قرارداد امریکا و ایران
به گزارش سایت عربی جام نیوز، "عبدالجلیل زید المرهون" تحلیلگر سیاسی عرب، در یادداشتی که سه شنبه 20تیر (July.10) در وب سایت شبکه الجزیره (Aljazeera) منتشر شد، می نویسد:
قرارداد امریکا و ایران
احتمال برخورد و مهار، همچنان در سیاست آمریکا در قبال ایران پابرجاست، اما گزینه های مصالحه و نزدیکی هنوز دور از دسترس هستند. در سال 2009 زمانی که "باراک اوباما" رئیس جمهور شد، اکثر نهادهای اطلاعاتی آمریکا اعتقاد داشتند که ایران اورانیوم لازم برای ساخت یک بمب هسته ای را دارد. اما در پایان سال 2011 تعدادی از آن مراکز اعلام کردند که ایران اورانیوم لازم برای ساخت حداقل چهار بمب اتمی را در اختیار دارد!
ممکن است ایران توانایی علمی لازم برای ساخت بمب اتمی را به دست آورده باشد. ضمن اینکه دارای ذخایر فراوان اورانیوم با غنای پایین و میزان نامشخصی اورانیوم با درصد غنای بالاست که برای ساختن چند بمب اتمی کفایت می کند.
ارزیابی آمریکایی ها حاکی از آن است که ایران می تواند موشک های دوربرد را با کمک ناچیز برخی کشورهای خارجی بسازد.
مؤسسه ملی اطلاعات هوافضای آمریکا در گزارشی اعلام کرده که موشک "سفیر2" که از سوی ایران در سال 2009 برای قرار دادن ماهواره امید در مدار زمین مورد استفاده قرار گرفت، می تواند در آزمایشات موشک های بالستیک دوربرد مورد استفاده قرار گیرد و به موشک قاره پیما با امکان حمل کلاهک ارتقا پیدا کند.
موشک "شهاب3" که 1500 تا 2500 کیلومتر برد دارد، نوع ارتقا یافته موشک "نودونگ" (Nodong) کره شمالی است که از سال 2007 مورد استفاده قرار گرفته است. اما برد موشک "سجیل2" به 2200 کیلومتر می رسد.
گزارش برخی منابع آلمانی نیز حاکی است که ایران به 18 فروند موشک ازنوع "BM-25" با قابلیت حمل کلاهک اتمی دست یافته که نوع پیشرفته موشک روسی "SSN-6" است و برد آن به 2500 کیلومتر می رسد.
برخی منابع نیز معتقدند ایران در حین فروپاشی شوروی سابق به 6 تا 8 فروند از موشک های "KH-55" موسوم به "کانت" دست یافته که با برد 3000 کیلومتری، توانی معادل موشک های "تام هاوک" آمریکا را دارد.
طبق ارزیابی آمریکایی ها، ایران هنوز تصمیم به ساخت بمب اتمی نگرفته است، اما در تلاش برای رسیدن به دانش لازم برای ساخت آن است. این موضوع در گزارش 16 نهاد اطلاعاتی آمریکا در سال 2010 نیز اعلام شد. البته آمریکایی ها مدعی هستند ایران در نظر دارد سیاست «ابهام هسته ای» را در جهت افزایش نفوذ منطقه ای اش به کار گیرد، سیاستی که از سوی پاکستان و هند در دهه های قبل مورد استفاده قرار گرفته تا اینکه این دو کشور در سال 1998 رسما دستیابی به بمب هسته ای را تأیید کردند.
اوباما اعلام کرده که گزینه نظامی آخرین گزینه آمریکا در تعامل با موضوع هسته ای ایران پس از شکست تحریم ها و فشارهای دیپلماتیک است. از سوی دیگر، گزارش های اکثر پژوهشگران آمریکایی نشان می دهد که حمله به تأسیسات هسته ای ایران به نتیجه سرنوشت سازی نمی رسد و ایران با توجه به سرمایه انسانی و قدرت تولیدی خود دوباره می تواند برنامه هسته ای اش را از سر گیرد. از طرفی یکپارچگی جبهه داخل ایران در برابر گزینه نظامی و قرار گرفتن در معرض خطر جنگ منطقه ای از جمله دیگر عواملی است که گزینه نظامی را غیرعملی می کند.
برخی از کارشناسان آمریکایی مدعی هستند حتی با فرض دستیابی ایران به سلاح هسته ای، آمریکا می تواند با ایجاد خط قرمزهایی که تجاوز از آن ها با عواقب خطرناک روبرو می شود، ایران را مهار کند. این خط قرمزها شامل استفاده ایران از سلاح هسته ای و یا انتقال آن به طرف سوم، جنگ با همسایگان و افزایش حمایت از گروه های مسلح غیروابسته به حکومت ها است.
در همین راستا برخی مسؤولان سابق کاخ سفید طرحی را با عنوان «قرارداد امریکا و ایران» تهیه کردند تا به سیاستی که نهایتا به جنگ منجر می شود پایان دهند. بندهای این طرح شامل نکاتی است از قبیل:
- توقف مقابل توقف؛ به معنای توقف غنی سازی در برابر توقف تحریم ها
- تأمین سوخت هسته ای مورد نیاز ایران از بازار جهانی
- توقف تنش ها میان ناوهای آمریکایی و ایرانی در خلیج [فارس]
- همکاری در زمینه مبارزه با قاچاق موادمخدر از افغانستان
- همکاری در رویارویی با گروه های مسلح در عراق
شاید برخی از علایق این سیاستمداران آمریکایی در نزدیکی کنونی دولت آمریکا به ایران قابل مشاهده باشد، اما عدم وجود اعتماد متقابل، حل مسائل معلق مانده را تاکنون با مشکل روبرو کرده است.
بر این اساس می توان به صورت خلاصه تأکید کرد که احتمال برخورد و مهار همچنان در سیاست آمریکا در قبال ایران پابرجاست، اما گزینه های مصالحه و نزدیکی هنوز دور از دسترس هستند و در واقع این گزینه ها همچنان در مراکز پژوهشی آمریکا مورد بحث و بررسی قرار می گیرند.
320/