمار میرفت و درآمد و عواید حاصله به مصرف مخارج این بقعه میرسید.
موزهها
اردبیل به دلیل داشتن تاریخ کهن، همواره آثارتاریخی بیشماری رادر خود جای دادهاست. به همین دلیل آثار موجود در موزههای اصفهان، تبریز میراثی از تاریخ اردبیل به شمار میرود که دردورههای تاریخی بالاخص دوره صفویه از این دوران میباشد.
موزه تاریخ طبیعی اردبیل
موزه مردم شناسی اردبیل
موزه صنایع دستی اردبیل
موزه مفاخردینی اردبیل
موزه مفاخراردبیل
موزه تخصصی باستانشناسی(درمحل بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی
موزه سنگ و کتابخانه تخصصی بقعه شیخ صفی (درمحل بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی
موزه چینیها یا چینی خانه (درمحل بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی
موزه باستان شناسی مشگین شهر
حمامهای تاریخی
حمامهای تاریخی اردبیل معمولاً قدمتی طولانی دارند. نقشههای تاریخی موجود از بافت قدیمی شهر نشان میدهند که حمامهای شهر عمدتاً در کنار مساجد قرار داشتهاند.
حمامهای تادوره صفویه
حمام قرادگنک
حمام حاج محسن
حمام حاج شیخ
حمام آقانقی
حمام یعقوبیه
حمام میرزاحبیب
حمام ابراهیم آباد
حمام زینال
حمام منصوریه
حمامهای دوره قاجاریه
حمام پیر
حمام سرچشمه
حمام اوچ دکان
حمام پیرزرگر
کاروانسراها
باتوجه به جایگاه تجاری-اقتصادی شهر اردبیل طی ادوارگذشته و در پی آن ورود تجار و مسافران مختلف، بدیهی است مکانهایی برای اقامت واتراق مسافران وچهارپایان درنظرگرفته شده بود که اصطلاحا کاروانسرا نامیده میشد.که سرا هم به اختصار نامیده میشد. بطور نمونه: سرای حاج احمد، سرای گلشن، کاروانسرای زنجیرلی و... در نقشههای سال ۱۸۲۷ میلادی ۳ کاروانسرای شهر در نزدیکی دروازه قنبلان واطراف بازار قرار داشتهاند.
کاروانسرای عباسی نقدی کندی
کاروانسرای سربازوطن (قانلی بلاغ)
کاروانسرای شورگل
خانههای تاریخی اردبیل
خانه ابراهیمی
خانه رضازاده
خانه ارشادی
خانه وکیل الرعایا
خانه خادم باشی
خانه مبشری
خانه آصف
خانه خلیل زاده
خانه مناف زاده
خانه میرفتاحی
خانه شریعت
دبیرستان صفوی
تالار حکمت
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد