مشاوره خانواده

برای شادابی مادر مسن تان بكوشید!

 

 

مشاور خانواده - وقتی مادر دیگر جوان نیست معمولا وقتی فرزندان یک خانواده به سن و سال جوانی می‌رسند ، مادرشان پا به سنین پیری گذاشته یا سال‌های آخر دوره میانسالی را سپری می‌کند.

کیفیت زندگی فرزند جوان خانواده به کیفیت زندگی مادر و پدرش بستگی دارد و چون به احتمال زیاد مادر است که اوقات بیشتری را در کنار دختر یا پسر جوانش می‌گذراند، سلامتی و شادابی جسم و روانش با سلامت و نشاط دیگر اعضا به ویژه فرزند جوان بیشتر در ارتباط است. هرقدر که بتوانید در جهت حفظ سلامتی و توانایی جسمی و سرزندگی مادرتان در این سال‌ها بیشتر بکوشید، دوران بهتر و مفیدتری را پیش‌رو خواهید داشت. البته توجه به این نکته فقط برای فرزند یا فرزندانی که هنوز با مادر زندگی می‌کنند مهم نیست بلکه دختران یا پسرانی که ازدواج کرده‌اند و خود تشکیل خانواده داده‌اند، هم نقشی مهم دارند. بدانید که کیفیت «سال‌های طلایی» زندگی شما به سلامت جسمی و روانی مادرتان بستگی دارد که اکنون دیگر جوان نیست. هر آنچه در این جا برای بهبود شرایط مادران گفته می‌شود، برای حفظ نیروی جسمی و سلامتی روانی پدران در همین سنین هم صدق می‌کند و مانند آن اهمیت دارد.

 

اگر می‌بینید که مادرتان هنوز سرحال است و از شرایط خودش راضی است، فراموش نکنید که اوضاع همیشه این طور نخواهد بود و اگر از الان برای حفظ سلامتی اش برنامه‌ریزی و کار نکند، چند سال بعد به مشکلات عدیده‌ای دچار خواهد شد. برای تغییر شرایط کنونی به شرایطی بهتر دو چیز لازم است: اول اینکه مادرتان راضی به قبول و اعمال این تغییرات باشد و دوم اینکه شما بدانید باید چه کنید که او احساس راحتی کند. وقتی ما چندین سال طبق یک رویه مشخص زندگی می‌‌کنیم، تغییر آن مشکل خواهد بود. بنابراین بهتر است زمانی که او می‌داند که باید در بهبود کیفیت زندگی و حفظ سلامتی‌اش نقشی فعال بازی کند، به تدریج این تغییرات شکل بگیرد. در این صورت هم خودش لذت خواهد برد و هم این که شما با راهنمایی او خواهید توانست راحت‌تر شرایط دلخواه و مفیدی برایش فراهم کنید.

شکوفایی استعداد در سنین سالمندی

 

 

به نام باغ آفرین جان و جهان بر اساس تحقیقاتی که در زمینه رشد قوای بدن انسان صورت گرفته است قوه خلاقیت و نوآوری ممکن است پس از مراحل چهل یا پنجاه سالگی در انسان ظهور پیدا کند. جین کوهن استاد روان شناسی سنین پیری در دانشگاه جورج واشنگتن، تحقیقات زیادی در زمینه شکوفایی استعداد و خلاقیت افراد مسن انجام داده است. وی می گوید: "یکی از دلایل شکوفایی قوای ذهنی از این جهت می تواند باشد که آنان دیگری پایبند و وابسته به نیازها و مطالبات سخت دوران میان سالی نیستند. در این سنین آزادی ها و فراغت هایی وجود دارد که باید در راهی به کار انداخته شود."

 

 

تحقیقات همچنین نشان داده اند هنگامی که شخص سالخورده مسیر خود را در راه به کارگیری استعدادها و خلاقیت پیدا می کند، معمولاً در مقابل مشکلاتی نظیر تقلیل سلامتی، موانع مادی و یا افسردگی مقاومت بهتری از خود نشان می دهد.

 

وقتی اشخاص به دهه پنجاه سالگی پا می گذارند، در حقیقت به مرحله ای رسیده اند که آمادگی رشد و جهش خوبی در راستای تعالی فردی و اجتماعی داردند. این دوره را دوره "ارزیابی مجدد" نامگذاری کرده اند به این دلیل که در این برهه از عمر، انسان زندگی گذشته اش را بررسی می کند و اهداف تازه ای برای بقیه عمر در سر می پروراند و جرأت کسب پیروزی ها و موفقیت های تازه را به خود می دهد که نتیجه آن خلاقیت هر چه بیشتر است. این نوع خلاقیت که میانگین سنی آن 74 سالگی است، نوع خاصی از خلاقیت است که تا قبل از 50 یا 60 سالگی در افراد به ظهور نمی رسد. کوهن این پدیده را "آزاد سازی" می نامد.

 

از نمونه های بارز این تحقیقات "نات لاروویک" است که در سراسر زندگی، سر و کارش با قطعه کردن مرغ و بیرون ریختن دل و جگر و سنگدان آن بود. تازه در 77 سالگی بود که با استعداد هنری خود آشنا شد. او در شمال شهر فیلادلفیا زندگی می کرد. در حال حاضر، سه شنبه شب ها می توانید لازوویک 93 ساله را در حالی که با ده دوازده نفر از دوستان هم سن خود که همگی در گذشته زندگی معمولی داشته اند، در حال آماده شدن برای اجرای نمایش ببینید.

 

خانم "پالمر" نیز از نمونه های جالب در کشف استعداد در سنین بالاست او که عمری را به خانه داری و تربیت فرزندان گذرانده بود. در سن 68 سالگی به طور اتفاقی نقاشی کرد و اطرافیان خود را حیرت زده کرد. از آن پس وی به پرورش استعداد خود همت گماشت و تا کنون تابلوهای نقاشی بسیار زیبایی را به جهان ارائه کرده است که هم زندگی خود را زیبا ساخت و هم این زیبایی را به دیگران هدیه نمود...

بر شاخ عمر ما گل فرصت شکفت و رفت / صد آفرین به همت آن کس که چید و رفت

افسرده اید؟ از این غذا بخورید!

 

 

به گفته کارشناسان، اغلب افراد دچار افسردگی تغذیه نامناسبی دارند زیرا افراد افسرده اشتیاقی برای غذا خوردن ندارند و این امر باعث مختل شدن تغذیه آنها می‌شود.

 

ماهی بخورید

 

مصرف ماهی، روغن زیتون و گردو در بهبود علایم افسردگی موثر است. به گفته کارشناسان، اغلب افراد دچار افسردگی تغذیه نامناسبی دارند زیرا افراد افسرده اشتیاقی برای غذا خوردن ندارند و این امر باعث مختل شدن تغذیه آنها می‌شود.

 

کارشناسان تاکید می‌کنند اختلال تغذیه در افراد افسرده با ایجاد کمبود برخی مواد ضروری از جمله اسیدهای چرب امگا 3، علایم بیماری افسردگی را تشدید می‌کند. از این رو به این بیماران توصیه می‌شود با مصرف غذاهای دریایی به‏ خصوص ماهی‌های چرب مانند ماهی آزاد یا قزل‌آلا،‌ روغن زیتون و گردو‌ به تامین اسید چرب امگا 3 در بدن خود کمک کنند.

تخریب قوای ادراکی در سالمندان

 

 

روانشناسی - راهنمائی برای افراد مبتلا به زوال عقلی و پرستارانشان:زوال عقلی بیماری می باشد که باعث می شود افراد حافظه خود و توانائی یادگیری و صحبت با دیگران را از دست بدهند. بمرور زمان، شخص مبتلا به زوال عقلی بصورت فزاینده ای دچار مشکلاتی در قوه تفکر، تصمیم گیری و انجام امور روزمره خود خواهد گردید. دانشمندان و پزشکان بصورت دائم در مورد این بیماری اطلاعات بدست می آورند.

 

فراگیرترین نوع زوال عقلی بر اثر از دست دادن سلول های مغزی ایجاد می شود. انواع دیگر زوال عقلی در نتیجه آسیب به عروق خونی مغز بوجود می آیند. ضربه مغزی، سکته مغزی یا تعدادی از سکته های مغزی کوچک در کنار هم، روی جریان خون در مغز تاثیر گذاشته و می توانند نهایتاً منجر به شروع بیماری زوال عقلی شوند.

