درباره امام زمان (عج) بنویسید

امام باقر ـ علیه السّلام ـ می‌فرماید: به خدا سوگند، یاران مهدی (عج) آن اندازه می‌جنگند تا خدا به یگانگی پرستیده شود و به او شرك نورزند و تا آن جا كه پیرزنی سالخورده از این سوی جهان به آن سوی رهسپار شود و كسی متعرض او نشود»

امام صادق ـ علیه السّلام ـ در این باره می‌فرماید: «... زمین گنج‌های خود را بیرون ریخته و آشكار می‌كند، به گونه‌ای كه مردم با چشم خود، آن را می‌بینند و دارندگان زكات سراغ كسی می‌گردند كه نیازمند باشد تا زكاتشان را به او بدهند، ولی كسی یافت نمی‌شود و مردم ـ از فضل و بخشش خداوند ـ از دیگران بی‌نیاز می‌گردند

امام باقر ـ علیه السّلام ـ می‌فرماید: «هیچ چیز نیست مگر مطیع یاران مهدی (عج) است، حتی حیوانات وحشی در زمین، و پرندگان وحشی در هوا، همه خشنودی یاران قائم (عج) را می‌خواهند، تا آن جا كه بخشی از زمین به بخشی دیگر افتخار نموده و می‌گوید: امروز یكی از یاران قائم (عج) از من عبور كرد.»

امام صادق ـ علیه السّلام ـ می‌فرماید: «آن روز كه لوط پیامبر ـ علیه السّلام ـ گفت: ای كاش قدرتی می‌داشتم، یا به پناهگاهی محكم دست می‌یافتم، تمنایی جز قدرت قائم ـ علیه السّلام ـ نداشت. او در آن خواهش از توان فوق العاده اصحاب مهدی (عج) یاد نمود، زیرا هر مرد آنان، قدرت چهل مرد را داراست. شمشیرها را باز نخواهند داشت تا آن كه خدا را خشنود كنند».

آن چه كه ذكر شد بعضی از امكانات و ویژگی‌های حكومت جهانی حضرت است و امام زمان (عج) با تكیه بر قدرت خدای توانا و چنین امكاناتی نظم عالم گیر را برقرار می‌كنند، زیرا از حكومتی كه رهبرش مهدی فاطمه (عج) و كارگزارانش حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ و مالك اشتر و... و اخلاق و معنویت مردم جامعه‌اش رشد یافته باشند و فقر ریشه كن و امنیت در درجه اعلا و قضاوت دستگاه قضائیه مطابق با حق و واقع باشد جز باران نظم و فراگیر شدن قانون و تن به مقررات دادن انتظار نمی‌رود.

حضرت سلیمان (علیه السّلام) حشمة الله بود, حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز حشمة الله است.

حضرت سلیمان (علیه السّلام) مدتی از قومش غائب شد, حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز غیبتش طولانی تر از سلیمان است.

خداوند باد را در تسخیر حضرت سلیمان (علیه السّلام) قرار داده بود, حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز خداوند باد را در خدمتش قرار می دهد.

حضرت داوود, سلیمان علیهماالسلام را جانشین خود قرار داد در حالی که هنوز به سن بلوغ نرسیده بود, حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز خداوند او را خلیفه قرار داد در حالی که تقریبا پنج ساله بودند.

حضرت داوود (علیه السّلام) به الهام در میان مردم حکم می کرد. حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) به حکم داوود قضاوت خواهد کرد و از بیّنه و شاهد نمی پرسد و نیازی به آن ندارد

آهن به امر خداوند برای حضرت داوود(علیه السّلام)  نرم شد [6] و حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) نیز, خداوند آهن را برایش نرم می کند. چنان که امام صادق(علیه السّلام)  فرمود: مردی به خدمت صاحب الزمان  (عجل الله فرجه الشریف) می آید و عرض می کند: آهن برای حضرت داوود (علیه السّلام) نرم شد, اگر تو هم مانند او [معجزه] بیاوری تصدیقت می کنیم. پس آن حضرت معجزه ی حضرت داوود (علیه السّلام) را به او نشان می دهد, ولی آن شخص منکر می شود, پس حضرت مهدی (عجل الله فرجه الشریف) عمود آهنینی به گردن او می اندازدکه هلاک می شود و می فرماید: این سزای کسی است که آیات خدا را دروغ انگارد».

