پايان 3-3-4 در ميلان

ماسيميليانو آلگري کماکان به چيدمان اختصاصي خود وفادار خواهد بود، و در فصل پيش‌رو از نمايش جديدي در ميلان استفاده نخواهد کرد.

        به نقل از ميلانيستا مائورو تاسوتي در هفته‌هاي گذشته اعلام کرده بود که ميلان در فصل آينده بايد از انعطاف تاکتيکي بيشتري برخوردار باشد، و حتي آلگري نيز در ديدارهاي دوستانه از چيدمان‌هايي مانند 3-3-4  نيز در ترکيب خود استفاده کرد.

اما آلگري در حالي چيدمان‌هاي مختلف را در ميلان امتحان کرده که در واقع ميلان هيچ شماره 9 کلاسيکي را در تيم خود نمي‌بيند. بنابراين به طور آزمايشي از بازيکناني مانند کوين-پرينس بواتنگ و آنتونيو کاسانو در اين پست استفاده کرد [مانند وضعيت که سسک فابرگاس در بارسلونا ايفا کرد]، که به نظر نتايج چندان قابل توجهي در بر نداشت.

بنا بر گزارش گاتزتا دلو اسپورت، آلگري با بازگشت پاتو از مسابقات المپيک لندن به ميلانلو، دوباره به چيدمان 2-1-3-4 روي خواهد آورد، و ديگر ايده استفاده از نمايش 3-3-4 را دور خواهد ريخت. تنها تفاوتي که در ترکيب حمله اين فصل ميلان مي‌توان قائل بود اين است که پاتو به عنوان مهاجم هدف و اول ميلان مطرح خواهد بود، و ديگر مهاجمي که در کنار او قرار خواهد گرفت، نقش مکمل را خواهد داشت.

پاتو پيش از اين در چندين ديدار فصل گذشته در کنار زلاتان ابراهيموويچ قرار گرفته بود، که نشان داد به عنوان مکمل ايبرا نمي‌تواند چندان موفق نشان دهد، و البته مصدوميت به وجود آمده براي وي يکي از دلايل اصلي عدم درخشش او بود.

به نظر مي‌رسد روبينيو از شانس بيشتري براي قرار گرفتن در کنار پاتو برخوردار باشد، و آلگري وي را به کاسانو ترجيح دهد، چرا که روبينيو در ديدارهاي پيش‌فصل ميلان موفق نشان داد، حال آنکه کاسانو هنوز از آمادگي لازم برخوردار نيست.