 

مردم گاه گاه مسائلی را برای مدتی فراموش کرده و سپس آن را به خاطر می آورند و افزایش بمرور این حالت با افزایش سن طبیعی می باشد. این را نمی توان زوال عقلی دانست. افراد مبتلا به زوال عقلی نه تنها اطلاعات مهم را فراموش می کنند، بلکه دارای قابلیت محدود در یادگیری و به یاد آوردن مسائل جدید و همینطور قدرت تصمیم گیری درست می باشند.

 

چه کسی به زوال عقلی مبتلا می شود؟

 

احتمال ابتلا به زوال عقلی با افزایش سن بیشتر می شود. اگر چه زوال عقلی بیشتر در افرادی به سن ۶۵ سال یا بیشتر دیده می شود، ممکن است در سنین کمتر نیز شروع شود. زوال عقلی یک بیماری است و نتیجه طبیعی از افزایش سن نمی باشد.

 

حدوداً ٨٪ از جمعیت بالا ۶۵ سال در کانادا دارای نوعی زوال عقلی بوده و ٣۵ ٪ کانادائی های بالای ٨۵ سال دارای علائم زوال عقلی می باشند. تخمین زده می شود که احتمالاً در بریتیش کلمبیا بین ۵١٠٠٠ تا ۶۴٠٠٠ نفر در حال حاضر به نوعی زوال عقلی مبتلا بوده و ۴٩ نفر از هر ١٠٠٠ مرد بالای ۶۵ سال دارای زوال عقلی می باشند در حالیکه ٧٠ نفر از هر ١٠٠٠ زن بالای ۶۵ سال دارای نوعی از این بیماری هستند.

 

از آنجائیکه این بیماری اغلب بیشتر در افرادی با سابقه خانوادگی بوجود می آید، چنین بنظر می آید که زوال عقلی می تواند بیماری ارثی باشد. با وجود این داشتن پدر یا مادری مبتلا به زوال عقلی بدین معنی نیست که شما هم حتماً مبتلا خواهید شد. این بیماری واگیر دار نیست و نمی تواند در نتیجه لمس یا استفاده مشترک وسیله ای با فردی مبتلا به زوال عقلی، منتقل شود.

 

شناسائی زوال عقلی

 

در صورت مشاهده بعضی از علائم زوال عقلی در خود یا عزیزانتان، ملاقات دکتر خانوادگی مهمترین اقدام بعدی خواهد بود. دکتر شما در مورد نگرانی هایتان با شما صحبت نموده و از شما سوالاتی برای جمع آوری اطلاعات بیشتر در مورد حافظه، توانائی در منطق و هر گونه مشکلات احتمالی در قوه سخن گوئی یا انجام اعمال روزمره خواهد پرسید. این اطلاعات به دکتر شما در تشخیص بیماری و عامل ایجاد این علائم در شما یا عزیزانتان، کمک خواهد کرد. بعضی از عوامل ایجاد زوال عقلی را می توان بخوبی با درمان کنترل نمود. مانند:

 

• افسردگی

 

• تاثیرات سوء ناشی از تداخل داروهای مصرفی

 

• چرک

 

• بیماری های تیروئید یا قلب

 

• وابستگی به مشروبات الکلی

 

• تغذیه نامناسب: نداشتن غذا یا آشامیدنی کافی

 

شناسائی عوامل این عوارض در اسرع وقت بسیار مهم می باشد زیرا این امر به معنی اجرای صحیح مراقبت، درمان و پشتیبانی بوده و به شما زمان کافی برای برنامه ریزی برای آینده می دهد.

 

تفاوت زوال عقلی و بیماری آلزهایمر (آلزایمر) چیست؟

 

بیماری آلزهایمر نوعی زوال عقلی می باشد. از میان انواع مختلف بیماری های زوال عقلی، آلزهایمر رایج ترین و شناخته شده ترین آنهاست. در حدود ۶٠ ٪ تا ٧٠ ٪ از مبتلایان به زوال عقلی، بتنهایی آلزهایمر داشته u1740 يا دارای ترکیب آن با انواع دیگر زوال عقلی مانند زوال عقلی عروقی (سکته مغزی کوچک) می باشند. انواع دیگر زوال عقلی با شیوع کمتر که ممکن است به گوش شما خورده،Lewy Body Dementia باشند عبارتند از: زوال عقلی لوی بادی بیماری پارکینسون و بیماری،Pick’s Disease بیماری پیکس Creutzfeldt-Jakob Disease کروتزفلدت-جی کاب