مام زمان علیه السلام منشی ندارد. بی هیچ واسطه، بدون وقت و هماهنگی قبلی، هر کجا و هر وقت او را صدا بزنیم، کریمانه نگاه مهربانش را به ما معطوف می دارد. از پدر مهربانتر، از مادر دلسوزتر، از برادر نزدیکتر و از هر دوست و آشنایی صمیمی تر است.

کتاب‌هاي ويژه‌ي امام عصر (عليه السلام) 
با توجه به اين‌که نويد ظهور حضرت مهدي (عليه السلام) را شخص رسول خدا(صلي الله عليه و آله وسلم) داده‌اند و از همان ابتدا نام «مهدي» بر سر زبان‌ها بوده، ده‌ها کتاب قبل از تولد ايشان در ميان شيعه و غير شيعه تدوين يافته و در طول اين چند قرن نيز صدها کتاب به همّت علماي شيعه و اهل سنت نوشته شده است، که از آن ميان به معرفي چند مورد از کتب علماي شيعه اکتفا مي‌کنيم:
1- کمالُ الدِّين و تمامُ النِّعمة
اثر محمّد بن علي بن حسين بن بابويه قمي مشهور به شيخ صدوق (ت 305 ه‍( است که به دعاي امام زمان (عليه السلام) به دنيا آمد و اين کتاب را به دستور آن حضرت نوشت1، که از قديمي‌ترين منابع روايي در اين زمينه شمرده مي‌شود.
2- الغيبة
اثر ابو عبد الله، محمّد بن ابراهيم بن جعفر کاتب نعماني مشهور به ابن ابي زينب از راويان بزرگ شيعه در اوايل قرن چهارم است. اين کتاب در سال 342 در حلب نگارش يافته و 478 حديث دارد.
3- الفُصُولُ العشرة في الغيبة
اثر ابو عبد الله محمّد بن محمّد بن نعمان معروف به شيخ مفيد است. موضوع اصلي آن، پاسخ به مهم‌ترين شبهاتي است که درباره‌ي وجود مبارک امام زمان (عليه السلام) در دوران ايشان مطرح بوده است. نام‌هاي ديگر اين کتاب الأجوبة عن المسائل العشرة و المسائل العشرة في الغيبة است.
4- أربع رسالات في الغيبة
اثر شيخ مفيد است. اين کتاب به روش پرسش و پاسخ بوده و شامل مباحث غيبت، قيام و شبهات مربوط به امامت حضرت مهدي (عليه السلام) است.
5- الغيبة للحُجَّة
تأليف شيخ طوسي است. و از بهترين، مهم‌ترين و کامل‌ترين منابع شيعه در مسأله‌ي غيبت امام زمان (عليه السلام) است. اين کتاب شامل دلايل عقلي و نقلي وجود امام زمان (عليه السلام)، غيبت، ظهور، علايم ظهور و فضايل و سيره‌ي امام مهدي (عليه السلام) مي‌باشد. اين کتاب چون در بغداد و با استفاده از دو کتابخانه‌ي بزرگ شيعه نوشته شده و مؤلف آن به بسياري از اصول قدما دسترسي داشته است، اهمّيت فراواني دارد.
6- المُعجمُ الأحاديث الامام المهدي‌(عليه السلام)
اين مجموعه روايي نفيس و ارزشمند، با تلاش گروهي از محقّقان2 به انجام رسيده است. اين گروه بر آن شدند تا در حدّ توان، روايات مربوط به امام مهدي (عليه السلام) را از کتاب‌هاي فريقين، جمع‌آوري کنند و در اختيار پژوهشگران و علاقه‌مندان قرار دهند. حاصل اين سعي و تلاش پسنديده، دوره‌اي پنج جلدي است که روايات را به ترتيب معصومين‌(عليهم السلام) از وجود مقدّس پيامبر اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) تا آخرين معصوم فرا روي خوانندگان قرار مي‌دهد.
7- بحارالانوار (جلدهای 51، 52، 53)
اثر علّامه محمّد باقر مجلسي.
8- منتخب الاثر
تأليف آيت الله لطف اله صافي گلپايگاني.

