شميم انتخابات رياست جمهوري
اين شايد براي معدود دفعاتي باشد كه يك حزب و تشكل سياسي تقريبا يك سال پيش از انتخابات رياستجمهوري رسما نامزد مورد نظر خود را معرفي ميكند.
عرف سياست در ايران -به غلط يا درست-چنين بوده كه معرفي رسمي نامزد رياست جمهوري معمولا به سهماه آخر منتهي به انتخابات موكول ميشد و اين تصميم دو دليل مهم داشت: در امان بودن نامزد رياست جمهوري از امواج تخريب رقبا و نقادي رسانهها و البته دلپذيرتر شدن و باورپذيرشدن براي افكار عمومي.
البته خانه كارگر در اين احساس جديد سياسي تنها نبود، از ميان اصولگرايان از حزب موتلفه اسلامي هم خبر ميرسد كه اين حزب در آستانه معرفي نامزد مورد نظر براي انتخابات رياست جمهوري يازدهم است.
موتلفهايها اعلام كرده بودند از ميان «متكي، آل اسحاق و قاليباف» بزودي يكي را به عنوان نامزد نهايي انتخابات رياست جمهوري يازدهم معرفي خواهند كرد.
اما چه شده است كه ميبينيم اين عرف قديمي رنگباخته است؟
در انتخابات گذشته رياست جمهوري، يكي از ضربات محكمي كه به اردوگاه اصلاحطلبان وارد شد، تعارف آمدن يا نيامدن خاتمي تا دقيقه 90و نهايتا شروع ديرهنگام ماراتن انتخابات از اسفند 87 بود.
به نظر ميرسد خانه كارگر به عنوان يك تشكل اصلاح طلب صنفي با سابقه، در نظر دارد با استفاده از طولاني شدن زمان تبليغات و كنشگري سياسي، شانس خود را در انتخابات رياست جمهوري يازدهم افزايش دهد؛ اتفاقي كه شايد بسرعت تبديل به يك موج يا مد سياسي هم شود و احزاب و گروههاي ديگر هم به مسابقه معرفي زودهنگام نامزد رياست جمهوري وارد شوند.
از سوي ديگر، شاهد نوعي واگرايي سياسي در بين دو بلوك اصلي سياست در ايران ـ اصولگرايان و اصلاحطلبان ـ هستيم، به اين معني كه راهبرد وحدت براي معرفي يك نامزد واحد و فراگير ديگر مانند سابق مورد علاقه كنشگران و اهالي تصميم ساز سياست نيست و البته تجربه انتخابات مجلس نهم هم در ايجاد و گسترش اين واگرايي بيتاثير نيست.
در اين حالت، احزاب و تشكلهاي سياسي به جاي طراحي فرآيند وحدت، مسابقهاي را براي معرفي هرچه زودتر نامزد مورد نظر آغاز كردهاند و به سرمايهگذاري روي پايگاههاي سنتي و ثابت سياسي و اجتماعي خود براي راي آوري در انتخابات يازدهم رياست جمهوري روي آوردهاند.
شكل گيري فضاي انتخابات رياست جمهوري يازدهم در اين بستر،باعث خواهد شد انتخاباتي متفاوت از هميشه را در خرداد 1392 شاهد باشيم، هرچند كه اصولا انتخابات رياست جمهوري در كشور ما هميشه متفاوت و خاص بوده و هر دوره اش ويژگي هاي منحصر به فرد خود را داشته است.