 

آیا زوال عقلی قابل درمان است؟

 

در حال حاضر درمانی برای زوال عقلی موجود نمی باشد. با این وجود داروهایی موجودند که می توانند حال شما را بهتر کرده یا توسعه بیماری را در بعضی از افراد برای مدتی، اگرچه نه برای همیشه، کندتر کنند. انواع داروهای دیگر می توانند در کنترل کردن اضطراب، افسردگی و مشکلات رفتاری کمک کنند. انواع دیگر داروهای جدید در حال ایجاد هستند. قبل از گرفتن هر گونه تصمیم در مورد نوع درمان، مشورت با دکترتان در مورد انتظاراتتان از درمان و خطرات و منافع احتمالی انواع درمان های مختلف، بسیار مهم می باشد.

 

پرستاران شخصی می توانند علائم و وضعیت عمومی و سلامتی را زیر نظر داشته و باید در تصمیم گیری برای برنامه ریزی نوع درمان شرکت داده شوند.

 

جلوگیری از زوال عقلی

 

در حال حاضر هیچ مدرک علمی دال بر وجود راه جلوگیری از زوال عقلی وجود ندارد. با این وجود راه های بسیاری هستند که شما می توانید انجام دهید تا حافظه خود را قوی نگاه داشته و توانائی انجام اعمال روزمره را تقویت کرده و مستقل بمانید.

 

١. بیماری های مرتبط را به نحو صحیح کنترل کردن: اگر فشار خون بالا داشته، بیماری قند یا عوامل خطرآفرین دیگری برای بیماری های عروقی دارید، مطمئناً به تجویزات پزشکی عمل کنید.

 

٢. از مصرف مشروبات الکلی یا مواد مخدر خود داری نمائید.

 

٣. ذهن خود را مشغول نگاه دارید: جدول کلمات حل کنید، روزنامه بخوانید، موسیقی بنوازید.

 

۴. فعالیت بدنی داشته باشید: راه پیمائی کنید، به کلاس رقص بروید، در سالن ورزشی عضو شوید، شنا و دوچرخه سواری کنید.

 

۵. رژیم غذائی صحیح داشته باشید: غذای سالم، مغذی با ویتامین کافی میل کنید.

 

زندگی با زوال عقلی

 

شخص مبتلا به زوال عقلی می تواند تا مدت زیادی بعد از ایجاد علائم اولیه بیماری، زندگی کند. بیشتر افراد دارای زوال عقلی بعد از تشخیص بیماری به زندگی در خانه خود با کمک افراد خانواده، دوستان و پرستاران ادامه می دهند.

 

فعال ماندن و ادامه ارتباط با خانواده، دوستان و علاقه مندی های خود برای سلامت u1608 و رفاه شخص مبتلا اهمیت دارند. با پیشرفت بیماری، پرستاری در خانه می تواند بیش از اندازه مشکل شود و شخص مبتلا احتمالاً نیازمند انتقال به یک مرکز مراقبتی بلند مدت خواهد بود. این تصمیم باید بصورت مشترک توسط پرستاران شخصی و دکتر خانواده گرفته شود.

 

برنامه ریزی

 

شما احتمالاً سوالاتی در مورد اینکه برای شما چه اتفاقی در شرف وقوع بوده دارید و ممکن است که نگران آینده باشید. این سوالات شامل موارد زیر هستند:

 

١. آیا خانواده من موقعیت مرا درک خواهند کرد؟

 

٢. آیا باید از رانندگی خود داری نمایم؟

 

٣. آیا دارای وصیت نامه می باشم؟

 

۴. آیا وضعیت مالی من مرتب می باشد؟

 

با دکتر خانواده خود صحبت کنید. یادگیری در مورد زوال عقلی به افراد خانواده و پرستاران شخصی در هماهنگی با تغییرات ناشی از آن کمک خواهد کرد. برای ارزیابی راه های موجود و پرسیدن سوالاتی که خود دارید، با دکترتان قراری بگذارید.