تواتر احاديث امام مهدي (عليه السلام)
از ويژگي‌ها و امتيازات بسيار مهم در يک موضوع روايي، تواتر احاديثي است که در مورد آن نقل شده است. متواتر بودن روايات آن موضوع، باعث مي‌شود که توجه درست و خاصي به آن شود و مطالب و محتواي آن، مورد قبول واقع شده و علاوه بر اعتقاد به آن، در کارها و رفتار و برنامه‌ريزي‌ها به آن توجه گردد و به مفاد آن عمل شود. تواتر احاديث در موضوع مهدويّت، امري مورد قبول و مسلّم در نزد شيعه و عامّه است؛ يعني، نه تنها شيعيان تواتر احاديث مربوط به امام مهدي (عليه السلام) را پذيرفته‌اند؛ بلکه علماي عامه نيز بر اين مهم اعتراف کرده‌اند. در اين قسمت به ذکر نام برخي از علما و دانشمندان عامه که به اين ويژگي اشاره کرده‌اند مي‌پردازيم.3
1- محمّد بن حسين آبري شافعي (م 363 ه‍(؛ وي در کتاب مناقب الشافعي چنين مي‌گويد:
«اخبار بشارت رسول خدا(صلي الله عليه و آله وسلم) به آمدن مهدي (عليه السلام) به دليل کثرت مخبران و راويان به حد تواتر رسيده است.»4
2- محمّد رسول برزنجي (م 1103 ه‍(؛ وي تصريح مي‌کند:
«احاديثي که بر وجود مهدي (عليه السلام) و قيام او در آخر الزمان و از خاندان رسول اکرم(صلي الله عليه و آله وسلم) و فرزند فاطمه‌‌(عليها السلام) بودن وي دلالت دارند، به حد تواتر رسيده و جايي براي انکار آن‌ها وجود ندارد.»5
3- ابن حجر هيثمي (م 974 ه‍(؛ وي بارها از اعتقاد مسلمان‌ها به ظهور امام مهدي (عليه السلام) دفاع کرده و به تواتر آن تصريح کرده است.6
4- قرطبي مالکي (م 761 ه‍(؛7
5- ابن قيم (م 751 ه‍(؛8
6- ابن حجر عسقلاني (م 852 ه‍(؛
7- سيوطي (م 911 ه‍(؛9
8- شيخ محمّد بن علي صبان (م 1026 ه‍(.10

پي نوشت ها:

1 . شيخ صدوق، کمال الدين و تمام النعمة، مقدمه مصنّف .
2 . اساتيد معظم: علی کورانی و نجم الدين طبسی و ... .
3 . ر.ک. سيد ثامر هاشم العميدی،در انتظار ققنوس، صص 76 – 90 .
4 . التذکرة، ج 1، ص 701 .
5 . برزنجي، الاشاعه الاشراط الساعة، ، ص 87 .
6 . ابن هجر هيثم‌، الصواعق المحرقه، فصل 1، ب 11، صص 162 – 167 .
7 . التذکرة، ج 1، ص 701 .
8 . ابن قيم، امنار امنيف، ص 135 .
9 . غماری، ابراز الوهم المکنون، ص 436 .
10 . صبان، اسعاف الراغبين، صص 145 – 152 .

نويسنده:احمدی-فرزانه فرد

- زهد
پيامبر اکرم صلّي‌الله‌عليه‌وآله‌سلّم در اين‌باره مي¬فرمايند: 
«لايَضَعُ حَجَراً عَلی حَجَر»؛26 « سنگي بر سنگي بنا نمي¬دهد. (از مقام دنيا چيزي برنمي¬گيرد)» 
امام صادق (عليه السلام) نيز مي¬فرمايند: 
«ما لِباسُهُ إلاّ الغَليظ و لاطَعامُهُ إلاّ الجَشِب»؛27 «به خدا سوگند، لباس مهدي (عليه السلام) جز پوشاکي درشت و خوراک او جز غذايي ساده نيست.»