|
موز (Banana)
|
| ◊ تركیبات شیمیائی |
| ◊ خواص داروئی |
| ◊ مضرات |
| |
|
| |
|
موز از چهار هزار سال قبل در هندوستان كشت میشده است. در سال ۱۴۸۲ پرتغالیها موز را در سواحل گینه پیدا كردند و به جزائر قناری بردند و سپس بهوسیله میسیونر مذهبی اسپانیولی به نواحی حاره آمریكا برده شد و اكنون موز در تمام مناطق گرمسیر دنیا كشت میشود. موز را هنگامیكه هنوز سبز است از درخت میچینند و به مناطق مختلف میفرستند و در آنجا بهوسیله گرما دادن آن را میرسانند. |
|
| |
| موز انواع مختلف دارد یك نوع آن بسیار درشت و نوعی از آن هم خیلی ریز است كه مزه شیرینی دارد. در كشورهای استوائی معمولاً موز را میپزند و همراه با برنج و لوبیا میخورند در كشورهای آمریكای لاتین موز را ورقه ورقه كرده و در آفتاب خشك میكنند. |
| |
| هنگامیكه موز انتخاب میكنید باید پوست آن زرد و سفت و روی آن لكههای سیاه وجود داشته باشد و این نشانه موز رسیده است. موز نارس بهدلیل داشتن نشاسته زیاد هضم آن سنگین است. |
|
|
|
| قندی كه در موز وجود دارد به سرعت قابل جذب است. در موز چند ماده شیمیائی بسیار مهم مانند سروتونین، نوروپی تفرین، دوپامین و كاته چولامین وجود دارد. |
|
| |
جدول مواد موجود در صد گرم موز |
|
| |
| |
انرژی |
|
|
۱۰۰ كالری |
|
| |
| |
آب |
|
|
۷۰ گرم |
|
| |
| |
پروتئین |
|
|
۰/۸ گرم |
|
| |
| |
چربی |
|
|
۰/۲ گرم |
|
| |
| |
قند |
|
|
۶/۵ گرم |
|
| |
| |
كلسیم |
|
|
۸ میلی گرم |
|
| |
| |
فسفر |
|
|
۲۵ میلی گرم |
|
| |
| |
آهن |
|
|
۰/۷ میلی گرم |
|
| |
| |
سدیم |
|
|
۱ میلی گرم |
|
| |
| |
پتاسیم |
|
|
۳۷۰ میلی گرم |
|
| |
| |
ویتامین آ |
|
|
۱۹۰ واحد |
|
| |
| |
ویتامین ب۱ |
|
|
۰/۰۵ میلی گرم |
|
| |
| |
ویتامین ب ۲ |
|
|
۰/۰۶ میلی گرم |
|
| |
| |
ویتامین ب ۳ |
|
|
۰/۰۷ میلی گرم |
|
| |
| |
ویتامین ث |
|
|
۱۰ میلی گرم |
|
|
|
|
|
| ۱. موز از نظر طب قدیم ایران معتدل و تر است و خون را غلیظ میكند. |
| |
| ۲. موز انرژی زیادی دارد و چون نرم هست غذای خوبی برای كودكان و اشخاص مسن میباشد. |
| |
| ۳. بهدلیل داشتن پتاسیم زیاد ضد سرطان بوده و غذای خوبی برای ماهیچهها میباشد. |
| |
| ۴. موز ملین بوده و همچنین درمان اسهال و اسهال خونی است. |
| |
| ۵. موز خونساز است بنابراین اشخاص لاغر و كمخون حتماً باید موز بخورند. |
| |
| ۶. موز تقویتكننده معده و نیروی جنسی است. |
| |
| ۷. موز درمان زخم معده و روده میباشد. |
| |
| ۸. گرد موز همچنین داروی خوبی برای پائین آوردن كلسترول است. |
| |
| ۹. شیره گلهای موز درمانكننده اسهال خونی است. |
| |
| ۱۰. جوشانده موز اثر قطع خونریزی دارد. |
| |
| ۱۱. ضماد برگ درخت موز برای درمان و سوختگی مفید است. |
| |
| ۱۲. ریشه موز دفع كننده كرم معده است. |
| |
| ۱۳. موز نفاخ است و زیاد خوردن آن خصوصاً در سردمزاجان تولید گاز معده میكند برای رفع این عارضه باید پس از موز كمی نمك خورد. |
| |
| ۱۴. موز تأثیر خوبی در تأمین رشد و تعادل سیستم اعصاب دارد. |
| |
| ۱۵. برای درمان ضعف بدن موز را با عسل بخورید. |
| |
| ۱۶. موز مدر است. |
| |
| ۱۷. موز بهعلت دارا بودن قند زیاد برای مبتلایان به مرض قند مضر است و نباید در خوردن آن افراط كنند. |
|
|
|
| مضرات خاصی گفته نشده است. |