 

بسیاری از افراد برای آینده برنامه های مالی بوجود خواهند آورد. برای مثال، دادن وکالت، ولی مهم است که اینک برای نیازهای پزشکی خود در آینده برنامه ریزی کنید.

 

شما می توانید کسی را برای گرفتن تصمیمات پزشکی به جای خود با نوشتن توافق نامه ای انتخاب کنید. شخص منتخب شما قانوناً می تواند به نیابت شما تصمیمات لازم پزشکب را اتخاذ نماید. مهم است که این تصمیمات را با دکتر خود در میان بگذارید تا وی بداند که چه تصمیماتی گرفته شده و شما شخصی را برای تصمیم گیری به جای خود انتخاب نموده اید.

 

برای خانواده های افرادی که اخیراً مبتلا به زوال عقلی گشته اند

 

١. تا آنجا که می توانید بیاموزید.

 

٢. بیاد داشته باشید این بیماری بر توانائی های شخص مبتلا تاثیر گذار است.

 

٣. نگذارید شخص مبتلا از جلوی چشم شما دور شود.

 

۴. بدنبال راه های درمان بگردید.

 

۵. بیاد داشته باشید که در حال تجربه کردن حالات روحی مختلف می باشید.

 

۶. برای آینده برنامه ریزی کنید.

 

٧. بیاد داشته باشید که پرستاری آسان نخواهد بود.

 

٨. از دیگران کمک بخواهید.

 

٩. شبکه کمک بوجود بیاورید.

 

١٠ . بدانید که جامعه آلزهایمر برای کمک به افرادی که به انواع مختلف زوال عقلی مبتلا هستند و پرستارنشان، آماده می باشد.

نحوه انتخاب اسم مناسب برای فرزندان

 

نحوه انتخاب اسم مناسب برای فرزندان

 

نحوه انتخاب اسم مناسب برای فرزندان

موقع گذاشتن اسم روی بچه‌ها باید با دقت و رغبت به این کار پرداخت.لازم است توجه داشته باشیم که موردپسند بودن اسم توسط ما، متفاوت بودن آن، کم‌سابقه بودنش یا بی‌معنایی اسم الزاما نمی‌تواند به سود کودک تمام شود.

 

علاوه‌براین گاه معنای اسمی هم که برای کودک برمی‌گزینیم می‌تواند نتایج منفی‌ای در آینده او بر جابگذارد؛ هرچند ممکن است وی آخرسر با اسمش کنار بیاید یا  والدین از صداکردن او با آن نام احساس خوشایندی داشته باشند. فشارهایی را هم مجسم کنیم که یک کودک ممکن است به خاطر اسمش متحمل شود.

 

گذاشتن اسم روی فرزند گاه با دشواری‌های بسیاری توأم می‌شود؛ مثلا بعضی مواقع تداخل اسم هایی که بزرگ‌ترها انتخاب می‌کنند، سنت‌های مربوط به گذاشتن اسامی بزرگان خانواده روی نوزادان، پیشنهادهای آشنایان و انتظارات والدین وضعیتی بغرنج پدید می‌آورد. گذاشتن نام روی نوزادی که به دنیا آمده، انتخاب کلمه‌ای است که تا پایان عمر، او را همراهی خواهد کرد پس در گزینش اسم باید با دقت و حوصله بسیار عمل کرد.

 

برخی‌ها بسیار پیش از آنکه بچه‌دار شوند یا حتی ازدواج کنند، نام‌هایی را برای کودک‌آینده‌شان برمی‌گزینند.چنین جمله‌ای را لابد شنیده‌اید: «اگر روزی بچه‌دار شوم، اگر پسر بود اسمش را می‌گذارم... و اگر دختر بود... .» این نام‌ها گاه اسم هنرمندی است که شیفته‌اش هستیم، بعضی وقت‌ها نام دوستی است که رابطه خیلی نزدیکی با او داریم، گاه نام یک شخصیت مهم است یا... .

 

پاره‌ای مقاطع گذاشتن نام سیاستمدارها، قهرمانان کشور، شخصیت‌های بارز متعلق به یک دیدگاه، هنرمندان مشهور و... روی نوزادان فزونی می‌گیرد. افزایش استفاده از این نام‌ها را در یک مقطع معین به راحتی از روی مشاهده و آمار می‌شود فهمید. آنچه ذکر شد می‌تواند باورهای خانواده‌ها، نگرش‌های سیاسی، موقعیت‌های اجتماعی، قضاوت‌های عمومی یا... آنها را به شکلی زنده ترسیم کند.

 

گذاشتن اسم پدربزرگ یا مادربزرگ روی نوزاد یکی از سنت‌های جاری است. در چنین وضعیتی خانواده‌ها معمولا می‌خواهند یاد فرد متوفی را با گذاشتن نامش روی عضو جدید خانواده زنده نگه دارند. برخی والدین نیز با گذاشتن اسم بزرگ‌ترهای در حال حیات‌شان روی نوزاد قصد دارند میزان عشق و احترام خود نسبت به آنها را نشان دهند.

 

گذاشتن نام دوست نزدیکی که فوت کرده روی نوزاد هم یکی از رفتارهای حوزه نامگذاری است و... . آنچه ذکر شد فقط بخشی از شیوه‌های معمول نامگذاری به‌حساب می‌آید. رفتن به‌سراغ نام‌نامه‌ها یا فرهنگ‌های نام یکی دیگر از روش‌های معمول انتخاب اسم است. در این روش پدر و مادرها به بار معنایی و گوشنوازی واژه اهمیت بیشتری می‌دهند. اسامی‌ای هم هستند که در مقاطعی به «مد» بدل می‌شوند. البته معمولا علت مدشدن آنها مشخص نیست، اما می‌توان صدها فرد هم‌سن‌وسال را پیدا کرد که نام مد سال‌های تولدشان بر آنها گذاشته شده است.

 

کسانی هستند که نام مکان، شهر، کوه یا رود مورد علاقه‌خود را روی کودک گذاشته‌اند. بعضی نام‌ها مفهوم عمومی شناخته شده‌ای دارند، اما پدر و مادرها موقع گذاشتن آن روی فرزندشان مفهوم خاصی در ذهن داشته‌اند. کودکانی هستند که نام‌شان توقعات و تصورات والدین از آینده آنها را بازتاب می‌دهد.

 

برخی زن و شوهرها با هدف نشان دادن عشق‌شان به همدیگر براساس تلفیق اسم‌های‌خود، اسم تازه‌ای تولید و روی کودک می‌گذارند. در دهه‌های اخیر نام‌های قدیمی که به راحتی قابل تلفظ هستند نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. سطرهای بالا همه دلایلی نیست که منجر به گزینش نام می‌شود.

 

در هر حال پرسش اینجاست که دلیل اهمیت اسم‌ها چیست؟

اگرچه نتایج یک پژوهش صورت گرفته در حوزه نام‌ها نارضایتی بیشتر انسان‌ها از اسم‌شان را نشان می‌دهد، اما اکثر شرکت‌کنندگان در نظرسنجی اعلام کرده‌اند به‌رغم نارضایتی از اسم، اگر حق تغییر نام‌شان را داشته باشند، ترجیح خواهند داد از این حق استفاده نکنند. آنهایی هم که تمایل به تغییر اسم داشته‌اند، کسانی بوده‌اند که به‌دلیل نوع نام‌شان متحمل فشار شده‌اند.بچه‌ها در برابر تفاوت‌ها، دقیق و بی‌ملاحظه هستند. همچنین آنها به‌خصوص در مقاطعی معین نسبت به اسامی مردانه و زنانه مرزبندی‌های خلل‌ناپذیری در ذهن دارند؛ از همین رو وقتی کودکی از یک جنس معین را می‌بینند که در نظر آنها نام جنس مخالف را بر خود دارد، دست به استهزای وی می‌زنند.

 

 

 

نحوه انتخاب اسم مناسب برای فرزندان

 

همچنین کودکانی که در نظر همسالان‌شان دارای اسامی‌ای هستند که تلفظ و معنایی غریب دارند، در معرض فشار قرار می‌گیرند. به‌نظر نمی‌رسد کودکی که مدام به‌دلیل نامش مورد تمسخر دوستان قرار گرفته احساس مثبتی از این وضعیت داشته باشد. مسئله فوق حتی پس از دوره کودکی نیز ادامه می‌یابد.اگر فرد نامی باتلفظ یا معنای دشوار داشته باشد و در هر جایی مجبور به تکرار دوباره آن شود، یا دیگران نامش را معمولا اشتباه تلفظ کنند، حس ناخوشایندی به وی دست خواهد داد. همچنین اگر فرد نامی بسیار متفاوت داشته باشد، پرسش‌هایی که همه جا درباره معنای اسمش از او می‌شود شرایطی خسته‌کننده و ملال‌آور برایش به همراه خواهد آورد.

 

کسانی که اسم یکی از بزرگان یا قهرمانان را روی نوزاد می‌گذارند، بار توقعی را نیز بر دوش وی می‌نهند. آنها انتظار دارند فرزندشان به انسانی بزرگ بدل شود. زنده نگه داشتن نام اعضای متوفی فامیل هم بار دیگری است که بر دوش کودک نهاده می‌شود. نام انتخاب شده برای نوزاد توقعات والدین را نمایان می‌سازد. آنها می‌خواهند و می‌کوشند همه صفات نیکوی فرد فقید خانواده در فرزندشان متجلی شود.باید توجه داشته باشیم که قرار نیست آدم‌ها ادامه‌دهنده راه و مشی یکدیگر باشند. اگر نام کودک نماد قدرت، بی‌باکی یا قهرمانی باشد و او فاقد چنین خصایصی، ممکن است در طول سال‌های کودکی همواره در معرض سرکوفت خانواده یا دیگران قرار بگیرد. پدر و مادر شدن مسئولیتی است جدی. باید توجه داشت که ما اسم‌ها را نه برای خود که برای کودکان انتخاب می‌کنیم. نامی را برگزینیم که کودک به خاطر آن متحمل فشار نشود.

بازنشستگی کامل برای انسان 'ضرر دارد'

 

 

 

تحقیقاتی در آمریکا نشان می دهد که بازنشستگی کامل می تواند برای سلامت انسان مضر باشد.

 

 

محققان در این مطالعه به روی 12 هزار و 189 نفر دریافتند بازنشستگانی که کارهای پاره وقت یا موقتی انجام می دهند کمتر به بیماری های عمده مبتلا می شوند و بدنشان بهتر کار می کند.

 

این یافته ها حتی پس از احتساب وضعیت سلامتی جسمی و فکری فرد پیش از بازنشستگی چشمگیر بود.

 

نتایج این مطالعه که در دانشگاه ایالتی مریلند انجام شد در نشریه "روانشناسی بهداشت شغلی" چاپ شده است.

 

محققان داده های مربوط به افراد مورد مطالعه که 51 تا 61 سال سن داشتند را در آغاز تحقیقات خود در سال 1992 بررسی کردند.

 

طی شش سال بعدی، داوطلبان هر دو سال یک بار مورد مصاحبه قرار گرفتند تا اطلاعات مربوط به وضع سلامتی، مالی، تاریخچه اشتغال و زندگی در بازنشستگی آنها جمع آوری شود.

 

پژوهشگران تنها بیماری هایی را ثبت کردند که توسط پزشکان تشخیص داده شده بود و عواملی چون جنسیت، سطح تحصیلات و ثروت مالی را در محاسبات خود وارد کردند.

 

شرکت کنندگان همچنین یک پرسشنامه ساده در مورد سلامت روانی خود پر کردند.

 

یافته ها نشان داد افرادی که پس از بازنشستگی مشغول به کارهایی مرتبط با حرفه اصلی خود شدند در مقایسه با کسانی که به طور کامل دست از کار کشیده بودند، سلامت روانی بیشتری داشتند.

 

با این حال این موضوع در مورد کسانی که بعد از بازنشستگی در خارج از حیطه تخصص خود مشغول فعالیت شدند صدق نمی کرد.

 

محققان معتقدند که دلیل این وضع احتمالا این است که بازنشستگانی که مشغول کارهایی نامربوط به تخصص خود می شوند ممکن است مجبور به تطبیق با یک محیط تازه و متفاوت باشند که باعث فشار روانی می شود.

 

نتایج همچنین نشان داد که بازنشستگانی که مشکلات مالی دارند بیشتر احتمال دارد که پس از بازنشستگی در زمینه ای متفاوت مشغول کار شوند.